Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular |
noscitas
|
du erkennst wieder |
| 3. Person Singular |
noscitat
|
er/sie/es erkennt wieder |
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
ihr erkennt wieder |
| 3. Person Plural |
noscitant
|
sie erkennen wieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
du wirst wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
er/sie/es wird wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
sie werden wiedererkannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
ich erkenne wieder |
| 2. Person Singular |
noscites
|
du erkennest wieder |
| 3. Person Singular |
noscitet
|
er/sie/es erkenne wieder |
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
wir erkennen wieder |
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
ihr erkennet wieder |
| 3. Person Plural |
noscitent
|
sie erkennen wieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
ich werde wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
du werdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
er/sie/es werde wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
wir werden wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
ihr werdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
sie werden wiedererkannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
ich erkannte wieder |
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
du erkanntest wieder |
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
er/sie/es erkannte wieder |
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
wir erkannten wieder |
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
ihr erkanntet wieder |
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
sie erkannten wieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
ich wurde wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
du wurdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
er/sie/es wurde wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
wir wurden wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
ihr wurdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
sie wurden wiedererkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
ich erkennte wieder |
| 2. Person Singular |
noscitares
|
du erkenntest wieder |
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
er/sie/es erkennte wieder |
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
wir erkennten wieder |
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
ihr erkenntet wieder |
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
sie erkennten wieder |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
ich würde wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
du würdest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
er/sie/es würde wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
wir würden wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
ihr würdet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
sie würden wiedererkannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
ich werde wiedererkennen |
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
du wirst wiedererkennen |
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
er/sie/es wird wiedererkennen |
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
wir werden wiedererkennen |
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
ihr werdet wiedererkennen |
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
sie werden wiedererkennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
ich werde wiedererkannt werden |
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
du wirst wiedererkannt werden |
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
er/sie/es wird wiedererkannt werden |
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
wir werden wiedererkannt werden |
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
ihr werdet wiedererkannt werden |
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
sie werden wiedererkannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
du hast wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
er/sie/es hat wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
ihr habt wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
sie haben wiedererkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
ich bin wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
du bist wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
er/sie/es ist wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
wir sind wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
ihr seid wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
sie sind wiedererkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
ich habe wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du habest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es habe wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir haben wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr habet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie haben wiedererkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
ich sei wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
du seiest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
er/sie/es sei wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
wir seien wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
ihr seiet wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
sie seien wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
ich hatte wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
du hattest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
er/sie/es hatte wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
wir hatten wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
ihr hattet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
sie hatten wiedererkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
ich war wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
du warst wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
er/sie/es war wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
wir waren wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
ihr wart wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
sie waren wiedererkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
ich hätte wiedererkannt |
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
du hättest wiedererkannt |
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
er/sie/es hätte wiedererkannt |
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
wir hätten wiedererkannt |
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
ihr hättet wiedererkannt |
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
sie hätten wiedererkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
ich wäre wiedererkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
du wärest wiedererkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
er/sie/es wäre wiedererkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
wir wären wiedererkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
ihr wäret wiedererkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
sie wären wiedererkannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
ich werde wiedererkannt haben |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du wirst wiedererkannt haben |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es wird wiedererkannt haben |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir werden wiedererkannt haben |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr werdet wiedererkannt haben |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie werden wiedererkannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
ich werde wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
du wirst wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
er/sie/es wird wiedererkannt worden sein |
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
wir werden wiedererkannt worden sein |
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
ihr werdet wiedererkannt worden sein |
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
