Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich drohe |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du drohst |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es droht |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir drohen |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr droht |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie drohen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich drohe |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du drohest |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es drohe |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir drohen |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr drohet |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie drohen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich drohte |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du drohtest |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es drohte |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir drohten |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr drohtet |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie drohten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich drohte |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du drohtest |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es drohte |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir drohten |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr drohtet |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie drohten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde drohen |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst drohen |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird drohen |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden drohen |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet drohen |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden drohen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe gedroht |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast gedroht |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat gedroht |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben gedroht |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt gedroht |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben gedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe gedroht |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest gedroht |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe gedroht |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben gedroht |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet gedroht |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben gedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte gedroht |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest gedroht |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte gedroht |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten gedroht |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet gedroht |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten gedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte gedroht |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest gedroht |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte gedroht |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten gedroht |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet gedroht |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten gedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde gedroht haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst gedroht haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird gedroht haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden gedroht haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet gedroht haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden gedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
drohen |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
gedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
drohen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
drohe; droh! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
droht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Drohen |
| Genitiv |
minandi
|
des Drohens |
| Dativ |
minando
|
dem Drohen |
| Akkusativ |
minandum
|
das Drohen |
| Ablativ |
minando
|
durch das Drohen |
| Vokativ |
minande
|
Drohen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich deute an |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du deutest an |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es deutet an |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir deuten an |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr deutet an |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie deuten an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich deute an |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du deutest an |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es deute an |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir deuten an |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr deutet an |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie deuten an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich deutete an |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du deutetest an |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es deutete an |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir deuteten an |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr deutetet an |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie deuteten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich deutete an |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du deutetest an |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es deutete an |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir deuteten an |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr deutetet an |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie deuteten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde andeuten |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst andeuten |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird andeuten |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden andeuten |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet andeuten |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden andeuten |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe angedeutet |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast angedeutet |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat angedeutet |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben angedeutet |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt angedeutet |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben angedeutet |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe angedeutet |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest angedeutet |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe angedeutet |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben angedeutet |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet angedeutet |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben angedeutet |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte angedeutet |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest angedeutet |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte angedeutet |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten angedeutet |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet angedeutet |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten angedeutet |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte angedeutet |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest angedeutet |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte angedeutet |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten angedeutet |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet angedeutet |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten angedeutet |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde angedeutet haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst angedeutet haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird angedeutet haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden angedeutet haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet angedeutet haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden angedeutet haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
andeuten |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
angedeutet haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
andeuten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
deute an! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
deutet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Andeuten |
| Genitiv |
minandi
|
des Andeutens |
| Dativ |
minando
|
dem Andeuten |
| Akkusativ |
minandum
|
das Andeuten |
| Ablativ |
minando
|
durch das Andeuten |
| Vokativ |
minande
|
