abkündigen
ausdrücken
aussprechen
benamen
benennen
ernennen
mündlich einsetzen
nennen
nennen, benennen
vor Zeugen als Erben nennen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich kündige ab
2. Person Singular
nuncupas
du kündigst ab
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es kündigt ab
1. Person Plural
nuncupamus
wir kündigen ab
2. Person Plural
nuncupatis
ihr kündigt ab
3. Person Plural
nuncupant
sie kündigen ab
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde abgekündigt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst abgekündigt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird abgekündigt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden abgekündigt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden abgekündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich kündige ab
2. Person Singular
nuncupes
du kündigest ab
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es kündige ab
1. Person Plural
nuncupemus
wir kündigen ab
2. Person Plural
nuncupetis
ihr kündiget ab
3. Person Plural
nuncupent
sie kündigen ab
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde abgekündigt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest abgekündigt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde abgekündigt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden abgekündigt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden abgekündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich kündigte ab
2. Person Singular
nuncupabas
du kündigtest ab
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es kündigte ab
1. Person Plural
nuncupabamus
wir kündigten ab
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr kündigtet ab
3. Person Plural
nuncupabant
sie kündigten ab
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde abgekündigt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest abgekündigt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde abgekündigt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden abgekündigt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden abgekündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich kündigte ab
2. Person Singular
nuncupares
du kündigtest ab
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es kündigte ab
1. Person Plural
nuncuparemus
wir kündigten ab
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr kündigtet ab
3. Person Plural
nuncuparent
sie kündigten ab
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde abgekündigt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest abgekündigt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde abgekündigt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden abgekündigt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet abgekündigt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden abgekündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde abkündigen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst abkündigen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird abkündigen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden abkündigen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet abkündigen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden abkündigen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde abgekündigt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst abgekündigt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird abgekündigt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden abgekündigt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet abgekündigt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden abgekündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe abgekündigt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast abgekündigt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat abgekündigt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben abgekündigt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt abgekündigt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben abgekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin abgekündigt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist abgekündigt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist abgekündigt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind abgekündigt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid abgekündigt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind abgekündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe abgekündigt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest abgekündigt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe abgekündigt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben abgekündigt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben abgekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei abgekündigt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest abgekündigt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei abgekündigt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien abgekündigt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet abgekündigt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien abgekündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte abgekündigt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest abgekündigt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte abgekündigt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten abgekündigt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten abgekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war abgekündigt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst abgekündigt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war abgekündigt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren abgekündigt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart abgekündigt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren abgekündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte abgekündigt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest abgekündigt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte abgekündigt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten abgekündigt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet abgekündigt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten abgekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre abgekündigt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest abgekündigt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre abgekündigt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären abgekündigt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret abgekündigt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären abgekündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde abgekündigt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst abgekündigt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird abgekündigt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden abgekündigt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet abgekündigt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden abgekündigt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde abgekündigt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst abgekündigt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird abgekündigt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden abgekündigt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet abgekündigt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden abgekündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
abkündigen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
abgekündigt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
abkündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
abgekündigt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
abgekündigt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig abgekündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
kündige ab; kündig ab!
2. Person Plural
nuncupate
kündigt ab!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Abkündigen
Genitiv
nuncupandi
des Abkündigens
Dativ
nuncupando
dem Abkündigen
Akkusativ
nuncupandum
das Abkündigen
Ablativ
nuncupando
durch das Abkündigen
Vokativ
nuncupande
Abkündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich drücke aus
2. Person Singular
nuncupas
du drückst aus
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es drückt aus
1. Person Plural
nuncupamus
wir drücken aus
2. Person Plural
nuncupatis
ihr drückt aus
3. Person Plural
nuncupant
sie drücken aus
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde ausgedrückt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden ausgedrückt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich drücke aus
2. Person Singular
nuncupes
du drückest aus
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es drücke aus
1. Person Plural
nuncupemus
wir drücken aus
2. Person Plural
nuncupetis
ihr drücket aus
3. Person Plural
nuncupent
sie drücken aus
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde ausgedrückt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden ausgedrückt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich drückte aus
2. Person Singular
nuncupabas
du drücktest aus
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es drückte aus
1. Person Plural
nuncupabamus
wir drückten aus
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr drücktet aus
3. Person Plural
nuncupabant
sie drückten aus
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden ausgedrückt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich drückte aus
2. Person Singular
nuncupares
du drücktest aus
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es drückte aus
1. Person Plural
nuncuparemus
wir drückten aus
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr drücktet aus
3. Person Plural
nuncuparent
sie drückten aus
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde ausgedrückt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden ausgedrückt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden ausgedrückt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde ausdrücken
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst ausdrücken
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird ausdrücken
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden ausdrücken
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet ausdrücken
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden ausdrücken
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde ausgedrückt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst ausgedrückt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird ausgedrückt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden ausgedrückt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet ausgedrückt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden ausgedrückt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben ausgedrückt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin ausgedrückt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist ausgedrückt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist ausgedrückt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind ausgedrückt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid ausgedrückt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind ausgedrückt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben ausgedrückt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei ausgedrückt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest ausgedrückt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei ausgedrückt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien ausgedrückt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet ausgedrückt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien ausgedrückt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten ausgedrückt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war ausgedrückt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst ausgedrückt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war ausgedrückt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren ausgedrückt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart ausgedrückt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren ausgedrückt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte ausgedrückt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest ausgedrückt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte ausgedrückt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten ausgedrückt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet ausgedrückt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten ausgedrückt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre ausgedrückt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest ausgedrückt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre ausgedrückt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären ausgedrückt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret ausgedrückt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären ausgedrückt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde ausgedrückt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst ausgedrückt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird ausgedrückt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden ausgedrückt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet ausgedrückt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden ausgedrückt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde ausgedrückt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst ausgedrückt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird ausgedrückt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden ausgedrückt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet ausgedrückt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden ausgedrückt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
ausdrücken
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
ausgedrückt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
ausdrücken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
ausgedrückt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
ausgedrückt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig ausgedrückt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
drücke aus; drück aus!
