Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusito
|
ich spiele |
| 2. Person Singular |
lusitas
|
du spielst |
| 3. Person Singular |
lusitat
|
er/sie/es spielt |
| 1. Person Plural |
lusitamus
|
wir spielen |
| 2. Person Plural |
lusitatis
|
ihr spielt |
| 3. Person Plural |
lusitant
|
sie spielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitor
|
ich werde gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitaris lusitare
|
du wirst gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitatur
|
er/sie/es wird gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitamur
|
wir werden gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitamini
|
ihr werdet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitantur
|
sie werden gespielt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitem
|
ich spiele |
| 2. Person Singular |
lusites
|
du spielest |
| 3. Person Singular |
lusitet
|
er/sie/es spiele |
| 1. Person Plural |
lusitemus
|
wir spielen |
| 2. Person Plural |
lusitetis
|
ihr spielet |
| 3. Person Plural |
lusitent
|
sie spielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusiter
|
ich werde gespielt |
| 2. Person Singular |
lusiteris lusitere
|
du werdest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitetur
|
er/sie/es werde gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitemur
|
wir werden gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitemini
|
ihr werdet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitentur
|
sie werden gespielt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabam
|
ich spielte |
| 2. Person Singular |
lusitabas
|
du spieltest |
| 3. Person Singular |
lusitabat
|
er/sie/es spielte |
| 1. Person Plural |
lusitabamus
|
wir spielten |
| 2. Person Plural |
lusitabatis
|
ihr spieltet |
| 3. Person Plural |
lusitabant
|
sie spielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabar
|
ich wurde gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitabaris lusitabare
|
du wurdest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitabatur
|
er/sie/es wurde gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitabamur
|
wir wurden gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitabamini
|
ihr wurdet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitabantur
|
sie wurden gespielt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarem
|
ich spielte |
| 2. Person Singular |
lusitares
|
du spieltest |
| 3. Person Singular |
lusitaret
|
er/sie/es spielte |
| 1. Person Plural |
lusitaremus
|
wir spielten |
| 2. Person Plural |
lusitaretis
|
ihr spieltet |
| 3. Person Plural |
lusitarent
|
sie spielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarer
|
ich würde gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitareris lusitarere
|
du würdest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitaretur
|
er/sie/es würde gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitaremur
|
wir würden gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitaremini
|
ihr würdet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitarentur
|
sie würden gespielt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabo
|
ich werde spielen |
| 2. Person Singular |
lusitabis
|
du wirst spielen |
| 3. Person Singular |
lusitabit
|
er/sie/es wird spielen |
| 1. Person Plural |
lusitabimus
|
wir werden spielen |
| 2. Person Plural |
lusitabitis
|
ihr werdet spielen |
| 3. Person Plural |
lusitabunt
|
sie werden spielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabor
|
ich werde gespielt werden |
| 2. Person Singular |
lusitaberis lusitabere
|
du wirst gespielt werden |
| 3. Person Singular |
lusitabitur
|
er/sie/es wird gespielt werden |
| 1. Person Plural |
lusitabimur
|
wir werden gespielt werden |
| 2. Person Plural |
lusitabimini
|
ihr werdet gespielt werden |
| 3. Person Plural |
lusitabuntur
|
sie werden gespielt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavi
|
ich habe gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitavisti
|
du hast gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitavit
|
er/sie/es hat gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitavimus
|
wir haben gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitavistis
|
ihr habt gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitaverunt lusitavere
|
sie haben gespielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sum
|
ich bin gespielt worden |
| 2. Person Singular |
lusitatus es
|
du bist gespielt worden |
| 3. Person Singular |
lusitatus est
|
er/sie/es ist gespielt worden |
| 1. Person Plural |
lusitati sumus
|
wir sind gespielt worden |
| 2. Person Plural |
lusitati estis
|
ihr seid gespielt worden |
| 3. Person Plural |
lusitati sunt
|
sie sind gespielt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaverim
|
ich habe gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
du habest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
er/sie/es habe gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
wir haben gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
ihr habet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
sie haben gespielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sim
|
ich sei gespielt worden |
| 2. Person Singular |
lusitatus sis
|
