Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitifico
|
|
| 2. Person Singular |
mitificas
|
|
| 3. Person Singular |
mitificat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificamus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificatis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificor
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaris mitificare
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificamur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificamini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificem
|
|
| 2. Person Singular |
mitifices
|
|
| 3. Person Singular |
mitificet
|
|
| 1. Person Plural |
mitificemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificer
|
|
| 2. Person Singular |
mitificeris mitificere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificetur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificemur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificemini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabam
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabas
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabar
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabaris mitificabare
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificares
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaret
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarer
|
|
| 2. Person Singular |
mitificareris mitificarere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabo
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabis
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabor
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaberis mitificabere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavi
|
|
| 2. Person Singular |
mitificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
mitificavit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverunt mitificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
mitificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
mitificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavero
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
mitificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mitificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificari mitificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
mitificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mitificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
mitifica
|
! |
| 2. Person Plural |
mitificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mitificato
|
| 3. Person Singular |
mitificato
|
| 2. Person Plural |
mitificatote
|
| 3. Person Plural |
mitificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mitificare
|
|
| Genitiv |
mitificandi
|
|
| Dativ |
mitificando
|
|
| Akkusativ |
mitificandum
|
|
| Ablativ |
mitificando
|
|
| Vokativ |
mitificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificandus
|
mitificanda
|
mitificandum
|
| Genitiv |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificandi
|
| Dativ |
mitificando
|
mitificandae
|
mitificando
|
| Akkusativ |
mitificandum
|
mitificandam
|
mitificandum
|
| Ablativ |
mitificando
|
mitificanda
|
mitificando
|
| Vokativ |
mitificande
|
mitificanda
|
mitificandum
|
Plural
| Nominativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
| Genitiv |
mitificandorum
|
mitificandarum
|
mitificandorum
|
| Dativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Akkusativ |
mitificandos
|
mitificandas
|
mitificanda
|
| Ablativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Vokativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
| Genitiv |
mitificantis
|
mitificantis
|
mitificantis
|
| Dativ |
mitificanti
|
mitificanti
|
mitificanti
|
| Akkusativ |
mitificantem
|
mitificantem
|
mitificans
|
| Ablativ |
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
| Vokativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
Plural
| Nominativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Genitiv |
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
| Dativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Akkusativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Ablativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Vokativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificatus
|
mitificata
|
mitificatum
|
| Genitiv |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificati
|
| Dativ |
mitificato
|
mitificatae
|
mitificato
|
| Akkusativ |
mitificatum
|
mitificatam
|
mitificatum
|
| Ablativ |
mitificato
|
mitificata
|
mitificato
|
| Vokativ |
mitificate
|
mitificata
|
mitificatum
|
Plural
| Nominativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
| Genitiv |
mitificatorum
|
mitificatarum
|
mitificatorum
|
| Dativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Akkusativ |
mitificatos
|
mitificatas
|
mitificata
|
| Ablativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Vokativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificaturus
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
| Genitiv |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificaturi
|
| Dativ |
mitificaturo
|
mitificaturae
|
mitificaturo
|
| Akkusativ |
mitificaturum
|
mitificaturam
|
mitificaturum
|
| Ablativ |
mitificaturo
|
mitificatura
|
mitificaturo
|
| Vokativ |
mitificature
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
Plural
| Nominativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
| Genitiv |
mitificaturorum
|
mitificaturarum
|
mitificaturorum
|
| Dativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Akkusativ |
mitificaturos
|
mitificaturas
|
mitificatura
|
| Ablativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Vokativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mitificatum
|
mitificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitifico
|
ich zähme |
| 2. Person Singular |
mitificas
|
du zähmst |
| 3. Person Singular |
mitificat
|
er/sie/es zähmt |
| 1. Person Plural |
mitificamus
|
wir zähmen |
| 2. Person Plural |
mitificatis
|
ihr zähmt |
| 3. Person Plural |
mitificant
|
sie zähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificor
|
ich werde gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificaris mitificare
|
du wirst gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificatur
|
er/sie/es wird gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificamur
|
wir werden gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificamini
