melden
angeben
ankündigen
anzeigen
berichten
Botschaft/Gruß überbringen
hinterbringen
Nachricht bringen
verkündigen
warnen
wo?
wohin?
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich melde
2. Person Singular
nuntias
du meldest
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es meldet
1. Person Plural
nuntiamus
wir melden
2. Person Plural
nuntiatis
ihr meldet
3. Person Plural
nuntiant
sie melden
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde gemeldet
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst gemeldet
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird gemeldet
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden gemeldet
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet gemeldet
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden gemeldet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich melde
2. Person Singular
nunties
du meldest
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es melde
1. Person Plural
nuntiemus
wir melden
2. Person Plural
nuntietis
ihr meldet
3. Person Plural
nuntient
sie melden
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde gemeldet
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest gemeldet
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde gemeldet
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden gemeldet
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet gemeldet
3. Person Plural
nuntientur
sie werden gemeldet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich meldete
2. Person Singular
nuntiabas
du meldetest
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es meldete
1. Person Plural
nuntiabamus
wir meldeten
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr meldetet
3. Person Plural
nuntiabant
sie meldeten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde gemeldet
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest gemeldet
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde gemeldet
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden gemeldet
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet gemeldet
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden gemeldet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich meldete
2. Person Singular
nuntiares
du meldetest
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es meldete
1. Person Plural
nuntiaremus
wir meldeten
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr meldetet
3. Person Plural
nuntiarent
sie meldeten
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde gemeldet
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest gemeldet
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde gemeldet
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden gemeldet
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet gemeldet
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden gemeldet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde melden
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst melden
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird melden
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden melden
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet melden
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden melden
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde gemeldet werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst gemeldet werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird gemeldet werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden gemeldet werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet gemeldet werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden gemeldet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe gemeldet
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast gemeldet
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat gemeldet
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben gemeldet
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt gemeldet
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben gemeldet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin gemeldet worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist gemeldet worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist gemeldet worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind gemeldet worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid gemeldet worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind gemeldet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe gemeldet
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest gemeldet
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe gemeldet
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben gemeldet
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet gemeldet
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben gemeldet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei gemeldet worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest gemeldet worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei gemeldet worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien gemeldet worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet gemeldet worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien gemeldet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte gemeldet
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest gemeldet
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte gemeldet
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten gemeldet
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet gemeldet
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten gemeldet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war gemeldet worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst gemeldet worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war gemeldet worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren gemeldet worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart gemeldet worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren gemeldet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte gemeldet
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest gemeldet
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte gemeldet
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten gemeldet
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet gemeldet
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten gemeldet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre gemeldet worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest gemeldet worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre gemeldet worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären gemeldet worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret gemeldet worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären gemeldet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde gemeldet haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst gemeldet haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird gemeldet haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden gemeldet haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet gemeldet haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden gemeldet haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde gemeldet worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst gemeldet worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird gemeldet worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden gemeldet worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet gemeldet worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden gemeldet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
melden
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
gemeldet haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
melden werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
gemeldet werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
gemeldet worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig gemeldet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
melde!
2. Person Plural
nuntiate
meldet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Melden
Genitiv
nuntiandi
des Meldens
Dativ
nuntiando
dem Melden
Akkusativ
nuntiandum
das Melden
Ablativ
nuntiando
durch das Melden
Vokativ
nuntiande
Melden!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich gebe an
2. Person Singular
nuntias
du gibst an
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es gibt an
1. Person Plural
nuntiamus
wir geben an
2. Person Plural
nuntiatis
ihr gebt an
3. Person Plural
nuntiant
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde angegeben
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst angegeben
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird angegeben
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden angegeben
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden angegeben
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich gebe an
2. Person Singular
nunties
du gebest an
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es gebe an
1. Person Plural
nuntiemus
wir geben an
2. Person Plural
nuntietis
ihr gebet an
3. Person Plural
nuntient
sie geben an
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde angegeben
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest angegeben
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde angegeben
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden angegeben
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet angegeben
3. Person Plural
nuntientur
sie werden angegeben
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich gab an
2. Person Singular
nuntiabas
du gabst an
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es gab an
1. Person Plural
nuntiabamus
wir gaben an
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr gabt an
3. Person Plural
nuntiabant
sie gaben an
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde angegeben
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest angegeben
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde angegeben
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden angegeben
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet angegeben
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden angegeben
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich gäbe an
2. Person Singular
nuntiares
du gäbest an
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es gäbe an
1. Person Plural
nuntiaremus
wir gäben an
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr gäbet an
3. Person Plural
nuntiarent
sie gäben an
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde angegeben
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest angegeben
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde angegeben
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden angegeben
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet angegeben
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden angegeben
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde angeben
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst angeben
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird angeben
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden angeben
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet angeben
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden angeben
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde angegeben werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst angegeben werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird angegeben werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden angegeben werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet angegeben werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden angegeben werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe angegeben
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast angegeben
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat angegeben
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt angegeben
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin angegeben worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist angegeben worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist angegeben worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind angegeben worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid angegeben worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind angegeben worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe angegeben
