Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
merito
|
|
| 2. Person Singular |
meritas
|
|
| 3. Person Singular |
meritat
|
|
| 1. Person Plural |
meritamus
|
|
| 2. Person Plural |
meritatis
|
|
| 3. Person Plural |
meritant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritor
|
|
| 2. Person Singular |
meritaris meritare
|
|
| 3. Person Singular |
meritatur
|
|
| 1. Person Plural |
meritamur
|
|
| 2. Person Plural |
meritamini
|
|
| 3. Person Plural |
meritantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritem
|
|
| 2. Person Singular |
merites
|
|
| 3. Person Singular |
meritet
|
|
| 1. Person Plural |
meritemus
|
|
| 2. Person Plural |
meritetis
|
|
| 3. Person Plural |
meritent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meriter
|
|
| 2. Person Singular |
meriteris meritere
|
|
| 3. Person Singular |
meritetur
|
|
| 1. Person Plural |
meritemur
|
|
| 2. Person Plural |
meritemini
|
|
| 3. Person Plural |
meritentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabam
|
|
| 2. Person Singular |
meritabas
|
|
| 3. Person Singular |
meritabat
|
|
| 1. Person Plural |
meritabamus
|
|
| 2. Person Plural |
meritabatis
|
|
| 3. Person Plural |
meritabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabar
|
|
| 2. Person Singular |
meritabaris meritabare
|
|
| 3. Person Singular |
meritabatur
|
|
| 1. Person Plural |
meritabamur
|
|
| 2. Person Plural |
meritabamini
|
|
| 3. Person Plural |
meritabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritarem
|
|
| 2. Person Singular |
meritares
|
|
| 3. Person Singular |
meritaret
|
|
| 1. Person Plural |
meritaremus
|
|
| 2. Person Plural |
meritaretis
|
|
| 3. Person Plural |
meritarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritarer
|
|
| 2. Person Singular |
meritareris meritarere
|
|
| 3. Person Singular |
meritaretur
|
|
| 1. Person Plural |
meritaremur
|
|
| 2. Person Plural |
meritaremini
|
|
| 3. Person Plural |
meritarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabo
|
|
| 2. Person Singular |
meritabis
|
|
| 3. Person Singular |
meritabit
|
|
| 1. Person Plural |
meritabimus
|
|
| 2. Person Plural |
meritabitis
|
|
| 3. Person Plural |
meritabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabor
|
|
| 2. Person Singular |
meritaberis meritabere
|
|
| 3. Person Singular |
meritabitur
|
|
| 1. Person Plural |
meritabimur
|
|
| 2. Person Plural |
meritabimini
|
|
| 3. Person Plural |
meritabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavi
|
|
| 2. Person Singular |
meritavisti
|
|
| 3. Person Singular |
meritavit
|
|
| 1. Person Plural |
meritavimus
|
|
| 2. Person Plural |
meritavistis
|
|
| 3. Person Plural |
meritaverunt meritavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
meritatus es
|
|
| 3. Person Singular |
meritatus est
|
|
| 1. Person Plural |
meritati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
meritati estis
|
|
| 3. Person Plural |
meritati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritaverim
|
|
| 2. Person Singular |
meritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
meritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
meritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
meritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
meritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
meritatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
meritatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
meritati simus
|
|
| 2. Person Plural |
meritati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
meritati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritaveram
|
|
| 2. Person Singular |
meritaveras
|
|
| 3. Person Singular |
meritaverat
|
|
| 1. Person Plural |
meritaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
meritaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
meritaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
meritatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
meritatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
meritati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