|
ihr werdet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificantur
|
sie werden gezähmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificem
|
ich zähme |
| 2. Person Singular |
mitifices
|
du zähmest |
| 3. Person Singular |
mitificet
|
er/sie/es zähme |
| 1. Person Plural |
mitificemus
|
wir zähmen |
| 2. Person Plural |
mitificetis
|
ihr zähmet |
| 3. Person Plural |
mitificent
|
sie zähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificer
|
ich werde gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificeris mitificere
|
du werdest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificetur
|
er/sie/es werde gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificemur
|
wir werden gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificemini
|
ihr werdet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificentur
|
sie werden gezähmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabam
|
ich zähmte |
| 2. Person Singular |
mitificabas
|
du zähmtest |
| 3. Person Singular |
mitificabat
|
er/sie/es zähmte |
| 1. Person Plural |
mitificabamus
|
wir zähmten |
| 2. Person Plural |
mitificabatis
|
ihr zähmtet |
| 3. Person Plural |
mitificabant
|
sie zähmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabar
|
ich wurde gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificabaris mitificabare
|
du wurdest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificabatur
|
er/sie/es wurde gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificabamur
|
wir wurden gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificabamini
|
ihr wurdet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificabantur
|
sie wurden gezähmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarem
|
ich zähmte |
| 2. Person Singular |
mitificares
|
du zähmtest |
| 3. Person Singular |
mitificaret
|
er/sie/es zähmte |
| 1. Person Plural |
mitificaremus
|
wir zähmten |
| 2. Person Plural |
mitificaretis
|
ihr zähmtet |
| 3. Person Plural |
mitificarent
|
sie zähmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarer
|
ich würde gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificareris mitificarere
|
du würdest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificaretur
|
er/sie/es würde gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificaremur
|
wir würden gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificaremini
|
ihr würdet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificarentur
|
sie würden gezähmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabo
|
ich werde zähmen |
| 2. Person Singular |
mitificabis
|
du wirst zähmen |
| 3. Person Singular |
mitificabit
|
er/sie/es wird zähmen |
| 1. Person Plural |
mitificabimus
|
wir werden zähmen |
| 2. Person Plural |
mitificabitis
|
ihr werdet zähmen |
| 3. Person Plural |
mitificabunt
|
sie werden zähmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabor
|
ich werde gezähmt werden |
| 2. Person Singular |
mitificaberis mitificabere
|
du wirst gezähmt werden |
| 3. Person Singular |
mitificabitur
|
er/sie/es wird gezähmt werden |
| 1. Person Plural |
mitificabimur
|
wir werden gezähmt werden |
| 2. Person Plural |
mitificabimini
|
ihr werdet gezähmt werden |
| 3. Person Plural |
mitificabuntur
|
sie werden gezähmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavi
|
ich habe gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificavisti
|
du hast gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificavit
|
er/sie/es hat gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificavimus
|
wir haben gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificavistis
|
ihr habt gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificaverunt mitificavere
|
sie haben gezähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sum
|
ich bin gezähmt worden |
| 2. Person Singular |
mitificatus es
|
du bist gezähmt worden |
| 3. Person Singular |
mitificatus est
|
er/sie/es ist gezähmt worden |
| 1. Person Plural |
mitificati sumus
|
wir sind gezähmt worden |
| 2. Person Plural |
mitificati estis
|
ihr seid gezähmt worden |
| 3. Person Plural |
mitificati sunt
|
sie sind gezähmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaverim
|
ich habe gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
du habest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
er/sie/es habe gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
wir haben gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
ihr habet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
sie haben gezähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sim
|
ich sei gezähmt worden |
| 2. Person Singular |
mitificatus sis
|
du seiest gezähmt worden |
| 3. Person Singular |
mitificatus sit
|
er/sie/es sei gezähmt worden |
| 1. Person Plural |
mitificati simus
|
wir seien gezähmt worden |
| 2. Person Plural |
mitificati sitis
|
ihr seiet gezähmt worden |
| 3. Person Plural |
mitificati sint
|
sie seien gezähmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaveram
|
ich hatte gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificaveras
|
du hattest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificaverat
|
er/sie/es hatte gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificaveramus
|
wir hatten gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificaveratis
|
ihr hattet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificaverant
|
sie hatten gezähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus eram
|
ich war gezähmt worden |
| 2. Person Singular |
mitificatus eras
|
du warst gezähmt worden |
| 3. Person Singular |
mitificatus erat
|
er/sie/es war gezähmt worden |
| 1. Person Plural |
mitificati eramus
|
wir waren gezähmt worden |
| 2. Person Plural |
mitificati eratis
|
ihr wart gezähmt worden |
| 3. Person Plural |
mitificati erant
|
sie waren gezähmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavissem
|
ich hätte gezähmt |
| 2. Person Singular |
mitificavisses
|
du hättest gezähmt |
| 3. Person Singular |
mitificavisset
|
er/sie/es hätte gezähmt |
| 1. Person Plural |
mitificavissemus
|
wir hätten gezähmt |
| 2. Person Plural |
mitificavissetis
|
ihr hättet gezähmt |
| 3. Person Plural |
mitificavissent
|
sie hätten gezähmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus essem
|
ich wäre gezähmt worden |
| 2. Person Singular |
mitificatus esses
|
du wärest gezähmt worden |
| 3. Person Singular |
mitificatus esset
|