2. Person Plural
nuncupate
drückt aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Ausdrücken
Genitiv
nuncupandi
des Ausdrückens
Dativ
nuncupando
dem Ausdrücken
Akkusativ
nuncupandum
das Ausdrücken
Ablativ
nuncupando
durch das Ausdrücken
Vokativ
nuncupande
Ausdrücken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich spreche aus
2. Person Singular
nuncupas
du sprichst aus
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es spricht aus
1. Person Plural
nuncupamus
wir sprechen aus
2. Person Plural
nuncupatis
ihr sprecht aus
3. Person Plural
nuncupant
sie sprechen aus
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde ausgesprochen
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden ausgesprochen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich spreche aus
2. Person Singular
nuncupes
du sprechest aus
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es spreche aus
1. Person Plural
nuncupemus
wir sprechen aus
2. Person Plural
nuncupetis
ihr sprechet aus
3. Person Plural
nuncupent
sie sprechen aus
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde ausgesprochen
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden ausgesprochen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich sprach aus
2. Person Singular
nuncupabas
du sprachst aus
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es sprach aus
1. Person Plural
nuncupabamus
wir sprachen aus
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr spracht aus
3. Person Plural
nuncupabant
sie sprachen aus
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden ausgesprochen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich spräche aus
2. Person Singular
nuncupares
du sprächest aus
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es spräche aus
1. Person Plural
nuncuparemus
wir sprächen aus
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr sprächet aus
3. Person Plural
nuncuparent
sie sprächen aus
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde ausgesprochen
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden ausgesprochen
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden ausgesprochen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde aussprechen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst aussprechen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird aussprechen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden aussprechen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet aussprechen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden aussprechen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde ausgesprochen werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst ausgesprochen werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird ausgesprochen werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden ausgesprochen werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet ausgesprochen werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden ausgesprochen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben ausgesprochen
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin ausgesprochen worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist ausgesprochen worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist ausgesprochen worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind ausgesprochen worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid ausgesprochen worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind ausgesprochen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben ausgesprochen
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei ausgesprochen worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest ausgesprochen worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei ausgesprochen worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien ausgesprochen worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet ausgesprochen worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien ausgesprochen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten ausgesprochen
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war ausgesprochen worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst ausgesprochen worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war ausgesprochen worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren ausgesprochen worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart ausgesprochen worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren ausgesprochen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte ausgesprochen
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest ausgesprochen
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte ausgesprochen
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten ausgesprochen
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet ausgesprochen
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten ausgesprochen
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre ausgesprochen worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest ausgesprochen worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre ausgesprochen worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären ausgesprochen worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret ausgesprochen worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären ausgesprochen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde ausgesprochen haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst ausgesprochen haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird ausgesprochen haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden ausgesprochen haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet ausgesprochen haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden ausgesprochen haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde ausgesprochen worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst ausgesprochen worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird ausgesprochen worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden ausgesprochen worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet ausgesprochen worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden ausgesprochen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
aussprechen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
ausgesprochen haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
aussprechen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
ausgesprochen werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
ausgesprochen worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig ausgesprochen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
sprich aus!
