Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
ich befruchte |
| 2. Person Singular |
maritas
|
du befruchtest |
| 3. Person Singular |
maritat
|
er/sie/es befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritamus
|
wir befruchten |
| 2. Person Plural |
maritatis
|
ihr befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritant
|
sie befruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
ich werde befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
du wirst befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritatur
|
er/sie/es wird befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritamur
|
wir werden befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritamini
|
ihr werdet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritantur
|
sie werden befruchtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
ich befruchte |
| 2. Person Singular |
marites
|
du befruchtest |
| 3. Person Singular |
maritet
|
er/sie/es befruchte |
| 1. Person Plural |
maritemus
|
wir befruchten |
| 2. Person Plural |
maritetis
|
ihr befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritent
|
sie befruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
ich werde befruchtet |
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
du werdest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritetur
|
er/sie/es werde befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritemur
|
wir werden befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritemini
|
ihr werdet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritentur
|
sie werden befruchtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
ich befruchtete |
| 2. Person Singular |
maritabas
|
du befruchtetest |
| 3. Person Singular |
maritabat
|
er/sie/es befruchtete |
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
wir befruchteten |
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
ihr befruchtetet |
| 3. Person Plural |
maritabant
|
sie befruchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
ich wurde befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
du wurdest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
er/sie/es wurde befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
wir wurden befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
ihr wurdet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
sie wurden befruchtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
ich befruchtete |
| 2. Person Singular |
maritares
|
du befruchtetest |
| 3. Person Singular |
maritaret
|
er/sie/es befruchtete |
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
wir befruchteten |
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
ihr befruchtetet |
| 3. Person Plural |
maritarent
|
sie befruchteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
ich würde befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
du würdest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
er/sie/es würde befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
wir würden befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
ihr würdet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
sie würden befruchtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
ich werde befruchten |
| 2. Person Singular |
maritabis
|
du wirst befruchten |
| 3. Person Singular |
maritabit
|
er/sie/es wird befruchten |
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
wir werden befruchten |
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
ihr werdet befruchten |
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
sie werden befruchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
ich werde befruchtet werden |
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
du wirst befruchtet werden |
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
er/sie/es wird befruchtet werden |
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
wir werden befruchtet werden |
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
ihr werdet befruchtet werden |
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
sie werden befruchtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
ich habe befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
du hast befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritavit
|
er/sie/es hat befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
wir haben befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
ihr habt befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
sie haben befruchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
ich bin befruchtet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
du bist befruchtet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
er/sie/es ist befruchtet worden |
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
wir sind befruchtet worden |
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
ihr seid befruchtet worden |
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
sie sind befruchtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
ich habe befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du habest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es habe befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir haben befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr habet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie haben befruchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
ich sei befruchtet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
du seiest befruchtet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
er/sie/es sei befruchtet worden |
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
wir seien befruchtet worden |
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
ihr seiet befruchtet worden |
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
sie seien befruchtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
ich hatte befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
du hattest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
er/sie/es hatte befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
wir hatten befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
ihr hattet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
sie hatten befruchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
ich war befruchtet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
du warst befruchtet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
er/sie/es war befruchtet worden |
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
wir waren befruchtet worden |
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
ihr wart befruchtet worden |
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
sie waren befruchtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
ich hätte befruchtet |
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
du hättest befruchtet |
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
er/sie/es hätte befruchtet |
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
wir hätten befruchtet |
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
ihr hättet befruchtet |
