bejammern
beklagen
beweinen
beweint
heulen
jammern
klagen
Klageschreie ausstoßen
mit Wehklagen erfüllt
sich beklagen, dass
über
von Wehklagen ertönend
wehklagen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich bejammere
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du bejammerst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es bejammert
1. Person Plural
lamentamur
wir bejammern
2. Person Plural
lamentamini
ihr bejammert
3. Person Plural
lamentantur
sie bejammern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich bejammere
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du bejammerst
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es bejammere
1. Person Plural
lamentemur
wir bejammern
2. Person Plural
lamentemini
ihr bejammert
3. Person Plural
lamententur
sie bejammern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich bejammerte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du bejammertest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es bejammerte
1. Person Plural
lamentabamur
wir bejammerten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr bejammertet
3. Person Plural
lamentabantur
sie bejammerten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich bejammerte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du bejammertest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es bejammerte
1. Person Plural
lamentaremur
wir bejammerten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr bejammertet
3. Person Plural
lamentarentur
sie bejammerten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde bejammern
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst bejammern
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird bejammern
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden bejammern
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet bejammern
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden bejammern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe bejammert
2. Person Singular
lamentatus es
du hast bejammert
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat bejammert
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben bejammert
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt bejammert
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben bejammert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe bejammert
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest bejammert
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe bejammert
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben bejammert
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet bejammert
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben bejammert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte bejammert
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest bejammert
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte bejammert
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten bejammert
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet bejammert
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten bejammert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte bejammert
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest bejammert
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte bejammert
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten bejammert
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet bejammert
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten bejammert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde bejammert haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst bejammert haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird bejammert haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden bejammert haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet bejammert haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden bejammert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
bejammern
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
bejammert haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
bejammern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
bejammere!
2. Person Plural
lamentamini
bejammert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Bejammern
Genitiv
lamentandi
des Bejammernes
Dativ
lamentando
dem Bejammern
Akkusativ
lamentandum
das Bejammern
Ablativ
lamentando
durch das Bejammern
Vokativ
lamentande
Bejammern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich beklage
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du beklagst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es beklagt
1. Person Plural
lamentamur
wir beklagen
2. Person Plural
lamentamini
ihr beklagt
3. Person Plural
lamentantur
sie beklagen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich beklage
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du beklagest
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es beklage
1. Person Plural
lamentemur
wir beklagen
2. Person Plural
lamentemini
ihr beklaget
3. Person Plural
lamententur
sie beklagen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich beklagte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du beklagtest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es beklagte
1. Person Plural
lamentabamur
wir beklagten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr beklagtet
3. Person Plural
lamentabantur
sie beklagten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich beklagte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du beklagtest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es beklagte
1. Person Plural
lamentaremur
wir beklagten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr beklagtet
3. Person Plural
lamentarentur
sie beklagten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde beklagen
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst beklagen
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird beklagen
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden beklagen
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet beklagen
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden beklagen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe beklagt
2. Person Singular
lamentatus es
du hast beklagt
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat beklagt
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben beklagt
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt beklagt
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben beklagt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe beklagt
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest beklagt
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe beklagt
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben beklagt
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet beklagt
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben beklagt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte beklagt
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest beklagt
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte beklagt
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten beklagt
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet beklagt
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten beklagt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte beklagt
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest beklagt
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte beklagt
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten beklagt
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet beklagt
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten beklagt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde beklagt haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst beklagt haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird beklagt haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden beklagt haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet beklagt haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden beklagt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
beklagen
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
beklagt haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
beklagen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
beklage; beklag!