2. Person Plural
nuncupate
sprecht aus!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Aussprechen
Genitiv
nuncupandi
des Aussprechens
Dativ
nuncupando
dem Aussprechen
Akkusativ
nuncupandum
das Aussprechen
Ablativ
nuncupando
durch das Aussprechen
Vokativ
nuncupande
Aussprechen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich bename
2. Person Singular
nuncupas
du benamst
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es benamt
1. Person Plural
nuncupamus
wir benamen
2. Person Plural
nuncupatis
ihr benamt
3. Person Plural
nuncupant
sie benamen
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde benamt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst benamt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird benamt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden benamt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet benamt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden benamt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich bename
2. Person Singular
nuncupes
du benamest
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es bename
1. Person Plural
nuncupemus
wir benamen
2. Person Plural
nuncupetis
ihr benamet
3. Person Plural
nuncupent
sie benamen
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde benamt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest benamt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde benamt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden benamt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet benamt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden benamt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich benamte
2. Person Singular
nuncupabas
du benamtest
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es benamte
1. Person Plural
nuncupabamus
wir benamten
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr benamtet
3. Person Plural
nuncupabant
sie benamten
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde benamt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest benamt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde benamt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden benamt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet benamt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden benamt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich benamte
2. Person Singular
nuncupares
du benamtest
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es benamte
1. Person Plural
nuncuparemus
wir benamten
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr benamtet
3. Person Plural
nuncuparent
sie benamten
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde benamt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest benamt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde benamt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden benamt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet benamt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden benamt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde benamen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst benamen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird benamen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden benamen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet benamen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden benamen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde benamt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst benamt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird benamt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden benamt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet benamt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden benamt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe benamt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast benamt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat benamt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben benamt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt benamt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben benamt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin benamt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist benamt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist benamt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind benamt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid benamt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind benamt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe benamt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest benamt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe benamt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben benamt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet benamt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben benamt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei benamt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest benamt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei benamt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien benamt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet benamt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien benamt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte benamt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest benamt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte benamt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten benamt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet benamt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten benamt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war benamt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst benamt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war benamt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren benamt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart benamt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren benamt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte benamt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest benamt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte benamt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten benamt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet benamt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten benamt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre benamt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest benamt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre benamt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären benamt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret benamt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären benamt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde benamt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst benamt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird benamt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden benamt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet benamt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden benamt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde benamt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst benamt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird benamt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden benamt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet benamt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden benamt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
benamen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
benamt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
benamen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
benamt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
benamt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig benamt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
bename; benam!
2. Person Plural
nuncupate
benamt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Benamen
Genitiv
nuncupandi
des Benamens
Dativ
nuncupando
dem Benamen
Akkusativ
nuncupandum
das Benamen
Ablativ
nuncupando
durch das Benamen
Vokativ
nuncupande
Benamen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich benenne
2. Person Singular
nuncupas
du benennst
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es benennt
1. Person Plural
nuncupamus
wir benennen
2. Person Plural
nuncupatis
ihr benennt
3. Person Plural
nuncupant
sie benennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde benannt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst benannt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird benannt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden benannt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet benannt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden benannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich benenne
2. Person Singular
nuncupes
du benennest
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es benenne
1. Person Plural
nuncupemus
wir benennen
2. Person Plural
nuncupetis
ihr benennet
3. Person Plural
nuncupent
sie benennen
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde benannt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest benannt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde benannt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden benannt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet benannt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden benannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich benannte
2. Person Singular
nuncupabas
du benanntest
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es benannte
1. Person Plural
nuncupabamus
wir benannten
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr benanntet
3. Person Plural
nuncupabant
sie benannten
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde benannt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest benannt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde benannt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden benannt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet benannt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden benannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich benennte
2. Person Singular
nuncupares
du benenntest
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es benennte
1. Person Plural
nuncuparemus
wir benennten
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr benenntet
3. Person Plural
nuncuparent
sie benennten
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde benannt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest benannt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde benannt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden benannt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet benannt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden benannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde benennen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst benennen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird benennen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden benennen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet benennen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden benennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde benannt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst benannt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird benannt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden benannt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet benannt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden benannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe benannt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast benannt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat benannt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben benannt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt benannt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben benannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin benannt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist benannt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist benannt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind benannt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid benannt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind benannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe benannt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest benannt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe benannt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben benannt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet benannt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben benannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei benannt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest benannt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei benannt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien benannt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet benannt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien benannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte benannt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest benannt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte benannt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten benannt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet benannt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten benannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war benannt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst benannt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war benannt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren benannt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart benannt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren benannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte benannt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest benannt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte benannt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten benannt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet benannt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten benannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre benannt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest benannt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre benannt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären benannt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret benannt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären benannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde benannt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst benannt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird benannt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden benannt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet benannt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden benannt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde benannt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst benannt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird benannt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden benannt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet benannt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden benannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
benennen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
benannt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
benennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
benannt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
benannt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig benannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
benenne; benenn!