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest angegeben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe angegeben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben angegeben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet angegeben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben angegeben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei angegeben worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest angegeben worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei angegeben worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien angegeben worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet angegeben worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien angegeben worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte angegeben
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest angegeben
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte angegeben
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten angegeben
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet angegeben
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten angegeben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war angegeben worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst angegeben worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war angegeben worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren angegeben worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart angegeben worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren angegeben worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte angegeben
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest angegeben
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte angegeben
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten angegeben
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet angegeben
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten angegeben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre angegeben worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest angegeben worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre angegeben worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären angegeben worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret angegeben worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären angegeben worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde angegeben haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst angegeben haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird angegeben haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden angegeben haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet angegeben haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden angegeben haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde angegeben worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst angegeben worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird angegeben worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden angegeben worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet angegeben worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden angegeben worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
angeben
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
angegeben haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
angeben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
angegeben werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
angegeben worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig angegeben werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
gib an!
2. Person Plural
nuntiate
gebt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Angeben
Genitiv
nuntiandi
des Angebens
Dativ
nuntiando
dem Angeben
Akkusativ
nuntiandum
das Angeben
Ablativ
nuntiando
durch das Angeben
Vokativ
nuntiande
Angeben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich kündige an
2. Person Singular
nuntias
du kündigst an
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es kündigt an
1. Person Plural
nuntiamus
wir kündigen an
2. Person Plural
nuntiatis
ihr kündigt an
3. Person Plural
nuntiant
sie kündigen an
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde angekündigt
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst angekündigt
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird angekündigt
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden angekündigt
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet angekündigt
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden angekündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich kündige an
2. Person Singular
nunties
du kündigest an
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es kündige an
1. Person Plural
nuntiemus
wir kündigen an
2. Person Plural
nuntietis
ihr kündiget an
3. Person Plural
nuntient
sie kündigen an
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde angekündigt
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest angekündigt
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde angekündigt
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden angekündigt
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet angekündigt
3. Person Plural
nuntientur
sie werden angekündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich kündigte an
2. Person Singular
nuntiabas
du kündigtest an
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es kündigte an
1. Person Plural
nuntiabamus
wir kündigten an
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr kündigtet an
3. Person Plural
nuntiabant
sie kündigten an
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde angekündigt
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest angekündigt
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde angekündigt
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden angekündigt
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet angekündigt
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden angekündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich kündigte an
2. Person Singular
nuntiares
du kündigtest an
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es kündigte an
1. Person Plural
nuntiaremus
wir kündigten an
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr kündigtet an
3. Person Plural
nuntiarent
sie kündigten an
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde angekündigt
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest angekündigt
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde angekündigt
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden angekündigt
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet angekündigt
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden angekündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde ankündigen
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst ankündigen
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird ankündigen
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden ankündigen
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet ankündigen
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden ankündigen
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde angekündigt werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst angekündigt werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird angekündigt werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden angekündigt werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet angekündigt werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden angekündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe angekündigt
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast angekündigt
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat angekündigt
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben angekündigt
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt angekündigt
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben angekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin angekündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist angekündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist angekündigt worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind angekündigt worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid angekündigt worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind angekündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe angekündigt
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest angekündigt
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe angekündigt
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben angekündigt
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet angekündigt
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben angekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei angekündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest angekündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei angekündigt worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien angekündigt worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet angekündigt worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien angekündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte angekündigt
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest angekündigt
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte angekündigt
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten angekündigt
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet angekündigt
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten angekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war angekündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst angekündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war angekündigt worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren angekündigt worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart angekündigt worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren angekündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte angekündigt
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest angekündigt
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte angekündigt
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten angekündigt
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet angekündigt
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten angekündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre angekündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest angekündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre angekündigt worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären angekündigt worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret angekündigt worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären angekündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde angekündigt haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst angekündigt haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird angekündigt haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden angekündigt haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet angekündigt haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden angekündigt haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde angekündigt worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst angekündigt worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird angekündigt worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden angekündigt worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet angekündigt worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden angekündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
ankündigen
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
angekündigt haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
ankündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
angekündigt werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
angekündigt worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig angekündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
kündige an; kündig an!