sie werden wiedererkannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
wiedererkennen |
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
wiedererkannt haben |
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
wiedererkennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
wiedererkannt werden |
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
wiedererkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
künftig wiedererkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
erkenne wieder; erkenn wieder! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
erkennt wieder! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
das Wiedererkennen |
| Genitiv |
noscitandi
|
des Wiedererkennens |
| Dativ |
noscitando
|
dem Wiedererkennen |
| Akkusativ |
noscitandum
|
das Wiedererkennen |
| Ablativ |
noscitando
|
durch das Wiedererkennen |
| Vokativ |
noscitande
|
Wiedererkennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
|
| 2. Person Singular |
noscitas
|
|
| 3. Person Singular |
noscitat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
|
| 2. Person Singular |
noscites
|
|
| 3. Person Singular |
noscitet
|
|
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
|
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitares
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
|
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
|
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
|
| Genitiv |
noscitandi
|
|
| Dativ |
noscitando
|
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
|
| Ablativ |
noscitando
|
|
| Vokativ |
noscitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
ich bemerke |
| 2. Person Singular |
noscitas
|
du bemerkst |
| 3. Person Singular |
noscitat
|
er/sie/es bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
wir bemerken |
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
ihr bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitant
|
sie bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
du wirst bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
er/sie/es wird bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
sie werden bemerkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
ich bemerke |
| 2. Person Singular |
noscites
|
du bemerkest |
| 3. Person Singular |
noscitet
|
er/sie/es bemerke |
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
wir bemerken |
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
ihr bemerket |
| 3. Person Plural |
noscitent
|
sie bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
ich werde bemerkt |
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
du werdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
er/sie/es werde bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
wir werden bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
ihr werdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
sie werden bemerkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
ich bemerkte |
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
du bemerktest |
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
wir bemerkten |
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
sie bemerkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
ich wurde bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
du wurdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
er/sie/es wurde bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
wir wurden bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
ihr wurdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
sie wurden bemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
ich bemerkte |
| 2. Person Singular |
noscitares
|
du bemerktest |
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
er/sie/es bemerkte |
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
wir bemerkten |
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
ihr bemerktet |
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
sie bemerkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
ich würde bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
du würdest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
er/sie/es würde bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
wir würden bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
ihr würdet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
sie würden bemerkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
ich werde bemerken |
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
du wirst bemerken |
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
er/sie/es wird bemerken |
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
wir werden bemerken |
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
ihr werdet bemerken |
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
sie werden bemerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
ich werde bemerkt werden |
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
du wirst bemerkt werden |
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
er/sie/es wird bemerkt werden |
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
wir werden bemerkt werden |
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
ihr werdet bemerkt werden |
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
sie werden bemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
du hast bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
er/sie/es hat bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
ihr habt bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
sie haben bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
ich bin bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
du bist bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
er/sie/es ist bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
wir sind bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
ihr seid bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
sie sind bemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
ich habe bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du habest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es habe bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir haben bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr habet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie haben bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
ich sei bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
du seiest bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
er/sie/es sei bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
wir seien bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
ihr seiet bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
sie seien bemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
ich hatte bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
du hattest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
er/sie/es hatte bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
wir hatten bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
ihr hattet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
sie hatten bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
ich war bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
du warst bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
er/sie/es war bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
wir waren bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
ihr wart bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
sie waren bemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
ich hätte bemerkt |
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
du hättest bemerkt |
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
er/sie/es hätte bemerkt |
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
wir hätten bemerkt |
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
ihr hättet bemerkt |
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
sie hätten bemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
ich wäre bemerkt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
