Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitor
|
ich spreche |
| 2. Person Singular |
loquitaris
loquitare
|
du sprichst |
| 3. Person Singular |
loquitatur
|
er/sie/es spricht |
| 1. Person Plural |
loquitamur
|
wir sprechen |
| 2. Person Plural |
loquitamini
|
ihr sprecht |
| 3. Person Plural |
loquitantur
|
sie sprechen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquiter
|
ich spreche |
| 2. Person Singular |
loquiteris
loquitere
|
du sprechest |
| 3. Person Singular |
loquitetur
|
er/sie/es spreche |
| 1. Person Plural |
loquitemur
|
wir sprechen |
| 2. Person Plural |
loquitemini
|
ihr sprechet |
| 3. Person Plural |
loquitentur
|
sie sprechen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitabar
|
ich sprach |
| 2. Person Singular |
loquitabaris
loquitabare
|
du sprachst |
| 3. Person Singular |
loquitabatur
|
er/sie/es sprach |
| 1. Person Plural |
loquitabamur
|
wir sprachen |
| 2. Person Plural |
loquitabamini
|
ihr spracht |
| 3. Person Plural |
loquitabantur
|
sie sprachen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitarer
|
ich spräche |
| 2. Person Singular |
loquitareris
loquitarere
|
du sprächest |
| 3. Person Singular |
loquitaretur
|
er/sie/es spräche |
| 1. Person Plural |
loquitaremur
|
wir sprächen |
| 2. Person Plural |
loquitaremini
|
ihr sprächet |
| 3. Person Plural |
loquitarentur
|
sie sprächen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitabor
|
ich werde sprechen |
| 2. Person Singular |
loquitaberis
loquitabere
|
du wirst sprechen |
| 3. Person Singular |
loquitabitur
|
er/sie/es wird sprechen |
| 1. Person Plural |
loquitabimur
|
wir werden sprechen |
| 2. Person Plural |
loquitabimini
|
ihr werdet sprechen |
| 3. Person Plural |
loquitabuntur
|
sie werden sprechen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitatus sum
|
ich habe gesprochen |
| 2. Person Singular |
loquitatus es
|
du hast gesprochen |
| 3. Person Singular |
loquitatus est
|
er/sie/es hat gesprochen |
| 1. Person Plural |
loquitati sumus
|
wir haben gesprochen |
| 2. Person Plural |
loquitati estis
|
ihr habt gesprochen |
| 3. Person Plural |
loquitati sunt
|
sie haben gesprochen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitatus sim
|
ich habe gesprochen |
| 2. Person Singular |
loquitatus sis
|
du habest gesprochen |
| 3. Person Singular |
loquitatus sit
|
er/sie/es habe gesprochen |
| 1. Person Plural |
loquitati simus
|
wir haben gesprochen |
| 2. Person Plural |
loquitati sitis
|
ihr habet gesprochen |
| 3. Person Plural |
loquitati sint
|
sie haben gesprochen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitatus eram
|
ich hatte gesprochen |
| 2. Person Singular |
loquitatus eras
|
du hattest gesprochen |
| 3. Person Singular |
loquitatus erat
|
er/sie/es hatte gesprochen |
| 1. Person Plural |
loquitati eramus
|
wir hatten gesprochen |
| 2. Person Plural |
loquitati eratis
|
ihr hattet gesprochen |
| 3. Person Plural |
loquitati erant
|
sie hatten gesprochen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitatus essem
|
ich hätte gesprochen |
| 2. Person Singular |
loquitatus esses
|
du hättest gesprochen |
| 3. Person Singular |
loquitatus esset
|
er/sie/es hätte gesprochen |
| 1. Person Plural |
loquitati essemus
|
wir hätten gesprochen |
| 2. Person Plural |
loquitati essetis
|
ihr hättet gesprochen |
| 3. Person Plural |
loquitati essent
|
sie hätten gesprochen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
loquitatus ero
|
ich werde gesprochen haben |
| 2. Person Singular |
loquitatus eris
|
du wirst gesprochen haben |
| 3. Person Singular |
loquitatus erit
|
er/sie/es wird gesprochen haben |
| 1. Person Plural |
loquitati erimus
|
wir werden gesprochen haben |
| 2. Person Plural |
loquitati eritis