2. Person Plural
nuncupate
benennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Benennen
Genitiv
nuncupandi
des Benennens
Dativ
nuncupando
dem Benennen
Akkusativ
nuncupandum
das Benennen
Ablativ
nuncupando
durch das Benennen
Vokativ
nuncupande
Benennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich ernenne
2. Person Singular
nuncupas
du ernennst
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es ernennt
1. Person Plural
nuncupamus
wir ernennen
2. Person Plural
nuncupatis
ihr ernennt
3. Person Plural
nuncupant
sie ernennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde ernannt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst ernannt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird ernannt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden ernannt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet ernannt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden ernannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich ernenne
2. Person Singular
nuncupes
du ernennest
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es ernenne
1. Person Plural
nuncupemus
wir ernennen
2. Person Plural
nuncupetis
ihr ernennet
3. Person Plural
nuncupent
sie ernennen
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde ernannt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest ernannt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde ernannt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden ernannt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet ernannt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden ernannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich ernannte
2. Person Singular
nuncupabas
du ernanntest
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es ernannte
1. Person Plural
nuncupabamus
wir ernannten
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr ernanntet
3. Person Plural
nuncupabant
sie ernannten
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde ernannt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest ernannt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde ernannt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden ernannt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet ernannt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden ernannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich ernennte
2. Person Singular
nuncupares
du ernenntest
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es ernennte
1. Person Plural
nuncuparemus
wir ernennten
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr ernenntet
3. Person Plural
nuncuparent
sie ernennten
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde ernannt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest ernannt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde ernannt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden ernannt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet ernannt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden ernannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde ernennen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst ernennen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird ernennen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden ernennen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet ernennen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden ernennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde ernannt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst ernannt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird ernannt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden ernannt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet ernannt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden ernannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe ernannt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast ernannt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat ernannt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben ernannt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt ernannt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben ernannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin ernannt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist ernannt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist ernannt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind ernannt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid ernannt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind ernannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe ernannt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest ernannt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe ernannt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben ernannt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet ernannt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben ernannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei ernannt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest ernannt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei ernannt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien ernannt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet ernannt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien ernannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte ernannt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest ernannt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte ernannt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten ernannt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet ernannt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten ernannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war ernannt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst ernannt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war ernannt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren ernannt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart ernannt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren ernannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte ernannt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest ernannt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte ernannt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten ernannt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet ernannt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten ernannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre ernannt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest ernannt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre ernannt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären ernannt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret ernannt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären ernannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde ernannt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst ernannt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird ernannt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden ernannt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet ernannt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden ernannt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde ernannt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst ernannt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird ernannt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden ernannt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet ernannt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden ernannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
ernennen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
ernannt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
ernennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
ernannt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
ernannt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig ernannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
ernenne; ernenn!
2. Person Plural
nuncupate
ernennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Ernennen
Genitiv
nuncupandi
des Ernennens
Dativ
nuncupando
dem Ernennen
Akkusativ
nuncupandum
das Ernennen
Ablativ
nuncupando
durch das Ernennen
Vokativ
nuncupande
Ernennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
2. Person Singular
nuncupas
3. Person Singular
nuncupat
1. Person Plural
nuncupamus
2. Person Plural
nuncupatis
3. Person Plural
nuncupant
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
3. Person Singular
nuncupatur
1. Person Plural
nuncupamur
2. Person Plural
nuncupamini
3. Person Plural
nuncupantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
2. Person Singular
nuncupes
3. Person Singular
nuncupet
1. Person Plural
nuncupemus
2. Person Plural
nuncupetis
3. Person Plural
nuncupent
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
3. Person Singular
nuncupetur
1. Person Plural
nuncupemur
2. Person Plural
nuncupemini
3. Person Plural
nuncupentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
2. Person Singular
nuncupabas
3. Person Singular
nuncupabat
1. Person Plural
nuncupabamus
2. Person Plural
nuncupabatis
3. Person Plural
nuncupabant
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
3. Person Singular
nuncupabatur
1. Person Plural
nuncupabamur
2. Person Plural
nuncupabamini
3. Person Plural
nuncupabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
2. Person Singular
nuncupares
3. Person Singular
nuncuparet
1. Person Plural
nuncuparemus
2. Person Plural
nuncuparetis
3. Person Plural
nuncuparent
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
3. Person Singular
nuncuparetur
1. Person Plural
nuncuparemur
2. Person Plural
nuncuparemini
3. Person Plural
nuncuparentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
2. Person Singular
nuncupabis
3. Person Singular
nuncupabit
1. Person Plural
nuncupabimus
2. Person Plural
nuncupabitis
3. Person Plural
nuncupabunt
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
3. Person Singular
nuncupabitur
1. Person Plural
nuncupabimur
2. Person Plural
nuncupabimini
3. Person Plural
nuncupabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
2. Person Singular
nuncupavisti
3. Person Singular
nuncupavit
1. Person Plural
nuncupavimus
2. Person Plural
nuncupavistis
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
2. Person Singular
nuncupatus es
3. Person Singular
nuncupatus est
1. Person Plural
nuncupati sumus
2. Person Plural
nuncupati estis
3. Person Plural
nuncupati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
2. Person Singular
nuncupatus sis
3. Person Singular
nuncupatus sit
1. Person Plural
nuncupati simus
2. Person Plural
nuncupati sitis
3. Person Plural
nuncupati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
2. Person Singular
nuncupaveras
3. Person Singular
nuncupaverat
1. Person Plural
nuncupaveramus
2. Person Plural
nuncupaveratis
3. Person Plural
nuncupaverant
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
2. Person Singular
nuncupatus eras
3. Person Singular
nuncupatus erat
1. Person Plural
nuncupati eramus
2. Person Plural
nuncupati eratis
3. Person Plural
nuncupati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
2. Person Singular
nuncupavisses
3. Person Singular
nuncupavisset
1. Person Plural
nuncupavissemus
2. Person Plural
nuncupavissetis
3. Person Plural
nuncupavissent
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
2. Person Singular
nuncupatus esses
3. Person Singular
nuncupatus esset
1. Person Plural
nuncupati essemus
2. Person Plural
nuncupati essetis
3. Person Plural
nuncupati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
2. Person Singular
nuncupatus eris
3. Person Singular
nuncupatus erit
1. Person Plural
nuncupati erimus
2. Person Plural
nuncupati eritis
3. Person Plural
nuncupati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
!
2. Person Plural
nuncupate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
Genitiv
nuncupandi
Dativ
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
Vokativ
nuncupande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
ich nenne
2. Person Singular
nuncupas
du nennst
3. Person Singular
nuncupat
er/sie/es nennt
1. Person Plural
