Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
|
| 2. Person Singular |
justificas
|
|
| 3. Person Singular |
justificat
|
|
| 1. Person Plural |
justificamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
|
| 3. Person Singular |
justificatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
|
| 2. Person Singular |
justifices
|
|
| 3. Person Singular |
justificet
|
|
| 1. Person Plural |
justificemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
|
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
|
| 3. Person Singular |
justificetur
|
|
| 1. Person Plural |
justificemur
|
|
| 2. Person Plural |
justificemini
|
|
| 3. Person Plural |
justificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
|
| 2. Person Singular |
justificabas
|
|
| 3. Person Singular |
justificabat
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
|
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
|
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
|
| 2. Person Singular |
justificares
|
|
| 3. Person Singular |
justificaret
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
|
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
|
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
|
| 2. Person Singular |
justificabis
|
|
| 3. Person Singular |
justificabit
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
|
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justificavit
|
|
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
|
| Genitiv |
justificandi
|
|
| Dativ |
justificando
|
|
| Akkusativ |
justificandum
|
|
| Ablativ |
justificando
|
|
| Vokativ |
justificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
|
| 2. Person Singular |
justificas
|
|
| 3. Person Singular |
justificat
|
|
| 1. Person Plural |
justificamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
|
| 3. Person Singular |
justificatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
|
| 2. Person Singular |
justifices
|
|
| 3. Person Singular |
justificet
|
|
| 1. Person Plural |
justificemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
|
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
|
| 3. Person Singular |
justificetur
|
|
| 1. Person Plural |
justificemur
|
|
| 2. Person Plural |
justificemini
|
|
| 3. Person Plural |
justificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
|
| 2. Person Singular |
justificabas
|
|
| 3. Person Singular |
justificabat
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
|
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
|
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
|
| 2. Person Singular |
justificares
|
|
| 3. Person Singular |
justificaret
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
|
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
|
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
|
| 2. Person Singular |
justificabis
|
|
| 3. Person Singular |
justificabit
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
|
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justificavit
|
|
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
|
| Genitiv |
justificandi
|
|
| Dativ |
justificando
|
|
| Akkusativ |
justificandum
|
|
| Ablativ |
justificando
|
|
| Vokativ |
justificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
|
| 2. Person Singular |
justificas
|
|
| 3. Person Singular |
justificat
|
|
| 1. Person Plural |
justificamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
|
| 3. Person Singular |
justificatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
|
| 2. Person Singular |
justifices
|
|
| 3. Person Singular |
justificet
|
|
| 1. Person Plural |
justificemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
|
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
|
| 3. Person Singular |
justificetur
|
|
| 1. Person Plural |
justificemur
|
|
| 2. Person Plural |
justificemini
|
|
| 3. Person Plural |
justificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
|
| 2. Person Singular |
justificabas
|
|
| 3. Person Singular |
justificabat
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
|
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
|
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
|
| 2. Person Singular |
justificares
|
|
| 3. Person Singular |
justificaret
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
|
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
|
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
|
| 2. Person Singular |
justificabis
|
|
| 3. Person Singular |
justificabit
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
|
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justificavit
|
|
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
|
| Genitiv |
justificandi
|
|
| Dativ |
justificando
|
|
| Akkusativ |
justificandum
|
|
| Ablativ |
justificando
|
|
| Vokativ |
justificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
|
| 2. Person Singular |
justificas
|
|
| 3. Person Singular |
justificat
|
|
| 1. Person Plural |
justificamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
|
| 3. Person Singular |
justificatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
|
| 2. Person Singular |
justifices
|
|
| 3. Person Singular |
justificet
|
|
| 1. Person Plural |
justificemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
|
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
|
| 3. Person Singular |
justificetur
|
|
| 1. Person Plural |
justificemur
|
|
| 2. Person Plural |
justificemini
|
|
| 3. Person Plural |
justificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
|
| 2. Person Singular |
justificabas
|
|
| 3. Person Singular |
justificabat
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
|
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
|
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
|
| 2. Person Singular |
justificares
|
|
| 3. Person Singular |
justificaret
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
|
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
|
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
|
| 2. Person Singular |
justificabis
|
|
| 3. Person Singular |
justificabit
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
|
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justificavit
|
|
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
|
| Genitiv |
justificandi
|
|
| Dativ |
justificando
|
|
| Akkusativ |
justificandum
|
|
| Ablativ |
justificando
|
|
| Vokativ |
justificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
ich verteidige |
| 2. Person Singular |
justificas
|
du verteidigst |
| 3. Person Singular |
justificat
|
er/sie/es verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificamus
|
wir verteidigen |
| 2. Person Plural |
justificatis
|
ihr verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificant
|
sie verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
ich werde verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
du wirst verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificatur
|
er/sie/es wird verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificamur
|
wir werden verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificamini
|
ihr werdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificantur
|
sie werden verteidigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
ich verteidige |
| 2. Person Singular |
justifices
|
du verteidigest |
| 3. Person Singular |
justificet
|
er/sie/es verteidige |
| 1. Person Plural |
justificemus
|
wir verteidigen |
| 2. Person Plural |
justificetis
|
ihr verteidiget |
| 3. Person Plural |
justificent
|
sie verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
