Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
|
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
|
| Dativ |
lenocinando
|
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
|
| Ablativ |
lenocinando
|
|
| Vokativ |
lenocinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
|
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
|
| Dativ |
lenocinando
|
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
|
| Ablativ |
lenocinando
|
|
| Vokativ |
lenocinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
ich schmeichle |
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
du schmeichelst |
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
er/sie/es schmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
sie schmeicheln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
ich schmeichle |
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
du schmeichelst |
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
er/sie/es schmeichle |
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
wir schmeicheln |
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
ihr schmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
sie schmeicheln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
sie schmeichelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
ich schmeichelte |
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
du schmeicheltest |
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
er/sie/es schmeichelte |
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
wir schmeichelten |
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
ihr schmeicheltet |
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
sie schmeichelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
ich werde schmeicheln |
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
du wirst schmeicheln |
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
er/sie/es wird schmeicheln |
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
wir werden schmeicheln |
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
ihr werdet schmeicheln |
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
sie werden schmeicheln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
du hast geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
er/sie/es hat geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
ihr habt geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
sie haben geschmeichelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
ich habe geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
du habest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
er/sie/es habe geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
wir haben geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
ihr habet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
sie haben geschmeichelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
ich hatte geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
du hattest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
er/sie/es hatte geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
wir hatten geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
ihr hattet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
sie hatten geschmeichelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
ich hätte geschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
du hättest geschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
er/sie/es hätte geschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
wir hätten geschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
ihr hättet geschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
sie hätten geschmeichelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
ich werde geschmeichelt haben |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
du wirst geschmeichelt haben |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
er/sie/es wird geschmeichelt haben |
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
wir werden geschmeichelt haben |
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
ihr werdet geschmeichelt haben |
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
sie werden geschmeichelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
schmeicheln |
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
geschmeichelt haben |
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
schmeicheln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
schmeichle! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
schmeichelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
das Schmeicheln |
| Genitiv |
lenocinandi
|
des Schmeichelnes |
| Dativ |
lenocinando
|
dem Schmeicheln |
| Akkusativ |
lenocinandum
|
das Schmeicheln |
| Ablativ |
lenocinando
|
durch das Schmeicheln |
| Vokativ |
lenocinande
|
Schmeicheln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
|
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
|
| Dativ |
lenocinando
|
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
|
| Ablativ |
lenocinando
|
|
| Vokativ |
lenocinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
ich schmeichle ein |
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
du schmeichelst ein |
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
er/sie/es schmeichelt ein |
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
wir schmeicheln ein |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
ihr schmeichelt ein |
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
sie schmeicheln ein |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
ich schmeichle ein |
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
du schmeichelst ein |
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
er/sie/es schmeichle ein |
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
wir schmeicheln ein |
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
ihr schmeichelt ein |
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
sie schmeicheln ein |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
ich schmeichelte ein |
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
du schmeicheltest ein |
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
er/sie/es schmeichelte ein |
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
wir schmeichelten ein |
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
ihr schmeicheltet ein |
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
sie schmeichelten ein |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
ich schmeichelte ein |
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
du schmeicheltest ein |
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
er/sie/es schmeichelte ein |
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
wir schmeichelten ein |
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
ihr schmeicheltet ein |
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
sie schmeichelten ein |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
ich werde einschmeicheln |
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
du wirst einschmeicheln |
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
er/sie/es wird einschmeicheln |
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
wir werden einschmeicheln |
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
ihr werdet einschmeicheln |
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
sie werden einschmeicheln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
ich habe eingeschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
du hast eingeschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
er/sie/es hat eingeschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
wir haben eingeschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
ihr habt eingeschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
sie haben eingeschmeichelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
ich habe eingeschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
du habest eingeschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
er/sie/es habe eingeschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
wir haben eingeschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
ihr habet eingeschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
sie haben eingeschmeichelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
ich hatte eingeschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
du hattest eingeschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
er/sie/es hatte eingeschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
wir hatten eingeschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
ihr hattet eingeschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
sie hatten eingeschmeichelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
ich hätte eingeschmeichelt |
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
du hättest eingeschmeichelt |
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
er/sie/es hätte eingeschmeichelt |
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
wir hätten eingeschmeichelt |
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
ihr hättet eingeschmeichelt |
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
sie hätten eingeschmeichelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
ich werde eingeschmeichelt haben |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
du wirst eingeschmeichelt haben |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
er/sie/es wird eingeschmeichelt haben |
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
wir werden eingeschmeichelt haben |
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
ihr werdet eingeschmeichelt haben |
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
sie werden eingeschmeichelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
einschmeicheln |
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
eingeschmeichelt haben |
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
einschmeicheln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
schmeichle ein! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
schmeichelt ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
das Einschmeicheln |