meritati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
meritati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavissem
|
|
| 2. Person Singular |
meritavisses
|
|
| 3. Person Singular |
meritavisset
|
|
| 1. Person Plural |
meritavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
meritavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
meritavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
meritatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
meritatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
meritati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
meritati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
meritati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavero
|
|
| 2. Person Singular |
meritaveris
|
|
| 3. Person Singular |
meritaverit
|
|
| 1. Person Plural |
meritaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
meritaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
meritaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
meritatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
meritatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
meritati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
meritati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
meritati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
meritare
|
|
| Vorzeitigkeit |
meritavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
meritaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
meritari meritarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
meritatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
meritatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
merita
|
! |
| 2. Person Plural |
meritate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
meritato
|
| 3. Person Singular |
meritato
|
| 2. Person Plural |
meritatote
|
| 3. Person Plural |
meritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
meritare
|
|
| Genitiv |
meritandi
|
|
| Dativ |
meritando
|
|
| Akkusativ |
meritandum
|
|
| Ablativ |
meritando
|
|
| Vokativ |
meritande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritandus
|
meritanda
|
meritandum
|
| Genitiv |
meritandi
|
meritandae
|
meritandi
|
| Dativ |
meritando
|
meritandae
|
meritando
|
| Akkusativ |
meritandum
|
meritandam
|
meritandum
|
| Ablativ |
meritando
|
meritanda
|
meritando
|
| Vokativ |
meritande
|
meritanda
|
meritandum
|
Plural
| Nominativ |
meritandi
|
meritandae
|
meritanda
|
| Genitiv |
meritandorum
|
meritandarum
|
meritandorum
|
| Dativ |
meritandis
|
meritandis
|
meritandis
|
| Akkusativ |
meritandos
|
meritandas
|
meritanda
|
| Ablativ |
meritandis
|
meritandis
|
meritandis
|
| Vokativ |
meritandi
|
meritandae
|
meritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritans
|
meritans
|
meritans
|
| Genitiv |
meritantis
|
meritantis
|
meritantis
|
| Dativ |
meritanti
|
meritanti
|
meritanti
|
| Akkusativ |
meritantem
|
meritantem
|
meritans
|
| Ablativ |
meritanti meritante
|
meritanti meritante
|
meritanti meritante
|
| Vokativ |
meritans
|
meritans
|
meritans
|
Plural
| Nominativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
| Genitiv |
meritantium meritantum
|
meritantium meritantum
|
meritantium meritantum
|
| Dativ |
meritantibus
|
meritantibus
|
meritantibus
|
| Akkusativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
| Ablativ |
meritantibus
|
meritantibus
|
meritantibus
|
| Vokativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritatus
|
meritata
|
meritatum
|
| Genitiv |
meritati
|
meritatae
|
meritati
|
| Dativ |
meritato
|
meritatae
|
meritato
|
| Akkusativ |
meritatum
|
meritatam
|
meritatum
|
| Ablativ |
meritato
|
meritata
|
meritato
|
| Vokativ |
meritate
|
meritata
|
meritatum
|
Plural
| Nominativ |
meritati
|
meritatae
|
meritata
|
| Genitiv |
meritatorum
|
meritatarum
|
meritatorum
|
| Dativ |
meritatis
|
meritatis
|
meritatis
|
| Akkusativ |
meritatos
|
meritatas
|
meritata
|
| Ablativ |
meritatis
|
meritatis
|
meritatis
|
| Vokativ |
meritati
|
meritatae
|
meritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritaturus
