Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locito
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
locitas
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
locitat
|
er/sie/es verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitamus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
locitatis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitant
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitor
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitaris locitare
|
du wirst verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitatur
|
er/sie/es wird verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitamur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitamini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitantur
|
sie werden verpachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitem
|
ich verpachte |
| 2. Person Singular |
locites
|
du verpachtest |
| 3. Person Singular |
locitet
|
er/sie/es verpachte |
| 1. Person Plural |
locitemus
|
wir verpachten |
| 2. Person Plural |
locitetis
|
ihr verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitent
|
sie verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lociter
|
ich werde verpachtet |
| 2. Person Singular |
lociteris locitere
|
du werdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitetur
|
er/sie/es werde verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitemur
|
wir werden verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitemini
|
ihr werdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitentur
|
sie werden verpachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitabam
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
locitabas
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
locitabat
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
locitabamus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
locitabatis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
locitabant
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitabar
|
ich wurde verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitabaris locitabare
|
du wurdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitabatur
|
er/sie/es wurde verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitabamur
|
wir wurden verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitabamini
|
ihr wurdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitabantur
|
sie wurden verpachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitarem
|
ich verpachtete |
| 2. Person Singular |
locitares
|
du verpachtetest |
| 3. Person Singular |
locitaret
|
er/sie/es verpachtete |
| 1. Person Plural |
locitaremus
|
wir verpachteten |
| 2. Person Plural |
locitaretis
|
ihr verpachtetet |
| 3. Person Plural |
locitarent
|
sie verpachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitarer
|
ich würde verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitareris locitarere
|
du würdest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitaretur
|
er/sie/es würde verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitaremur
|
wir würden verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitaremini
|
ihr würdet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitarentur
|
sie würden verpachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitabo
|
ich werde verpachten |
| 2. Person Singular |
locitabis
|
du wirst verpachten |
| 3. Person Singular |
locitabit
|
er/sie/es wird verpachten |
| 1. Person Plural |
locitabimus
|
wir werden verpachten |
| 2. Person Plural |
locitabitis
|
ihr werdet verpachten |
| 3. Person Plural |
locitabunt
|
sie werden verpachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitabor
|
ich werde verpachtet werden |
| 2. Person Singular |
locitaberis locitabere
|
du wirst verpachtet werden |
| 3. Person Singular |
locitabitur
|
er/sie/es wird verpachtet werden |
| 1. Person Plural |
locitabimur
|
wir werden verpachtet werden |
| 2. Person Plural |
locitabimini
|
ihr werdet verpachtet werden |
| 3. Person Plural |
locitabuntur
|
sie werden verpachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitavi
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitavisti
|
du hast verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitavit
|
er/sie/es hat verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitavimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitavistis
|
ihr habt verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitaverunt locitavere
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitatus sum
|
ich bin verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
locitatus es
|
du bist verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
locitatus est
|
er/sie/es ist verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
locitati sumus
|
wir sind verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
locitati estis
|
ihr seid verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
locitati sunt
|
sie sind verpachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitaverim
|
ich habe verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitaveris
|
du habest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitaverit
|
er/sie/es habe verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitaverimus
|
wir haben verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitaveritis
|
ihr habet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitaverint
|
sie haben verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitatus sim
|
ich sei verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
locitatus sis
|
du seiest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
locitatus sit
|
er/sie/es sei verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
locitati simus
|
wir seien verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
locitati sitis
|
ihr seiet verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
locitati sint
|
sie seien verpachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitaveram
|
ich hatte verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitaveras
|
du hattest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitaverat
|
er/sie/es hatte verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitaveramus
|
wir hatten verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitaveratis
|
ihr hattet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitaverant
|
sie hatten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitatus eram
|
ich war verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
locitatus eras
|
du warst verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
locitatus erat
|
er/sie/es war verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
locitati eramus
|
wir waren verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
locitati eratis
|
ihr wart verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
locitati erant
|
sie waren verpachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitavissem
|
ich hätte verpachtet |
| 2. Person Singular |
locitavisses
|
du hättest verpachtet |
| 3. Person Singular |
locitavisset
|
er/sie/es hätte verpachtet |
| 1. Person Plural |
locitavissemus
|
wir hätten verpachtet |
| 2. Person Plural |
locitavissetis
|
ihr hättet verpachtet |
| 3. Person Plural |
locitavissent
|
sie hätten verpachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitatus essem
|
ich wäre verpachtet worden |
| 2. Person Singular |
locitatus esses
|
du wärest verpachtet worden |
| 3. Person Singular |
locitatus esset
|
er/sie/es wäre verpachtet worden |
| 1. Person Plural |
locitati essemus
|
wir wären verpachtet worden |
| 2. Person Plural |
locitati essetis
|
ihr wäret verpachtet worden |
| 3. Person Plural |
locitati essent
|
sie wären verpachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
locitavero
|
ich werde verpachtet haben |
| 2. Person Singular |
locitaveris
|
du wirst verpachtet haben |
| 3. Person Singular |
locitaverit
|
er/sie/es wird verpachtet haben |
| 1. Person Plural |
locitaverimus
|
wir werden verpachtet haben |
| 2. Person Plural |
locitaveritis
|
ihr werdet verpachtet haben |
| 3. Person Plural |
locitaverint
|
sie werden verpachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
locitatus ero
|
ich werde verpachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
locitatus eris
|
du wirst verpachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
locitatus erit
|
er/sie/es wird verpachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
locitati erimus
|
wir werden verpachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
locitati eritis
|
ihr werdet verpachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
locitati erunt
|
sie werden verpachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
locitare
|
verpachten |
| Vorzeitigkeit |
locitavisse
|
verpachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
locitaturum esse
|
verpachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
locitari locitarier
|
verpachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
locitatum esse
|
verpachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
locitatum iri
|
künftig verpachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
locita
|
verpachte! |
| 2. Person Plural |
locitate
|
verpachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
locitato
|
| 3. Person Singular |
locitato
|
| 2. Person Plural |
locitatote
|
| 3. Person Plural |
locitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
locitare
|
das Verpachten |
| Genitiv |
locitandi
|
des Verpachtens |
| Dativ |
locitando
|
dem Verpachten |
| Akkusativ |
locitandum
|
das Verpachten |
| Ablativ |
locitando
|
durch das Verpachten |
| Vokativ |
locitande
|
Verpachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
locitandus
|
locitanda
|
locitandum
|
| Genitiv |
locitandi
|
locitandae
|
locitandi
|
| Dativ |
locitando
|
locitandae
|
locitando
|
| Akkusativ |
locitandum
|
locitandam
|
locitandum
|
| Ablativ |
locitando
|
locitanda
|
locitando
|
| Vokativ |
locitande
|
locitanda
|
locitandum
|
Plural
| Nominativ |
locitandi
|
locitandae
|
locitanda
|
| Genitiv |
locitandorum
|
locitandarum
|
locitandorum
|
| Dativ |
locitandis
|
locitandis
|
locitandis
|
| Akkusativ |
locitandos
|
locitandas
|
locitanda
|
| Ablativ |
locitandis
|
locitandis
|
locitandis
|
| Vokativ |
locitandi
|
locitandae
|
locitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
locitans
|
locitans
|
locitans
|
| Genitiv |
locitantis
|
locitantis
|
locitantis
|
| Dativ |
locitanti
|
locitanti
|
locitanti
|
| Akkusativ |
locitantem
|
locitantem
|
locitans
|
| Ablativ |
locitanti locitante
|
locitanti locitante
|
locitanti locitante
|
| Vokativ |
locitans
|
locitans
|
locitans
|
Plural
| Nominativ |
locitantes
|
locitantes
|
locitantia
|
| Genitiv |
locitantium locitantum
|
locitantium locitantum
|
locitantium locitantum
|
| Dativ |
locitantibus
|
locitantibus
|
locitantibus
|
| Akkusativ |
locitantes
|
locitantes
|
locitantia
|
| Ablativ |
locitantibus
|
locitantibus
|
locitantibus
|
| Vokativ |
locitantes
|
locitantes
|
locitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
locitatus
|
locitata
|
locitatum
|
| Genitiv |
locitati
|
locitatae
|
locitati
|
| Dativ |
locitato
|
locitatae
|
locitato
|
| Akkusativ |
locitatum
|
locitatam
|
locitatum
|
| Ablativ |
locitato
|
locitata
|
locitato
|
| Vokativ |
locitate
|
locitata
|
locitatum
|
Plural
| Nominativ |
locitati
|
locitatae
|
locitata
|
| Genitiv |
locitatorum
|
locitatarum
|
locitatorum
|
| Dativ |
locitatis
|
locitatis
|
locitatis
|
| Akkusativ |
locitatos
|
locitatas
|
locitata
|
| Ablativ |
locitatis
|
locitatis
|
locitatis
|
| Vokativ |
locitati
|
locitatae
|
locitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
locitaturus
|
locitatura
|
locitaturum
|
| Genitiv |
locitaturi
|
locitaturae
|
locitaturi
|
| Dativ |
locitaturo
|
locitaturae
|
locitaturo
|
| Akkusativ |
locitaturum
|
locitaturam
|
locitaturum
|
| Ablativ |
locitaturo
|
locitatura
|
locitaturo
|
| Vokativ |
locitature
|
locitatura
|
locitaturum
|
Plural
| Nominativ |
locitaturi
|
locitaturae
|
locitatura
|
| Genitiv |
locitaturorum
|
locitaturarum
|
locitaturorum
|
| Dativ |
locitaturis
|
locitaturis
|
locitaturis
|
| Akkusativ |
locitaturos
|
locitaturas
|
locitatura
|
| Ablativ |
locitaturis
|
locitaturis
|
locitaturis
|
| Vokativ |
locitaturi
|
locitaturae
|
locitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
locitatum
|
locitatu
|