2. Person Plural
lamentamini
beklagt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Beklagen
Genitiv
lamentandi
des Beklagens
Dativ
lamentando
dem Beklagen
Akkusativ
lamentandum
das Beklagen
Ablativ
lamentando
durch das Beklagen
Vokativ
lamentande
Beklagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich beweine
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du beweinst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es beweint
1. Person Plural
lamentamur
wir beweinen
2. Person Plural
lamentamini
ihr beweint
3. Person Plural
lamentantur
sie beweinen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich beweine
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du beweinest
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es beweine
1. Person Plural
lamentemur
wir beweinen
2. Person Plural
lamentemini
ihr beweinet
3. Person Plural
lamententur
sie beweinen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich beweinte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du beweintest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es beweinte
1. Person Plural
lamentabamur
wir beweinten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr beweintet
3. Person Plural
lamentabantur
sie beweinten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich beweinte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du beweintest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es beweinte
1. Person Plural
lamentaremur
wir beweinten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr beweintet
3. Person Plural
lamentarentur
sie beweinten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde beweinen
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst beweinen
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird beweinen
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden beweinen
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet beweinen
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden beweinen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe beweint
2. Person Singular
lamentatus es
du hast beweint
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat beweint
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben beweint
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt beweint
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben beweint
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe beweint
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest beweint
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe beweint
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben beweint
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet beweint
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben beweint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte beweint
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest beweint
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte beweint
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten beweint
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet beweint
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten beweint
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte beweint
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest beweint
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte beweint
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten beweint
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet beweint
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten beweint
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde beweint haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst beweint haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird beweint haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden beweint haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet beweint haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden beweint haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
beweinen
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
beweint haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
beweinen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
beweine; bewein!
2. Person Plural
lamentamini
beweint!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Beweinen
Genitiv
lamentandi
des Beweinens
Dativ
lamentando
dem Beweinen
Akkusativ
lamentandum
das Beweinen
Ablativ
lamentando
durch das Beweinen
Vokativ
lamentande
Beweinen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich heule
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du heulst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es heult
1. Person Plural
lamentamur
wir heulen
2. Person Plural
lamentamini
ihr heult
3. Person Plural
lamentantur
sie heulen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich heule
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du heulest
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es heule
1. Person Plural
lamentemur
wir heulen
2. Person Plural
lamentemini
ihr heulet
3. Person Plural
lamententur
sie heulen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich heulte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du heultest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es heulte
1. Person Plural
lamentabamur
wir heulten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr heultet
3. Person Plural
lamentabantur
sie heulten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich heulte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du heultest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es heulte
1. Person Plural
lamentaremur
wir heulten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr heultet
3. Person Plural
lamentarentur
sie heulten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde heulen
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst heulen
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird heulen
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden heulen
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet heulen
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden heulen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe geheult
2. Person Singular
lamentatus es
du hast geheult
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat geheult
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben geheult
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt geheult
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben geheult
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe geheult
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest geheult
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe geheult
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben geheult
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet geheult
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben geheult
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte geheult
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest geheult
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte geheult
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten geheult
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet geheult
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten geheult
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte geheult
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest geheult
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte geheult
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten geheult
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet geheult
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten geheult
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde geheult haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst geheult haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird geheult haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden geheult haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet geheult haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden geheult haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
heulen
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
geheult haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
heulen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
heule; heul!
