Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctifico
|
|
| 2. Person Singular |
luctificas
|
|
| 3. Person Singular |
luctificat
|
|
| 1. Person Plural |
luctificamus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificatis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificor
|
|
| 2. Person Singular |
luctificaris luctificare
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatur
|
|
| 1. Person Plural |
luctificamur
|
|
| 2. Person Plural |
luctificamini
|
|
| 3. Person Plural |
luctificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificem
|
|
| 2. Person Singular |
luctifices
|
|
| 3. Person Singular |
luctificet
|
|
| 1. Person Plural |
luctificemus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificetis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificer
|
|
| 2. Person Singular |
luctificeris luctificere
|
|
| 3. Person Singular |
luctificetur
|
|
| 1. Person Plural |
luctificemur
|
|
| 2. Person Plural |
luctificemini
|
|
| 3. Person Plural |
luctificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificabam
|
|
| 2. Person Singular |
luctificabas
|
|
| 3. Person Singular |
luctificabat
|
|
| 1. Person Plural |
luctificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificabar
|
|
| 2. Person Singular |
luctificabaris luctificabare
|
|
| 3. Person Singular |
luctificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
luctificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
luctificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
luctificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificarem
|
|
| 2. Person Singular |
luctificares
|
|
| 3. Person Singular |
luctificaret
|
|
| 1. Person Plural |
luctificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificarer
|
|
| 2. Person Singular |
luctificareris luctificarere
|
|
| 3. Person Singular |
luctificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
luctificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
luctificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
luctificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificabo
|
|
| 2. Person Singular |
luctificabis
|
|
| 3. Person Singular |
luctificabit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificabor
|
|
| 2. Person Singular |
luctificaberis luctificabere
|
|
| 3. Person Singular |
luctificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
luctificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
luctificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
luctificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificavi
|
|
| 2. Person Singular |
luctificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
luctificavit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificaverunt luctificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
luctificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
luctificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
luctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
luctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
luctificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
luctificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
luctificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
luctificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
luctificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
luctificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
luctificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
luctificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
luctificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
luctificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
luctificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificavero
|
|
| 2. Person Singular |
luctificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
luctificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
luctificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
luctificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
luctificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
luctificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
luctificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
luctificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
luctificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
luctificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
luctificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
luctificari luctificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
luctificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
luctificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
luctifica
|
! |
| 2. Person Plural |
luctificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
luctificato
|
| 3. Person Singular |
luctificato
|
| 2. Person Plural |
luctificatote
|
| 3. Person Plural |
luctificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
luctificare
|
|
| Genitiv |
luctificandi
|
|
| Dativ |
luctificando
|
|
| Akkusativ |
luctificandum
|
|
| Ablativ |
luctificando
|
|
| Vokativ |
luctificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
luctificandus
|
luctificanda
|
luctificandum
|
| Genitiv |
luctificandi
|
luctificandae
|
luctificandi
|
| Dativ |
luctificando
|
luctificandae
|
luctificando
|
| Akkusativ |
luctificandum
|
luctificandam
|
luctificandum
|
| Ablativ |
luctificando
|
luctificanda
|
luctificando
|
| Vokativ |
luctificande
|
luctificanda
|
luctificandum
|
Plural
| Nominativ |
luctificandi
|
luctificandae
|
luctificanda
|
| Genitiv |
luctificandorum
|
luctificandarum
|
luctificandorum
|
| Dativ |
luctificandis
|
luctificandis
|
luctificandis
|
| Akkusativ |
luctificandos
|
luctificandas
|
luctificanda
|
| Ablativ |
luctificandis
|
luctificandis
|
luctificandis
|
| Vokativ |
luctificandi
|
luctificandae
|
luctificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
luctificans
|
luctificans
|
luctificans
|
| Genitiv |
luctificantis
|
luctificantis
|
luctificantis
|
| Dativ |
luctificanti
|
luctificanti
|
luctificanti
|
| Akkusativ |
luctificantem
|
luctificantem
|
luctificans
|
| Ablativ |
luctificanti luctificante
|
luctificanti luctificante
|
luctificanti luctificante
|
| Vokativ |
luctificans
|
luctificans
|
luctificans
|
Plural
| Nominativ |
luctificantes
|
luctificantes
|
luctificantia
|
| Genitiv |
luctificantium luctificantum
|
luctificantium luctificantum
|
luctificantium luctificantum
|
| Dativ |
luctificantibus
|
luctificantibus
|
luctificantibus
|
| Akkusativ |
luctificantes
|
luctificantes
|
luctificantia
|
| Ablativ |
luctificantibus
|
luctificantibus
|
luctificantibus
|
| Vokativ |
luctificantes
|
luctificantes
|
luctificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
luctificatus
|
luctificata
|
luctificatum
|
| Genitiv |
luctificati
|
luctificatae
|
luctificati
|
| Dativ |
luctificato
|
luctificatae
|
luctificato
|
| Akkusativ |
luctificatum
|
luctificatam
|
luctificatum
|
| Ablativ |
luctificato
|
luctificata
|
luctificato
|
| Vokativ |
luctificate
|
luctificata
|
luctificatum
|
Plural
| Nominativ |
luctificati
|
luctificatae
|
luctificata
|
| Genitiv |
luctificatorum
|
luctificatarum
|
luctificatorum
|
| Dativ |
luctificatis
|
luctificatis
|
luctificatis
|
| Akkusativ |
luctificatos
|
luctificatas
|
luctificata
|
| Ablativ |
luctificatis
|
luctificatis
|
luctificatis
|
| Vokativ |
luctificati
|
luctificatae
|
luctificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
luctificaturus
|
luctificatura
|
luctificaturum
|
| Genitiv |
luctificaturi
|
luctificaturae
|
luctificaturi
|
| Dativ |
luctificaturo
|
luctificaturae
|
luctificaturo
|
| Akkusativ |
luctificaturum
|
luctificaturam
|
luctificaturum
|
| Ablativ |
luctificaturo
|
luctificatura
|
luctificaturo
|
| Vokativ |
luctificature
|
luctificatura
|
luctificaturum
|
Plural
| Nominativ |
luctificaturi
|
luctificaturae
|
luctificatura
|
| Genitiv |
luctificaturorum
|
luctificaturarum
|
luctificaturorum
|
| Dativ |
luctificaturis
|
luctificaturis
|
luctificaturis
|
| Akkusativ |
luctificaturos
|
luctificaturas
|
luctificatura
|
| Ablativ |
luctificaturis
|
luctificaturis
|
luctificaturis
|
| Vokativ |
luctificaturi
|
luctificaturae
|
luctificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
luctificatum
|
luctificatu
|