|
ihr werdet gesprochen haben |
| 3. Person Plural |
loquitati erunt
|
sie werden gesprochen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
loquitari
loquitarier
|
sprechen |
| Vorzeitigkeit |
loquitatus esse
|
gesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
loquitaturum esse
|
sprechen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
loquitare
|
sprich! |
| 2. Person Plural |
loquitamini
|
sprecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
loquitator
|
| 3. Person Singular |
loquitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
loquitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
loquitari
loquitarier
|
das Sprechen |
| Genitiv |
loquitandi
|
des Sprechens |
| Dativ |
loquitando
|
dem Sprechen |
| Akkusativ |
loquitandum
|
das Sprechen |
| Ablativ |
loquitando
|
durch das Sprechen |
| Vokativ |
loquitande
|
Sprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
loquitandus
|
loquitanda
|
loquitandum
|
| Genitiv |
loquitandi
|
loquitandae
|
loquitandi
|
| Dativ |
loquitando
|
loquitandae
|
loquitando
|
| Akkusativ |
loquitandum
|
loquitandam
|
loquitandum
|
| Ablativ |
loquitando
|
loquitanda
|
loquitando
|
| Vokativ |
loquitande
|
loquitanda
|
loquitandum
|
Plural
| Nominativ |
loquitandi
|
loquitandae
|
loquitanda
|
| Genitiv |
loquitandorum
|
loquitandarum
|
loquitandorum
|
| Dativ |
loquitandis
|
loquitandis
|
loquitandis
|
| Akkusativ |
loquitandos
|
loquitandas
|
loquitanda
|
| Ablativ |
loquitandis
|
loquitandis
|
loquitandis
|
| Vokativ |
loquitandi
|
loquitandae
|
loquitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
loquitans
|
loquitans
|
loquitans
|
| Genitiv |
loquitantis
|
loquitantis
|
loquitantis
|
| Dativ |
loquitanti
|
loquitanti
|
loquitanti
|
| Akkusativ |
loquitantem
|
loquitantem
|
loquitans
|
| Ablativ |
loquitanti
loquitante
|
loquitanti
loquitante
|
loquitanti
loquitante
|
| Vokativ |
loquitans
|
loquitans
|
loquitans
|
Plural
| Nominativ |
loquitantes
|
loquitantes
|
loquitantia
|
| Genitiv |
loquitantium
loquitantum
|
loquitantium
loquitantum
|
loquitantium
loquitantum
|
| Dativ |
loquitantibus
|
loquitantibus
|
loquitantibus
|
| Akkusativ |
loquitantes
|
loquitantes
|
loquitantia
|
| Ablativ |
loquitantibus
|
loquitantibus
|
loquitantibus
|
| Vokativ |
loquitantes
|
loquitantes
|
loquitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
loquitatus
|
loquitata
|
loquitatum
|
| Genitiv |
loquitati
|
loquitatae
|
loquitati
|
| Dativ |
loquitato
|
loquitatae
|
loquitato
|
| Akkusativ |
loquitatum
|
loquitatam
|
loquitatum
|
| Ablativ |
loquitato
|
loquitata
|
loquitato
|
| Vokativ |
loquitate
|
loquitata
|
loquitatum
|
Plural
| Nominativ |
loquitati
|
loquitatae
|
loquitata
|
| Genitiv |
loquitatorum
|
loquitatarum
|
loquitatorum
|
| Dativ |
loquitatis
|
loquitatis
|
loquitatis
|
| Akkusativ |
loquitatos
|
loquitatas
|
loquitata
|
| Ablativ |
loquitatis
|
loquitatis
|
loquitatis
|
| Vokativ |
loquitati
|
loquitatae
|
loquitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
loquitaturus
|
loquitatura
|
loquitaturum
|
| Genitiv |
loquitaturi
|
loquitaturae
|
loquitaturi
|
| Dativ |
loquitaturo
|
loquitaturae
|
loquitaturo
|
| Akkusativ |
loquitaturum
|
loquitaturam
|
loquitaturum
|
| Ablativ |
loquitaturo
|
loquitatura
|
loquitaturo
|
| Vokativ |
loquitature
|
loquitatura
|
loquitaturum
|
Plural
| Nominativ |
loquitaturi
|
loquitaturae
|
loquitatura
|
| Genitiv |
loquitaturorum
|
loquitaturarum
|
loquitaturorum
|
| Dativ |
loquitaturis
|
loquitaturis
|
loquitaturis
|
| Akkusativ |
loquitaturos
|
loquitaturas
|
loquitatura
|
| Ablativ |
loquitaturis
|
loquitaturis
|
loquitaturis
|
| Vokativ |
loquitaturi
|
loquitaturae
|
loquitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
loquitatum
|
loquitatu
|