Andeuten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich drohe an |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du drohst an |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es droht an |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir drohen an |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr droht an |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie drohen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich drohe an |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du drohest an |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es drohe an |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir drohen an |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr drohet an |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie drohen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich drohte an |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du drohtest an |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es drohte an |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir drohten an |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr drohtet an |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie drohten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich drohte an |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du drohtest an |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es drohte an |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir drohten an |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr drohtet an |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie drohten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde androhen |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst androhen |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird androhen |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden androhen |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet androhen |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden androhen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe angedroht |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast angedroht |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat angedroht |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben angedroht |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt angedroht |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben angedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe angedroht |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest angedroht |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe angedroht |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben angedroht |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet angedroht |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben angedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte angedroht |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest angedroht |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte angedroht |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten angedroht |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet angedroht |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten angedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte angedroht |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest angedroht |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte angedroht |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten angedroht |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet angedroht |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten angedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde angedroht haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst angedroht haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird angedroht haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden angedroht haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet angedroht haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden angedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
androhen |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
angedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
androhen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
drohe an; droh an! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
droht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Androhen |
| Genitiv |
minandi
|
des Androhens |
| Dativ |
minando
|
dem Androhen |
| Akkusativ |
minandum
|
das Androhen |
| Ablativ |
minando
|
durch das Androhen |
| Vokativ |
minande
|
Androhen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich bedrohe |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du bedrohst |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es bedroht |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir bedrohen |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr bedroht |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie bedrohen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich bedrohe |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du bedrohest |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es bedrohe |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir bedrohen |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr bedrohet |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie bedrohen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich bedrohte |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du bedrohtest |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es bedrohte |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir bedrohten |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr bedrohtet |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie bedrohten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich bedrohte |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du bedrohtest |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es bedrohte |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir bedrohten |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr bedrohtet |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie bedrohten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde bedrohen |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst bedrohen |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird bedrohen |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden bedrohen |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet bedrohen |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden bedrohen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe bedroht |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast bedroht |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat bedroht |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben bedroht |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt bedroht |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben bedroht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe bedroht |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest bedroht |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe bedroht |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben bedroht |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet bedroht |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben bedroht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte bedroht |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest bedroht |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte bedroht |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten bedroht |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet bedroht |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten bedroht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte bedroht |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest bedroht |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte bedroht |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten bedroht |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet bedroht |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten bedroht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde bedroht haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst bedroht haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird bedroht haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden bedroht haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet bedroht haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden bedroht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
bedrohen |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
bedroht haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
bedrohen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
bedrohe; bedroh! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
bedroht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Bedrohen |
| Genitiv |
minandi
|
des Bedrohens |
| Dativ |
minando
|
dem Bedrohen |
| Akkusativ |
minandum
|
das Bedrohen |
| Ablativ |
minando
|
durch das Bedrohen |
| Vokativ |
minande
|
Bedrohen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
|
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
|
| 3. Person Singular |
minatur
|
|
| 1. Person Plural |
minamur
|
|
| 2. Person Plural |
minamini
|
|
| 3. Person Plural |
minantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
|
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
|
| 3. Person Singular |
minetur
|
|
| 1. Person Plural |
minemur
|
|
| 2. Person Plural |
minemini
|
|
| 3. Person Plural |
minentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
|
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
|
| 3. Person Singular |
minabatur
|
|
| 1. Person Plural |
minabamur
|
|
| 2. Person Plural |
minabamini
|
|
| 3. Person Plural |
minabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
|
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
|
| 3. Person Singular |
minaretur
|
|
| 1. Person Plural |
minaremur
|
|
| 2. Person Plural |
minaremini
|
|
| 3. Person Plural |
minarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
|
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
|
| 3. Person Singular |
minabitur
|
|
| 1. Person Plural |
minabimur
|
|
| 2. Person Plural |
minabimini
|
|
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
minatus es
|
|
| 3. Person Singular |
minatus est
|
|
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
minati estis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
minati simus
|
|
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
minati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
|
| Genitiv |
minandi
|
|
| Dativ |
minando
|
|
| Akkusativ |
minandum
|
|
| Ablativ |
minando
|
|
| Vokativ |
minande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
|
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
|
| 3. Person Singular |
minatur
|
|
| 1. Person Plural |
minamur
|
|
| 2. Person Plural |
minamini
|
|
| 3. Person Plural |
minantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
|
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
|
| 3. Person Singular |
minetur
|
|
| 1. Person Plural |
minemur
|
|
| 2. Person Plural |
minemini
|
|
| 3. Person Plural |
minentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
|
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
|
| 3. Person Singular |