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
sie hätten befruchtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
ich wäre befruchtet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
du wärest befruchtet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
er/sie/es wäre befruchtet worden |
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
wir wären befruchtet worden |
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
ihr wäret befruchtet worden |
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
sie wären befruchtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
ich werde befruchtet haben |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du wirst befruchtet haben |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es wird befruchtet haben |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir werden befruchtet haben |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr werdet befruchtet haben |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie werden befruchtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
ich werde befruchtet worden sein |
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
du wirst befruchtet worden sein |
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
er/sie/es wird befruchtet worden sein |
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
wir werden befruchtet worden sein |
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
ihr werdet befruchtet worden sein |
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
sie werden befruchtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
befruchten |
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
befruchtet haben |
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
befruchten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
befruchtet werden |
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
befruchtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
künftig befruchtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
befruchte! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
befruchtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
das Befruchten |
| Genitiv |
maritandi
|
des Befruchtens |
| Dativ |
maritando
|
dem Befruchten |
| Akkusativ |
maritandum
|
das Befruchten |
| Ablativ |
maritando
|
durch das Befruchten |
| Vokativ |
maritande
|
Befruchten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
ich schwängere |
| 2. Person Singular |
maritas
|
du schwängerst |
| 3. Person Singular |
maritat
|
er/sie/es schwängert |
| 1. Person Plural |
maritamus
|
wir schwängern |
| 2. Person Plural |
maritatis
|
ihr schwängert |
| 3. Person Plural |
maritant
|
sie schwängern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
ich werde geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
du wirst geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritatur
|
er/sie/es wird geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritamur
|
wir werden geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritamini
|
ihr werdet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritantur
|
sie werden geschwängert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
ich schwängere |
| 2. Person Singular |
marites
|
du schwängerst |
| 3. Person Singular |
maritet
|
er/sie/es schwängere |
| 1. Person Plural |
maritemus
|
wir schwängern |
| 2. Person Plural |
maritetis
|
ihr schwängert |
| 3. Person Plural |
maritent
|
sie schwängern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
ich werde geschwängert |
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
du werdest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritetur
|
er/sie/es werde geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritemur
|
wir werden geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritemini
|
ihr werdet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritentur
|
sie werden geschwängert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
ich schwängerte |
| 2. Person Singular |
maritabas
|
du schwängertest |
| 3. Person Singular |
maritabat
|
er/sie/es schwängerte |
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
wir schwängerten |
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
ihr schwängertet |
| 3. Person Plural |
maritabant
|
sie schwängerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
ich wurde geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
du wurdest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
er/sie/es wurde geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
wir wurden geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
ihr wurdet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
sie wurden geschwängert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
ich schwängerte |
| 2. Person Singular |
maritares
|
du schwängertest |
| 3. Person Singular |
maritaret
|
er/sie/es schwängerte |
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
wir schwängerten |
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
ihr schwängertet |
| 3. Person Plural |
maritarent
|
sie schwängerten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
ich würde geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
du würdest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
er/sie/es würde geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
wir würden geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
ihr würdet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
sie würden geschwängert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
ich werde schwängern |
| 2. Person Singular |
maritabis
|
du wirst schwängern |
| 3. Person Singular |
maritabit
|
er/sie/es wird schwängern |
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
wir werden schwängern |
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
ihr werdet schwängern |
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
sie werden schwängern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
ich werde geschwängert werden |
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
du wirst geschwängert werden |
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
er/sie/es wird geschwängert werden |
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
wir werden geschwängert werden |
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
ihr werdet geschwängert werden |
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
sie werden geschwängert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
ich habe geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
du hast geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritavit
|
er/sie/es hat geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
wir haben geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
ihr habt geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
sie haben geschwängert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
ich bin geschwängert worden |
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
du bist geschwängert worden |
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
er/sie/es ist geschwängert worden |