2. Person Plural
nuntiate
kündigt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Ankündigen
Genitiv
nuntiandi
des Ankündigens
Dativ
nuntiando
dem Ankündigen
Akkusativ
nuntiandum
das Ankündigen
Ablativ
nuntiando
durch das Ankündigen
Vokativ
nuntiande
Ankündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich zeige an
2. Person Singular
nuntias
du zeigst an
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es zeigt an
1. Person Plural
nuntiamus
wir zeigen an
2. Person Plural
nuntiatis
ihr zeigt an
3. Person Plural
nuntiant
sie zeigen an
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde angezeigt
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst angezeigt
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird angezeigt
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden angezeigt
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet angezeigt
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden angezeigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich zeige an
2. Person Singular
nunties
du zeigest an
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es zeige an
1. Person Plural
nuntiemus
wir zeigen an
2. Person Plural
nuntietis
ihr zeiget an
3. Person Plural
nuntient
sie zeigen an
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde angezeigt
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest angezeigt
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde angezeigt
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden angezeigt
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet angezeigt
3. Person Plural
nuntientur
sie werden angezeigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich zeigte an
2. Person Singular
nuntiabas
du zeigtest an
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es zeigte an
1. Person Plural
nuntiabamus
wir zeigten an
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr zeigtet an
3. Person Plural
nuntiabant
sie zeigten an
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde angezeigt
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest angezeigt
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde angezeigt
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden angezeigt
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet angezeigt
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden angezeigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich zeigte an
2. Person Singular
nuntiares
du zeigtest an
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es zeigte an
1. Person Plural
nuntiaremus
wir zeigten an
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr zeigtet an
3. Person Plural
nuntiarent
sie zeigten an
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde angezeigt
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest angezeigt
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde angezeigt
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden angezeigt
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet angezeigt
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden angezeigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde anzeigen
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst anzeigen
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird anzeigen
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden anzeigen
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet anzeigen
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden anzeigen
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde angezeigt werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst angezeigt werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird angezeigt werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden angezeigt werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet angezeigt werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden angezeigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe angezeigt
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast angezeigt
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat angezeigt
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben angezeigt
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt angezeigt
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben angezeigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin angezeigt worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist angezeigt worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist angezeigt worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind angezeigt worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid angezeigt worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind angezeigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe angezeigt
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest angezeigt
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe angezeigt
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben angezeigt
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet angezeigt
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben angezeigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei angezeigt worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest angezeigt worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei angezeigt worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien angezeigt worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet angezeigt worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien angezeigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte angezeigt
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest angezeigt
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte angezeigt
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten angezeigt
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet angezeigt
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten angezeigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war angezeigt worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst angezeigt worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war angezeigt worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren angezeigt worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart angezeigt worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren angezeigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte angezeigt
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest angezeigt
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte angezeigt
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten angezeigt
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet angezeigt
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten angezeigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre angezeigt worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest angezeigt worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre angezeigt worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären angezeigt worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret angezeigt worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären angezeigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde angezeigt haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst angezeigt haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird angezeigt haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden angezeigt haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet angezeigt haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden angezeigt haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde angezeigt worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst angezeigt worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird angezeigt worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden angezeigt worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet angezeigt worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden angezeigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
anzeigen
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
angezeigt haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
anzeigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
angezeigt werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
angezeigt worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig angezeigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
zeige an; zeig an!