minabatur
|
|
| 1. Person Plural |
minabamur
|
|
| 2. Person Plural |
minabamini
|
|
| 3. Person Plural |
minabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
|
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
|
| 3. Person Singular |
minaretur
|
|
| 1. Person Plural |
minaremur
|
|
| 2. Person Plural |
minaremini
|
|
| 3. Person Plural |
minarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
|
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
|
| 3. Person Singular |
minabitur
|
|
| 1. Person Plural |
minabimur
|
|
| 2. Person Plural |
minabimini
|
|
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
minatus es
|
|
| 3. Person Singular |
minatus est
|
|
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
minati estis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
minati simus
|
|
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
minati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
|
| Genitiv |
minandi
|
|
| Dativ |
minando
|
|
| Akkusativ |
minandum
|
|
| Ablativ |
minando
|
|
| Vokativ |
minande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich rage empor |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du ragst empor |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es ragt empor |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir ragen empor |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr ragt empor |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie ragen empor |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich rage empor |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du ragest empor |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es rage empor |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir ragen empor |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr raget empor |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie ragen empor |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich ragte empor |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du ragtest empor |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es ragte empor |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir ragten empor |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr ragtet empor |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie ragten empor |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich ragte empor |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du ragtest empor |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es ragte empor |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir ragten empor |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr ragtet empor |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie ragten empor |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde emporragen |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst emporragen |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird emporragen |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden emporragen |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet emporragen |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden emporragen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe emporgeragt |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast emporgeragt |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat emporgeragt |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben emporgeragt |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt emporgeragt |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben emporgeragt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe emporgeragt |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest emporgeragt |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe emporgeragt |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben emporgeragt |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet emporgeragt |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben emporgeragt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte emporgeragt |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest emporgeragt |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte emporgeragt |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten emporgeragt |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet emporgeragt |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten emporgeragt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte emporgeragt |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest emporgeragt |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte emporgeragt |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten emporgeragt |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet emporgeragt |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten emporgeragt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde emporgeragt haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst emporgeragt haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird emporgeragt haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden emporgeragt haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet emporgeragt haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden emporgeragt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
emporragen |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
emporgeragt haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
emporragen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
rage empor; rag empor! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ragt empor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Emporragen |
| Genitiv |
minandi
|
des Emporragens |
| Dativ |
minando
|
dem Emporragen |
| Akkusativ |
minandum
|
das Emporragen |
| Ablativ |
minando
|
durch das Emporragen |
| Vokativ |
minande
|
Emporragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich gelobe |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du gelobst |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es gelobt |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir geloben |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr gelobt |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie geloben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich gelobe |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du gelobest |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es gelobe |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir geloben |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr gelobet |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie geloben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich gelobte |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du gelobtest |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es gelobte |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir gelobten |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr gelobtet |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie gelobten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich gelobte |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du gelobtest |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es gelobte |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir gelobten |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr gelobtet |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie gelobten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde geloben |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst geloben |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird geloben |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden geloben |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet geloben |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden geloben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe gelobt |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast gelobt |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat gelobt |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben gelobt |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt gelobt |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben gelobt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe gelobt |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest gelobt |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe gelobt |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben gelobt |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet gelobt |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben gelobt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte gelobt |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest gelobt |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte gelobt |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten gelobt |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet gelobt |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten gelobt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte gelobt |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest gelobt |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte gelobt |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten gelobt |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet gelobt |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten gelobt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde gelobt haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst gelobt haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird gelobt haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden gelobt haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet gelobt haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden gelobt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
geloben |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
gelobt haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
geloben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
gelobe; gelob! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
gelobt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Geloben |
| Genitiv |
minandi
|
des Gelobens |
| Dativ |
minando
|
dem Geloben |
| Akkusativ |
minandum
|
das Geloben |
| Ablativ |
minando
|
durch das Geloben |