ich werde verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
du werdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificetur
|
er/sie/es werde verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificemur
|
wir werden verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificemini
|
ihr werdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificentur
|
sie werden verteidigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
ich verteidigte |
| 2. Person Singular |
justificabas
|
du verteidigtest |
| 3. Person Singular |
justificabat
|
er/sie/es verteidigte |
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
wir verteidigten |
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
ihr verteidigtet |
| 3. Person Plural |
justificabant
|
sie verteidigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
ich wurde verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
du wurdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
er/sie/es wurde verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
wir wurden verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
ihr wurdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
sie wurden verteidigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
ich verteidigte |
| 2. Person Singular |
justificares
|
du verteidigtest |
| 3. Person Singular |
justificaret
|
er/sie/es verteidigte |
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
wir verteidigten |
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
ihr verteidigtet |
| 3. Person Plural |
justificarent
|
sie verteidigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
ich würde verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
du würdest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
er/sie/es würde verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
wir würden verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
ihr würdet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
sie würden verteidigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
ich werde verteidigen |
| 2. Person Singular |
justificabis
|
du wirst verteidigen |
| 3. Person Singular |
justificabit
|
er/sie/es wird verteidigen |
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
wir werden verteidigen |
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
ihr werdet verteidigen |
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
sie werden verteidigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
ich werde verteidigt werden |
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
du wirst verteidigt werden |
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
er/sie/es wird verteidigt werden |
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
wir werden verteidigt werden |
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
ihr werdet verteidigt werden |
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
sie werden verteidigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
ich habe verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
du hast verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificavit
|
er/sie/es hat verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
wir haben verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
ihr habt verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
sie haben verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
ich bin verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
du bist verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
er/sie/es ist verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
wir sind verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
ihr seid verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
sie sind verteidigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
ich habe verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
du habest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
er/sie/es habe verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
wir haben verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
ihr habet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
sie haben verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
ich sei verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
du seiest verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
er/sie/es sei verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
wir seien verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
ihr seiet verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
sie seien verteidigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
ich hatte verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
du hattest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
er/sie/es hatte verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
wir hatten verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
ihr hattet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
sie hatten verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
ich war verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
du warst verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
er/sie/es war verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
wir waren verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
ihr wart verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
sie waren verteidigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
ich hätte verteidigt |
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
du hättest verteidigt |
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
er/sie/es hätte verteidigt |
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
wir hätten verteidigt |
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
ihr hättet verteidigt |
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
sie hätten verteidigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
ich wäre verteidigt worden |
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
du wärest verteidigt worden |
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
er/sie/es wäre verteidigt worden |
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
wir wären verteidigt worden |
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
ihr wäret verteidigt worden |
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
sie wären verteidigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
ich werde verteidigt haben |
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
du wirst verteidigt haben |
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
er/sie/es wird verteidigt haben |
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
wir werden verteidigt haben |
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
ihr werdet verteidigt haben |
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
sie werden verteidigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
ich werde verteidigt worden sein |
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
du wirst verteidigt worden sein |
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
er/sie/es wird verteidigt worden sein |
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
wir werden verteidigt worden sein |
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
ihr werdet verteidigt worden sein |
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
sie werden verteidigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
verteidigen |
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
verteidigt haben |
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
verteidigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
verteidigt werden |
