Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich kündige ab |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du kündigst ab |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es kündigt ab |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir kündigen ab |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr kündigt ab |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie kündigen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden abgekündigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich kündige ab |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du kündigest ab |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es kündige ab |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir kündigen ab |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr kündiget ab |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie kündigen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden abgekündigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich kündigte ab |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du kündigtest ab |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es kündigte ab |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir kündigten ab |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr kündigtet ab |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie kündigten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden abgekündigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich kündigte ab |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du kündigtest ab |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es kündigte ab |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir kündigten ab |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr kündigtet ab |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie kündigten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden abgekündigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde abkündigen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst abkündigen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird abkündigen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden abkündigen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet abkündigen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden abkündigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde abgekündigt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst abgekündigt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird abgekündigt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden abgekündigt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet abgekündigt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden abgekündigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben abgekündigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin abgekündigt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist abgekündigt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist abgekündigt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind abgekündigt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid abgekündigt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind abgekündigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben abgekündigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei abgekündigt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest abgekündigt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei abgekündigt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien abgekündigt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet abgekündigt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien abgekündigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten abgekündigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war abgekündigt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst abgekündigt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war abgekündigt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren abgekündigt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart abgekündigt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren abgekündigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte abgekündigt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest abgekündigt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte abgekündigt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten abgekündigt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet abgekündigt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten abgekündigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre abgekündigt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest abgekündigt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre abgekündigt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären abgekündigt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret abgekündigt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären abgekündigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde abgekündigt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst abgekündigt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird abgekündigt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden abgekündigt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet abgekündigt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden abgekündigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde abgekündigt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst abgekündigt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird abgekündigt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden abgekündigt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet abgekündigt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden abgekündigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
abkündigen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
abgekündigt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
abkündigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
abgekündigt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
abgekündigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig abgekündigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
kündige ab; kündig ab! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
kündigt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Abkündigen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Abkündigens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Abkündigen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Abkündigen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Abkündigen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Abkündigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich drücke aus |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du drückst aus |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es drückt aus |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir drücken aus |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr drückt aus |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie drücken aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden ausgedrückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich drücke aus |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du drückest aus |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es drücke aus |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir drücken aus |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr drücket aus |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie drücken aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden ausgedrückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich drückte aus |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du drücktest aus |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es drückte aus |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir drückten aus |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr drücktet aus |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie drückten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden ausgedrückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich drückte aus |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du drücktest aus |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es drückte aus |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir drückten aus |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr drücktet aus |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie drückten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden ausgedrückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde ausdrücken |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst ausdrücken |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird ausdrücken |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden ausdrücken |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet ausdrücken |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden ausdrücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde ausgedrückt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst ausgedrückt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird ausgedrückt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden ausgedrückt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet ausgedrückt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden ausgedrückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben ausgedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin ausgedrückt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist ausgedrückt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist ausgedrückt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind ausgedrückt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid ausgedrückt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind ausgedrückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben ausgedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei ausgedrückt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest ausgedrückt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei ausgedrückt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien ausgedrückt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet ausgedrückt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien ausgedrückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten ausgedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war ausgedrückt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst ausgedrückt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war ausgedrückt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren ausgedrückt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart ausgedrückt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren ausgedrückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte ausgedrückt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest ausgedrückt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte ausgedrückt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten ausgedrückt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet ausgedrückt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten ausgedrückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre ausgedrückt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest ausgedrückt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre ausgedrückt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären ausgedrückt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret ausgedrückt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären ausgedrückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde ausgedrückt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst ausgedrückt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird ausgedrückt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden ausgedrückt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet ausgedrückt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden ausgedrückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde ausgedrückt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst ausgedrückt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird ausgedrückt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden ausgedrückt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet ausgedrückt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden ausgedrückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
ausdrücken |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
ausgedrückt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
ausdrücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
ausgedrückt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
ausgedrückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig ausgedrückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
drücke aus; drück aus! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
drückt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Ausdrücken |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Ausdrückens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Ausdrücken |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Ausdrücken |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Ausdrücken |
| Vokativ |
nuncupande
|
Ausdrücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du sprichst aus |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es spricht aus |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr sprecht aus |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie sprechen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden ausgesprochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich spreche aus |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du sprechest aus |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es spreche aus |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir sprechen aus |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr sprechet aus |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie sprechen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden ausgesprochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich sprach aus |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du sprachst aus |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es sprach aus |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir sprachen aus |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr spracht aus |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie sprachen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden ausgesprochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich spräche aus |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du sprächest aus |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es spräche aus |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir sprächen aus |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr sprächet aus |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie sprächen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden ausgesprochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde aussprechen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst aussprechen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird aussprechen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden aussprechen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet aussprechen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden aussprechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde ausgesprochen werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst ausgesprochen werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird ausgesprochen werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden ausgesprochen werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet ausgesprochen werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden ausgesprochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind ausgesprochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien ausgesprochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren ausgesprochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte ausgesprochen |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest ausgesprochen |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte ausgesprochen |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten ausgesprochen |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet ausgesprochen |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten ausgesprochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre ausgesprochen worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest ausgesprochen worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre ausgesprochen worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären ausgesprochen worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret ausgesprochen worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären ausgesprochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde ausgesprochen haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst ausgesprochen haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird ausgesprochen haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden ausgesprochen haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet ausgesprochen haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden ausgesprochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde ausgesprochen worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst ausgesprochen worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird ausgesprochen worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden ausgesprochen worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet ausgesprochen worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden ausgesprochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
aussprechen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
ausgesprochen haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
aussprechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
ausgesprochen werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
ausgesprochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig ausgesprochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
sprich aus! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
sprecht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Aussprechen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Aussprechens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Aussprechen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Aussprechen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Aussprechen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Aussprechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich bename |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du benamst |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir benamen |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie benamen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde benamt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden benamt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich bename |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du benamest |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es bename |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir benamen |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr benamet |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie benamen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde benamt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden benamt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich benamte |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du benamtest |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es benamte |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir benamten |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr benamtet |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie benamten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden benamt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich benamte |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du benamtest |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es benamte |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir benamten |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr benamtet |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie benamten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde benamt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden benamt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden benamt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde benamen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst benamen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird benamen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden benamen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet benamen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden benamen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde benamt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst benamt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird benamt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden benamt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet benamt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden benamt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben benamt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin benamt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist benamt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist benamt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind benamt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid benamt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind benamt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben benamt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei benamt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest benamt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei benamt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien benamt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet benamt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien benamt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten benamt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war benamt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst benamt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war benamt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren benamt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart benamt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren benamt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte benamt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest benamt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte benamt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten benamt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet benamt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten benamt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre benamt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest benamt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre benamt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären benamt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret benamt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären benamt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde benamt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst benamt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird benamt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden benamt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet benamt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden benamt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde benamt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst benamt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird benamt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden benamt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet benamt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden benamt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
benamen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
benamt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
benamen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
benamt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
benamt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig benamt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
bename; benam! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
benamt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Benamen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Benamens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Benamen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Benamen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Benamen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Benamen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich benenne |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du benennst |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es benennt |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir benennen |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr benennt |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie benennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde benannt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden benannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich benenne |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du benennest |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es benenne |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir benennen |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr benennet |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie benennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde benannt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden benannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich benannte |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du benanntest |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es benannte |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir benannten |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr benanntet |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie benannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden benannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich benennte |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du benenntest |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es benennte |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir benennten |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr benenntet |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie benennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde benannt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden benannt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden benannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde benennen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst benennen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird benennen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden benennen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet benennen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden benennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde benannt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst benannt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird benannt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden benannt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet benannt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden benannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben benannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin benannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist benannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist benannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind benannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid benannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind benannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben benannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei benannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest benannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei benannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien benannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet benannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien benannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten benannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war benannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst benannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war benannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren benannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart benannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren benannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte benannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest benannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte benannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten benannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet benannt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten benannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre benannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest benannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre benannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären benannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret benannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären benannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde benannt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst benannt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird benannt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden benannt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet benannt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden benannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde benannt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst benannt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird benannt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden benannt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet benannt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden benannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
benennen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
benannt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
benennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
benannt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
benannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig benannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
benenne; benenn! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
benennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Benennen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Benennens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Benennen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Benennen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Benennen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Benennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich ernenne |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du ernennst |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es ernennt |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir ernennen |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr ernennt |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie ernennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden ernannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich ernenne |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du ernennest |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es ernenne |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir ernennen |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr ernennet |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie ernennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden ernannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich ernannte |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du ernanntest |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es ernannte |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir ernannten |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr ernanntet |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie ernannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden ernannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich ernennte |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du ernenntest |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es ernennte |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir ernennten |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr ernenntet |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie ernennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden ernannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde ernennen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst ernennen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird ernennen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden ernennen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet ernennen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden ernennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde ernannt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst ernannt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird ernannt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden ernannt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet ernannt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden ernannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben ernannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin ernannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist ernannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist ernannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind ernannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid ernannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind ernannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben ernannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei ernannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest ernannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei ernannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien ernannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet ernannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien ernannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten ernannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war ernannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst ernannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war ernannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren ernannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart ernannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren ernannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte ernannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest ernannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte ernannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten ernannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet ernannt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten ernannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre ernannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest ernannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre ernannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären ernannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret ernannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären ernannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde ernannt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst ernannt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird ernannt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden ernannt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet ernannt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden ernannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde ernannt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst ernannt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird ernannt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden ernannt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet ernannt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden ernannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
ernennen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
ernannt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
ernennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
ernannt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
ernannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig ernannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
ernenne; ernenn! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
ernennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Ernennen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Ernennens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Ernennen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Ernennen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Ernennen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Ernennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
|
| Dativ |
nuncupando
|
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
|
| Ablativ |
nuncupando
|
|
| Vokativ |
nuncupande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
du nennst |
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
er/sie/es nennt |
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
ihr nennt |
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
du wirst genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
er/sie/es wird genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
sie werden genannt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
ich nenne |
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
du nennest |
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
er/sie/es nenne |
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
wir nennen |
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
ihr nennet |
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
sie nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
ich werde genannt |
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
du werdest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
er/sie/es werde genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
wir werden genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
ihr werdet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
sie werden genannt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
ich nannte |
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
du nanntest |
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
er/sie/es nannte |
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
wir nannten |
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
ihr nanntet |
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
sie nannten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
ich wurde genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
du wurdest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
er/sie/es wurde genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
wir wurden genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
ihr wurdet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
sie wurden genannt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
ich nennte |
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
du nenntest |
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
er/sie/es nennte |