er/sie/es wäre gezähmt worden |
| 1. Person Plural |
mitificati essemus
|
wir wären gezähmt worden |
| 2. Person Plural |
mitificati essetis
|
ihr wäret gezähmt worden |
| 3. Person Plural |
mitificati essent
|
sie wären gezähmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavero
|
ich werde gezähmt haben |
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
du wirst gezähmt haben |
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
er/sie/es wird gezähmt haben |
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
wir werden gezähmt haben |
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
ihr werdet gezähmt haben |
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
sie werden gezähmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus ero
|
ich werde gezähmt worden sein |
| 2. Person Singular |
mitificatus eris
|
du wirst gezähmt worden sein |
| 3. Person Singular |
mitificatus erit
|
er/sie/es wird gezähmt worden sein |
| 1. Person Plural |
mitificati erimus
|
wir werden gezähmt worden sein |
| 2. Person Plural |
mitificati eritis
|
ihr werdet gezähmt worden sein |
| 3. Person Plural |
mitificati erunt
|
sie werden gezähmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificare
|
zähmen |
| Vorzeitigkeit |
mitificavisse
|
gezähmt haben |
| Nachzeitigkeit |
mitificaturum esse
|
zähmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificari mitificarier
|
gezähmt werden |
| Vorzeitigkeit |
mitificatum esse
|
gezähmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
mitificatum iri
|
künftig gezähmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
mitifica
|
zähme; zähm! |
| 2. Person Plural |
mitificate
|
zähmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mitificato
|
| 3. Person Singular |
mitificato
|
| 2. Person Plural |
mitificatote
|
| 3. Person Plural |
mitificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mitificare
|
das Zähmen |
| Genitiv |
mitificandi
|
des Zähmens |
| Dativ |
mitificando
|
dem Zähmen |
| Akkusativ |
mitificandum
|
das Zähmen |
| Ablativ |
mitificando
|
durch das Zähmen |
| Vokativ |
mitificande
|
Zähmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificandus
|
mitificanda
|
mitificandum
|
| Genitiv |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificandi
|
| Dativ |
mitificando
|
mitificandae
|
mitificando
|
| Akkusativ |
mitificandum
|
mitificandam
|
mitificandum
|
| Ablativ |
mitificando
|
mitificanda
|
mitificando
|
| Vokativ |
mitificande
|
mitificanda
|
mitificandum
|
Plural
| Nominativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
| Genitiv |
mitificandorum
|
mitificandarum
|
mitificandorum
|
| Dativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Akkusativ |
mitificandos
|
mitificandas
|
mitificanda
|
| Ablativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Vokativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
| Genitiv |
mitificantis
|
mitificantis
|
mitificantis
|
| Dativ |
mitificanti
|
mitificanti
|
mitificanti
|
| Akkusativ |
mitificantem
|
mitificantem
|
mitificans
|
| Ablativ |
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
| Vokativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
Plural
| Nominativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Genitiv |
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
| Dativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Akkusativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Ablativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Vokativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificatus
|
mitificata
|
mitificatum
|
| Genitiv |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificati
|
| Dativ |
mitificato
|
mitificatae
|
mitificato
|
| Akkusativ |
mitificatum
|
mitificatam
|
mitificatum
|
| Ablativ |
mitificato
|
mitificata
|
mitificato
|
| Vokativ |
mitificate
|
mitificata
|
mitificatum
|
Plural
| Nominativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
| Genitiv |
mitificatorum
|
mitificatarum
|
mitificatorum
|
| Dativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Akkusativ |
mitificatos
|
mitificatas
|
mitificata
|
| Ablativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Vokativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificaturus
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
| Genitiv |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificaturi
|
| Dativ |
mitificaturo
|
mitificaturae
|
mitificaturo
|
| Akkusativ |
mitificaturum
|
mitificaturam
|
mitificaturum
|
| Ablativ |
mitificaturo
|
mitificatura
|
mitificaturo
|
| Vokativ |
mitificature
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
Plural
| Nominativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
| Genitiv |
mitificaturorum
|
mitificaturarum
|
mitificaturorum
|
| Dativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Akkusativ |
mitificaturos
|
mitificaturas
|
mitificatura
|
| Ablativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Vokativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mitificatum
|
mitificatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitifico
|
|
| 2. Person Singular |
mitificas
|
|
| 3. Person Singular |
mitificat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificamus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificatis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificor
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaris mitificare
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificamur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificamini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificem
|
|
| 2. Person Singular |
mitifices
|
|
| 3. Person Singular |
mitificet
|
|
| 1. Person Plural |
mitificemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificer
|
|
| 2. Person Singular |
mitificeris mitificere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificetur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificemur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificemini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabam
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabas
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabamus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabatis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabar
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabaris mitificabare
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabatur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabamur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabamini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificares
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaret
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaremus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaretis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificarer
|
|
| 2. Person Singular |
mitificareris mitificarere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaretur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaremur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaremini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabo
|
|
| 2. Person Singular |
mitificabis
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabitis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificabor
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaberis mitificabere
|
|
| 3. Person Singular |
mitificabitur
|
|
| 1. Person Plural |
mitificabimur
|
|
| 2. Person Plural |
mitificabimini
|
|
| 3. Person Plural |
mitificabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavi
|
|
| 2. Person Singular |
mitificavisti
|
|
| 3. Person Singular |
mitificavit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificavimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificavistis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverunt mitificavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus es
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus est
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati estis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaverim
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati simus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificaveram
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveras
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavissem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificavisses
|
|
| 3. Person Singular |
mitificavisset
|
|
| 1. Person Plural |
mitificavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificavero
|
|
| 2. Person Singular |
mitificaveris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificaverit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
mitificatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
mitificatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
mitificatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
mitificati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
mitificati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
mitificati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificare
|
|
| Vorzeitigkeit |
mitificavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mitificaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
mitificari mitificarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
mitificatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
mitificatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
mitifica
|
! |
| 2. Person Plural |
mitificate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
mitificato
|
| 3. Person Singular |
mitificato
|
| 2. Person Plural |
mitificatote
|
| 3. Person Plural |
mitificanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
mitificare
|
|
| Genitiv |
mitificandi
|
|
| Dativ |
mitificando
|
|
| Akkusativ |
mitificandum
|
|
| Ablativ |
mitificando
|
|
| Vokativ |
mitificande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificandus
|
mitificanda
|
mitificandum
|
| Genitiv |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificandi
|
| Dativ |
mitificando
|
mitificandae
|
mitificando
|
| Akkusativ |
mitificandum
|
mitificandam
|
mitificandum
|
| Ablativ |
mitificando
|
mitificanda
|
mitificando
|
| Vokativ |
mitificande
|
mitificanda
|
mitificandum
|
Plural
| Nominativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
| Genitiv |
mitificandorum
|
mitificandarum
|
mitificandorum
|
| Dativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Akkusativ |
mitificandos
|
mitificandas
|
mitificanda
|
| Ablativ |
mitificandis
|
mitificandis
|
mitificandis
|
| Vokativ |
mitificandi
|
mitificandae
|
mitificanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
| Genitiv |
mitificantis
|
mitificantis
|
mitificantis
|
| Dativ |
mitificanti
|
mitificanti
|
mitificanti
|
| Akkusativ |
mitificantem
|
mitificantem
|
mitificans
|
| Ablativ |
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
mitificanti mitificante
|
| Vokativ |
mitificans
|
mitificans
|
mitificans
|
Plural
| Nominativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Genitiv |
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
mitificantium mitificantum
|
| Dativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Akkusativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
| Ablativ |
mitificantibus
|
mitificantibus
|
mitificantibus
|
| Vokativ |
mitificantes
|
mitificantes
|
mitificantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificatus
|
mitificata
|
mitificatum
|
| Genitiv |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificati
|
| Dativ |
mitificato
|
mitificatae
|
mitificato
|
| Akkusativ |
mitificatum
|
mitificatam
|
mitificatum
|
| Ablativ |
mitificato
|
mitificata
|
mitificato
|
| Vokativ |
mitificate
|
mitificata
|
mitificatum
|
Plural
| Nominativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
| Genitiv |
mitificatorum
|
mitificatarum
|
mitificatorum
|
| Dativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Akkusativ |
mitificatos
|
mitificatas
|
mitificata
|
| Ablativ |
mitificatis
|
mitificatis
|
mitificatis
|
| Vokativ |
mitificati
|
mitificatae
|
mitificata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
mitificaturus
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
| Genitiv |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificaturi
|
| Dativ |
mitificaturo
|
mitificaturae
|
mitificaturo
|
| Akkusativ |
mitificaturum
|
mitificaturam
|
mitificaturum
|
| Ablativ |
mitificaturo
|
mitificatura
|
mitificaturo
|
| Vokativ |
mitificature
|
mitificatura
|
mitificaturum
|
Plural
| Nominativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
| Genitiv |
mitificaturorum
|
mitificaturarum
|
mitificaturorum
|
| Dativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Akkusativ |
mitificaturos
|
mitificaturas
|
mitificatura
|
| Ablativ |
mitificaturis
|
mitificaturis
|
mitificaturis
|
| Vokativ |
mitificaturi
|
mitificaturae
|
mitificatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
mitificatum
|
mitificatu
|