2. Person Plural
nuntiate
zeigt an!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Anzeigen
Genitiv
nuntiandi
des Anzeigens
Dativ
nuntiando
dem Anzeigen
Akkusativ
nuntiandum
das Anzeigen
Ablativ
nuntiando
durch das Anzeigen
Vokativ
nuntiande
Anzeigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich berichte
2. Person Singular
nuntias
du berichtest
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es berichtet
1. Person Plural
nuntiamus
wir berichten
2. Person Plural
nuntiatis
ihr berichtet
3. Person Plural
nuntiant
sie berichten
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde berichtet
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst berichtet
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird berichtet
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden berichtet
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet berichtet
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden berichtet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich berichte
2. Person Singular
nunties
du berichtest
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es berichte
1. Person Plural
nuntiemus
wir berichten
2. Person Plural
nuntietis
ihr berichtet
3. Person Plural
nuntient
sie berichten
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde berichtet
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest berichtet
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde berichtet
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden berichtet
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet berichtet
3. Person Plural
nuntientur
sie werden berichtet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich berichtete
2. Person Singular
nuntiabas
du berichtetest
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es berichtete
1. Person Plural
nuntiabamus
wir berichteten
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr berichtetet
3. Person Plural
nuntiabant
sie berichteten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde berichtet
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest berichtet
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde berichtet
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden berichtet
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet berichtet
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden berichtet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich berichtete
2. Person Singular
nuntiares
du berichtetest
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es berichtete
1. Person Plural
nuntiaremus
wir berichteten
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr berichtetet
3. Person Plural
nuntiarent
sie berichteten
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde berichtet
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest berichtet
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde berichtet
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden berichtet
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet berichtet
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden berichtet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde berichten
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst berichten
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird berichten
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden berichten
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet berichten
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden berichten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde berichtet werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst berichtet werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird berichtet werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden berichtet werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet berichtet werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden berichtet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe berichtet
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast berichtet
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat berichtet
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben berichtet
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt berichtet
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben berichtet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin berichtet worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist berichtet worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist berichtet worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind berichtet worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid berichtet worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind berichtet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe berichtet
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest berichtet
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe berichtet
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben berichtet
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet berichtet
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben berichtet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei berichtet worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest berichtet worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei berichtet worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien berichtet worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet berichtet worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien berichtet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte berichtet
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest berichtet
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte berichtet
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten berichtet
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet berichtet
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten berichtet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war berichtet worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst berichtet worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war berichtet worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren berichtet worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart berichtet worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren berichtet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte berichtet
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest berichtet
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte berichtet
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten berichtet
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet berichtet
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten berichtet
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre berichtet worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest berichtet worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre berichtet worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären berichtet worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret berichtet worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären berichtet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde berichtet haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst berichtet haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird berichtet haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden berichtet haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet berichtet haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden berichtet haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde berichtet worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst berichtet worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird berichtet worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden berichtet worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet berichtet worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden berichtet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
berichten
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
berichtet haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
berichten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
berichtet werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
berichtet worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig berichtet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
berichte!
2. Person Plural
nuntiate
berichtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Berichten
Genitiv
nuntiandi
des Berichtens
Dativ
nuntiando
dem Berichten
Akkusativ
nuntiandum
das Berichten
Ablativ
nuntiando
durch das Berichten
Vokativ
nuntiande
Berichten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
2. Person Singular
nuntias
3. Person Singular
nuntiat
1. Person Plural
nuntiamus
2. Person Plural
nuntiatis
3. Person Plural
nuntiant
Passiv
1. Person Singular
nuntior
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
3. Person Singular
nuntiatur
1. Person Plural
nuntiamur
2. Person Plural
nuntiamini
3. Person Plural
nuntiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
2. Person Singular
nunties
3. Person Singular
nuntiet
1. Person Plural
nuntiemus
2. Person Plural
nuntietis
3. Person Plural
nuntient
Passiv
1. Person Singular
nuntier
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
3. Person Singular
nuntietur
1. Person Plural
nuntiemur
2. Person Plural
nuntiemini
3. Person Plural
nuntientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
2. Person Singular
nuntiabas
3. Person Singular
nuntiabat
1. Person Plural
nuntiabamus
2. Person Plural
nuntiabatis
3. Person Plural
nuntiabant
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
3. Person Singular
nuntiabatur
1. Person Plural
nuntiabamur
2. Person Plural
nuntiabamini
3. Person Plural
nuntiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
2. Person Singular
nuntiares
3. Person Singular
nuntiaret
1. Person Plural
nuntiaremus
2. Person Plural
nuntiaretis
3. Person Plural
nuntiarent
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
3. Person Singular
nuntiaretur
1. Person Plural
nuntiaremur
2. Person Plural
nuntiaremini
3. Person Plural
nuntiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
2. Person Singular
nuntiabis
3. Person Singular
nuntiabit
1. Person Plural
nuntiabimus
2. Person Plural
nuntiabitis
3. Person Plural
nuntiabunt
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
3. Person Singular
nuntiabitur
1. Person Plural
nuntiabimur
2. Person Plural
nuntiabimini
3. Person Plural
nuntiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
2. Person Singular
nuntiavisti
3. Person Singular
nuntiavit
1. Person Plural
nuntiavimus
2. Person Plural
nuntiavistis
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
2. Person Singular
nuntiatus es
3. Person Singular
nuntiatus est
1. Person Plural
nuntiati sumus
2. Person Plural
nuntiati estis
3. Person Plural
nuntiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
2. Person Singular
nuntiatus sis
3. Person Singular
nuntiatus sit
1. Person Plural
nuntiati simus
2. Person Plural
nuntiati sitis
3. Person Plural
nuntiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
2. Person Singular
nuntiaveras
3. Person Singular
nuntiaverat
1. Person Plural
nuntiaveramus
2. Person Plural
nuntiaveratis
3. Person Plural
nuntiaverant
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
2. Person Singular
nuntiatus eras
3. Person Singular
nuntiatus erat
1. Person Plural
nuntiati eramus
2. Person Plural
nuntiati eratis
3. Person Plural
nuntiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
2. Person Singular
nuntiavisses
3. Person Singular
nuntiavisset
1. Person Plural
nuntiavissemus
2. Person Plural
nuntiavissetis
3. Person Plural
nuntiavissent
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
2. Person Singular
nuntiatus esses
3. Person Singular
nuntiatus esset
1. Person Plural
nuntiati essemus
2. Person Plural
nuntiati essetis
3. Person Plural
nuntiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
2. Person Singular
nuntiatus eris
3. Person Singular
nuntiatus erit
1. Person Plural
nuntiati erimus
2. Person Plural
nuntiati eritis
3. Person Plural
nuntiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
!