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
wir sind geschwängert worden |
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
ihr seid geschwängert worden |
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
sie sind geschwängert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
ich habe geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du habest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es habe geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir haben geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr habet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie haben geschwängert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
ich sei geschwängert worden |
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
du seiest geschwängert worden |
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
er/sie/es sei geschwängert worden |
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
wir seien geschwängert worden |
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
ihr seiet geschwängert worden |
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
sie seien geschwängert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
ich hatte geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
du hattest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
er/sie/es hatte geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
wir hatten geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
ihr hattet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
sie hatten geschwängert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
ich war geschwängert worden |
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
du warst geschwängert worden |
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
er/sie/es war geschwängert worden |
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
wir waren geschwängert worden |
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
ihr wart geschwängert worden |
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
sie waren geschwängert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
ich hätte geschwängert |
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
du hättest geschwängert |
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
er/sie/es hätte geschwängert |
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
wir hätten geschwängert |
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
ihr hättet geschwängert |
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
sie hätten geschwängert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
ich wäre geschwängert worden |
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
du wärest geschwängert worden |
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
er/sie/es wäre geschwängert worden |
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
wir wären geschwängert worden |
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
ihr wäret geschwängert worden |
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
sie wären geschwängert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
ich werde geschwängert haben |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du wirst geschwängert haben |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es wird geschwängert haben |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir werden geschwängert haben |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr werdet geschwängert haben |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie werden geschwängert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
ich werde geschwängert worden sein |
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
du wirst geschwängert worden sein |
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
er/sie/es wird geschwängert worden sein |
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
wir werden geschwängert worden sein |
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
ihr werdet geschwängert worden sein |
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
sie werden geschwängert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
schwängern |
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
geschwängert haben |
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
schwängern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
geschwängert werden |
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
geschwängert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
künftig geschwängert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
schwängere! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
schwängert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
das Schwängern |
| Genitiv |
maritandi
|
des Schwängernes |
| Dativ |
maritando
|
dem Schwängern |
| Akkusativ |
maritandum
|
das Schwängern |
| Ablativ |
maritando
|
durch das Schwängern |
| Vokativ |
maritande
|
Schwängern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
ich verheirate |
| 2. Person Singular |
maritas
|
du verheiratest |
| 3. Person Singular |
maritat
|
er/sie/es verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritamus
|
wir verheiraten |
| 2. Person Plural |
maritatis
|
ihr verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritant
|
sie verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
ich werde verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
du wirst verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritatur
|
er/sie/es wird verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritamur
|
wir werden verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritamini
|
ihr werdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritantur
|
sie werden verheiratet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
ich verheirate |
| 2. Person Singular |
marites
|
du verheiratest |
| 3. Person Singular |
maritet
|
er/sie/es verheirate |
| 1. Person Plural |
maritemus
|
wir verheiraten |
| 2. Person Plural |
maritetis
|
ihr verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritent
|
sie verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
ich werde verheiratet |
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
du werdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritetur
|
er/sie/es werde verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritemur
|
wir werden verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritemini
|
ihr werdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritentur
|
sie werden verheiratet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
ich verheiratete |
| 2. Person Singular |
maritabas
|
du verheiratetest |
| 3. Person Singular |
maritabat
|
er/sie/es verheiratete |
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
wir verheirateten |
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
ihr verheiratetet |
| 3. Person Plural |
maritabant
|
sie verheirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
ich wurde verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
du wurdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