du seiest gespielt worden |
| 3. Person Singular |
lusitatus sit
|
er/sie/es sei gespielt worden |
| 1. Person Plural |
lusitati simus
|
wir seien gespielt worden |
| 2. Person Plural |
lusitati sitis
|
ihr seiet gespielt worden |
| 3. Person Plural |
lusitati sint
|
sie seien gespielt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaveram
|
ich hatte gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitaveras
|
du hattest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitaverat
|
er/sie/es hatte gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitaveramus
|
wir hatten gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitaveratis
|
ihr hattet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitaverant
|
sie hatten gespielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus eram
|
ich war gespielt worden |
| 2. Person Singular |
lusitatus eras
|
du warst gespielt worden |
| 3. Person Singular |
lusitatus erat
|
er/sie/es war gespielt worden |
| 1. Person Plural |
lusitati eramus
|
wir waren gespielt worden |
| 2. Person Plural |
lusitati eratis
|
ihr wart gespielt worden |
| 3. Person Plural |
lusitati erant
|
sie waren gespielt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavissem
|
ich hätte gespielt |
| 2. Person Singular |
lusitavisses
|
du hättest gespielt |
| 3. Person Singular |
lusitavisset
|
er/sie/es hätte gespielt |
| 1. Person Plural |
lusitavissemus
|
wir hätten gespielt |
| 2. Person Plural |
lusitavissetis
|
ihr hättet gespielt |
| 3. Person Plural |
lusitavissent
|
sie hätten gespielt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus essem
|
ich wäre gespielt worden |
| 2. Person Singular |
lusitatus esses
|
du wärest gespielt worden |
| 3. Person Singular |
lusitatus esset
|
er/sie/es wäre gespielt worden |
| 1. Person Plural |
lusitati essemus
|
wir wären gespielt worden |
| 2. Person Plural |
lusitati essetis
|
ihr wäret gespielt worden |
| 3. Person Plural |
lusitati essent
|
sie wären gespielt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavero
|
ich werde gespielt haben |
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
du wirst gespielt haben |
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
er/sie/es wird gespielt haben |
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
wir werden gespielt haben |
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
ihr werdet gespielt haben |
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
sie werden gespielt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus ero
|
ich werde gespielt worden sein |
| 2. Person Singular |
lusitatus eris
|
du wirst gespielt worden sein |
| 3. Person Singular |
lusitatus erit
|
er/sie/es wird gespielt worden sein |
| 1. Person Plural |
lusitati erimus
|
wir werden gespielt worden sein |
| 2. Person Plural |
lusitati eritis
|
ihr werdet gespielt worden sein |
| 3. Person Plural |
lusitati erunt
|
sie werden gespielt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitare
|
spielen |
| Vorzeitigkeit |
lusitavisse
|
gespielt haben |
| Nachzeitigkeit |
lusitaturum esse
|
spielen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitari lusitarier
|
gespielt werden |
| Vorzeitigkeit |
lusitatum esse
|
gespielt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
lusitatum iri
|
künftig gespielt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lusita
|
spiele; spiel! |
| 2. Person Plural |
lusitate
|
spielt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lusitato
|
| 3. Person Singular |
lusitato
|
| 2. Person Plural |
lusitatote
|
| 3. Person Plural |
lusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lusitare
|
das Spielen |
| Genitiv |
lusitandi
|
des Spielens |
| Dativ |
lusitando
|
dem Spielen |
| Akkusativ |
lusitandum
|
das Spielen |
| Ablativ |
lusitando
|
durch das Spielen |
| Vokativ |
lusitande
|
Spielen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitandus
|
lusitanda
|
lusitandum
|
| Genitiv |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitandi
|
| Dativ |
lusitando
|
lusitandae
|
lusitando
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
lusitandam
|
lusitandum
|
| Ablativ |
lusitando
|
lusitanda
|
lusitando
|
| Vokativ |
lusitande
|
lusitanda
|
lusitandum
|
Plural
| Nominativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
| Genitiv |
lusitandorum
|
lusitandarum
|
lusitandorum
|
| Dativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Akkusativ |
lusitandos
|
lusitandas
|
lusitanda
|
| Ablativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Vokativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
| Genitiv |
lusitantis
|
lusitantis
|
lusitantis
|
| Dativ |
lusitanti
|
lusitanti
|
lusitanti
|
| Akkusativ |
lusitantem
|
lusitantem
|
lusitans
|
| Ablativ |
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
| Vokativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
Plural
| Nominativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Genitiv |
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
| Dativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Akkusativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Ablativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Vokativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitatus
|
lusitata
|
lusitatum
|