| Vokativ |
minande
|
Geloben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
ich rage hin |
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
du ragst hin |
| 3. Person Singular |
minatur
|
er/sie/es ragt hin |
| 1. Person Plural |
minamur
|
wir ragen hin |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ihr ragt hin |
| 3. Person Plural |
minantur
|
sie ragen hin |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
ich rage hin |
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
du ragest hin |
| 3. Person Singular |
minetur
|
er/sie/es rage hin |
| 1. Person Plural |
minemur
|
wir ragen hin |
| 2. Person Plural |
minemini
|
ihr raget hin |
| 3. Person Plural |
minentur
|
sie ragen hin |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
ich ragte hin |
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
du ragtest hin |
| 3. Person Singular |
minabatur
|
er/sie/es ragte hin |
| 1. Person Plural |
minabamur
|
wir ragten hin |
| 2. Person Plural |
minabamini
|
ihr ragtet hin |
| 3. Person Plural |
minabantur
|
sie ragten hin |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
ich ragte hin |
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
du ragtest hin |
| 3. Person Singular |
minaretur
|
er/sie/es ragte hin |
| 1. Person Plural |
minaremur
|
wir ragten hin |
| 2. Person Plural |
minaremini
|
ihr ragtet hin |
| 3. Person Plural |
minarentur
|
sie ragten hin |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
ich werde hinragen |
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
du wirst hinragen |
| 3. Person Singular |
minabitur
|
er/sie/es wird hinragen |
| 1. Person Plural |
minabimur
|
wir werden hinragen |
| 2. Person Plural |
minabimini
|
ihr werdet hinragen |
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
sie werden hinragen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
ich habe hingeragt |
| 2. Person Singular |
minatus es
|
du hast hingeragt |
| 3. Person Singular |
minatus est
|
er/sie/es hat hingeragt |
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
wir haben hingeragt |
| 2. Person Plural |
minati estis
|
ihr habt hingeragt |
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
sie haben hingeragt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
ich habe hingeragt |
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
du habest hingeragt |
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
er/sie/es habe hingeragt |
| 1. Person Plural |
minati simus
|
wir haben hingeragt |
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
ihr habet hingeragt |
| 3. Person Plural |
minati sint
|
sie haben hingeragt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
ich hatte hingeragt |
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
du hattest hingeragt |
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
er/sie/es hatte hingeragt |
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
wir hatten hingeragt |
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
ihr hattet hingeragt |
| 3. Person Plural |
minati erant
|
sie hatten hingeragt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
ich hätte hingeragt |
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
du hättest hingeragt |
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
er/sie/es hätte hingeragt |
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
wir hätten hingeragt |
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
ihr hättet hingeragt |
| 3. Person Plural |
minati essent
|
sie hätten hingeragt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
ich werde hingeragt haben |
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
du wirst hingeragt haben |
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
er/sie/es wird hingeragt haben |
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
wir werden hingeragt haben |
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
ihr werdet hingeragt haben |
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
sie werden hingeragt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
hinragen |
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
hingeragt haben |
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
hinragen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
rage hin; rag hin! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
ragt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
das Hinragen |
| Genitiv |
minandi
|
des Hinragens |
| Dativ |
minando
|
dem Hinragen |
| Akkusativ |
minandum
|
das Hinragen |
| Ablativ |
minando
|
durch das Hinragen |
| Vokativ |
minande
|
Hinragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minor
|
|
| 2. Person Singular |
minaris minare
|
|
| 3. Person Singular |
minatur
|
|
| 1. Person Plural |
minamur
|
|
| 2. Person Plural |
minamini
|
|
| 3. Person Plural |
minantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
miner
|
|
| 2. Person Singular |
mineris minere
|
|
| 3. Person Singular |
minetur
|
|
| 1. Person Plural |
minemur
|
|
| 2. Person Plural |
minemini
|
|
| 3. Person Plural |
minentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabar
|
|
| 2. Person Singular |
minabaris minabare
|
|
| 3. Person Singular |
minabatur
|
|
| 1. Person Plural |
minabamur
|
|
| 2. Person Plural |
minabamini
|
|
| 3. Person Plural |
minabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minarer
|
|
| 2. Person Singular |
minareris minarere
|
|
| 3. Person Singular |
minaretur
|
|
| 1. Person Plural |
minaremur
|
|
| 2. Person Plural |
minaremini
|
|
| 3. Person Plural |
minarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minabor
|
|
| 2. Person Singular |
minaberis minabere
|
|
| 3. Person Singular |
minabitur
|
|
| 1. Person Plural |
minabimur
|
|
| 2. Person Plural |
minabimini
|
|
| 3. Person Plural |
minabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
minatus es
|
|
| 3. Person Singular |
minatus est
|
|
| 1. Person Plural |
minati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
minati estis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
minatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
minatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
minati simus
|
|
| 2. Person Plural |
minati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
minati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
minati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
minatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
minatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
minati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
minati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
minati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
minatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
minatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
minatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
minati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
minati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
minati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
minari minarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
minatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
minaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
minare
|
! |
| 2. Person Plural |
minamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
minator
|
| 3. Person Singular |
minator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
minantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
minari minarier
|
|
| Genitiv |
minandi
|
|
| Dativ |
minando
|
|
| Akkusativ |
minandum
|
|
| Ablativ |
minando
|
|
| Vokativ |
minande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minandus
|
minanda
|
minandum
|
| Genitiv |
minandi
|
minandae
|
minandi
|
| Dativ |
minando
|
minandae
|
minando
|
| Akkusativ |
minandum
|
minandam
|
minandum
|
| Ablativ |
minando
|
minanda
|
minando
|
| Vokativ |
minande
|
minanda
|
minandum
|
Plural
| Nominativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
| Genitiv |
minandorum
|
minandarum
|
minandorum
|
| Dativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Akkusativ |
minandos
|
minandas
|
minanda
|
| Ablativ |
minandis
|
minandis
|
minandis
|
| Vokativ |
minandi
|
minandae
|
minanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minans
|
minans
|
minans
|
| Genitiv |
minantis
|
minantis
|
minantis
|
| Dativ |
minanti
|
minanti
|
minanti
|
| Akkusativ |
minantem
|
minantem
|
minans
|
| Ablativ |
minanti minante
|
minanti minante
|
minanti minante
|
| Vokativ |
minans
|
minans
|
minans
|
Plural
| Nominativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Genitiv |
minantium minantum
|
minantium minantum
|
minantium minantum
|
| Dativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Akkusativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
| Ablativ |
minantibus
|
minantibus
|
minantibus
|
| Vokativ |
minantes
|
minantes
|
minantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minatus
|
minata
|
minatum
|
| Genitiv |
minati
|
minatae
|
minati
|
| Dativ |
minato
|
minatae
|
minato
|
| Akkusativ |
minatum
|
minatam
|
minatum
|
| Ablativ |
minato
|
minata
|
minato
|
| Vokativ |
minate
|
minata
|
minatum
|
Plural
| Nominativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
| Genitiv |
minatorum
|
minatarum
|
minatorum
|
| Dativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Akkusativ |
minatos
|
minatas
|
minata
|
| Ablativ |
minatis
|
minatis
|
minatis
|
| Vokativ |
minati
|
minatae
|
minata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
minaturus
|
minatura
|
minaturum
|
| Genitiv |
minaturi
|
minaturae
|
minaturi
|
| Dativ |
minaturo
|
minaturae
|
minaturo
|
| Akkusativ |
minaturum
|
minaturam
|
minaturum
|
| Ablativ |
minaturo
|
minatura
|
minaturo
|
| Vokativ |
minature
|
minatura
|
minaturum
|
Plural
| Nominativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
| Genitiv |
minaturorum
|
minaturarum
|
minaturorum
|
| Dativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Akkusativ |
minaturos
|
minaturas
|
minatura
|
| Ablativ |
minaturis
|
minaturis
|
minaturis
|
| Vokativ |
minaturi
|
minaturae
|
minatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
minatum
|
minatu
|