Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manto
|
ich harre |
| 2. Person Singular |
mantas
|
du harrst |
| 3. Person Singular |
mantat
|
er/sie/es harrt |
| 1. Person Plural |
mantamus
|
wir harren |
| 2. Person Plural |
mantatis
|
ihr harrt |
| 3. Person Plural |
mantant
|
sie harren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaris mantare
|
|
| 3. Person Singular |
mantatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantem
|
ich harre |
| 2. Person Singular |
mantes
|
du harrest |
| 3. Person Singular |
mantet
|
er/sie/es harre |
| 1. Person Plural |
mantemus
|
wir harren |
| 2. Person Plural |
mantetis
|
ihr harret |
| 3. Person Plural |
mantent
|
sie harren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manter
|
|
| 2. Person Singular |
manteris mantere
|
|
| 3. Person Singular |
mantetur
|
|
| 1. Person Plural |
mantemur
|
|
| 2. Person Plural |
mantemini
|
|
| 3. Person Plural |
mantentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabam
|
ich harrte |
| 2. Person Singular |
mantabas
|
du harrtest |
| 3. Person Singular |
mantabat
|
er/sie/es harrte |
| 1. Person Plural |
mantabamus
|
wir harrten |
| 2. Person Plural |
mantabatis
|
ihr harrtet |
| 3. Person Plural |
mantabant
|
sie harrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabar
|
|
| 2. Person Singular |
mantabaris mantabare
|
|
| 3. Person Singular |
mantabatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarem
|
ich harrte |
| 2. Person Singular |
mantares
|
du harrtest |
| 3. Person Singular |
mantaret
|
er/sie/es harrte |
| 1. Person Plural |
mantaremus
|
wir harrten |
| 2. Person Plural |
mantaretis
|
ihr harrtet |
| 3. Person Plural |
mantarent
|
sie harrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarer
|
|
| 2. Person Singular |
mantareris mantarere
|
|
| 3. Person Singular |
mantaretur
|
|
| 1. Person Plural |
mantaremur
|
|
| 2. Person Plural |
mantaremini
|
|
| 3. Person Plural |
mantarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabo
|
ich werde harren |
| 2. Person Singular |
mantabis
|
du wirst harren |
| 3. Person Singular |
mantabit
|
er/sie/es wird harren |
| 1. Person Plural |
mantabimus
|
wir werden harren |
| 2. Person Plural |
mantabitis
|
ihr werdet harren |
| 3. Person Plural |
mantabunt
|
sie werden harren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaberis mantabere
|
|
| 3. Person Singular |
mantabitur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabimur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabimini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavi
|
ich habe geharrt |
| 2. Person Singular |
mantavisti
|
du hast geharrt |
| 3. Person Singular |
mantavit
|
er/sie/es hat geharrt |
| 1. Person Plural |
mantavimus
|
wir haben geharrt |
| 2. Person Plural |
mantavistis
|
ihr habt geharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverunt mantavere
|
sie haben geharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus es
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus est
|
|
| 1. Person Plural |
mantati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati estis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaverim
|
ich habe geharrt |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du habest geharrt |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es habe geharrt |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir haben geharrt |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr habet geharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie haben geharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati simus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaveram
|
ich hatte geharrt |
| 2. Person Singular |
mantaveras
|
du hattest geharrt |
| 3. Person Singular |
mantaverat
|
er/sie/es hatte geharrt |
| 1. Person Plural |
mantaveramus
|
wir hatten geharrt |
| 2. Person Plural |
mantaveratis
|
ihr hattet geharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverant
|
sie hatten geharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
mantati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavissem
|
ich hätte geharrt |
| 2. Person Singular |
mantavisses
|
du hättest geharrt |
| 3. Person Singular |
mantavisset
|
er/sie/es hätte geharrt |
| 1. Person Plural |
mantavissemus
|
wir hätten geharrt |
| 2. Person Plural |
mantavissetis
|
ihr hättet geharrt |
| 3. Person Plural |
mantavissent
|
sie hätten geharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
mantati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavero
|
ich werde geharrt haben |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du wirst geharrt haben |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es wird geharrt haben |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir werden geharrt haben |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr werdet geharrt haben |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie werden geharrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantare
|
harren |
| Vorzeitigkeit |
mantavisse
|
geharrt haben |
| Nachzeitigkeit |
mantaturum esse
|
harren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantari mantarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
mantatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mantatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manta
|
harre; harr! |
| 2. Person Plural |
mantate
|
harrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mantato
|
| 3. Person Singular |
mantato
|
| 2. Person Plural |
mantatote
|
| 3. Person Plural |
mantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mantare
|
das Harren |
| Genitiv |
mantandi
|
des Harrens |
| Dativ |
mantando
|
dem Harren |
| Akkusativ |
mantandum
|
das Harren |
| Ablativ |
mantando
|
durch das Harren |
| Vokativ |
mantande
|
Harren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantandus
|
mantanda
|
mantandum
|
| Genitiv |
mantandi
|
mantandae
|
mantandi
|
| Dativ |
mantando
|
mantandae
|
mantando
|
| Akkusativ |
mantandum
|
mantandam
|
mantandum
|
| Ablativ |
mantando
|
mantanda
|
mantando
|
| Vokativ |
mantande
|
mantanda
|
mantandum
|
Plural
| Nominativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
| Genitiv |
mantandorum
|
mantandarum
|
mantandorum
|
| Dativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Akkusativ |
mantandos
|
mantandas
|
mantanda
|
| Ablativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Vokativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
| Genitiv |
mantantis
|
mantantis
|
mantantis
|
| Dativ |
mantanti
|
mantanti
|
mantanti
|
| Akkusativ |
mantantem
|
mantantem
|
mantans
|
| Ablativ |
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
| Vokativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
Plural
| Nominativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Genitiv |
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
| Dativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Akkusativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Ablativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Vokativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantatus
|
mantata
|
mantatum
|
| Genitiv |
mantati
|
mantatae
|
mantati
|
| Dativ |
mantato
|
mantatae
|
mantato
|
| Akkusativ |
mantatum
|
mantatam
|
mantatum
|
| Ablativ |
mantato
|
mantata
|
mantato
|
| Vokativ |
mantate
|
mantata
|
mantatum
|
Plural
| Nominativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
| Genitiv |
mantatorum
|
mantatarum
|
mantatorum
|
| Dativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Akkusativ |
mantatos
|
mantatas
|
mantata
|
| Ablativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Vokativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantaturus
|
mantatura
|
mantaturum
|
| Genitiv |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantaturi
|
| Dativ |
mantaturo
|
mantaturae
|
mantaturo
|
| Akkusativ |
mantaturum
|
mantaturam
|
mantaturum
|
| Ablativ |
mantaturo
|
mantatura
|
mantaturo
|
| Vokativ |
mantature
|
mantatura
|
mantaturum
|
Plural
| Nominativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
| Genitiv |
mantaturorum
|
mantaturarum
|
mantaturorum
|
| Dativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Akkusativ |
mantaturos
|
mantaturas
|
mantatura
|
| Ablativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Vokativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mantatum
|
mantatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manto
|
ich verbleibe |
| 2. Person Singular |
mantas
|
du verbleibst |
| 3. Person Singular |
mantat
|
er/sie/es verbleibt |
| 1. Person Plural |
mantamus
|
wir verbleiben |
| 2. Person Plural |
mantatis
|
ihr verbleibt |
| 3. Person Plural |
mantant
|
sie verbleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaris mantare
|
|
| 3. Person Singular |
mantatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantem
|
ich verbleibe |
| 2. Person Singular |
mantes
|
du verbleibest |
| 3. Person Singular |
mantet
|
er/sie/es verbleibe |
| 1. Person Plural |
mantemus
|
wir verbleiben |
| 2. Person Plural |
mantetis
|
ihr verbleibet |
| 3. Person Plural |
mantent
|
sie verbleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manter
|
|
| 2. Person Singular |
manteris mantere
|
|
| 3. Person Singular |
mantetur
|
|
| 1. Person Plural |
mantemur
|
|
| 2. Person Plural |
mantemini
|
|
| 3. Person Plural |
mantentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabam
|
ich verblieb |
| 2. Person Singular |
mantabas
|
du verbliebst |
| 3. Person Singular |
mantabat
|
er/sie/es verblieb |
| 1. Person Plural |
mantabamus
|
wir verblieben |
| 2. Person Plural |
mantabatis
|
ihr verbliebt |
| 3. Person Plural |
mantabant
|
sie verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabar
|
|
| 2. Person Singular |
mantabaris mantabare
|
|
| 3. Person Singular |
mantabatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarem
|
ich verbliebe |
| 2. Person Singular |
mantares
|
du verbliebest |
| 3. Person Singular |
mantaret
|
er/sie/es verbliebe |
| 1. Person Plural |
mantaremus
|
wir verblieben |
| 2. Person Plural |
mantaretis
|
ihr verbliebet |
| 3. Person Plural |
mantarent
|
sie verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarer
|
|
| 2. Person Singular |
mantareris mantarere
|
|
| 3. Person Singular |
mantaretur
|
|
| 1. Person Plural |
mantaremur
|
|
| 2. Person Plural |
mantaremini
|
|
| 3. Person Plural |
mantarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabo
|
ich werde verbleiben |
| 2. Person Singular |
mantabis
|
du wirst verbleiben |
| 3. Person Singular |
mantabit
|
er/sie/es wird verbleiben |
| 1. Person Plural |
mantabimus
|
wir werden verbleiben |
| 2. Person Plural |
mantabitis
|
ihr werdet verbleiben |
| 3. Person Plural |
mantabunt
|
sie werden verbleiben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaberis mantabere
|
|
| 3. Person Singular |
mantabitur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabimur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabimini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavi
|
ich bin verblieben |
| 2. Person Singular |
mantavisti
|
du bist verblieben |
| 3. Person Singular |
mantavit
|
er/sie/es ist verblieben |
| 1. Person Plural |
mantavimus
|
wir sind verblieben |
| 2. Person Plural |
mantavistis
|
ihr seid verblieben |
| 3. Person Plural |
mantaverunt mantavere
|
sie sind verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus es
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus est
|
|
| 1. Person Plural |
mantati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati estis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaverim
|
ich sei verblieben |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du seiest verblieben |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es sei verblieben |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir seien verblieben |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr seiet verblieben |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie seien verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati simus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaveram
|
ich war verblieben |
| 2. Person Singular |
mantaveras
|
du warst verblieben |
| 3. Person Singular |
mantaverat
|
er/sie/es war verblieben |
| 1. Person Plural |
mantaveramus
|
wir waren verblieben |
| 2. Person Plural |
mantaveratis
|
ihr wart verblieben |
| 3. Person Plural |
mantaverant
|
sie waren verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
mantati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavissem
|
ich wäre verblieben |
| 2. Person Singular |
mantavisses
|
du wärest verblieben |
| 3. Person Singular |
mantavisset
|
er/sie/es wäre verblieben |
| 1. Person Plural |
mantavissemus
|
wir wären verblieben |
| 2. Person Plural |
mantavissetis
|
ihr wäret verblieben |
| 3. Person Plural |
mantavissent
|
sie wären verblieben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
mantati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavero
|
ich werde verblieben sein |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du wirst verblieben sein |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es wird verblieben sein |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir werden verblieben sein |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr werdet verblieben sein |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie werden verblieben sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantare
|
verbleiben |
| Vorzeitigkeit |
mantavisse
|
verblieben sein |
| Nachzeitigkeit |
mantaturum esse
|
verbleiben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantari mantarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
mantatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mantatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manta
|
verbleibe; verbleib! |
| 2. Person Plural |
mantate
|
verbleibt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mantato
|
| 3. Person Singular |
mantato
|
| 2. Person Plural |
mantatote
|
| 3. Person Plural |
mantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mantare
|
das Verbleiben |
| Genitiv |
mantandi
|
des Verbleibens |
| Dativ |
mantando
|
dem Verbleiben |
| Akkusativ |
mantandum
|
das Verbleiben |
| Ablativ |
mantando
|
durch das Verbleiben |
| Vokativ |
mantande
|
Verbleiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantandus
|
mantanda
|
mantandum
|
| Genitiv |
mantandi
|
mantandae
|
mantandi
|
| Dativ |
mantando
|
mantandae
|
mantando
|
| Akkusativ |
mantandum
|
mantandam
|
mantandum
|
| Ablativ |
mantando
|
mantanda
|
mantando
|
| Vokativ |
mantande
|
mantanda
|
mantandum
|
Plural
| Nominativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
| Genitiv |
mantandorum
|
mantandarum
|
mantandorum
|
| Dativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Akkusativ |
mantandos
|
mantandas
|
mantanda
|
| Ablativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Vokativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
| Genitiv |
mantantis
|
mantantis
|
mantantis
|
| Dativ |
mantanti
|
mantanti
|
mantanti
|
| Akkusativ |
mantantem
|
mantantem
|
mantans
|
| Ablativ |
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
| Vokativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
Plural
| Nominativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Genitiv |
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
| Dativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Akkusativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Ablativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Vokativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantatus
|
mantata
|
mantatum
|
| Genitiv |
mantati
|
mantatae
|
mantati
|
| Dativ |
mantato
|
mantatae
|
mantato
|
| Akkusativ |
mantatum
|
mantatam
|
mantatum
|
| Ablativ |
mantato
|
mantata
|
mantato
|
| Vokativ |
mantate
|
mantata
|
mantatum
|
Plural
| Nominativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
| Genitiv |
mantatorum
|
mantatarum
|
mantatorum
|
| Dativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Akkusativ |
mantatos
|
mantatas
|
mantata
|
| Ablativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Vokativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantaturus
|
mantatura
|
mantaturum
|
| Genitiv |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantaturi
|
| Dativ |
mantaturo
|
mantaturae
|
mantaturo
|
| Akkusativ |
mantaturum
|
mantaturam
|
mantaturum
|
| Ablativ |
mantaturo
|
mantatura
|
mantaturo
|
| Vokativ |
mantature
|
mantatura
|
mantaturum
|
Plural
| Nominativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
| Genitiv |
mantaturorum
|
mantaturarum
|
mantaturorum
|
| Dativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Akkusativ |
mantaturos
|
mantaturas
|
mantatura
|
| Ablativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Vokativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mantatum
|
mantatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
manto
|
ich verharre |
| 2. Person Singular |
mantas
|
du verharrst |
| 3. Person Singular |
mantat
|
er/sie/es verharrt |
| 1. Person Plural |
mantamus
|
wir verharren |
| 2. Person Plural |
mantatis
|
ihr verharrt |
| 3. Person Plural |
mantant
|
sie verharren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaris mantare
|
|
| 3. Person Singular |
mantatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantem
|
ich verharre |
| 2. Person Singular |
mantes
|
du verharrest |
| 3. Person Singular |
mantet
|
er/sie/es verharre |
| 1. Person Plural |
mantemus
|
wir verharren |
| 2. Person Plural |
mantetis
|
ihr verharret |
| 3. Person Plural |
mantent
|
sie verharren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
manter
|
|
| 2. Person Singular |
manteris mantere
|
|
| 3. Person Singular |
mantetur
|
|
| 1. Person Plural |
mantemur
|
|
| 2. Person Plural |
mantemini
|
|
| 3. Person Plural |
mantentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabam
|
ich verharrte |
| 2. Person Singular |
mantabas
|
du verharrtest |
| 3. Person Singular |
mantabat
|
er/sie/es verharrte |
| 1. Person Plural |
mantabamus
|
wir verharrten |
| 2. Person Plural |
mantabatis
|
ihr verharrtet |
| 3. Person Plural |
mantabant
|
sie verharrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabar
|
|
| 2. Person Singular |
mantabaris mantabare
|
|
| 3. Person Singular |
mantabatur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabamur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabamini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarem
|
ich verharrte |
| 2. Person Singular |
mantares
|
du verharrtest |
| 3. Person Singular |
mantaret
|
er/sie/es verharrte |
| 1. Person Plural |
mantaremus
|
wir verharrten |
| 2. Person Plural |
mantaretis
|
ihr verharrtet |
| 3. Person Plural |
mantarent
|
sie verharrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantarer
|
|
| 2. Person Singular |
mantareris mantarere
|
|
| 3. Person Singular |
mantaretur
|
|
| 1. Person Plural |
mantaremur
|
|
| 2. Person Plural |
mantaremini
|
|
| 3. Person Plural |
mantarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabo
|
ich werde verharren |
| 2. Person Singular |
mantabis
|
du wirst verharren |
| 3. Person Singular |
mantabit
|
er/sie/es wird verharren |
| 1. Person Plural |
mantabimus
|
wir werden verharren |
| 2. Person Plural |
mantabitis
|
ihr werdet verharren |
| 3. Person Plural |
mantabunt
|
sie werden verharren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantabor
|
|
| 2. Person Singular |
mantaberis mantabere
|
|
| 3. Person Singular |
mantabitur
|
|
| 1. Person Plural |
mantabimur
|
|
| 2. Person Plural |
mantabimini
|
|
| 3. Person Plural |
mantabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavi
|
ich habe verharrt |
| 2. Person Singular |
mantavisti
|
du hast verharrt |
| 3. Person Singular |
mantavit
|
er/sie/es hat verharrt |
| 1. Person Plural |
mantavimus
|
wir haben verharrt |
| 2. Person Plural |
mantavistis
|
ihr habt verharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverunt mantavere
|
sie haben verharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus es
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus est
|
|
| 1. Person Plural |
mantati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati estis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaverim
|
ich habe verharrt |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du habest verharrt |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es habe verharrt |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir haben verharrt |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr habet verharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie haben verharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati simus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantaveram
|
ich hatte verharrt |
| 2. Person Singular |
mantaveras
|
du hattest verharrt |
| 3. Person Singular |
mantaverat
|
er/sie/es hatte verharrt |
| 1. Person Plural |
mantaveramus
|
wir hatten verharrt |
| 2. Person Plural |
mantaveratis
|
ihr hattet verharrt |
| 3. Person Plural |
mantaverant
|
sie hatten verharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
mantati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavissem
|
ich hätte verharrt |
| 2. Person Singular |
mantavisses
|
du hättest verharrt |
| 3. Person Singular |
mantavisset
|
er/sie/es hätte verharrt |
| 1. Person Plural |
mantavissemus
|
wir hätten verharrt |
| 2. Person Plural |
mantavissetis
|
ihr hättet verharrt |
| 3. Person Plural |
mantavissent
|
sie hätten verharrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
mantati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mantavero
|
ich werde verharrt haben |
| 2. Person Singular |
mantaveris
|
du wirst verharrt haben |
| 3. Person Singular |
mantaverit
|
er/sie/es wird verharrt haben |
| 1. Person Plural |
mantaverimus
|
wir werden verharrt haben |
| 2. Person Plural |
mantaveritis
|
ihr werdet verharrt haben |
| 3. Person Plural |
mantaverint
|
sie werden verharrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mantatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
mantatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
mantatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
mantati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
mantati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
mantati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantare
|
verharren |
| Vorzeitigkeit |
mantavisse
|
verharrt haben |
| Nachzeitigkeit |
mantaturum esse
|
verharren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mantari mantarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
mantatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mantatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
manta
|
verharre; verharr! |
| 2. Person Plural |
mantate
|
verharrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mantato
|
| 3. Person Singular |
mantato
|
| 2. Person Plural |
mantatote
|
| 3. Person Plural |
mantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mantare
|
das Verharren |
| Genitiv |
mantandi
|
des Verharrens |
| Dativ |
mantando
|
dem Verharren |
| Akkusativ |
mantandum
|
das Verharren |
| Ablativ |
mantando
|
durch das Verharren |
| Vokativ |
mantande
|
Verharren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantandus
|
mantanda
|
mantandum
|
| Genitiv |
mantandi
|
mantandae
|
mantandi
|
| Dativ |
mantando
|
mantandae
|
mantando
|
| Akkusativ |
mantandum
|
mantandam
|
mantandum
|
| Ablativ |
mantando
|
mantanda
|
mantando
|
| Vokativ |
mantande
|
mantanda
|
mantandum
|
Plural
| Nominativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
| Genitiv |
mantandorum
|
mantandarum
|
mantandorum
|
| Dativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Akkusativ |
mantandos
|
mantandas
|
mantanda
|
| Ablativ |
mantandis
|
mantandis
|
mantandis
|
| Vokativ |
mantandi
|
mantandae
|
mantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
| Genitiv |
mantantis
|
mantantis
|
mantantis
|
| Dativ |
mantanti
|
mantanti
|
mantanti
|
| Akkusativ |
mantantem
|
mantantem
|
mantans
|
| Ablativ |
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
mantanti mantante
|
| Vokativ |
mantans
|
mantans
|
mantans
|
Plural
| Nominativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Genitiv |
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
mantantium mantantum
|
| Dativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Akkusativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
| Ablativ |
mantantibus
|
mantantibus
|
mantantibus
|
| Vokativ |
mantantes
|
mantantes
|
mantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantatus
|
mantata
|
mantatum
|
| Genitiv |
mantati
|
mantatae
|
mantati
|
| Dativ |
mantato
|
mantatae
|
mantato
|
| Akkusativ |
mantatum
|
mantatam
|
mantatum
|
| Ablativ |
mantato
|
mantata
|
mantato
|
| Vokativ |
mantate
|
mantata
|
mantatum
|
Plural
| Nominativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
| Genitiv |
mantatorum
|
mantatarum
|
mantatorum
|
| Dativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Akkusativ |
mantatos
|
mantatas
|
mantata
|
| Ablativ |
mantatis
|
mantatis
|
mantatis
|
| Vokativ |
mantati
|
mantatae
|
mantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mantaturus
|
mantatura
|
mantaturum
|
| Genitiv |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantaturi
|
| Dativ |
mantaturo
|
mantaturae
|
mantaturo
|
| Akkusativ |
mantaturum
|
mantaturam
|
mantaturum
|
| Ablativ |
mantaturo
|
mantatura
|
mantaturo
|
| Vokativ |
mantature
|
mantatura
|
mantaturum
|
Plural
| Nominativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
| Genitiv |
mantaturorum
|
mantaturarum
|
mantaturorum
|
| Dativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Akkusativ |
mantaturos
|
mantaturas
|
mantatura
|
| Ablativ |
mantaturis
|
mantaturis
|
mantaturis
|
| Vokativ |
mantaturi
|
mantaturae
|
mantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mantatum
|
mantatu
|