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
verteidigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
künftig verteidigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
verteidige; verteidig! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
verteidigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
das Verteidigen |
| Genitiv |
justificandi
|
des Verteidigens |
| Dativ |
justificando
|
dem Verteidigen |
| Akkusativ |
justificandum
|
das Verteidigen |
| Ablativ |
justificando
|
durch das Verteidigen |
| Vokativ |
justificande
|
Verteidigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justifico
|
|
| 2. Person Singular |
justificas
|
|
| 3. Person Singular |
justificat
|
|
| 1. Person Plural |
justificamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaris justificare
|
|
| 3. Person Singular |
justificatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificem
|
|
| 2. Person Singular |
justifices
|
|
| 3. Person Singular |
justificet
|
|
| 1. Person Plural |
justificemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificer
|
|
| 2. Person Singular |
justificeris justificere
|
|
| 3. Person Singular |
justificetur
|
|
| 1. Person Plural |
justificemur
|
|
| 2. Person Plural |
justificemini
|
|
| 3. Person Plural |
justificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabam
|
|
| 2. Person Singular |
justificabas
|
|
| 3. Person Singular |
justificabat
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabar
|
|
| 2. Person Singular |
justificabaris justificabare
|
|
| 3. Person Singular |
justificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarem
|
|
| 2. Person Singular |
justificares
|
|
| 3. Person Singular |
justificaret
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
justificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificarer
|
|
| 2. Person Singular |
justificareris justificarere
|
|
| 3. Person Singular |
justificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
justificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
justificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
justificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabo
|
|
| 2. Person Singular |
justificabis
|
|
| 3. Person Singular |
justificabit
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificabor
|
|
| 2. Person Singular |
justificaberis justificabere
|
|
| 3. Person Singular |
justificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
justificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
justificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
justificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavi
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
justificavit
|
|
| 1. Person Plural |
justificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverunt justificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
justificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
justificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
justificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
justificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
justificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
justificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
justificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
justificavero
|
|
| 2. Person Singular |
justificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
justificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
justificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
justificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
justificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
justificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
justificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
justificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
justificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
justificari justificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
justificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
justificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
justifica
|
! |
| 2. Person Plural |
justificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
justificato
|
| 3. Person Singular |
justificato
|
| 2. Person Plural |
justificatote
|
| 3. Person Plural |
justificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
justificare
|
|
| Genitiv |
justificandi
|
|
| Dativ |
justificando
|
|
| Akkusativ |
justificandum
|
|
| Ablativ |
justificando
|
|
| Vokativ |
justificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificandus
|
justificanda
|
justificandum
|
| Genitiv |
justificandi
|
justificandae
|
justificandi
|
| Dativ |
justificando
|
justificandae
|
justificando
|
| Akkusativ |
justificandum
|
justificandam
|
justificandum
|
| Ablativ |
justificando
|
justificanda
|
justificando
|
| Vokativ |
justificande
|
justificanda
|
justificandum
|
Plural
| Nominativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
| Genitiv |
justificandorum
|
justificandarum
|
justificandorum
|
| Dativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Akkusativ |
justificandos
|
justificandas
|
justificanda
|
| Ablativ |
justificandis
|
justificandis
|
justificandis
|
| Vokativ |
justificandi
|
justificandae
|
justificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
| Genitiv |
justificantis
|
justificantis
|
justificantis
|
| Dativ |
justificanti
|
justificanti
|
justificanti
|
| Akkusativ |
justificantem
|
justificantem
|
justificans
|
| Ablativ |
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
justificanti justificante
|
| Vokativ |
justificans
|
justificans
|
justificans
|
Plural
| Nominativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Genitiv |
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
justificantium justificantum
|
| Dativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Akkusativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
| Ablativ |
justificantibus
|
justificantibus
|
justificantibus
|
| Vokativ |
justificantes
|
justificantes
|
justificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificatus
|
justificata
|
justificatum
|
| Genitiv |
justificati
|
justificatae
|
justificati
|
| Dativ |
justificato
|
justificatae
|
justificato
|
| Akkusativ |
justificatum
|
justificatam
|
justificatum
|
| Ablativ |
justificato
|
justificata
|
justificato
|
| Vokativ |
justificate
|
justificata
|
justificatum
|
Plural
| Nominativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
| Genitiv |
justificatorum
|
justificatarum
|
justificatorum
|
| Dativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Akkusativ |
justificatos
|
justificatas
|
justificata
|
| Ablativ |
justificatis
|
justificatis
|
justificatis
|
| Vokativ |
justificati
|
justificatae
|
justificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
justificaturus
|
justificatura
|
justificaturum
|
| Genitiv |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificaturi
|
| Dativ |
justificaturo
|
justificaturae
|
justificaturo
|
| Akkusativ |
justificaturum
|
justificaturam
|
justificaturum
|
| Ablativ |
justificaturo
|
justificatura
|
justificaturo
|
| Vokativ |
justificature
|
justificatura
|
justificaturum
|
Plural
| Nominativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
| Genitiv |
justificaturorum
|
justificaturarum
|
justificaturorum
|
| Dativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Akkusativ |
justificaturos
|
justificaturas
|
justificatura
|
| Ablativ |
justificaturis
|
justificaturis
|
justificaturis
|
| Vokativ |
justificaturi
|
justificaturae
|
justificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
justificatum
|
justificatu
|