|
meritatura
|
meritaturum
|
| Genitiv |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritaturi
|
| Dativ |
meritaturo
|
meritaturae
|
meritaturo
|
| Akkusativ |
meritaturum
|
meritaturam
|
meritaturum
|
| Ablativ |
meritaturo
|
meritatura
|
meritaturo
|
| Vokativ |
meritature
|
meritatura
|
meritaturum
|
Plural
| Nominativ |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritatura
|
| Genitiv |
meritaturorum
|
meritaturarum
|
meritaturorum
|
| Dativ |
meritaturis
|
meritaturis
|
meritaturis
|
| Akkusativ |
meritaturos
|
meritaturas
|
meritatura
|
| Ablativ |
meritaturis
|
meritaturis
|
meritaturis
|
| Vokativ |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
meritatum
|
meritatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
merito
|
ich verdiene |
| 2. Person Singular |
meritas
|
du verdienst |
| 3. Person Singular |
meritat
|
er/sie/es verdient |
| 1. Person Plural |
meritamus
|
wir verdienen |
| 2. Person Plural |
meritatis
|
ihr verdient |
| 3. Person Plural |
meritant
|
sie verdienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritor
|
ich werde verdient |
| 2. Person Singular |
meritaris meritare
|
du wirst verdient |
| 3. Person Singular |
meritatur
|
er/sie/es wird verdient |
| 1. Person Plural |
meritamur
|
wir werden verdient |
| 2. Person Plural |
meritamini
|
ihr werdet verdient |
| 3. Person Plural |
meritantur
|
sie werden verdient |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritem
|
ich verdiene |
| 2. Person Singular |
merites
|
du verdienest |
| 3. Person Singular |
meritet
|
er/sie/es verdiene |
| 1. Person Plural |
meritemus
|
wir verdienen |
| 2. Person Plural |
meritetis
|
ihr verdienet |
| 3. Person Plural |
meritent
|
sie verdienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meriter
|
ich werde verdient |
| 2. Person Singular |
meriteris meritere
|
du werdest verdient |
| 3. Person Singular |
meritetur
|
er/sie/es werde verdient |
| 1. Person Plural |
meritemur
|
wir werden verdient |
| 2. Person Plural |
meritemini
|
ihr werdet verdient |
| 3. Person Plural |
meritentur
|
sie werden verdient |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabam
|
ich verdiente |
| 2. Person Singular |
meritabas
|
du verdientest |
| 3. Person Singular |
meritabat
|
er/sie/es verdiente |
| 1. Person Plural |
meritabamus
|
wir verdienten |
| 2. Person Plural |
meritabatis
|
ihr verdientet |
| 3. Person Plural |
meritabant
|
sie verdienten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabar
|
ich wurde verdient |
| 2. Person Singular |
meritabaris meritabare
|
du wurdest verdient |
| 3. Person Singular |
meritabatur
|
er/sie/es wurde verdient |
| 1. Person Plural |
meritabamur
|
wir wurden verdient |
| 2. Person Plural |
meritabamini
|
ihr wurdet verdient |
| 3. Person Plural |
meritabantur
|
sie wurden verdient |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritarem
|
ich verdiente |
| 2. Person Singular |
meritares
|
du verdientest |
| 3. Person Singular |
meritaret
|
er/sie/es verdiente |
| 1. Person Plural |
meritaremus
|
wir verdienten |
| 2. Person Plural |
meritaretis
|
ihr verdientet |
| 3. Person Plural |
meritarent
|
sie verdienten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritarer
|
ich würde verdient |
| 2. Person Singular |
meritareris meritarere
|
du würdest verdient |
| 3. Person Singular |
meritaretur
|
er/sie/es würde verdient |
| 1. Person Plural |
meritaremur
|
wir würden verdient |
| 2. Person Plural |
meritaremini
|
ihr würdet verdient |
| 3. Person Plural |
meritarentur
|
sie würden verdient |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabo
|
ich werde verdienen |
| 2. Person Singular |
meritabis
|
du wirst verdienen |
| 3. Person Singular |
meritabit
|
er/sie/es wird verdienen |
| 1. Person Plural |
meritabimus
|
wir werden verdienen |
| 2. Person Plural |
meritabitis
|
ihr werdet verdienen |
| 3. Person Plural |
meritabunt
|
sie werden verdienen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritabor
|
ich werde verdient werden |
| 2. Person Singular |