2. Person Plural
nuntiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
Genitiv
nuntiandi
Dativ
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
Vokativ
nuntiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich hinterbringe
2. Person Singular
nuntias
du hinterbringst
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es hinterbringt
1. Person Plural
nuntiamus
wir hinterbringen
2. Person Plural
nuntiatis
ihr hinterbringt
3. Person Plural
nuntiant
sie hinterbringen
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde hinterbracht
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst hinterbracht
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird hinterbracht
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden hinterbracht
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden hinterbracht
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich hinterbringe
2. Person Singular
nunties
du hinterbringest
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es hinterbringe
1. Person Plural
nuntiemus
wir hinterbringen
2. Person Plural
nuntietis
ihr hinterbringet
3. Person Plural
nuntient
sie hinterbringen
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde hinterbracht
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest hinterbracht
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde hinterbracht
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden hinterbracht
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet hinterbracht
3. Person Plural
nuntientur
sie werden hinterbracht
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich hinterbrachte
2. Person Singular
nuntiabas
du hinterbrachtest
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es hinterbrachte
1. Person Plural
nuntiabamus
wir hinterbrachten
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr hinterbrachtet
3. Person Plural
nuntiabant
sie hinterbrachten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde hinterbracht
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest hinterbracht
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde hinterbracht
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden hinterbracht
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden hinterbracht
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich hinterbrächte
2. Person Singular
nuntiares
du hinterbrächtest
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es hinterbrächte
1. Person Plural
nuntiaremus
wir hinterbrächten
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr hinterbrächtet
3. Person Plural
nuntiarent
sie hinterbrächten
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde hinterbracht
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest hinterbracht
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde hinterbracht
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden hinterbracht
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden hinterbracht
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde hinterbringen
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst hinterbringen
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird hinterbringen
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden hinterbringen
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet hinterbringen
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden hinterbringen
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde hinterbracht werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst hinterbracht werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird hinterbracht werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden hinterbracht werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet hinterbracht werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden hinterbracht werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe hinterbracht
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast hinterbracht
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat hinterbracht
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben hinterbracht
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt hinterbracht
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben hinterbracht
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin hinterbracht worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist hinterbracht worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist hinterbracht worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind hinterbracht worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid hinterbracht worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind hinterbracht worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe hinterbracht
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest hinterbracht
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe hinterbracht
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben hinterbracht
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben hinterbracht
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei hinterbracht worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest hinterbracht worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei hinterbracht worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien hinterbracht worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet hinterbracht worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien hinterbracht worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte hinterbracht
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest hinterbracht
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte hinterbracht
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten hinterbracht
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten hinterbracht
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war hinterbracht worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst hinterbracht worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war hinterbracht worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren hinterbracht worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart hinterbracht worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren hinterbracht worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte hinterbracht
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest hinterbracht
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte hinterbracht
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten hinterbracht
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet hinterbracht
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten hinterbracht
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre hinterbracht worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest hinterbracht worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre hinterbracht worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären hinterbracht worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret hinterbracht worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären hinterbracht worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde hinterbracht haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst hinterbracht haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird hinterbracht haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden hinterbracht haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet hinterbracht haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden hinterbracht haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde hinterbracht worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst hinterbracht worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird hinterbracht worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden hinterbracht worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet hinterbracht worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden hinterbracht worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
hinterbringen
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
hinterbracht haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
hinterbringen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
hinterbracht werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
hinterbracht worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig hinterbracht werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
hinterbringe; hinterbring!