| Genitiv |
lenocinandi
|
des Einschmeichelnes |
| Dativ |
lenocinando
|
dem Einschmeicheln |
| Akkusativ |
lenocinandum
|
das Einschmeicheln |
| Ablativ |
lenocinando
|
durch das Einschmeicheln |
| Vokativ |
lenocinande
|
Einschmeicheln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
ich verleihe |
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
du verleihst |
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
er/sie/es verleiht |
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
wir verleihen |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
ihr verleiht |
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
sie verleihen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
ich verleihe |
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
du verleihest |
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
er/sie/es verleihe |
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
wir verleihen |
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
ihr verleihet |
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
sie verleihen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
ich verlieh |
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
du verliehst |
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
er/sie/es verlieh |
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
wir verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
ihr verlieht |
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
sie verliehen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
ich verliehe |
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
du verliehest |
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
er/sie/es verliehe |
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
wir verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
ihr verliehet |
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
sie verliehen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
ich werde verleihen |
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
du wirst verleihen |
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
er/sie/es wird verleihen |
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
wir werden verleihen |
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
ihr werdet verleihen |
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
sie werden verleihen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
ich habe verliehen |
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
du hast verliehen |
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
er/sie/es hat verliehen |
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
wir haben verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
ihr habt verliehen |
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
sie haben verliehen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
ich habe verliehen |
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
du habest verliehen |
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
er/sie/es habe verliehen |
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
wir haben verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
ihr habet verliehen |
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
sie haben verliehen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
ich hatte verliehen |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
du hattest verliehen |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
er/sie/es hatte verliehen |
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
wir hatten verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
ihr hattet verliehen |
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
sie hatten verliehen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
ich hätte verliehen |
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
du hättest verliehen |
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
er/sie/es hätte verliehen |
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
wir hätten verliehen |
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
ihr hättet verliehen |
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
sie hätten verliehen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
ich werde verliehen haben |
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
du wirst verliehen haben |
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
er/sie/es wird verliehen haben |
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
wir werden verliehen haben |
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
ihr werdet verliehen haben |
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
sie werden verliehen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
verleihen |
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
verliehen haben |
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
verleihen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
verleihe; verleih! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
verleiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
das Verleihen |
| Genitiv |
lenocinandi
|
des Verleihens |
| Dativ |
lenocinando
|
dem Verleihen |
| Akkusativ |
lenocinandum
|
das Verleihen |
| Ablativ |
lenocinando
|
durch das Verleihen |
| Vokativ |
lenocinande
|
Verleihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaris lenocinare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenociner
|
|
| 2. Person Singular |
lenocineris lenocinere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinetur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinemur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinemini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabar
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinabaris lenocinabare
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinarer
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinareris lenocinarere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinabor
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinaberis lenocinabere
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lenocinatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lenocinatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lenocinatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lenocinati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lenocinati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lenocinati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lenocinatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lenocinaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lenocinare
|
! |
| 2. Person Plural |
lenocinamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lenocinator
|
| 3. Person Singular |
lenocinator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
lenocinantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lenocinari lenocinarier
|
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
|
| Dativ |
lenocinando
|
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
|
| Ablativ |
lenocinando
|
|
| Vokativ |
lenocinande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinandus
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
| Genitiv |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinandi
|
| Dativ |
lenocinando
|
lenocinandae
|
lenocinando
|
| Akkusativ |
lenocinandum
|
lenocinandam
|
lenocinandum
|
| Ablativ |
lenocinando
|
lenocinanda
|
lenocinando
|
| Vokativ |
lenocinande
|
lenocinanda
|
lenocinandum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
| Genitiv |
lenocinandorum
|
lenocinandarum
|
lenocinandorum
|
| Dativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Akkusativ |
lenocinandos
|
lenocinandas
|
lenocinanda
|
| Ablativ |
lenocinandis
|
lenocinandis
|
lenocinandis
|
| Vokativ |
lenocinandi
|
lenocinandae
|
lenocinanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
| Genitiv |
lenocinantis
|
lenocinantis
|
lenocinantis
|
| Dativ |
lenocinanti
|
lenocinanti
|
lenocinanti
|
| Akkusativ |
lenocinantem
|
lenocinantem
|
lenocinans
|
| Ablativ |
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
lenocinanti lenocinante
|
| Vokativ |
lenocinans
|
lenocinans
|
lenocinans
|
Plural
| Nominativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Genitiv |
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
lenocinantium lenocinantum
|
| Dativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Akkusativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
| Ablativ |
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
lenocinantibus
|
| Vokativ |
lenocinantes
|
lenocinantes
|
lenocinantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinatus
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
| Genitiv |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinati
|
| Dativ |
lenocinato
|
lenocinatae
|
lenocinato
|
| Akkusativ |
lenocinatum
|
lenocinatam
|
lenocinatum
|
| Ablativ |
lenocinato
|
lenocinata
|
lenocinato
|
| Vokativ |
lenocinate
|
lenocinata
|
lenocinatum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
| Genitiv |
lenocinatorum
|
lenocinatarum
|
lenocinatorum
|
| Dativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Akkusativ |
lenocinatos
|
lenocinatas
|
lenocinata
|
| Ablativ |
lenocinatis
|
lenocinatis
|
lenocinatis
|
| Vokativ |
lenocinati
|
lenocinatae
|
lenocinata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lenocinaturus
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
| Genitiv |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinaturi
|
| Dativ |
lenocinaturo
|
lenocinaturae
|
lenocinaturo
|
| Akkusativ |
lenocinaturum
|
lenocinaturam
|
lenocinaturum
|
| Ablativ |
lenocinaturo
|
lenocinatura
|
lenocinaturo
|
| Vokativ |
lenocinature
|
lenocinatura
|
lenocinaturum
|
Plural
| Nominativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
| Genitiv |
lenocinaturorum
|
lenocinaturarum
|
lenocinaturorum
|
| Dativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Akkusativ |
lenocinaturos
|
lenocinaturas
|
lenocinatura
|
| Ablativ |
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
lenocinaturis
|
| Vokativ |
lenocinaturi
|
lenocinaturae
|
lenocinatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lenocinatum
|
lenocinatu
|