meritaberis meritabere
|
du wirst verdient werden |
| 3. Person Singular |
meritabitur
|
er/sie/es wird verdient werden |
| 1. Person Plural |
meritabimur
|
wir werden verdient werden |
| 2. Person Plural |
meritabimini
|
ihr werdet verdient werden |
| 3. Person Plural |
meritabuntur
|
sie werden verdient werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavi
|
ich habe verdient |
| 2. Person Singular |
meritavisti
|
du hast verdient |
| 3. Person Singular |
meritavit
|
er/sie/es hat verdient |
| 1. Person Plural |
meritavimus
|
wir haben verdient |
| 2. Person Plural |
meritavistis
|
ihr habt verdient |
| 3. Person Plural |
meritaverunt meritavere
|
sie haben verdient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus sum
|
ich bin verdient worden |
| 2. Person Singular |
meritatus es
|
du bist verdient worden |
| 3. Person Singular |
meritatus est
|
er/sie/es ist verdient worden |
| 1. Person Plural |
meritati sumus
|
wir sind verdient worden |
| 2. Person Plural |
meritati estis
|
ihr seid verdient worden |
| 3. Person Plural |
meritati sunt
|
sie sind verdient worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritaverim
|
ich habe verdient |
| 2. Person Singular |
meritaveris
|
du habest verdient |
| 3. Person Singular |
meritaverit
|
er/sie/es habe verdient |
| 1. Person Plural |
meritaverimus
|
wir haben verdient |
| 2. Person Plural |
meritaveritis
|
ihr habet verdient |
| 3. Person Plural |
meritaverint
|
sie haben verdient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus sim
|
ich sei verdient worden |
| 2. Person Singular |
meritatus sis
|
du seiest verdient worden |
| 3. Person Singular |
meritatus sit
|
er/sie/es sei verdient worden |
| 1. Person Plural |
meritati simus
|
wir seien verdient worden |
| 2. Person Plural |
meritati sitis
|
ihr seiet verdient worden |
| 3. Person Plural |
meritati sint
|
sie seien verdient worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritaveram
|
ich hatte verdient |
| 2. Person Singular |
meritaveras
|
du hattest verdient |
| 3. Person Singular |
meritaverat
|
er/sie/es hatte verdient |
| 1. Person Plural |
meritaveramus
|
wir hatten verdient |
| 2. Person Plural |
meritaveratis
|
ihr hattet verdient |
| 3. Person Plural |
meritaverant
|
sie hatten verdient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus eram
|
ich war verdient worden |
| 2. Person Singular |
meritatus eras
|
du warst verdient worden |
| 3. Person Singular |
meritatus erat
|
er/sie/es war verdient worden |
| 1. Person Plural |
meritati eramus
|
wir waren verdient worden |
| 2. Person Plural |
meritati eratis
|
ihr wart verdient worden |
| 3. Person Plural |
meritati erant
|
sie waren verdient worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavissem
|
ich hätte verdient |
| 2. Person Singular |
meritavisses
|
du hättest verdient |
| 3. Person Singular |
meritavisset
|
er/sie/es hätte verdient |
| 1. Person Plural |
meritavissemus
|
wir hätten verdient |
| 2. Person Plural |
meritavissetis
|
ihr hättet verdient |
| 3. Person Plural |
meritavissent
|
sie hätten verdient |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus essem
|
ich wäre verdient worden |
| 2. Person Singular |
meritatus esses
|
du wärest verdient worden |
| 3. Person Singular |
meritatus esset
|
er/sie/es wäre verdient worden |
| 1. Person Plural |
meritati essemus
|
wir wären verdient worden |
| 2. Person Plural |
meritati essetis
|
ihr wäret verdient worden |
| 3. Person Plural |
meritati essent
|
sie wären verdient worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
meritavero
|
ich werde verdient haben |
| 2. Person Singular |
meritaveris
|
du wirst verdient haben |
| 3. Person Singular |
meritaverit
|
er/sie/es wird verdient haben |
| 1. Person Plural |
meritaverimus
|
wir werden verdient haben |
| 2. Person Plural |
meritaveritis
|
ihr werdet verdient haben |
| 3. Person Plural |
meritaverint
|
sie werden verdient haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
meritatus ero
|
ich werde verdient worden sein |
| 2. Person Singular |
meritatus eris
|