2. Person Plural
lamentamini
heult!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Heulen
Genitiv
lamentandi
des Heulens
Dativ
lamentando
dem Heulen
Akkusativ
lamentandum
das Heulen
Ablativ
lamentando
durch das Heulen
Vokativ
lamentande
Heulen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich jammere
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du jammerst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es jammert
1. Person Plural
lamentamur
wir jammern
2. Person Plural
lamentamini
ihr jammert
3. Person Plural
lamentantur
sie jammern
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich jammere
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du jammerst
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es jammere
1. Person Plural
lamentemur
wir jammern
2. Person Plural
lamentemini
ihr jammert
3. Person Plural
lamententur
sie jammern
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich jammerte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du jammertest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es jammerte
1. Person Plural
lamentabamur
wir jammerten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr jammertet
3. Person Plural
lamentabantur
sie jammerten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich jammerte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du jammertest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es jammerte
1. Person Plural
lamentaremur
wir jammerten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr jammertet
3. Person Plural
lamentarentur
sie jammerten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde jammern
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst jammern
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird jammern
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden jammern
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet jammern
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden jammern
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe gejammert
2. Person Singular
lamentatus es
du hast gejammert
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat gejammert
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben gejammert
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt gejammert
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben gejammert
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe gejammert
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest gejammert
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe gejammert
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben gejammert
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet gejammert
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben gejammert
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte gejammert
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest gejammert
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte gejammert
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten gejammert
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet gejammert
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten gejammert
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte gejammert
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest gejammert
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte gejammert
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten gejammert
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet gejammert
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten gejammert
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde gejammert haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst gejammert haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird gejammert haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden gejammert haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet gejammert haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden gejammert haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
jammern
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
gejammert haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
jammern werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
jammere!
2. Person Plural
lamentamini
jammert!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Jammern
Genitiv
lamentandi
des Jammernes
Dativ
lamentando
dem Jammern
Akkusativ
lamentandum
das Jammern
Ablativ
lamentando
durch das Jammern
Vokativ
lamentande
Jammern!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich klage
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du klagst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es klagt
1. Person Plural
lamentamur
wir klagen
2. Person Plural
lamentamini
ihr klagt
3. Person Plural
lamentantur
sie klagen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich klage
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du klagest
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es klage
1. Person Plural
lamentemur
wir klagen
2. Person Plural
lamentemini
ihr klaget
3. Person Plural
lamententur
sie klagen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich klagte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du klagtest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es klagte
1. Person Plural
lamentabamur
wir klagten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr klagtet
3. Person Plural
lamentabantur
sie klagten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich klagte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du klagtest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es klagte
1. Person Plural
lamentaremur
wir klagten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr klagtet
3. Person Plural
lamentarentur
sie klagten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde klagen
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst klagen
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird klagen
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden klagen
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet klagen
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden klagen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe geklagt
2. Person Singular
lamentatus es
du hast geklagt
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat geklagt
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben geklagt
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt geklagt
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben geklagt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe geklagt
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest geklagt
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe geklagt
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben geklagt
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet geklagt
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben geklagt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte geklagt
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest geklagt
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte geklagt
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten geklagt
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet geklagt
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten geklagt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte geklagt
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest geklagt
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte geklagt
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten geklagt
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet geklagt
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten geklagt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde geklagt haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst geklagt haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird geklagt haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden geklagt haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet geklagt haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden geklagt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
klagen
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
geklagt haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
klagen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
klage; klag!
2. Person Plural
lamentamini
klagt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Klagen
Genitiv
lamentandi
des Klagens
Dativ
lamentando
dem Klagen
Akkusativ
lamentandum
das Klagen
Ablativ
lamentando
durch das Klagen
Vokativ
lamentande
Klagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
2. Person Singular
lamentaris lamentare
3. Person Singular
lamentatur
1. Person Plural
lamentamur
2. Person Plural
lamentamini
3. Person Plural
lamentantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
2. Person Singular
lamenteris lamentere
3. Person Singular
lamentetur
1. Person Plural
lamentemur
2. Person Plural
lamentemini
3. Person Plural
lamententur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
3. Person Singular
lamentabatur
1. Person Plural
lamentabamur
2. Person Plural
lamentabamini
3. Person Plural
lamentabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
3. Person Singular
lamentaretur
1. Person Plural
lamentaremur
2. Person Plural
lamentaremini
3. Person Plural
lamentarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
3. Person Singular
lamentabitur
1. Person Plural
lamentabimur
2. Person Plural
lamentabimini
3. Person Plural
lamentabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
2. Person Singular
lamentatus es
3. Person Singular
lamentatus est
1. Person Plural
lamentati sumus
2. Person Plural
lamentati estis
3. Person Plural
lamentati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
2. Person Singular
lamentatus sis
3. Person Singular
lamentatus sit
1. Person Plural
lamentati simus
2. Person Plural
lamentati sitis
3. Person Plural
lamentati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
2. Person Singular
lamentatus eras
3. Person Singular
lamentatus erat
1. Person Plural
lamentati eramus
2. Person Plural
lamentati eratis
3. Person Plural
lamentati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
2. Person Singular
lamentatus esses
3. Person Singular
lamentatus esset
1. Person Plural
lamentati essemus
2. Person Plural
lamentati essetis
3. Person Plural
lamentati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
2. Person Singular
lamentatus eris
3. Person Singular
lamentatus erit
1. Person Plural
lamentati erimus
2. Person Plural
lamentati eritis
3. Person Plural
lamentati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
!
