Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuro
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuras
|
|
| 3. Person Singular |
jureiurat
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuramus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuratis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuror
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuraris jureiurare
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratur
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuramur
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuramini
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurem
|
|
| 2. Person Singular |
jureiures
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuret
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuremus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuretis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurer
|
|
| 2. Person Singular |
jureiureris jureiurere
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuretur
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuremur
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuremini
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurabam
|
|
| 2. Person Singular |
jureiurabas
|
|
| 3. Person Singular |
jureiurabat
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurabar
|
|
| 2. Person Singular |
jureiurabaris jureiurabare
|
|
| 3. Person Singular |
jureiurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurarem
|
|
| 2. Person Singular |
jureiurares
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuraret
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurarer
|
|
| 2. Person Singular |
jureiurareris jureiurarere
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurabo
|
|
| 2. Person Singular |
jureiurabis
|
|
| 3. Person Singular |
jureiurabit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiurabor
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuraberis jureiurabere
|
|
| 3. Person Singular |
jureiurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuravi
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuravit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiuraverunt jureiuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuravero
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jureiuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
jureiuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
jureiuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
jureiurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
jureiurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
jureiurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jureiurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
jureiuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jureiuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jureiurari jureiurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
jureiuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jureiuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jureiura
|
! |
| 2. Person Plural |
jureiurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jureiurato
|
| 3. Person Singular |
jureiurato
|
| 2. Person Plural |
jureiuratote
|
| 3. Person Plural |
jureiuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jureiurare
|
|
| Genitiv |
jureiurandi
|
|
| Dativ |
jureiurando
|
|
| Akkusativ |
jureiurandum
|
|
| Ablativ |
jureiurando
|
|
| Vokativ |
jureiurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jureiurandus
|
jureiuranda
|
jureiurandum
|
| Genitiv |
jureiurandi
|
jureiurandae
|
jureiurandi
|
| Dativ |
jureiurando
|
jureiurandae
|
jureiurando
|
| Akkusativ |
jureiurandum
|
jureiurandam
|
jureiurandum
|
| Ablativ |
jureiurando
|
jureiuranda
|
jureiurando
|
| Vokativ |
jureiurande
|
jureiuranda
|
jureiurandum
|
Plural
| Nominativ |
jureiurandi
|
jureiurandae
|
jureiuranda
|
| Genitiv |
jureiurandorum
|
jureiurandarum
|
jureiurandorum
|
| Dativ |
jureiurandis
|
jureiurandis
|
jureiurandis
|
| Akkusativ |
jureiurandos
|
jureiurandas
|
jureiuranda
|
| Ablativ |
jureiurandis
|
jureiurandis
|
jureiurandis
|
| Vokativ |
jureiurandi
|
jureiurandae
|
jureiuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jureiurans
|
jureiurans
|
jureiurans
|
| Genitiv |
jureiurantis
|
jureiurantis
|
jureiurantis
|
| Dativ |
jureiuranti
|
jureiuranti
|
jureiuranti
|
| Akkusativ |
jureiurantem
|
jureiurantem
|
jureiurans
|
| Ablativ |
jureiuranti jureiurante
|
jureiuranti jureiurante
|
jureiuranti jureiurante
|
| Vokativ |
jureiurans
|
jureiurans
|
jureiurans
|
Plural
| Nominativ |
jureiurantes
|
jureiurantes
|
jureiurantia
|
| Genitiv |
jureiurantium jureiurantum
|
jureiurantium jureiurantum
|
jureiurantium jureiurantum
|
| Dativ |
jureiurantibus
|
jureiurantibus
|
jureiurantibus
|
| Akkusativ |
jureiurantes
|
jureiurantes
|
jureiurantia
|
| Ablativ |
jureiurantibus
|
jureiurantibus
|
jureiurantibus
|
| Vokativ |
jureiurantes
|
jureiurantes
|
jureiurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jureiuratus
|
jureiurata
|
jureiuratum
|
| Genitiv |
jureiurati
|
jureiuratae
|
jureiurati
|
| Dativ |
jureiurato
|
jureiuratae
|
jureiurato
|
| Akkusativ |
jureiuratum
|
jureiuratam
|
jureiuratum
|
| Ablativ |
jureiurato
|
jureiurata
|
jureiurato
|
| Vokativ |
jureiurate
|
jureiurata
|
jureiuratum
|
Plural
| Nominativ |
jureiurati
|
jureiuratae
|
jureiurata
|
| Genitiv |
jureiuratorum
|
jureiuratarum
|
jureiuratorum
|
| Dativ |
jureiuratis
|
jureiuratis
|
jureiuratis
|
| Akkusativ |
jureiuratos
|
jureiuratas
|
jureiurata
|
| Ablativ |
jureiuratis
|
jureiuratis
|
jureiuratis
|
| Vokativ |
jureiurati
|
jureiuratae
|
jureiurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jureiuraturus
|
jureiuratura
|
jureiuraturum
|
| Genitiv |
jureiuraturi
|
jureiuraturae
|
jureiuraturi
|
| Dativ |
jureiuraturo
|
jureiuraturae
|
jureiuraturo
|
| Akkusativ |
jureiuraturum
|
jureiuraturam
|
jureiuraturum
|
| Ablativ |
jureiuraturo
|
jureiuratura
|
jureiuraturo
|
| Vokativ |
jureiurature
|
jureiuratura
|
jureiuraturum
|
Plural
| Nominativ |
jureiuraturi
|
jureiuraturae
|
jureiuratura
|
| Genitiv |
jureiuraturorum
|
jureiuraturarum
|
jureiuraturorum
|
| Dativ |
jureiuraturis
|
jureiuraturis
|
jureiuraturis
|
| Akkusativ |
jureiuraturos
|
jureiuraturas
|
jureiuratura
|
| Ablativ |
jureiuraturis
|
jureiuraturis
|
jureiuraturis
|
| Vokativ |
jureiuraturi
|
jureiuraturae
|
jureiuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jureiuratum
|
jureiuratu
|