er/sie/es wurde verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
wir wurden verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
ihr wurdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
sie wurden verheiratet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
ich verheiratete |
| 2. Person Singular |
maritares
|
du verheiratetest |
| 3. Person Singular |
maritaret
|
er/sie/es verheiratete |
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
wir verheirateten |
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
ihr verheiratetet |
| 3. Person Plural |
maritarent
|
sie verheirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
ich würde verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
du würdest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
er/sie/es würde verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
wir würden verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
ihr würdet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
sie würden verheiratet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
ich werde verheiraten |
| 2. Person Singular |
maritabis
|
du wirst verheiraten |
| 3. Person Singular |
maritabit
|
er/sie/es wird verheiraten |
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
wir werden verheiraten |
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
ihr werdet verheiraten |
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
sie werden verheiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
ich werde verheiratet werden |
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
du wirst verheiratet werden |
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
er/sie/es wird verheiratet werden |
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
wir werden verheiratet werden |
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
ihr werdet verheiratet werden |
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
sie werden verheiratet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
ich habe verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
du hast verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritavit
|
er/sie/es hat verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
wir haben verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
ihr habt verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
sie haben verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
ich bin verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
du bist verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
er/sie/es ist verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
wir sind verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
ihr seid verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
sie sind verheiratet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
ich habe verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du habest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es habe verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir haben verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr habet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie haben verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
ich sei verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
du seiest verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
er/sie/es sei verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
wir seien verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
ihr seiet verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
sie seien verheiratet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
ich hatte verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
du hattest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
er/sie/es hatte verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
wir hatten verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
ihr hattet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
sie hatten verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
ich war verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
du warst verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
er/sie/es war verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
wir waren verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
ihr wart verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
sie waren verheiratet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
ich hätte verheiratet |
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
du hättest verheiratet |
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
er/sie/es hätte verheiratet |
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
wir hätten verheiratet |
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
ihr hättet verheiratet |
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
sie hätten verheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
ich wäre verheiratet worden |
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
du wärest verheiratet worden |
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
er/sie/es wäre verheiratet worden |
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
wir wären verheiratet worden |
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
ihr wäret verheiratet worden |
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
sie wären verheiratet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
ich werde verheiratet haben |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du wirst verheiratet haben |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es wird verheiratet haben |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir werden verheiratet haben |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr werdet verheiratet haben |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie werden verheiratet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
ich werde verheiratet worden sein |
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
du wirst verheiratet worden sein |
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
er/sie/es wird verheiratet worden sein |
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
wir werden verheiratet worden sein |
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
ihr werdet verheiratet worden sein |
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
sie werden verheiratet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
verheiraten |
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
verheiratet haben |
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
verheiraten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
verheiratet werden |
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
verheiratet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
künftig verheiratet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
verheirate! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
verheiratet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
das Verheiraten |
| Genitiv |
maritandi
|
des Verheiratens |
| Dativ |
maritando
|
dem Verheiraten |
| Akkusativ |
maritandum
|
das Verheiraten |
| Ablativ |
