Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justico
|
ich rechtfertige |
| 2. Person Singular |
justicas
|
du rechtfertigst |
| 3. Person Singular |
justicat
|
er/sie/es rechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicamus
|
wir rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
justicatis
|
ihr rechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicant
|
sie rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicor
|
ich werde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicaris justicare
|
du wirst gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicatur
|
er/sie/es wird gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicamur
|
wir werden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicamini
|
ihr werdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicantur
|
sie werden gerechtfertigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicem
|
ich rechtfertige |
| 2. Person Singular |
justices
|
du rechtfertigest |
| 3. Person Singular |
justicet
|
er/sie/es rechtfertige |
| 1. Person Plural |
justicemus
|
wir rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
justicetis
|
ihr rechtfertiget |
| 3. Person Plural |
justicent
|
sie rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicer
|
ich werde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justiceris justicere
|
du werdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicetur
|
er/sie/es werde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicemur
|
wir werden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicemini
|
ihr werdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicentur
|
sie werden gerechtfertigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabam
|
ich rechtfertigte |
| 2. Person Singular |
justicabas
|
du rechtfertigtest |
| 3. Person Singular |
justicabat
|
er/sie/es rechtfertigte |
| 1. Person Plural |
justicabamus
|
wir rechtfertigten |
| 2. Person Plural |
justicabatis
|
ihr rechtfertigtet |
| 3. Person Plural |
justicabant
|
sie rechtfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabar
|
ich wurde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicabaris justicabare
|
du wurdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicabatur
|
er/sie/es wurde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicabamur
|
wir wurden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicabamini
|
ihr wurdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicabantur
|
sie wurden gerechtfertigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicarem
|
ich rechtfertigte |
| 2. Person Singular |
justicares
|
du rechtfertigtest |
| 3. Person Singular |
justicaret
|
er/sie/es rechtfertigte |
| 1. Person Plural |
justicaremus
|
wir rechtfertigten |
| 2. Person Plural |
justicaretis
|
ihr rechtfertigtet |
| 3. Person Plural |
justicarent
|
sie rechtfertigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicarer
|
ich würde gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicareris justicarere
|
du würdest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicaretur
|
er/sie/es würde gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicaremur
|
wir würden gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicaremini
|
ihr würdet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicarentur
|
sie würden gerechtfertigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabo
|
ich werde rechtfertigen |
| 2. Person Singular |
justicabis
|
du wirst rechtfertigen |
| 3. Person Singular |
justicabit
|
er/sie/es wird rechtfertigen |
| 1. Person Plural |
justicabimus
|
wir werden rechtfertigen |
| 2. Person Plural |
justicabitis
|
ihr werdet rechtfertigen |
| 3. Person Plural |
justicabunt
|
sie werden rechtfertigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabor
|
ich werde gerechtfertigt werden |
| 2. Person Singular |
justicaberis justicabere
|
du wirst gerechtfertigt werden |
| 3. Person Singular |
justicabitur
|
er/sie/es wird gerechtfertigt werden |
| 1. Person Plural |
justicabimur
|
wir werden gerechtfertigt werden |
| 2. Person Plural |
justicabimini
|
ihr werdet gerechtfertigt werden |
| 3. Person Plural |
justicabuntur
|
sie werden gerechtfertigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavi
|
ich habe gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicavisti
|
du hast gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicavit
|
er/sie/es hat gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicavimus
|
wir haben gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicavistis
|
ihr habt gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicaverunt justicavere