nuncupamus
wir nennen
2. Person Plural
nuncupatis
ihr nennt
3. Person Plural
nuncupant
sie nennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
ich werde genannt
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
du wirst genannt
3. Person Singular
nuncupatur
er/sie/es wird genannt
1. Person Plural
nuncupamur
wir werden genannt
2. Person Plural
nuncupamini
ihr werdet genannt
3. Person Plural
nuncupantur
sie werden genannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
ich nenne
2. Person Singular
nuncupes
du nennest
3. Person Singular
nuncupet
er/sie/es nenne
1. Person Plural
nuncupemus
wir nennen
2. Person Plural
nuncupetis
ihr nennet
3. Person Plural
nuncupent
sie nennen
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
ich werde genannt
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
du werdest genannt
3. Person Singular
nuncupetur
er/sie/es werde genannt
1. Person Plural
nuncupemur
wir werden genannt
2. Person Plural
nuncupemini
ihr werdet genannt
3. Person Plural
nuncupentur
sie werden genannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
ich nannte
2. Person Singular
nuncupabas
du nanntest
3. Person Singular
nuncupabat
er/sie/es nannte
1. Person Plural
nuncupabamus
wir nannten
2. Person Plural
nuncupabatis
ihr nanntet
3. Person Plural
nuncupabant
sie nannten
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
ich wurde genannt
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
du wurdest genannt
3. Person Singular
nuncupabatur
er/sie/es wurde genannt
1. Person Plural
nuncupabamur
wir wurden genannt
2. Person Plural
nuncupabamini
ihr wurdet genannt
3. Person Plural
nuncupabantur
sie wurden genannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
ich nennte
2. Person Singular
nuncupares
du nenntest
3. Person Singular
nuncuparet
er/sie/es nennte
1. Person Plural
nuncuparemus
wir nennten
2. Person Plural
nuncuparetis
ihr nenntet
3. Person Plural
nuncuparent
sie nennten
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
ich würde genannt
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
du würdest genannt
3. Person Singular
nuncuparetur
er/sie/es würde genannt
1. Person Plural
nuncuparemur
wir würden genannt
2. Person Plural
nuncuparemini
ihr würdet genannt
3. Person Plural
nuncuparentur
sie würden genannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
ich werde nennen
2. Person Singular
nuncupabis
du wirst nennen
3. Person Singular
nuncupabit
er/sie/es wird nennen
1. Person Plural
nuncupabimus
wir werden nennen
2. Person Plural
nuncupabitis
ihr werdet nennen
3. Person Plural
nuncupabunt
sie werden nennen
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
ich werde genannt werden
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
du wirst genannt werden
3. Person Singular
nuncupabitur
er/sie/es wird genannt werden
1. Person Plural
nuncupabimur
wir werden genannt werden
2. Person Plural
nuncupabimini
ihr werdet genannt werden
3. Person Plural
nuncupabuntur
sie werden genannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
ich habe genannt
2. Person Singular
nuncupavisti
du hast genannt
3. Person Singular
nuncupavit
er/sie/es hat genannt
1. Person Plural
nuncupavimus
wir haben genannt
2. Person Plural
nuncupavistis
ihr habt genannt
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
sie haben genannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
ich bin genannt worden
2. Person Singular
nuncupatus es
du bist genannt worden
3. Person Singular
nuncupatus est
er/sie/es ist genannt worden
1. Person Plural
nuncupati sumus
wir sind genannt worden
2. Person Plural
nuncupati estis
ihr seid genannt worden
3. Person Plural
nuncupati sunt
sie sind genannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
ich habe genannt
2. Person Singular
nuncupaveris
du habest genannt
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es habe genannt
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir haben genannt
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr habet genannt
3. Person Plural
nuncupaverint
sie haben genannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
ich sei genannt worden
2. Person Singular
nuncupatus sis
du seiest genannt worden
3. Person Singular
nuncupatus sit
er/sie/es sei genannt worden
1. Person Plural
nuncupati simus
wir seien genannt worden
2. Person Plural
nuncupati sitis
ihr seiet genannt worden
3. Person Plural
nuncupati sint
sie seien genannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
ich hatte genannt
2. Person Singular
nuncupaveras
du hattest genannt
3. Person Singular
nuncupaverat
er/sie/es hatte genannt
1. Person Plural
nuncupaveramus
wir hatten genannt
2. Person Plural
nuncupaveratis
ihr hattet genannt
3. Person Plural
nuncupaverant
sie hatten genannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
ich war genannt worden
2. Person Singular
nuncupatus eras
du warst genannt worden
3. Person Singular
nuncupatus erat
er/sie/es war genannt worden
1. Person Plural
nuncupati eramus
wir waren genannt worden
2. Person Plural
nuncupati eratis
ihr wart genannt worden
3. Person Plural
nuncupati erant
sie waren genannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
ich hätte genannt
2. Person Singular
nuncupavisses
du hättest genannt
3. Person Singular
nuncupavisset
er/sie/es hätte genannt
1. Person Plural
nuncupavissemus
wir hätten genannt
2. Person Plural
nuncupavissetis
ihr hättet genannt
3. Person Plural
nuncupavissent
sie hätten genannt
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
ich wäre genannt worden
2. Person Singular
nuncupatus esses
du wärest genannt worden
3. Person Singular
nuncupatus esset
er/sie/es wäre genannt worden
1. Person Plural
nuncupati essemus
wir wären genannt worden
2. Person Plural
nuncupati essetis
ihr wäret genannt worden
3. Person Plural
nuncupati essent
sie wären genannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
ich werde genannt haben
2. Person Singular
nuncupaveris
du wirst genannt haben
3. Person Singular
nuncupaverit
er/sie/es wird genannt haben
1. Person Plural
nuncupaverimus
wir werden genannt haben
2. Person Plural