| Genitiv |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitati
|
| Dativ |
lusitato
|
lusitatae
|
lusitato
|
| Akkusativ |
lusitatum
|
lusitatam
|
lusitatum
|
| Ablativ |
lusitato
|
lusitata
|
lusitato
|
| Vokativ |
lusitate
|
lusitata
|
lusitatum
|
Plural
| Nominativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
| Genitiv |
lusitatorum
|
lusitatarum
|
lusitatorum
|
| Dativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Akkusativ |
lusitatos
|
lusitatas
|
lusitata
|
| Ablativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Vokativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitaturus
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
| Genitiv |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitaturi
|
| Dativ |
lusitaturo
|
lusitaturae
|
lusitaturo
|
| Akkusativ |
lusitaturum
|
lusitaturam
|
lusitaturum
|
| Ablativ |
lusitaturo
|
lusitatura
|
lusitaturo
|
| Vokativ |
lusitature
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
| Genitiv |
lusitaturorum
|
lusitaturarum
|
lusitaturorum
|
| Dativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Akkusativ |
lusitaturos
|
lusitaturas
|
lusitatura
|
| Ablativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Vokativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lusitatum
|
lusitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusito
|
|
| 2. Person Singular |
lusitas
|
|
| 3. Person Singular |
lusitat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitamus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitatis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaris lusitare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitem
|
|
| 2. Person Singular |
lusites
|
|
| 3. Person Singular |
lusitet
|
|
| 1. Person Plural |
lusitemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusiter
|
|
| 2. Person Singular |
lusiteris lusitere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitetur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitemur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitemini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabam
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabas
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabar
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabaris lusitabare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitares
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaret
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarer
|
|
| 2. Person Singular |
lusitareris lusitarere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabo
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabis
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaberis lusitabere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavi
|
|
| 2. Person Singular |
lusitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
lusitavit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverunt lusitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
lusitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
lusitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavero
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
lusitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lusitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitari lusitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lusitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lusitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lusita
|
! |
| 2. Person Plural |
lusitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lusitato
|
| 3. Person Singular |
lusitato
|
| 2. Person Plural |
lusitatote
|
| 3. Person Plural |
lusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lusitare
|
|
| Genitiv |
lusitandi
|
|
| Dativ |
lusitando
|
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
|
| Ablativ |
lusitando
|
|
| Vokativ |
lusitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitandus
|
lusitanda
|
lusitandum
|
| Genitiv |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitandi
|
| Dativ |
lusitando
|
lusitandae
|
lusitando
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
lusitandam
|
lusitandum
|
| Ablativ |
lusitando
|
lusitanda
|
lusitando
|
| Vokativ |
lusitande
|
lusitanda
|
lusitandum
|
Plural
| Nominativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
| Genitiv |
lusitandorum
|
lusitandarum
|
lusitandorum
|
| Dativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Akkusativ |
lusitandos
|
lusitandas
|
lusitanda
|
| Ablativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Vokativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
| Genitiv |
lusitantis
|
lusitantis
|
lusitantis
|
| Dativ |
lusitanti
|
lusitanti
|
lusitanti
|
| Akkusativ |
lusitantem
|
lusitantem
|
lusitans
|
| Ablativ |
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
| Vokativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
Plural
| Nominativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Genitiv |
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
| Dativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Akkusativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Ablativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Vokativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitatus
|
lusitata
|
lusitatum
|