2. Person Plural
nuntiate
hinterbringt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Hinterbringen
Genitiv
nuntiandi
des Hinterbringens
Dativ
nuntiando
dem Hinterbringen
Akkusativ
nuntiandum
das Hinterbringen
Ablativ
nuntiando
durch das Hinterbringen
Vokativ
nuntiande
Hinterbringen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
2. Person Singular
nuntias
3. Person Singular
nuntiat
1. Person Plural
nuntiamus
2. Person Plural
nuntiatis
3. Person Plural
nuntiant
Passiv
1. Person Singular
nuntior
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
3. Person Singular
nuntiatur
1. Person Plural
nuntiamur
2. Person Plural
nuntiamini
3. Person Plural
nuntiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
2. Person Singular
nunties
3. Person Singular
nuntiet
1. Person Plural
nuntiemus
2. Person Plural
nuntietis
3. Person Plural
nuntient
Passiv
1. Person Singular
nuntier
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
3. Person Singular
nuntietur
1. Person Plural
nuntiemur
2. Person Plural
nuntiemini
3. Person Plural
nuntientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
2. Person Singular
nuntiabas
3. Person Singular
nuntiabat
1. Person Plural
nuntiabamus
2. Person Plural
nuntiabatis
3. Person Plural
nuntiabant
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
3. Person Singular
nuntiabatur
1. Person Plural
nuntiabamur
2. Person Plural
nuntiabamini
3. Person Plural
nuntiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
2. Person Singular
nuntiares
3. Person Singular
nuntiaret
1. Person Plural
nuntiaremus
2. Person Plural
nuntiaretis
3. Person Plural
nuntiarent
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
3. Person Singular
nuntiaretur
1. Person Plural
nuntiaremur
2. Person Plural
nuntiaremini
3. Person Plural
nuntiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
2. Person Singular
nuntiabis
3. Person Singular
nuntiabit
1. Person Plural
nuntiabimus
2. Person Plural
nuntiabitis
3. Person Plural
nuntiabunt
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
3. Person Singular
nuntiabitur
1. Person Plural
nuntiabimur
2. Person Plural
nuntiabimini
3. Person Plural
nuntiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
2. Person Singular
nuntiavisti
3. Person Singular
nuntiavit
1. Person Plural
nuntiavimus
2. Person Plural
nuntiavistis
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
2. Person Singular
nuntiatus es
3. Person Singular
nuntiatus est
1. Person Plural
nuntiati sumus
2. Person Plural
nuntiati estis
3. Person Plural
nuntiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
2. Person Singular
nuntiatus sis
3. Person Singular
nuntiatus sit
1. Person Plural
nuntiati simus
2. Person Plural
nuntiati sitis
3. Person Plural
nuntiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
2. Person Singular
nuntiaveras
3. Person Singular
nuntiaverat
1. Person Plural
nuntiaveramus
2. Person Plural
nuntiaveratis
3. Person Plural
nuntiaverant
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
2. Person Singular
nuntiatus eras
3. Person Singular
nuntiatus erat
1. Person Plural
nuntiati eramus
2. Person Plural
nuntiati eratis
3. Person Plural
nuntiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
2. Person Singular
nuntiavisses
3. Person Singular
nuntiavisset
1. Person Plural
nuntiavissemus
2. Person Plural
nuntiavissetis
3. Person Plural
nuntiavissent
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
2. Person Singular
nuntiatus esses
3. Person Singular
nuntiatus esset
1. Person Plural
nuntiati essemus
2. Person Plural
nuntiati essetis
3. Person Plural
nuntiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
2. Person Singular
nuntiatus eris
3. Person Singular
nuntiatus erit
1. Person Plural
nuntiati erimus
2. Person Plural
nuntiati eritis
3. Person Plural
nuntiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
!
2. Person Plural
nuntiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
Genitiv
nuntiandi
Dativ
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
Vokativ
nuntiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich verkündige
2. Person Singular
nuntias
du verkündigst
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es verkündigt
1. Person Plural
nuntiamus
wir verkündigen
2. Person Plural
nuntiatis
ihr verkündigt
3. Person Plural
nuntiant
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde verkündigt
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst verkündigt
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird verkündigt
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden verkündigt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich verkündige
2. Person Singular
nunties
du verkündigest
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es verkündige
1. Person Plural
nuntiemus
wir verkündigen
2. Person Plural
nuntietis
ihr verkündiget
3. Person Plural
nuntient
sie verkündigen
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde verkündigt
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest verkündigt
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde verkündigt
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden verkündigt
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet verkündigt
3. Person Plural
nuntientur
sie werden verkündigt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich verkündigte
2. Person Singular
nuntiabas
du verkündigtest
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
nuntiabamus
wir verkündigten
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
nuntiabant
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde verkündigt
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest verkündigt
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde verkündigt
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden verkündigt
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet verkündigt
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden verkündigt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich verkündigte
2. Person Singular
nuntiares
du verkündigtest
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es verkündigte
1. Person Plural
nuntiaremus
wir verkündigten
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr verkündigtet
3. Person Plural
nuntiarent
sie verkündigten
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde verkündigt
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest verkündigt
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde verkündigt
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden verkündigt
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet verkündigt