maritando
|
durch das Verheiraten |
| Vokativ |
maritande
|
Verheiraten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
|
| 2. Person Singular |
maritas
|
|
| 3. Person Singular |
maritat
|
|
| 1. Person Plural |
maritamus
|
|
| 2. Person Plural |
maritatis
|
|
| 3. Person Plural |
maritant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
|
| 3. Person Singular |
maritatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
|
| 2. Person Singular |
marites
|
|
| 3. Person Singular |
maritet
|
|
| 1. Person Plural |
maritemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
|
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
|
| 3. Person Singular |
maritetur
|
|
| 1. Person Plural |
maritemur
|
|
| 2. Person Plural |
maritemini
|
|
| 3. Person Plural |
maritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
|
| 2. Person Singular |
maritabas
|
|
| 3. Person Singular |
maritabat
|
|
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
|
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
|
| 3. Person Plural |
maritabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
|
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
|
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
|
| 2. Person Singular |
maritares
|
|
| 3. Person Singular |
maritaret
|
|
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
|
| 3. Person Plural |
maritarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
|
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
|
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
|
| 2. Person Singular |
maritabis
|
|
| 3. Person Singular |
maritabit
|
|
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
|
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
|
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
|
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
|
| 3. Person Singular |
maritavit
|
|
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
|
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
|
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
|
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
|
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
|
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
|
| Genitiv |
maritandi
|
|
| Dativ |
maritando
|
|
| Akkusativ |
maritandum
|
|
| Ablativ |
maritando
|
|
| Vokativ |
maritande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
|
| 2. Person Singular |
maritas
|
|
| 3. Person Singular |
maritat
|
|
| 1. Person Plural |
maritamus
|
|
| 2. Person Plural |
maritatis
|
|
| 3. Person Plural |
maritant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
|
| 3. Person Singular |
maritatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
|
| 2. Person Singular |
marites
|
|
| 3. Person Singular |
maritet
|
|
| 1. Person Plural |
maritemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
|
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
|
| 3. Person Singular |
maritetur
|
|
| 1. Person Plural |
maritemur
|
|
| 2. Person Plural |
maritemini
|
|
| 3. Person Plural |
maritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
|
| 2. Person Singular |
maritabas
|
|
| 3. Person Singular |
maritabat
|
|
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
|
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
|
| 3. Person Plural |
maritabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
|
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
|
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
|
| 2. Person Singular |
maritares
|
|
| 3. Person Singular |
maritaret
|
|
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
|
| 3. Person Plural |
maritarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
|
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
|
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
|
| 2. Person Singular |
maritabis
|
|
| 3. Person Singular |
maritabit
|
|
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
|
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
|
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
|
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
|
| 3. Person Singular |
maritavit
|
|
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
|
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
|
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
|
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
|
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
|
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
|
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
|
| Genitiv |
maritandi
|
|
| Dativ |
maritando
|
|
| Akkusativ |
maritandum
|
|
| Ablativ |
maritando
|
|
| Vokativ |
maritande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
marito
|
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular |
maritas
|
du vermählst dich |
| 3. Person Singular |
maritat
|
er/sie/es vermählt sich |
| 1. Person Plural |
maritamus
|
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural |
maritatis
|
ihr vermählt euch |
| 3. Person Plural |
maritant
|
sie vermählen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaris maritare
|
|
| 3. Person Singular |
maritatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritem
|
ich vermähle mich |
| 2. Person Singular |
marites
|
du vermählest dich |
| 3. Person Singular |
maritet
|
er/sie/es vermähle sich |
| 1. Person Plural |
maritemus
|
wir vermählen uns |
| 2. Person Plural |
maritetis
|
ihr vermählet euch |
| 3. Person Plural |
maritent
|
sie vermählen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mariter
|
|
| 2. Person Singular |
mariteris maritere
|
|
| 3. Person Singular |
maritetur
|
|
| 1. Person Plural |
maritemur
|
|
| 2. Person Plural |
maritemini
|
|
| 3. Person Plural |
maritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabam
|
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular |
maritabas
|
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular |
maritabat
|
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural |
maritabamus
|
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural |
maritabatis
|
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural |
maritabant
|
sie vermählten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabar
|
|
| 2. Person Singular |
maritabaris maritabare
|
|
| 3. Person Singular |
maritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarem
|
ich vermählte mich |
| 2. Person Singular |
maritares
|
du vermähltest dich |
| 3. Person Singular |
maritaret
|
er/sie/es vermählte sich |
| 1. Person Plural |
maritaremus
|
wir vermählten uns |
| 2. Person Plural |
maritaretis
|
ihr vermähltet euch |
| 3. Person Plural |
maritarent
|
sie vermählten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritarer
|
|
| 2. Person Singular |
maritareris maritarere
|
|
| 3. Person Singular |
maritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
maritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
maritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
maritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabo
|
ich werde mich vermählen |
| 2. Person Singular |