| Genitiv |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitati
|
| Dativ |
lusitato
|
lusitatae
|
lusitato
|
| Akkusativ |
lusitatum
|
lusitatam
|
lusitatum
|
| Ablativ |
lusitato
|
lusitata
|
lusitato
|
| Vokativ |
lusitate
|
lusitata
|
lusitatum
|
Plural
| Nominativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
| Genitiv |
lusitatorum
|
lusitatarum
|
lusitatorum
|
| Dativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Akkusativ |
lusitatos
|
lusitatas
|
lusitata
|
| Ablativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Vokativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitaturus
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
| Genitiv |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitaturi
|
| Dativ |
lusitaturo
|
lusitaturae
|
lusitaturo
|
| Akkusativ |
lusitaturum
|
lusitaturam
|
lusitaturum
|
| Ablativ |
lusitaturo
|
lusitatura
|
lusitaturo
|
| Vokativ |
lusitature
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
| Genitiv |
lusitaturorum
|
lusitaturarum
|
lusitaturorum
|
| Dativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Akkusativ |
lusitaturos
|
lusitaturas
|
lusitatura
|
| Ablativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Vokativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lusitatum
|
lusitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusito
|
ich vergnüge mich |
| 2. Person Singular |
lusitas
|
du vergnügst dich |
| 3. Person Singular |
lusitat
|
er/sie/es vergnügt sich |
| 1. Person Plural |
lusitamus
|
wir vergnügen uns |
| 2. Person Plural |
lusitatis
|
ihr vergnügt euch |
| 3. Person Plural |
lusitant
|
sie vergnügen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaris lusitare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitem
|
ich vergnüge mich |
| 2. Person Singular |
lusites
|
du vergnügest dich |
| 3. Person Singular |
lusitet
|
er/sie/es vergnüge sich |
| 1. Person Plural |
lusitemus
|
wir vergnügen uns |
| 2. Person Plural |
lusitetis
|
ihr vergnüget euch |
| 3. Person Plural |
lusitent
|
sie vergnügen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusiter
|
|
| 2. Person Singular |
lusiteris lusitere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitetur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitemur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitemini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabam
|
ich vergnügte mich |
| 2. Person Singular |
lusitabas
|
du vergnügtest dich |
| 3. Person Singular |
lusitabat
|
er/sie/es vergnügte sich |
| 1. Person Plural |
lusitabamus
|
wir vergnügten uns |
| 2. Person Plural |
lusitabatis
|
ihr vergnügtet euch |
| 3. Person Plural |
lusitabant
|
sie vergnügten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabar
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabaris lusitabare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarem
|
ich vergnügte mich |
| 2. Person Singular |
lusitares
|
du vergnügtest dich |
| 3. Person Singular |
lusitaret
|
er/sie/es vergnügte sich |
| 1. Person Plural |
lusitaremus
|
wir vergnügten uns |
| 2. Person Plural |
lusitaretis
|
ihr vergnügtet euch |
| 3. Person Plural |
lusitarent
|
sie vergnügten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarer
|
|
| 2. Person Singular |
lusitareris lusitarere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabo
|
ich werde mich vergnügen |
| 2. Person Singular |
lusitabis
|
du wirst dich vergnügen |
| 3. Person Singular |
lusitabit
|
er/sie/es wird sich vergnügen |
| 1. Person Plural |
lusitabimus
|
wir werden uns vergnügen |
| 2. Person Plural |
lusitabitis
|
ihr werdet euch vergnügen |
| 3. Person Plural |
lusitabunt
|
sie werden sich vergnügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaberis lusitabere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavi
|
ich habe mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
lusitavisti
|
du hast dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
lusitavit
|
er/sie/es hat sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
lusitavimus
|
wir haben uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
lusitavistis
|
ihr habt euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
lusitaverunt lusitavere
|
sie haben sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaverim
|
ich habe mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
du habest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
er/sie/es habe sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
wir haben uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
ihr habet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
sie haben sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaveram
|
ich hatte mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
lusitaveras
|
du hattest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
lusitaverat
|
er/sie/es hatte sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
lusitaveramus
|
wir hatten uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
lusitaveratis
|
ihr hattet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
lusitaverant
|
sie hatten sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavissem
|
ich hätte mich vergnügt |
| 2. Person Singular |
lusitavisses
|
du hättest dich vergnügt |
| 3. Person Singular |