nuncupaveritis
ihr werdet genannt haben
3. Person Plural
nuncupaverint
sie werden genannt haben
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
ich werde genannt worden sein
2. Person Singular
nuncupatus eris
du wirst genannt worden sein
3. Person Singular
nuncupatus erit
er/sie/es wird genannt worden sein
1. Person Plural
nuncupati erimus
wir werden genannt worden sein
2. Person Plural
nuncupati eritis
ihr werdet genannt worden sein
3. Person Plural
nuncupati erunt
sie werden genannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
nennen
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
genannt haben
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
nennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
genannt werden
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
genannt worden sein
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
künftig genannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
nenne; nenn!
2. Person Plural
nuncupate
nennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
das Nennen
Genitiv
nuncupandi
des Nennens
Dativ
nuncupando
dem Nennen
Akkusativ
nuncupandum
das Nennen
Ablativ
nuncupando
durch das Nennen
Vokativ
nuncupande
Nennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
2. Person Singular
nuncupas
3. Person Singular
nuncupat
1. Person Plural
nuncupamus
2. Person Plural
nuncupatis
3. Person Plural
nuncupant
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
3. Person Singular
nuncupatur
1. Person Plural
nuncupamur
2. Person Plural
nuncupamini
3. Person Plural
nuncupantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
2. Person Singular
nuncupes
3. Person Singular
nuncupet
1. Person Plural
nuncupemus
2. Person Plural
nuncupetis
3. Person Plural
nuncupent
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
3. Person Singular
nuncupetur
1. Person Plural
nuncupemur
2. Person Plural
nuncupemini
3. Person Plural
nuncupentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
2. Person Singular
nuncupabas
3. Person Singular
nuncupabat
1. Person Plural
nuncupabamus
2. Person Plural
nuncupabatis
3. Person Plural
nuncupabant
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
3. Person Singular
nuncupabatur
1. Person Plural
nuncupabamur
2. Person Plural
nuncupabamini
3. Person Plural
nuncupabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
2. Person Singular
nuncupares
3. Person Singular
nuncuparet
1. Person Plural
nuncuparemus
2. Person Plural
nuncuparetis
3. Person Plural
nuncuparent
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
3. Person Singular
nuncuparetur
1. Person Plural
nuncuparemur
2. Person Plural
nuncuparemini
3. Person Plural
nuncuparentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
2. Person Singular
nuncupabis
3. Person Singular
nuncupabit
1. Person Plural
nuncupabimus
2. Person Plural
nuncupabitis
3. Person Plural
nuncupabunt
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
3. Person Singular
nuncupabitur
1. Person Plural
nuncupabimur
2. Person Plural
nuncupabimini
3. Person Plural
nuncupabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
2. Person Singular
nuncupavisti
3. Person Singular
nuncupavit
1. Person Plural
nuncupavimus
2. Person Plural
nuncupavistis
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
2. Person Singular
nuncupatus es
3. Person Singular
nuncupatus est
1. Person Plural
nuncupati sumus
2. Person Plural
nuncupati estis
3. Person Plural
nuncupati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
2. Person Singular
nuncupatus sis
3. Person Singular
nuncupatus sit
1. Person Plural
nuncupati simus
2. Person Plural
nuncupati sitis
3. Person Plural
nuncupati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
2. Person Singular
nuncupaveras
3. Person Singular
nuncupaverat
1. Person Plural
nuncupaveramus
2. Person Plural
nuncupaveratis
3. Person Plural
nuncupaverant
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
2. Person Singular
nuncupatus eras
3. Person Singular
nuncupatus erat
1. Person Plural
nuncupati eramus
2. Person Plural
nuncupati eratis
3. Person Plural
nuncupati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
2. Person Singular
nuncupavisses
3. Person Singular
nuncupavisset
1. Person Plural
nuncupavissemus
2. Person Plural
nuncupavissetis
3. Person Plural
nuncupavissent
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
2. Person Singular
nuncupatus esses
3. Person Singular
nuncupatus esset
1. Person Plural
nuncupati essemus
2. Person Plural
nuncupati essetis
3. Person Plural
nuncupati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
2. Person Singular
nuncupatus eris
3. Person Singular
nuncupatus erit
1. Person Plural
nuncupati erimus
2. Person Plural
nuncupati eritis
3. Person Plural
nuncupati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
!
2. Person Plural
nuncupate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
Genitiv
nuncupandi
Dativ
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
Vokativ
nuncupande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupo
2. Person Singular
nuncupas
3. Person Singular
nuncupat
1. Person Plural
nuncupamus
2. Person Plural
nuncupatis
3. Person Plural
nuncupant
Passiv
1. Person Singular
nuncupor
2. Person Singular
nuncuparis nuncupare
3. Person Singular
nuncupatur
1. Person Plural
nuncupamur
2. Person Plural
nuncupamini
3. Person Plural
nuncupantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupem
2. Person Singular
nuncupes
3. Person Singular
nuncupet
1. Person Plural
nuncupemus
2. Person Plural
nuncupetis
3. Person Plural
nuncupent
Passiv
1. Person Singular
nuncuper
2. Person Singular
nuncuperis nuncupere
3. Person Singular
nuncupetur
1. Person Plural
nuncupemur
2. Person Plural
nuncupemini
3. Person Plural
nuncupentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabam
2. Person Singular
nuncupabas
3. Person Singular
nuncupabat
1. Person Plural
nuncupabamus
2. Person Plural
nuncupabatis
3. Person Plural
nuncupabant
Passiv
1. Person Singular
nuncupabar
2. Person Singular
nuncupabaris nuncupabare
3. Person Singular
nuncupabatur
1. Person Plural
nuncupabamur