du wirst verdient worden sein |
| 3. Person Singular |
meritatus erit
|
er/sie/es wird verdient worden sein |
| 1. Person Plural |
meritati erimus
|
wir werden verdient worden sein |
| 2. Person Plural |
meritati eritis
|
ihr werdet verdient worden sein |
| 3. Person Plural |
meritati erunt
|
sie werden verdient worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
meritare
|
verdienen |
| Vorzeitigkeit |
meritavisse
|
verdient haben |
| Nachzeitigkeit |
meritaturum esse
|
verdienen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
meritari meritarier
|
verdient werden |
| Vorzeitigkeit |
meritatum esse
|
verdient worden sein |
| Nachzeitigkeit |
meritatum iri
|
künftig verdient werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
merita
|
verdiene; verdien! |
| 2. Person Plural |
meritate
|
verdient! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
meritato
|
| 3. Person Singular |
meritato
|
| 2. Person Plural |
meritatote
|
| 3. Person Plural |
meritanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
meritare
|
das Verdienen |
| Genitiv |
meritandi
|
des Verdienens |
| Dativ |
meritando
|
dem Verdienen |
| Akkusativ |
meritandum
|
das Verdienen |
| Ablativ |
meritando
|
durch das Verdienen |
| Vokativ |
meritande
|
Verdienen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritandus
|
meritanda
|
meritandum
|
| Genitiv |
meritandi
|
meritandae
|
meritandi
|
| Dativ |
meritando
|
meritandae
|
meritando
|
| Akkusativ |
meritandum
|
meritandam
|
meritandum
|
| Ablativ |
meritando
|
meritanda
|
meritando
|
| Vokativ |
meritande
|
meritanda
|
meritandum
|
Plural
| Nominativ |
meritandi
|
meritandae
|
meritanda
|
| Genitiv |
meritandorum
|
meritandarum
|
meritandorum
|
| Dativ |
meritandis
|
meritandis
|
meritandis
|
| Akkusativ |
meritandos
|
meritandas
|
meritanda
|
| Ablativ |
meritandis
|
meritandis
|
meritandis
|
| Vokativ |
meritandi
|
meritandae
|
meritanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritans
|
meritans
|
meritans
|
| Genitiv |
meritantis
|
meritantis
|
meritantis
|
| Dativ |
meritanti
|
meritanti
|
meritanti
|
| Akkusativ |
meritantem
|
meritantem
|
meritans
|
| Ablativ |
meritanti meritante
|
meritanti meritante
|
meritanti meritante
|
| Vokativ |
meritans
|
meritans
|
meritans
|
Plural
| Nominativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
| Genitiv |
meritantium meritantum
|
meritantium meritantum
|
meritantium meritantum
|
| Dativ |
meritantibus
|
meritantibus
|
meritantibus
|
| Akkusativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
| Ablativ |
meritantibus
|
meritantibus
|
meritantibus
|
| Vokativ |
meritantes
|
meritantes
|
meritantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritatus
|
meritata
|
meritatum
|
| Genitiv |
meritati
|
meritatae
|
meritati
|
| Dativ |
meritato
|
meritatae
|
meritato
|
| Akkusativ |
meritatum
|
meritatam
|
meritatum
|
| Ablativ |
meritato
|
meritata
|
meritato
|
| Vokativ |
meritate
|
meritata
|
meritatum
|
Plural
| Nominativ |
meritati
|
meritatae
|
meritata
|
| Genitiv |
meritatorum
|
meritatarum
|
meritatorum
|
| Dativ |
meritatis
|
meritatis
|
meritatis
|
| Akkusativ |
meritatos
|
meritatas
|
meritata
|
| Ablativ |
meritatis
|
meritatis
|
meritatis
|
| Vokativ |
meritati
|
meritatae
|
meritata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
meritaturus
|
meritatura
|
meritaturum
|
| Genitiv |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritaturi
|
| Dativ |
meritaturo
|
meritaturae
|
meritaturo
|
| Akkusativ |
meritaturum
|
meritaturam
|
meritaturum
|
| Ablativ |
meritaturo
|
meritatura
|
meritaturo
|
| Vokativ |
meritature
|
meritatura
|
meritaturum
|
Plural
| Nominativ |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritatura
|
| Genitiv |
meritaturorum
|
meritaturarum
|
meritaturorum
|
| Dativ |
meritaturis
|
meritaturis
|
meritaturis
|
| Akkusativ |
meritaturos
|
meritaturas
|
meritatura
|
| Ablativ |
meritaturis
|
meritaturis
|
meritaturis
|
| Vokativ |
meritaturi
|
meritaturae
|
meritatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
meritatum
|
meritatu
|