du wärest bemerkt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
er/sie/es wäre bemerkt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
wir wären bemerkt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
ihr wäret bemerkt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
sie wären bemerkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
ich werde bemerkt haben |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du wirst bemerkt haben |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es wird bemerkt haben |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir werden bemerkt haben |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr werdet bemerkt haben |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie werden bemerkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
ich werde bemerkt worden sein |
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
du wirst bemerkt worden sein |
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
er/sie/es wird bemerkt worden sein |
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
wir werden bemerkt worden sein |
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
ihr werdet bemerkt worden sein |
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
sie werden bemerkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
bemerken |
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
bemerkt haben |
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
bemerken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
bemerkt werden |
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
bemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
künftig bemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
bemerke; bemerk! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
bemerkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
das Bemerken |
| Genitiv |
noscitandi
|
des Bemerkens |
| Dativ |
noscitando
|
dem Bemerken |
| Akkusativ |
noscitandum
|
das Bemerken |
| Ablativ |
noscitando
|
durch das Bemerken |
| Vokativ |
noscitande
|
Bemerken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
ich erkenne |
| 2. Person Singular |
noscitas
|
du erkennst |
| 3. Person Singular |
noscitat
|
er/sie/es erkennt |
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
wir erkennen |
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
ihr erkennt |
| 3. Person Plural |
noscitant
|
sie erkennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
du wirst erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
er/sie/es wird erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
sie werden erkannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
ich erkenne |
| 2. Person Singular |
noscites
|
du erkennest |
| 3. Person Singular |
noscitet
|
er/sie/es erkenne |
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
wir erkennen |
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
ihr erkennet |
| 3. Person Plural |
noscitent
|
sie erkennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
ich werde erkannt |
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
du werdest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
er/sie/es werde erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
wir werden erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
ihr werdet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
sie werden erkannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
ich erkannte |
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
du erkanntest |
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
er/sie/es erkannte |
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
wir erkannten |
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
ihr erkanntet |
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
sie erkannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
ich wurde erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
du wurdest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
er/sie/es wurde erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
wir wurden erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
ihr wurdet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
sie wurden erkannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
ich erkennte |
| 2. Person Singular |
noscitares
|
du erkenntest |
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
er/sie/es erkennte |
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
wir erkennten |
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
ihr erkenntet |
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
sie erkennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
ich würde erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
du würdest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
er/sie/es würde erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
wir würden erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
ihr würdet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
sie würden erkannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
ich werde erkennen |
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
du wirst erkennen |
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
er/sie/es wird erkennen |
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
wir werden erkennen |
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
ihr werdet erkennen |
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
sie werden erkennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
ich werde erkannt werden |
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
du wirst erkannt werden |
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
er/sie/es wird erkannt werden |
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
wir werden erkannt werden |
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
ihr werdet erkannt werden |
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
sie werden erkannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
du hast erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
er/sie/es hat erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
ihr habt erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
sie haben erkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
ich bin erkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
du bist erkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
er/sie/es ist erkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
wir sind erkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
ihr seid erkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
sie sind erkannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
ich habe erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du habest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es habe erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir haben erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr habet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie haben erkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
ich sei erkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
du seiest erkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
er/sie/es sei erkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
wir seien erkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
ihr seiet erkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
sie seien erkannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
ich hatte erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
du hattest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
er/sie/es hatte erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
wir hatten erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
ihr hattet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
sie hatten erkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
ich war erkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
du warst erkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
er/sie/es war erkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
wir waren erkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