|
sie haben gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus sum
|
ich bin gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
justicatus es
|
du bist gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
justicatus est
|
er/sie/es ist gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
justicati sumus
|
wir sind gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
justicati estis
|
ihr seid gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
justicati sunt
|
sie sind gerechtfertigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicaverim
|
ich habe gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicaveris
|
du habest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicaverit
|
er/sie/es habe gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicaverimus
|
wir haben gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicaveritis
|
ihr habet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicaverint
|
sie haben gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus sim
|
ich sei gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
justicatus sis
|
du seiest gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
justicatus sit
|
er/sie/es sei gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
justicati simus
|
wir seien gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
justicati sitis
|
ihr seiet gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
justicati sint
|
sie seien gerechtfertigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicaveram
|
ich hatte gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicaveras
|
du hattest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicaverat
|
er/sie/es hatte gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicaveramus
|
wir hatten gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicaveratis
|
ihr hattet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicaverant
|
sie hatten gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus eram
|
ich war gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
justicatus eras
|
du warst gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
justicatus erat
|
er/sie/es war gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
justicati eramus
|
wir waren gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
justicati eratis
|
ihr wart gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
justicati erant
|
sie waren gerechtfertigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavissem
|
ich hätte gerechtfertigt |
| 2. Person Singular |
justicavisses
|
du hättest gerechtfertigt |
| 3. Person Singular |
justicavisset
|
er/sie/es hätte gerechtfertigt |
| 1. Person Plural |
justicavissemus
|
wir hätten gerechtfertigt |
| 2. Person Plural |
justicavissetis
|
ihr hättet gerechtfertigt |
| 3. Person Plural |
justicavissent
|
sie hätten gerechtfertigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus essem
|
ich wäre gerechtfertigt worden |
| 2. Person Singular |
justicatus esses
|
du wärest gerechtfertigt worden |
| 3. Person Singular |
justicatus esset
|
er/sie/es wäre gerechtfertigt worden |
| 1. Person Plural |
justicati essemus
|
wir wären gerechtfertigt worden |
| 2. Person Plural |
justicati essetis
|
ihr wäret gerechtfertigt worden |
| 3. Person Plural |
justicati essent
|
sie wären gerechtfertigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavero
|
ich werde gerechtfertigt haben |
| 2. Person Singular |
justicaveris
|
du wirst gerechtfertigt haben |
| 3. Person Singular |
justicaverit
|
er/sie/es wird gerechtfertigt haben |
| 1. Person Plural |
justicaverimus
|
wir werden gerechtfertigt haben |
| 2. Person Plural |
justicaveritis
|
ihr werdet gerechtfertigt haben |
| 3. Person Plural |
justicaverint
|
sie werden gerechtfertigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus ero
|
ich werde gerechtfertigt worden sein |
| 2. Person Singular |
justicatus eris
|
du wirst gerechtfertigt worden sein |
| 3. Person Singular |
justicatus erit
|
er/sie/es wird gerechtfertigt worden sein |
| 1. Person Plural |
justicati erimus
|
wir werden gerechtfertigt worden sein |
| 2. Person Plural |
justicati eritis
|
ihr werdet gerechtfertigt worden sein |
| 3. Person Plural |
justicati erunt
|
sie werden gerechtfertigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justicare
|
rechtfertigen |
| Vorzeitigkeit |
justicavisse
|
gerechtfertigt haben |
| Nachzeitigkeit |
justicaturum esse
|
rechtfertigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justicari justicarier
|
gerechtfertigt werden |
| Vorzeitigkeit |
justicatum esse
|
gerechtfertigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
justicatum iri
|
künftig gerechtfertigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justica
|
rechtfertige; rechtfertig! |
| 2. Person Plural |
justicate
|
rechtfertigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justicato
|
| 3. Person Singular |
justicato
|
| 2. Person Plural |
justicatote
|
| 3. Person Plural |
justicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justicare
|
das Rechtfertigen |
| Genitiv |
justicandi
|
des Rechtfertigens |
| Dativ |
justicando
|
dem Rechtfertigen |
| Akkusativ |
justicandum
|
das Rechtfertigen |
| Ablativ |
justicando
|
durch das Rechtfertigen |
| Vokativ |
justicande
|
Rechtfertigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicandus
|
justicanda
|
justicandum
|
| Genitiv |
justicandi
|
justicandae
|
justicandi
|
| Dativ |
justicando
|
justicandae
|
justicando
|
| Akkusativ |
justicandum
|
justicandam
|
justicandum
|
| Ablativ |
justicando
|
justicanda
|
justicando
|
| Vokativ |
justicande
|
justicanda
|
justicandum
|
Plural
| Nominativ |
justicandi
|
justicandae
|
justicanda
|
| Genitiv |
justicandorum
|
justicandarum
|
justicandorum
|
| Dativ |
justicandis
|
justicandis
|
justicandis
|
| Akkusativ |
justicandos
|
justicandas
|
justicanda
|
| Ablativ |
justicandis
|
justicandis
|
justicandis
|
| Vokativ |
justicandi
|
justicandae
|
justicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicans
|
justicans
|
justicans
|
| Genitiv |
justicantis
|
justicantis
|
justicantis
|
| Dativ |
justicanti
|
justicanti
|
justicanti
|
| Akkusativ |
justicantem
|
justicantem
|
justicans
|
| Ablativ |
justicanti justicante
|
justicanti justicante
|
justicanti justicante
|
| Vokativ |
justicans
|
justicans
|
justicans
|
Plural
| Nominativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
| Genitiv |
justicantium justicantum
|
justicantium justicantum
|
justicantium justicantum
|
| Dativ |
justicantibus
|
justicantibus
|
justicantibus
|
| Akkusativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
| Ablativ |
justicantibus
|
justicantibus
|
justicantibus
|
| Vokativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicatus
|
justicata
|
justicatum
|
| Genitiv |
justicati
|
justicatae
|
justicati
|
| Dativ |
justicato
|
justicatae
|
justicato
|
| Akkusativ |
justicatum
|
justicatam
|
justicatum
|
| Ablativ |
justicato
|
justicata
|
justicato
|
| Vokativ |
justicate
|
justicata
|
justicatum
|
Plural
| Nominativ |
justicati
|
justicatae
|
justicata
|
| Genitiv |
justicatorum
|
justicatarum
|
justicatorum
|
| Dativ |
justicatis
|
justicatis
|
justicatis
|
| Akkusativ |
justicatos
|
justicatas
|
justicata
|
| Ablativ |
justicatis
|
justicatis
|
justicatis
|
| Vokativ |
justicati
|
justicatae
|
justicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicaturus
|
justicatura
|
justicaturum
|
| Genitiv |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicaturi
|
| Dativ |
justicaturo
|
justicaturae
|
justicaturo
|
| Akkusativ |
justicaturum
|
justicaturam
|
justicaturum
|
| Ablativ |
justicaturo
|
justicatura
|
justicaturo
|
| Vokativ |
justicature
|
justicatura
|
justicaturum
|
Plural
| Nominativ |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicatura
|
| Genitiv |
justicaturorum
|
justicaturarum
|
justicaturorum
|
| Dativ |
justicaturis
|
justicaturis
|
justicaturis
|
| Akkusativ |
justicaturos
|
justicaturas
|
justicatura
|
| Ablativ |
justicaturis
|
justicaturis
|
justicaturis
|
| Vokativ |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justicatum
|
justicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justico
|
|
| 2. Person Singular |
justicas
|
|
| 3. Person Singular |
justicat
|
|
| 1. Person Plural |
justicamus
|
|
| 2. Person Plural |
justicatis
|
|
| 3. Person Plural |
justicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicor
|
|
| 2. Person Singular |
justicaris justicare
|
|
| 3. Person Singular |
justicatur
|
|
| 1. Person Plural |
justicamur
|
|
| 2. Person Plural |
justicamini
|
|
| 3. Person Plural |
justicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicem
|
|
| 2. Person Singular |
justices
|
|
| 3. Person Singular |
justicet
|
|
| 1. Person Plural |
justicemus
|
|
| 2. Person Plural |
justicetis
|
|
| 3. Person Plural |
justicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicer
|
|
| 2. Person Singular |
justiceris justicere
|
|
| 3. Person Singular |
justicetur
|
|
| 1. Person Plural |
justicemur
|
|
| 2. Person Plural |
justicemini
|
|
| 3. Person Plural |
justicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabam
|
|
| 2. Person Singular |
justicabas
|
|
| 3. Person Singular |