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden verkündigt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde verkündigen
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst verkündigen
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird verkündigen
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden verkündigen
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet verkündigen
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden verkündigen
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde verkündigt werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst verkündigt werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird verkündigt werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden verkündigt werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet verkündigt werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden verkündigt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe verkündigt
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast verkündigt
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat verkündigt
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt verkündigt
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin verkündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist verkündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist verkündigt worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind verkündigt worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid verkündigt worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind verkündigt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe verkündigt
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest verkündigt
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe verkündigt
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben verkündigt
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet verkündigt
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben verkündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei verkündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest verkündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei verkündigt worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien verkündigt worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet verkündigt worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien verkündigt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte verkündigt
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest verkündigt
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte verkündigt
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten verkündigt
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet verkündigt
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war verkündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst verkündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war verkündigt worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren verkündigt worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart verkündigt worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren verkündigt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte verkündigt
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest verkündigt
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte verkündigt
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten verkündigt
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet verkündigt
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten verkündigt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre verkündigt worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest verkündigt worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre verkündigt worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären verkündigt worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret verkündigt worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären verkündigt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde verkündigt haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst verkündigt haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird verkündigt haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden verkündigt haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet verkündigt haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden verkündigt haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde verkündigt worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst verkündigt worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird verkündigt worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden verkündigt worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet verkündigt worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden verkündigt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
verkündigen
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
verkündigt haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
verkündigen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
verkündigt werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
verkündigt worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig verkündigt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
verkündige; verkündig!
2. Person Plural
nuntiate
verkündigt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Verkündigen
Genitiv
nuntiandi
des Verkündigens
Dativ
nuntiando
dem Verkündigen
Akkusativ
nuntiandum
das Verkündigen
Ablativ
nuntiando
durch das Verkündigen
Vokativ
nuntiande
Verkündigen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
ich warne
2. Person Singular
nuntias
du warnst
3. Person Singular
nuntiat
er/sie/es warnt
1. Person Plural
nuntiamus
wir warnen
2. Person Plural
nuntiatis
ihr warnt
3. Person Plural
nuntiant
sie warnen
Passiv
1. Person Singular
nuntior
ich werde gewarnt
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
du wirst gewarnt
3. Person Singular
nuntiatur
er/sie/es wird gewarnt
1. Person Plural
nuntiamur
wir werden gewarnt
2. Person Plural
nuntiamini
ihr werdet gewarnt
3. Person Plural
nuntiantur
sie werden gewarnt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
ich warne
2. Person Singular
nunties
du warnest
3. Person Singular
nuntiet
er/sie/es warne
1. Person Plural
nuntiemus
wir warnen
2. Person Plural
nuntietis
ihr warnet
3. Person Plural
nuntient
sie warnen
Passiv
1. Person Singular
nuntier
ich werde gewarnt
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
du werdest gewarnt
3. Person Singular
nuntietur
er/sie/es werde gewarnt
1. Person Plural
nuntiemur
wir werden gewarnt
2. Person Plural
nuntiemini