ihr wart erkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
sie waren erkannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
ich hätte erkannt |
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
du hättest erkannt |
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
er/sie/es hätte erkannt |
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
wir hätten erkannt |
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
ihr hättet erkannt |
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
sie hätten erkannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
ich wäre erkannt worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
du wärest erkannt worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
er/sie/es wäre erkannt worden |
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
wir wären erkannt worden |
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
ihr wäret erkannt worden |
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
sie wären erkannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
ich werde erkannt haben |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du wirst erkannt haben |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es wird erkannt haben |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir werden erkannt haben |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr werdet erkannt haben |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie werden erkannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
ich werde erkannt worden sein |
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
du wirst erkannt worden sein |
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
er/sie/es wird erkannt worden sein |
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
wir werden erkannt worden sein |
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
ihr werdet erkannt worden sein |
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
sie werden erkannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
erkennen |
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
erkannt haben |
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
erkennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
erkannt werden |
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
erkannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
künftig erkannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
erkenne; erkenn! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
erkennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
das Erkennen |
| Genitiv |
noscitandi
|
des Erkennens |
| Dativ |
noscitando
|
dem Erkennen |
| Akkusativ |
noscitandum
|
das Erkennen |
| Ablativ |
noscitando
|
durch das Erkennen |
| Vokativ |
noscitande
|
Erkennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
|
| 2. Person Singular |
noscitas
|
|
| 3. Person Singular |
noscitat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
|
| 2. Person Singular |
noscites
|
|
| 3. Person Singular |
noscitet
|
|
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
|
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitares
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
|
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
|
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
|
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
|
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
|
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
|
| Genitiv |
noscitandi
|
|
| Dativ |
noscitando
|
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
|
| Ablativ |
noscitando
|
|
| Vokativ |
noscitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscito
|
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular |
noscitas
|
du nimmst wahr |
| 3. Person Singular |
noscitat
|
er/sie/es nimmt wahr |
| 1. Person Plural |
noscitamus
|
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural |
noscitatis
|
ihr nehmt wahr |
| 3. Person Plural |
noscitant
|
sie nehmen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitor
|
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitaris noscitare
|
du wirst wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitatur
|
er/sie/es wird wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitamur
|
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitamini
|
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitantur
|
sie werden wahrgenommen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitem
|
ich nehme wahr |
| 2. Person Singular |
noscites
|
du nehmest wahr |
| 3. Person Singular |
noscitet
|
er/sie/es nehme wahr |
| 1. Person Plural |
noscitemus
|
wir nehmen wahr |
| 2. Person Plural |
noscitetis
|
ihr nehmet wahr |
| 3. Person Plural |
noscitent
|
sie nehmen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nosciter
|
ich werde wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
nosciteris noscitere
|
du werdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitetur
|
er/sie/es werde wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitemur
|
wir werden wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitemini
|
ihr werdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitentur
|
sie werden wahrgenommen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabam
|
ich nahm wahr |
| 2. Person Singular |
noscitabas
|
du nahmst wahr |
| 3. Person Singular |
noscitabat
|
er/sie/es nahm wahr |
| 1. Person Plural |
noscitabamus
|
wir nahmen wahr |
| 2. Person Plural |
noscitabatis
|
ihr nahmt wahr |
| 3. Person Plural |
noscitabant
|
sie nahmen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabar
|
ich wurde wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitabaris noscitabare
|
du wurdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitabatur
|
er/sie/es wurde wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitabamur
|
wir wurden wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitabamini
|
ihr wurdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitabantur
|
sie wurden wahrgenommen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarem
|
ich nähme wahr |
| 2. Person Singular |
noscitares
|
du nähmest wahr |
| 3. Person Singular |
noscitaret
|
er/sie/es nähme wahr |
| 1. Person Plural |
noscitaremus
|
wir nähmen wahr |
| 2. Person Plural |
noscitaretis
|
ihr nähmet wahr |
| 3. Person Plural |
noscitarent
|
sie nähmen wahr |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitarer
|
ich würde wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitareris noscitarere
|
du würdest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitaretur
|
er/sie/es würde wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitaremur
|
wir würden wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitaremini
|
ihr würdet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitarentur
|
sie würden wahrgenommen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabo
|
ich werde wahrnehmen |
| 2. Person Singular |
noscitabis
|
du wirst wahrnehmen |
| 3. Person Singular |
noscitabit
|
er/sie/es wird wahrnehmen |
| 1. Person Plural |
noscitabimus
|
wir werden wahrnehmen |
| 2. Person Plural |
noscitabitis
|
ihr werdet wahrnehmen |
| 3. Person Plural |
noscitabunt
|
sie werden wahrnehmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitabor
|
ich werde wahrgenommen werden |
| 2. Person Singular |
noscitaberis noscitabere
|
du wirst wahrgenommen werden |
| 3. Person Singular |
noscitabitur
|
er/sie/es wird wahrgenommen werden |
| 1. Person Plural |
noscitabimur
|
wir werden wahrgenommen werden |
| 2. Person Plural |
noscitabimini
|
ihr werdet wahrgenommen werden |
| 3. Person Plural |
noscitabuntur
|
sie werden wahrgenommen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavi
|
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitavisti
|
du hast wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitavit
|
er/sie/es hat wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitavimus
|
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitavistis
|
ihr habt wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitaverunt noscitavere
|