justicabat
|
|
| 1. Person Plural |
justicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabar
|
|
| 2. Person Singular |
justicabaris justicabare
|
|
| 3. Person Singular |
justicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicarem
|
|
| 2. Person Singular |
justicares
|
|
| 3. Person Singular |
justicaret
|
|
| 1. Person Plural |
justicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicarer
|
|
| 2. Person Singular |
justicareris justicarere
|
|
| 3. Person Singular |
justicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabo
|
|
| 2. Person Singular |
justicabis
|
|
| 3. Person Singular |
justicabit
|
|
| 1. Person Plural |
justicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicabor
|
|
| 2. Person Singular |
justicaberis justicabere
|
|
| 3. Person Singular |
justicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavi
|
|
| 2. Person Singular |
justicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justicavit
|
|
| 1. Person Plural |
justicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justicaverunt justicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justicavero
|
|
| 2. Person Singular |
justicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justicari justicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justica
|
! |
| 2. Person Plural |
justicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justicato
|
| 3. Person Singular |
justicato
|
| 2. Person Plural |
justicatote
|
| 3. Person Plural |
justicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justicare
|
|
| Genitiv |
justicandi
|
|
| Dativ |
justicando
|
|
| Akkusativ |
justicandum
|
|
| Ablativ |
justicando
|
|
| Vokativ |
justicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicandus
|
justicanda
|
justicandum
|
| Genitiv |
justicandi
|
justicandae
|
justicandi
|
| Dativ |
justicando
|
justicandae
|
justicando
|
| Akkusativ |
justicandum
|
justicandam
|
justicandum
|
| Ablativ |
justicando
|
justicanda
|
justicando
|
| Vokativ |
justicande
|
justicanda
|
justicandum
|
Plural
| Nominativ |
justicandi
|
justicandae
|
justicanda
|
| Genitiv |
justicandorum
|
justicandarum
|
justicandorum
|
| Dativ |
justicandis
|
justicandis
|
justicandis
|
| Akkusativ |
justicandos
|
justicandas
|
justicanda
|
| Ablativ |
justicandis
|
justicandis
|
justicandis
|
| Vokativ |
justicandi
|
justicandae
|
justicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicans
|
justicans
|
justicans
|
| Genitiv |
justicantis
|
justicantis
|
justicantis
|
| Dativ |
justicanti
|
justicanti
|
justicanti
|
| Akkusativ |
justicantem
|
justicantem
|
justicans
|
| Ablativ |
justicanti justicante
|
justicanti justicante
|
justicanti justicante
|
| Vokativ |
justicans
|
justicans
|
justicans
|
Plural
| Nominativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
| Genitiv |
justicantium justicantum
|
justicantium justicantum
|
justicantium justicantum
|
| Dativ |
justicantibus
|
justicantibus
|
justicantibus
|
| Akkusativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
| Ablativ |
justicantibus
|
justicantibus
|
justicantibus
|
| Vokativ |
justicantes
|
justicantes
|
justicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicatus
|
justicata
|
justicatum
|
| Genitiv |
justicati
|
justicatae
|
justicati
|
| Dativ |
justicato
|
justicatae
|
justicato
|
| Akkusativ |
justicatum
|
justicatam
|
justicatum
|
| Ablativ |
justicato
|
justicata
|
justicato
|
| Vokativ |
justicate
|
justicata
|
justicatum
|
Plural
| Nominativ |
justicati
|
justicatae
|
justicata
|
| Genitiv |
justicatorum
|
justicatarum
|
justicatorum
|
| Dativ |
justicatis
|
justicatis
|
justicatis
|
| Akkusativ |
justicatos
|
justicatas
|
justicata
|
| Ablativ |
justicatis
|
justicatis
|
justicatis
|
| Vokativ |
justicati
|
justicatae
|
justicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justicaturus
|
justicatura
|
justicaturum
|
| Genitiv |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicaturi
|
| Dativ |
justicaturo
|
justicaturae
|
justicaturo
|
| Akkusativ |
justicaturum
|
justicaturam
|
justicaturum
|
| Ablativ |
justicaturo
|
justicatura
|
justicaturo
|
| Vokativ |
justicature
|
justicatura
|
justicaturum
|
Plural
| Nominativ |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicatura
|
| Genitiv |
justicaturorum
|
justicaturarum
|
justicaturorum
|
| Dativ |
justicaturis
|
justicaturis
|
justicaturis
|
| Akkusativ |
justicaturos
|
justicaturas
|
justicatura
|
| Ablativ |
justicaturis
|
justicaturis
|
justicaturis
|
| Vokativ |
justicaturi
|
justicaturae
|
justicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justicatum
|
justicatu
|