2. Person Plural
lamentamini
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
Genitiv
lamentandi
Dativ
lamentando
Akkusativ
lamentandum
Ablativ
lamentando
Vokativ
lamentande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentor
ich wehklage
2. Person Singular
lamentaris lamentare
du wehklagst
3. Person Singular
lamentatur
er/sie/es wehklagt
1. Person Plural
lamentamur
wir wehklagen
2. Person Plural
lamentamini
ihr wehklagt
3. Person Plural
lamentantur
sie wehklagen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamenter
ich wehklage
2. Person Singular
lamenteris lamentere
du wehklagest
3. Person Singular
lamentetur
er/sie/es wehklage
1. Person Plural
lamentemur
wir wehklagen
2. Person Plural
lamentemini
ihr wehklaget
3. Person Plural
lamententur
sie wehklagen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentabar
ich wehklagte
2. Person Singular
lamentabaris lamentabare
du wehklagtest
3. Person Singular
lamentabatur
er/sie/es wehklagte
1. Person Plural
lamentabamur
wir wehklagten
2. Person Plural
lamentabamini
ihr wehklagtet
3. Person Plural
lamentabantur
sie wehklagten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentarer
ich wehklagte
2. Person Singular
lamentareris lamentarere
du wehklagtest
3. Person Singular
lamentaretur
er/sie/es wehklagte
1. Person Plural
lamentaremur
wir wehklagten
2. Person Plural
lamentaremini
ihr wehklagtet
3. Person Plural
lamentarentur
sie wehklagten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
lamentabor
ich werde wehklagen
2. Person Singular
lamentaberis lamentabere
du wirst wehklagen
3. Person Singular
lamentabitur
er/sie/es wird wehklagen
1. Person Plural
lamentabimur
wir werden wehklagen
2. Person Plural
lamentabimini
ihr werdet wehklagen
3. Person Plural
lamentabuntur
sie werden wehklagen
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sum
ich habe gewehklagt
2. Person Singular
lamentatus es
du hast gewehklagt
3. Person Singular
lamentatus est
er/sie/es hat gewehklagt
1. Person Plural
lamentati sumus
wir haben gewehklagt
2. Person Plural
lamentati estis
ihr habt gewehklagt
3. Person Plural
lamentati sunt
sie haben gewehklagt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus sim
ich habe gewehklagt
2. Person Singular
lamentatus sis
du habest gewehklagt
3. Person Singular
lamentatus sit
er/sie/es habe gewehklagt
1. Person Plural
lamentati simus
wir haben gewehklagt
2. Person Plural
lamentati sitis
ihr habet gewehklagt
3. Person Plural
lamentati sint
sie haben gewehklagt
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus eram
ich hatte gewehklagt
2. Person Singular
lamentatus eras
du hattest gewehklagt
3. Person Singular
lamentatus erat
er/sie/es hatte gewehklagt
1. Person Plural
lamentati eramus
wir hatten gewehklagt
2. Person Plural
lamentati eratis
ihr hattet gewehklagt
3. Person Plural
lamentati erant
sie hatten gewehklagt
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus essem
ich hätte gewehklagt
2. Person Singular
lamentatus esses
du hättest gewehklagt
3. Person Singular
lamentatus esset
er/sie/es hätte gewehklagt
1. Person Plural
lamentati essemus
wir hätten gewehklagt
2. Person Plural
lamentati essetis
ihr hättet gewehklagt
3. Person Plural
lamentati essent
sie hätten gewehklagt
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
lamentatus ero
ich werde gewehklagt haben
2. Person Singular
lamentatus eris
du wirst gewehklagt haben
3. Person Singular
lamentatus erit
er/sie/es wird gewehklagt haben
1. Person Plural
lamentati erimus
wir werden gewehklagt haben
2. Person Plural
lamentati eritis
ihr werdet gewehklagt haben
3. Person Plural
lamentati erunt
sie werden gewehklagt haben
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
lamentari lamentarier
wehklagen
Vorzeitigkeit
lamentatus esse
gewehklagt haben
Nachzeitigkeit
lamentaturum esse
wehklagen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
lamentare
wehklage; wehklag!