lusitavisset
|
er/sie/es hätte sich vergnügt |
| 1. Person Plural |
lusitavissemus
|
wir hätten uns vergnügt |
| 2. Person Plural |
lusitavissetis
|
ihr hättet euch vergnügt |
| 3. Person Plural |
lusitavissent
|
sie hätten sich vergnügt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavero
|
ich werde mich vergnügt haben |
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
du wirst dich vergnügt haben |
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
er/sie/es wird sich vergnügt haben |
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
wir werden uns vergnügt haben |
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
ihr werdet euch vergnügt haben |
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
sie werden sich vergnügt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitare
|
sich vergnügen |
| Vorzeitigkeit |
lusitavisse
|
sich vergnügt haben |
| Nachzeitigkeit |
lusitaturum esse
|
sich vergnügen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitari lusitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lusitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lusitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lusita
|
vergnüge dich; vergnüg dich! |
| 2. Person Plural |
lusitate
|
vergnügt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lusitato
|
| 3. Person Singular |
lusitato
|
| 2. Person Plural |
lusitatote
|
| 3. Person Plural |
lusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lusitare
|
das Sich vergnügen |
| Genitiv |
lusitandi
|
des Sich vergnügens |
| Dativ |
lusitando
|
dem Sich vergnügen |
| Akkusativ |
lusitandum
|
das Sich vergnügen |
| Ablativ |
lusitando
|
durch das Sich vergnügen |
| Vokativ |
lusitande
|
Sich vergnügen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitandus
|
lusitanda
|
lusitandum
|
| Genitiv |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitandi
|
| Dativ |
lusitando
|
lusitandae
|
lusitando
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
lusitandam
|
lusitandum
|
| Ablativ |
lusitando
|
lusitanda
|
lusitando
|
| Vokativ |
lusitande
|
lusitanda
|
lusitandum
|
Plural
| Nominativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
| Genitiv |
lusitandorum
|
lusitandarum
|
lusitandorum
|
| Dativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Akkusativ |
lusitandos
|
lusitandas
|
lusitanda
|
| Ablativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Vokativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
| Genitiv |
lusitantis
|
lusitantis
|
lusitantis
|
| Dativ |
lusitanti
|
lusitanti
|
lusitanti
|
| Akkusativ |
lusitantem
|
lusitantem
|
lusitans
|
| Ablativ |
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
| Vokativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
Plural
| Nominativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Genitiv |
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
| Dativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Akkusativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Ablativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Vokativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitatus
|
lusitata
|
lusitatum
|
| Genitiv |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitati
|
| Dativ |
lusitato
|
lusitatae
|
lusitato
|
| Akkusativ |
lusitatum
|
lusitatam
|
lusitatum
|
| Ablativ |
lusitato
|
lusitata
|
lusitato
|
| Vokativ |
lusitate
|
lusitata
|
lusitatum
|
Plural
| Nominativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
| Genitiv |
lusitatorum
|
lusitatarum
|
lusitatorum
|
| Dativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Akkusativ |
lusitatos
|
lusitatas
|
lusitata
|
| Ablativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Vokativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitaturus
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
| Genitiv |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitaturi
|
| Dativ |
lusitaturo
|
lusitaturae
|
lusitaturo
|
| Akkusativ |
lusitaturum
|
lusitaturam
|
lusitaturum
|
| Ablativ |
lusitaturo
|
lusitatura
|
lusitaturo
|
| Vokativ |
lusitature
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
| Genitiv |
lusitaturorum
|
lusitaturarum
|
lusitaturorum
|
| Dativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Akkusativ |
lusitaturos
|
lusitaturas
|
lusitatura
|
| Ablativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Vokativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lusitatum
|
lusitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusito
|
|
| 2. Person Singular |
lusitas
|
|
| 3. Person Singular |
lusitat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitamus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitatis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaris lusitare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitem
|
|
| 2. Person Singular |
lusites
|
|
| 3. Person Singular |
lusitet
|
|
| 1. Person Plural |
lusitemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusiter
|
|
| 2. Person Singular |
lusiteris lusitere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitetur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitemur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitemini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabam
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabas
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabar
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabaris lusitabare
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitares
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaret
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitarer
|
|
| 2. Person Singular |
lusitareris lusitarere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabo
|
|
| 2. Person Singular |
lusitabis
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitabor
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaberis lusitabere
|
|
| 3. Person Singular |
lusitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
lusitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
lusitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
lusitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavi
|
|
| 2. Person Singular |
lusitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
lusitavit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverunt lusitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
lusitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
lusitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitavero
|
|
| 2. Person Singular |
lusitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
lusitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
lusitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
lusitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
lusitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
lusitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
lusitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
lusitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lusitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
lusitari lusitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
lusitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
lusitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
lusita
|
! |
| 2. Person Plural |
lusitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
lusitato
|
| 3. Person Singular |
lusitato
|
| 2. Person Plural |
lusitatote
|
| 3. Person Plural |
lusitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
lusitare
|
|
| Genitiv |
lusitandi
|
|
| Dativ |
lusitando
|
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
|
| Ablativ |
lusitando
|
|
| Vokativ |
lusitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitandus
|
lusitanda
|
lusitandum
|
| Genitiv |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitandi
|
| Dativ |
lusitando
|
lusitandae
|
lusitando
|
| Akkusativ |
lusitandum
|
lusitandam
|
lusitandum
|
| Ablativ |
lusitando
|
lusitanda
|
lusitando
|
| Vokativ |
lusitande
|
lusitanda
|
lusitandum
|
Plural
| Nominativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
| Genitiv |
lusitandorum
|
lusitandarum
|
lusitandorum
|
| Dativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Akkusativ |
lusitandos
|
lusitandas
|
lusitanda
|
| Ablativ |
lusitandis
|
lusitandis
|
lusitandis
|
| Vokativ |
lusitandi
|
lusitandae
|
lusitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
| Genitiv |
lusitantis
|
lusitantis
|
lusitantis
|
| Dativ |
lusitanti
|
lusitanti
|
lusitanti
|
| Akkusativ |
lusitantem
|
lusitantem
|
lusitans
|
| Ablativ |
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
lusitanti lusitante
|
| Vokativ |
lusitans
|
lusitans
|
lusitans
|
Plural
| Nominativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Genitiv |
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
lusitantium lusitantum
|
| Dativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Akkusativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
| Ablativ |
lusitantibus
|
lusitantibus
|
lusitantibus
|
| Vokativ |
lusitantes
|
lusitantes
|
lusitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitatus
|
lusitata
|
lusitatum
|
| Genitiv |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitati
|
| Dativ |
lusitato
|
lusitatae
|
lusitato
|
| Akkusativ |
lusitatum
|
lusitatam
|
lusitatum
|
| Ablativ |
lusitato
|
lusitata
|
lusitato
|
| Vokativ |
lusitate
|
lusitata
|
lusitatum
|
Plural
| Nominativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
| Genitiv |
lusitatorum
|
lusitatarum
|
lusitatorum
|
| Dativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Akkusativ |
lusitatos
|
lusitatas
|
lusitata
|
| Ablativ |
lusitatis
|
lusitatis
|
lusitatis
|
| Vokativ |
lusitati
|
lusitatae
|
lusitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
lusitaturus
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
| Genitiv |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitaturi
|
| Dativ |
lusitaturo
|
lusitaturae
|
lusitaturo
|
| Akkusativ |
lusitaturum
|
lusitaturam
|
lusitaturum
|
| Ablativ |
lusitaturo
|
lusitatura
|
lusitaturo
|
| Vokativ |
lusitature
|
lusitatura
|
lusitaturum
|
Plural
| Nominativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
| Genitiv |
lusitaturorum
|
lusitaturarum
|
lusitaturorum
|
| Dativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Akkusativ |
lusitaturos
|
lusitaturas
|
lusitatura
|
| Ablativ |
lusitaturis
|
lusitaturis
|
lusitaturis
|
| Vokativ |
lusitaturi
|
lusitaturae
|
lusitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
lusitatum
|
lusitatu
|