sie haben wahrgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sum
|
ich bin wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus es
|
du bist wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus est
|
er/sie/es ist wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural |
noscitati sumus
|
wir sind wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural |
noscitati estis
|
ihr seid wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sunt
|
sie sind wahrgenommen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaverim
|
ich habe wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du habest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es habe wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir haben wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr habet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie haben wahrgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus sim
|
ich sei wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus sis
|
du seiest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus sit
|
er/sie/es sei wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural |
noscitati simus
|
wir seien wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural |
noscitati sitis
|
ihr seiet wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural |
noscitati sint
|
sie seien wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitaveram
|
ich hatte wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitaveras
|
du hattest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitaverat
|
er/sie/es hatte wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitaveramus
|
wir hatten wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitaveratis
|
ihr hattet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitaverant
|
sie hatten wahrgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus eram
|
ich war wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus eras
|
du warst wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus erat
|
er/sie/es war wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural |
noscitati eramus
|
wir waren wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural |
noscitati eratis
|
ihr wart wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural |
noscitati erant
|
sie waren wahrgenommen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavissem
|
ich hätte wahrgenommen |
| 2. Person Singular |
noscitavisses
|
du hättest wahrgenommen |
| 3. Person Singular |
noscitavisset
|
er/sie/es hätte wahrgenommen |
| 1. Person Plural |
noscitavissemus
|
wir hätten wahrgenommen |
| 2. Person Plural |
noscitavissetis
|
ihr hättet wahrgenommen |
| 3. Person Plural |
noscitavissent
|
sie hätten wahrgenommen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus essem
|
ich wäre wahrgenommen worden |
| 2. Person Singular |
noscitatus esses
|
du wärest wahrgenommen worden |
| 3. Person Singular |
noscitatus esset
|
er/sie/es wäre wahrgenommen worden |
| 1. Person Plural |
noscitati essemus
|
wir wären wahrgenommen worden |
| 2. Person Plural |
noscitati essetis
|
ihr wäret wahrgenommen worden |
| 3. Person Plural |
noscitati essent
|
sie wären wahrgenommen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitavero
|
ich werde wahrgenommen haben |
| 2. Person Singular |
noscitaveris
|
du wirst wahrgenommen haben |
| 3. Person Singular |
noscitaverit
|
er/sie/es wird wahrgenommen haben |
| 1. Person Plural |
noscitaverimus
|
wir werden wahrgenommen haben |
| 2. Person Plural |
noscitaveritis
|
ihr werdet wahrgenommen haben |
| 3. Person Plural |
noscitaverint
|
sie werden wahrgenommen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
noscitatus ero
|
ich werde wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Singular |
noscitatus eris
|
du wirst wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Singular |
noscitatus erit
|
er/sie/es wird wahrgenommen worden sein |
| 1. Person Plural |
noscitati erimus
|
wir werden wahrgenommen worden sein |
| 2. Person Plural |
noscitati eritis
|
ihr werdet wahrgenommen worden sein |
| 3. Person Plural |
noscitati erunt
|
sie werden wahrgenommen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitare
|
wahrnehmen |
| Vorzeitigkeit |
noscitavisse
|
wahrgenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
noscitaturum esse
|
wahrnehmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
noscitari noscitarier
|
wahrgenommen werden |
| Vorzeitigkeit |
noscitatum esse
|
wahrgenommen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
noscitatum iri
|
künftig wahrgenommen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
noscita
|
nimm wahr! |
| 2. Person Plural |
noscitate
|
nehmt wahr! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
noscitato
|
| 3. Person Singular |
noscitato
|
| 2. Person Plural |
noscitatote
|
| 3. Person Plural |
noscitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
noscitare
|
das Wahrnehmen |
| Genitiv |
noscitandi
|
des Wahrnehmens |
| Dativ |
noscitando
|
dem Wahrnehmen |
| Akkusativ |
noscitandum
|
das Wahrnehmen |
| Ablativ |
noscitando
|
durch das Wahrnehmen |
| Vokativ |
noscitande
|
Wahrnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitandus
|
noscitanda
|
noscitandum
|
| Genitiv |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitandi
|
| Dativ |
noscitando
|
noscitandae
|
noscitando
|
| Akkusativ |
noscitandum
|
noscitandam
|
noscitandum
|
| Ablativ |
noscitando
|
noscitanda
|
noscitando
|
| Vokativ |
noscitande
|
noscitanda
|
noscitandum
|
Plural
| Nominativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
| Genitiv |
noscitandorum
|
noscitandarum
|
noscitandorum
|
| Dativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Akkusativ |
noscitandos
|
noscitandas
|
noscitanda
|
| Ablativ |
noscitandis
|
noscitandis
|
noscitandis
|
| Vokativ |
noscitandi
|
noscitandae
|
noscitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
| Genitiv |
noscitantis
|
noscitantis
|
noscitantis
|
| Dativ |
noscitanti
|
noscitanti
|
noscitanti
|
| Akkusativ |
noscitantem
|
noscitantem
|
noscitans
|
| Ablativ |
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
noscitanti noscitante
|
| Vokativ |
noscitans
|
noscitans
|
noscitans
|
Plural
| Nominativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Genitiv |
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
noscitantium noscitantum
|
| Dativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Akkusativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
| Ablativ |
noscitantibus
|
noscitantibus
|
noscitantibus
|
| Vokativ |
noscitantes
|
noscitantes
|
noscitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitatus
|
noscitata
|
noscitatum
|
| Genitiv |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitati
|
| Dativ |
noscitato
|
noscitatae
|
noscitato
|
| Akkusativ |
noscitatum
|
noscitatam
|
noscitatum
|
| Ablativ |
noscitato
|
noscitata
|
noscitato
|
| Vokativ |
noscitate
|
noscitata
|
noscitatum
|
Plural
| Nominativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
| Genitiv |
noscitatorum
|
noscitatarum
|
noscitatorum
|
| Dativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Akkusativ |
noscitatos
|
noscitatas
|
noscitata
|
| Ablativ |
noscitatis
|
noscitatis
|
noscitatis
|
| Vokativ |
noscitati
|
noscitatae
|
noscitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
noscitaturus
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
| Genitiv |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitaturi
|
| Dativ |
noscitaturo
|
noscitaturae
|
noscitaturo
|
| Akkusativ |
noscitaturum
|
noscitaturam
|
noscitaturum
|
| Ablativ |
noscitaturo
|
noscitatura
|
noscitaturo
|
| Vokativ |
noscitature
|
noscitatura
|
noscitaturum
|
Plural
| Nominativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
| Genitiv |
noscitaturorum
|
noscitaturarum
|
noscitaturorum
|
| Dativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Akkusativ |
noscitaturos
|
noscitaturas
|
noscitatura
|
| Ablativ |
noscitaturis
|
noscitaturis
|
noscitaturis
|
| Vokativ |
noscitaturi
|
noscitaturae
|
noscitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
noscitatum
|
noscitatu
|