maritabis
|
du wirst dich vermählen |
| 3. Person Singular |
maritabit
|
er/sie/es wird sich vermählen |
| 1. Person Plural |
maritabimus
|
wir werden uns vermählen |
| 2. Person Plural |
maritabitis
|
ihr werdet euch vermählen |
| 3. Person Plural |
maritabunt
|
sie werden sich vermählen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritabor
|
|
| 2. Person Singular |
maritaberis maritabere
|
|
| 3. Person Singular |
maritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
maritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
maritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
maritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavi
|
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular |
maritavisti
|
du hast dich vermählt |
| 3. Person Singular |
maritavit
|
er/sie/es hat sich vermählt |
| 1. Person Plural |
maritavimus
|
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural |
maritavistis
|
ihr habt euch vermählt |
| 3. Person Plural |
maritaverunt maritavere
|
sie haben sich vermählt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
maritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaverim
|
ich habe mich vermählt |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du habest dich vermählt |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es habe sich vermählt |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir haben uns vermählt |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr habet euch vermählt |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie haben sich vermählt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritaveram
|
ich hatte mich vermählt |
| 2. Person Singular |
maritaveras
|
du hattest dich vermählt |
| 3. Person Singular |
maritaverat
|
er/sie/es hatte sich vermählt |
| 1. Person Plural |
maritaveramus
|
wir hatten uns vermählt |
| 2. Person Plural |
maritaveratis
|
ihr hattet euch vermählt |
| 3. Person Plural |
maritaverant
|
sie hatten sich vermählt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
maritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavissem
|
ich hätte mich vermählt |
| 2. Person Singular |
maritavisses
|
du hättest dich vermählt |
| 3. Person Singular |
maritavisset
|
er/sie/es hätte sich vermählt |
| 1. Person Plural |
maritavissemus
|
wir hätten uns vermählt |
| 2. Person Plural |
maritavissetis
|
ihr hättet euch vermählt |
| 3. Person Plural |
maritavissent
|
sie hätten sich vermählt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
maritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
maritavero
|
ich werde mich vermählt haben |
| 2. Person Singular |
maritaveris
|
du wirst dich vermählt haben |
| 3. Person Singular |
maritaverit
|
er/sie/es wird sich vermählt haben |
| 1. Person Plural |
maritaverimus
|
wir werden uns vermählt haben |
| 2. Person Plural |
maritaveritis
|
ihr werdet euch vermählt haben |
| 3. Person Plural |
maritaverint
|
sie werden sich vermählt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
maritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
maritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
maritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
maritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
maritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
maritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritare
|
sich vermählen |
| Vorzeitigkeit |
maritavisse
|
sich vermählt haben |
| Nachzeitigkeit |
maritaturum esse
|
sich vermählen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
maritari maritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
maritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
maritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
marita
|
vermähle dich; vermähl dich! |
| 2. Person Plural |
maritate
|
vermählt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
maritato
|
| 3. Person Singular |
maritato
|
| 2. Person Plural |
maritatote
|
| 3. Person Plural |
maritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
maritare
|
das Sich vermählen |
| Genitiv |
maritandi
|
des Sich vermählens |
| Dativ |
maritando
|
dem Sich vermählen |
| Akkusativ |
maritandum
|
das Sich vermählen |
| Ablativ |
maritando
|
durch das Sich vermählen |
| Vokativ |
maritande
|
Sich vermählen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritandus
|
maritanda
|
maritandum
|
| Genitiv |
maritandi
|
maritandae
|
maritandi
|
| Dativ |
maritando
|
maritandae
|
maritando
|
| Akkusativ |
maritandum
|
maritandam
|
maritandum
|
| Ablativ |
maritando
|
maritanda
|
maritando
|
| Vokativ |
maritande
|
maritanda
|
maritandum
|
Plural
| Nominativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
| Genitiv |
maritandorum
|
maritandarum
|
maritandorum
|
| Dativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Akkusativ |
maritandos
|
maritandas
|
maritanda
|
| Ablativ |
maritandis
|
maritandis
|
maritandis
|
| Vokativ |
maritandi
|
maritandae
|
maritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
| Genitiv |
maritantis
|
maritantis
|
maritantis
|
| Dativ |
maritanti
|
maritanti
|
maritanti
|
| Akkusativ |
maritantem
|
maritantem
|
maritans
|
| Ablativ |
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
maritanti maritante
|
| Vokativ |
maritans
|
maritans
|
maritans
|
Plural
| Nominativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Genitiv |
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
maritantium maritantum
|
| Dativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Akkusativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
| Ablativ |
maritantibus
|
maritantibus
|
maritantibus
|
| Vokativ |
maritantes
|
maritantes
|
maritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritatus
|
maritata
|
maritatum
|
| Genitiv |
maritati
|
maritatae
|
maritati
|
| Dativ |
maritato
|
maritatae
|
maritato
|
| Akkusativ |
maritatum
|
maritatam
|
maritatum
|
| Ablativ |
maritato
|
maritata
|
maritato
|
| Vokativ |
maritate
|
maritata
|
maritatum
|
Plural
| Nominativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
| Genitiv |
maritatorum
|
maritatarum
|
maritatorum
|
| Dativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Akkusativ |
maritatos
|
maritatas
|
maritata
|
| Ablativ |
maritatis
|
maritatis
|
maritatis
|
| Vokativ |
maritati
|
maritatae
|
maritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
maritaturus
|
maritatura
|
maritaturum
|
| Genitiv |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritaturi
|
| Dativ |
maritaturo
|
maritaturae
|
maritaturo
|
| Akkusativ |
maritaturum
|
maritaturam
|
maritaturum
|
| Ablativ |
maritaturo
|
maritatura
|
maritaturo
|
| Vokativ |
maritature
|
maritatura
|
maritaturum
|
Plural
| Nominativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
| Genitiv |
maritaturorum
|
maritaturarum
|
maritaturorum
|
| Dativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Akkusativ |
maritaturos
|
maritaturas
|
maritatura
|
| Ablativ |
maritaturis
|
maritaturis
|
maritaturis
|
| Vokativ |
maritaturi
|
maritaturae
|
maritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
maritatum
|
maritatu
|