2. Person Plural
nuncupabamini
3. Person Plural
nuncupabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncuparem
2. Person Singular
nuncupares
3. Person Singular
nuncuparet
1. Person Plural
nuncuparemus
2. Person Plural
nuncuparetis
3. Person Plural
nuncuparent
Passiv
1. Person Singular
nuncuparer
2. Person Singular
nuncupareris nuncuparere
3. Person Singular
nuncuparetur
1. Person Plural
nuncuparemur
2. Person Plural
nuncuparemini
3. Person Plural
nuncuparentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuncupabo
2. Person Singular
nuncupabis
3. Person Singular
nuncupabit
1. Person Plural
nuncupabimus
2. Person Plural
nuncupabitis
3. Person Plural
nuncupabunt
Passiv
1. Person Singular
nuncupabor
2. Person Singular
nuncupaberis nuncupabere
3. Person Singular
nuncupabitur
1. Person Plural
nuncupabimur
2. Person Plural
nuncupabimini
3. Person Plural
nuncupabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavi
2. Person Singular
nuncupavisti
3. Person Singular
nuncupavit
1. Person Plural
nuncupavimus
2. Person Plural
nuncupavistis
3. Person Plural
nuncupaverunt nuncupavere
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sum
2. Person Singular
nuncupatus es
3. Person Singular
nuncupatus est
1. Person Plural
nuncupati sumus
2. Person Plural
nuncupati estis
3. Person Plural
nuncupati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaverim
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus sim
2. Person Singular
nuncupatus sis
3. Person Singular
nuncupatus sit
1. Person Plural
nuncupati simus
2. Person Plural
nuncupati sitis
3. Person Plural
nuncupati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuncupaveram
2. Person Singular
nuncupaveras
3. Person Singular
nuncupaverat
1. Person Plural
nuncupaveramus
2. Person Plural
nuncupaveratis
3. Person Plural
nuncupaverant
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus eram
2. Person Singular
nuncupatus eras
3. Person Singular
nuncupatus erat
1. Person Plural
nuncupati eramus
2. Person Plural
nuncupati eratis
3. Person Plural
nuncupati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavissem
2. Person Singular
nuncupavisses
3. Person Singular
nuncupavisset
1. Person Plural
nuncupavissemus
2. Person Plural
nuncupavissetis
3. Person Plural
nuncupavissent
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus essem
2. Person Singular
nuncupatus esses
3. Person Singular
nuncupatus esset
1. Person Plural
nuncupati essemus
2. Person Plural
nuncupati essetis
3. Person Plural
nuncupati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuncupavero
2. Person Singular
nuncupaveris
3. Person Singular
nuncupaverit
1. Person Plural
nuncupaverimus
2. Person Plural
nuncupaveritis
3. Person Plural
nuncupaverint
Passiv
1. Person Singular
nuncupatus ero
2. Person Singular
nuncupatus eris
3. Person Singular
nuncupatus erit
1. Person Plural
nuncupati erimus
2. Person Plural
nuncupati eritis
3. Person Plural
nuncupati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuncupare
Vorzeitigkeit
nuncupavisse
Nachzeitigkeit
nuncupaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuncupari nuncuparier
Vorzeitigkeit
nuncupatum esse
Nachzeitigkeit
nuncupatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuncupa
!
2. Person Plural
nuncupate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuncupato
3. Person Singular
nuncupato
2. Person Plural
nuncupatote
3. Person Plural
nuncupanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuncupare
Genitiv
nuncupandi
Dativ
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
Vokativ
nuncupande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupandus
nuncupanda
nuncupandum
Genitiv
nuncupandi
nuncupandae
nuncupandi
Dativ
nuncupando
nuncupandae
nuncupando
Akkusativ
nuncupandum
nuncupandam
nuncupandum
Ablativ
nuncupando
nuncupanda
nuncupando
Vokativ
nuncupande
nuncupanda
nuncupandum
Plural
Nominativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Genitiv
nuncupandorum
nuncupandarum
nuncupandorum
Dativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Akkusativ
nuncupandos
nuncupandas
nuncupanda
Ablativ
nuncupandis
nuncupandis
nuncupandis
Vokativ
nuncupandi
nuncupandae
nuncupanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Genitiv
nuncupantis
nuncupantis
nuncupantis
Dativ
nuncupanti
nuncupanti
nuncupanti
Akkusativ
nuncupantem
nuncupantem
nuncupans
Ablativ
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
nuncupanti nuncupante
Vokativ
nuncupans
nuncupans
nuncupans
Plural
Nominativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Genitiv
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
nuncupantium nuncupantum
Dativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Akkusativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Ablativ
nuncupantibus
nuncupantibus
nuncupantibus
Vokativ
nuncupantes
nuncupantes
nuncupantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupatus
nuncupata
nuncupatum
Genitiv
nuncupati
nuncupatae
nuncupati
Dativ
nuncupato
nuncupatae
nuncupato
Akkusativ
nuncupatum
nuncupatam
nuncupatum
Ablativ
nuncupato
nuncupata
nuncupato
Vokativ
nuncupate
nuncupata
nuncupatum
Plural
Nominativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Genitiv
nuncupatorum
nuncupatarum
nuncupatorum
Dativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Akkusativ
nuncupatos
nuncupatas
nuncupata
Ablativ
nuncupatis
nuncupatis
nuncupatis
Vokativ
nuncupati
nuncupatae
nuncupata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuncupaturus
nuncupatura
nuncupaturum
Genitiv
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupaturi
Dativ
nuncupaturo
nuncupaturae
nuncupaturo
Akkusativ
nuncupaturum
nuncupaturam
nuncupaturum
Ablativ
nuncupaturo
nuncupatura
nuncupaturo
Vokativ
nuncupature
nuncupatura
nuncupaturum
Plural
Nominativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Genitiv
nuncupaturorum
nuncupaturarum
nuncupaturorum
Dativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Akkusativ
nuncupaturos
nuncupaturas
nuncupatura
Ablativ
nuncupaturis
nuncupaturis
nuncupaturis
Vokativ
nuncupaturi
nuncupaturae
nuncupatura
Supina
Supin I
Supin II
nuncupatum
nuncupatu