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
wir nennten |
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
ihr nenntet |
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
sie nennten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
ich würde genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
du würdest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
er/sie/es würde genannt |
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
wir würden genannt |
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
ihr würdet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
sie würden genannt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
ich werde nennen |
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
du wirst nennen |
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
er/sie/es wird nennen |
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
wir werden nennen |
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
ihr werdet nennen |
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
sie werden nennen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
ich werde genannt werden |
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
du wirst genannt werden |
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
er/sie/es wird genannt werden |
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
wir werden genannt werden |
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
ihr werdet genannt werden |
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
sie werden genannt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
du hast genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
er/sie/es hat genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
ihr habt genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
ich bin genannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
du bist genannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
er/sie/es ist genannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
wir sind genannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
ihr seid genannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
sie sind genannt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
ich habe genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du habest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es habe genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir haben genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr habet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie haben genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
ich sei genannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
du seiest genannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
er/sie/es sei genannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
wir seien genannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
ihr seiet genannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
sie seien genannt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
ich hatte genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
du hattest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
er/sie/es hatte genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
wir hatten genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
ihr hattet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
sie hatten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
ich war genannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
du warst genannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
er/sie/es war genannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
wir waren genannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
ihr wart genannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
sie waren genannt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
ich hätte genannt |
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
du hättest genannt |
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
er/sie/es hätte genannt |
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
wir hätten genannt |
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
ihr hättet genannt |
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
sie hätten genannt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
ich wäre genannt worden |
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
du wärest genannt worden |
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
er/sie/es wäre genannt worden |
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
wir wären genannt worden |
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
ihr wäret genannt worden |
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
sie wären genannt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
ich werde genannt haben |
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
du wirst genannt haben |
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
er/sie/es wird genannt haben |
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
wir werden genannt haben |
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
ihr werdet genannt haben |
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
sie werden genannt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
ich werde genannt worden sein |
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
du wirst genannt worden sein |
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
er/sie/es wird genannt worden sein |
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
wir werden genannt worden sein |
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
ihr werdet genannt worden sein |
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
sie werden genannt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
nennen |
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
genannt haben |
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
nennen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
genannt werden |
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
genannt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
künftig genannt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
nenne; nenn! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
nennt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
das Nennen |
| Genitiv |
nuncupandi
|
des Nennens |
| Dativ |
nuncupando
|
dem Nennen |
| Akkusativ |
nuncupandum
|
das Nennen |
| Ablativ |
nuncupando
|
durch das Nennen |
| Vokativ |
nuncupande
|
Nennen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
|
| Dativ |
nuncupando
|
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
|
| Ablativ |
nuncupando
|
|
| Vokativ |
nuncupande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuparis nuncupare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupes
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuper
|
|
| 2. Person Singular |
nuncuperis nuncupere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabam
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabas
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabatis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabar
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabaris nuncupabare
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabatur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabamur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabamini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupares
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparet
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncuparer
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupareris nuncuparere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncuparetur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncuparemur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncuparemini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncuparentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabo
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupabis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupabor
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaberis nuncupabere
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupabitur
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupabimur
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupabimini
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavi
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisti
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavistis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverunt nuncupavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus es
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus est
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati estis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaverim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati simus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupaveram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavissem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupavisses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupavisset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupavero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupaveris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupaverit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuncupatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
nuncupatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
nuncupatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
nuncupati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
nuncupati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
nuncupati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupare
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuncupari nuncuparier
|
|
| Vorzeitigkeit |
nuncupatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
nuncupatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nuncupa
|
! |
| 2. Person Plural |
nuncupate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuncupato
|
| 3. Person Singular |
nuncupato
|
| 2. Person Plural |
nuncupatote
|
| 3. Person Plural |
nuncupanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuncupare
|
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
|
| Dativ |
nuncupando
|
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
|
| Ablativ |
nuncupando
|
|
| Vokativ |
nuncupande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupandus
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
| Genitiv |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupandi
|
| Dativ |
nuncupando
|
nuncupandae
|
nuncupando
|
| Akkusativ |
nuncupandum
|
nuncupandam
|
nuncupandum
|
| Ablativ |
nuncupando
|
nuncupanda
|
nuncupando
|
| Vokativ |
nuncupande
|
nuncupanda
|
nuncupandum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
| Genitiv |
nuncupandorum
|
nuncupandarum
|
nuncupandorum
|
| Dativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Akkusativ |
nuncupandos
|
nuncupandas
|
nuncupanda
|
| Ablativ |
nuncupandis
|
nuncupandis
|
nuncupandis
|
| Vokativ |
nuncupandi
|
nuncupandae
|
nuncupanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
| Genitiv |
nuncupantis
|
nuncupantis
|
nuncupantis
|
| Dativ |
nuncupanti
|
nuncupanti
|
nuncupanti
|
| Akkusativ |
nuncupantem
|
nuncupantem
|
nuncupans
|
| Ablativ |
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
nuncupanti nuncupante
|
| Vokativ |
nuncupans
|
nuncupans
|
nuncupans
|
Plural
| Nominativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Genitiv |
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
nuncupantium nuncupantum
|
| Dativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Akkusativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
| Ablativ |
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
nuncupantibus
|
| Vokativ |
nuncupantes
|
nuncupantes
|
nuncupantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupatus
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
| Genitiv |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupati
|
| Dativ |
nuncupato
|
nuncupatae
|
nuncupato
|
| Akkusativ |
nuncupatum
|
nuncupatam
|
nuncupatum
|
| Ablativ |
nuncupato
|
nuncupata
|
nuncupato
|
| Vokativ |
nuncupate
|
nuncupata
|
nuncupatum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
| Genitiv |
nuncupatorum
|
nuncupatarum
|
nuncupatorum
|
| Dativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Akkusativ |
nuncupatos
|
nuncupatas
|
nuncupata
|
| Ablativ |
nuncupatis
|
nuncupatis
|
nuncupatis
|
| Vokativ |
nuncupati
|
nuncupatae
|
nuncupata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuncupaturus
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
| Genitiv |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupaturi
|
| Dativ |
nuncupaturo
|
nuncupaturae
|
nuncupaturo
|
| Akkusativ |
nuncupaturum
|
nuncupaturam
|
nuncupaturum
|
| Ablativ |
nuncupaturo
|
nuncupatura
|
nuncupaturo
|
| Vokativ |
nuncupature
|
nuncupatura
|
nuncupaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
| Genitiv |
nuncupaturorum
|
nuncupaturarum
|
nuncupaturorum
|
| Dativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Akkusativ |
nuncupaturos
|
nuncupaturas
|
nuncupatura
|
| Ablativ |
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
nuncupaturis
|
| Vokativ |
nuncupaturi
|
nuncupaturae
|
nuncupatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuncupatum
|
nuncupatu
|