2. Person Plural
lamentamini
wehklagt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
lamentator
3. Person Singular
lamentator
2. Person Plural
existiert nicht
3. Person Plural
lamentantor
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
lamentari lamentarier
das Wehklagen
Genitiv
lamentandi
des Wehklagens
Dativ
lamentando
dem Wehklagen
Akkusativ
lamentandum
das Wehklagen
Ablativ
lamentando
durch das Wehklagen
Vokativ
lamentande
Wehklagen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentandus
lamentanda
lamentandum
Genitiv
lamentandi
lamentandae
lamentandi
Dativ
lamentando
lamentandae
lamentando
Akkusativ
lamentandum
lamentandam
lamentandum
Ablativ
lamentando
lamentanda
lamentando
Vokativ
lamentande
lamentanda
lamentandum
Plural
Nominativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Genitiv
lamentandorum
lamentandarum
lamentandorum
Dativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Akkusativ
lamentandos
lamentandas
lamentanda
Ablativ
lamentandis
lamentandis
lamentandis
Vokativ
lamentandi
lamentandae
lamentanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentans
lamentans
lamentans
Genitiv
lamentantis
lamentantis
lamentantis
Dativ
lamentanti
lamentanti
lamentanti
Akkusativ
lamentantem
lamentantem
lamentans
Ablativ
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
lamentanti lamentante
Vokativ
lamentans
lamentans
lamentans
Plural
Nominativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Genitiv
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
lamentantium lamentantum
Dativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Akkusativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Ablativ
lamentantibus
lamentantibus
lamentantibus
Vokativ
lamentantes
lamentantes
lamentantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentatus
lamentata
lamentatum
Genitiv
lamentati
lamentatae
lamentati
Dativ
lamentato
lamentatae
lamentato
Akkusativ
lamentatum
lamentatam
lamentatum
Ablativ
lamentato
lamentata
lamentato
Vokativ
lamentate
lamentata
lamentatum
Plural
Nominativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Genitiv
lamentatorum
lamentatarum
lamentatorum
Dativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Akkusativ
lamentatos
lamentatas
lamentata
Ablativ
lamentatis
lamentatis
lamentatis
Vokativ
lamentati
lamentatae
lamentata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
lamentaturus
lamentatura
lamentaturum
Genitiv
lamentaturi
lamentaturae
lamentaturi
Dativ
lamentaturo
lamentaturae
lamentaturo
Akkusativ
lamentaturum
lamentaturam
lamentaturum
Ablativ
lamentaturo
lamentatura
lamentaturo
Vokativ
lamentature
lamentatura
lamentaturum
Plural
Nominativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Genitiv
lamentaturorum
lamentaturarum
lamentaturorum
Dativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Akkusativ
lamentaturos
lamentaturas
lamentatura
Ablativ
lamentaturis
lamentaturis
lamentaturis
Vokativ
lamentaturi
lamentaturae
lamentatura
Supina
Supin I
Supin II
lamentatum
lamentatu