ihr werdet gewarnt
3. Person Plural
nuntientur
sie werden gewarnt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
ich warnte
2. Person Singular
nuntiabas
du warntest
3. Person Singular
nuntiabat
er/sie/es warnte
1. Person Plural
nuntiabamus
wir warnten
2. Person Plural
nuntiabatis
ihr warntet
3. Person Plural
nuntiabant
sie warnten
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
ich wurde gewarnt
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
du wurdest gewarnt
3. Person Singular
nuntiabatur
er/sie/es wurde gewarnt
1. Person Plural
nuntiabamur
wir wurden gewarnt
2. Person Plural
nuntiabamini
ihr wurdet gewarnt
3. Person Plural
nuntiabantur
sie wurden gewarnt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
ich warnte
2. Person Singular
nuntiares
du warntest
3. Person Singular
nuntiaret
er/sie/es warnte
1. Person Plural
nuntiaremus
wir warnten
2. Person Plural
nuntiaretis
ihr warntet
3. Person Plural
nuntiarent
sie warnten
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
ich würde gewarnt
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
du würdest gewarnt
3. Person Singular
nuntiaretur
er/sie/es würde gewarnt
1. Person Plural
nuntiaremur
wir würden gewarnt
2. Person Plural
nuntiaremini
ihr würdet gewarnt
3. Person Plural
nuntiarentur
sie würden gewarnt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
ich werde warnen
2. Person Singular
nuntiabis
du wirst warnen
3. Person Singular
nuntiabit
er/sie/es wird warnen
1. Person Plural
nuntiabimus
wir werden warnen
2. Person Plural
nuntiabitis
ihr werdet warnen
3. Person Plural
nuntiabunt
sie werden warnen
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
ich werde gewarnt werden
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
du wirst gewarnt werden
3. Person Singular
nuntiabitur
er/sie/es wird gewarnt werden
1. Person Plural
nuntiabimur
wir werden gewarnt werden
2. Person Plural
nuntiabimini
ihr werdet gewarnt werden
3. Person Plural
nuntiabuntur
sie werden gewarnt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
ich habe gewarnt
2. Person Singular
nuntiavisti
du hast gewarnt
3. Person Singular
nuntiavit
er/sie/es hat gewarnt
1. Person Plural
nuntiavimus
wir haben gewarnt
2. Person Plural
nuntiavistis
ihr habt gewarnt
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
sie haben gewarnt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
ich bin gewarnt worden
2. Person Singular
nuntiatus es
du bist gewarnt worden
3. Person Singular
nuntiatus est
er/sie/es ist gewarnt worden
1. Person Plural
nuntiati sumus
wir sind gewarnt worden
2. Person Plural
nuntiati estis
ihr seid gewarnt worden
3. Person Plural
nuntiati sunt
sie sind gewarnt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
ich habe gewarnt
2. Person Singular
nuntiaveris
du habest gewarnt
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es habe gewarnt
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir haben gewarnt
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr habet gewarnt
3. Person Plural
nuntiaverint
sie haben gewarnt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
ich sei gewarnt worden
2. Person Singular
nuntiatus sis
du seiest gewarnt worden
3. Person Singular
nuntiatus sit
er/sie/es sei gewarnt worden
1. Person Plural
nuntiati simus
wir seien gewarnt worden
2. Person Plural
nuntiati sitis
ihr seiet gewarnt worden
3. Person Plural
nuntiati sint
sie seien gewarnt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
ich hatte gewarnt
2. Person Singular
nuntiaveras
du hattest gewarnt
3. Person Singular
nuntiaverat
er/sie/es hatte gewarnt
1. Person Plural
nuntiaveramus
wir hatten gewarnt
2. Person Plural
nuntiaveratis
ihr hattet gewarnt
3. Person Plural
nuntiaverant
sie hatten gewarnt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
ich war gewarnt worden
2. Person Singular
nuntiatus eras
du warst gewarnt worden
3. Person Singular
nuntiatus erat
er/sie/es war gewarnt worden
1. Person Plural
nuntiati eramus
wir waren gewarnt worden
2. Person Plural
nuntiati eratis
ihr wart gewarnt worden
3. Person Plural
nuntiati erant
sie waren gewarnt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
ich hätte gewarnt
2. Person Singular
nuntiavisses
du hättest gewarnt
3. Person Singular
nuntiavisset
er/sie/es hätte gewarnt
1. Person Plural
nuntiavissemus
wir hätten gewarnt
2. Person Plural
nuntiavissetis
ihr hättet gewarnt
3. Person Plural
nuntiavissent
sie hätten gewarnt
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
ich wäre gewarnt worden
2. Person Singular
nuntiatus esses
du wärest gewarnt worden
3. Person Singular
nuntiatus esset
er/sie/es wäre gewarnt worden
1. Person Plural
nuntiati essemus
wir wären gewarnt worden
2. Person Plural
nuntiati essetis
ihr wäret gewarnt worden
3. Person Plural
nuntiati essent
sie wären gewarnt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
ich werde gewarnt haben
2. Person Singular
nuntiaveris
du wirst gewarnt haben
3. Person Singular
nuntiaverit
er/sie/es wird gewarnt haben
1. Person Plural
nuntiaverimus
wir werden gewarnt haben
2. Person Plural
nuntiaveritis
ihr werdet gewarnt haben
3. Person Plural
nuntiaverint
sie werden gewarnt haben
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
ich werde gewarnt worden sein
2. Person Singular
nuntiatus eris
du wirst gewarnt worden sein
3. Person Singular
nuntiatus erit
er/sie/es wird gewarnt worden sein
1. Person Plural
nuntiati erimus
wir werden gewarnt worden sein
2. Person Plural
nuntiati eritis
ihr werdet gewarnt worden sein
3. Person Plural
nuntiati erunt
sie werden gewarnt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
warnen
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
gewarnt haben
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
warnen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
gewarnt werden
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
gewarnt worden sein
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
künftig gewarnt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
warne; warn!
2. Person Plural
nuntiate
warnt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
das Warnen
Genitiv
nuntiandi
des Warnens
Dativ
nuntiando
dem Warnen
Akkusativ
nuntiandum
das Warnen
Ablativ
nuntiando
durch das Warnen
Vokativ
nuntiande
Warnen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
2. Person Singular
nuntias
3. Person Singular
nuntiat
1. Person Plural
nuntiamus
2. Person Plural
nuntiatis
3. Person Plural
nuntiant
Passiv
1. Person Singular
nuntior
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
3. Person Singular
nuntiatur
1. Person Plural
nuntiamur
2. Person Plural
nuntiamini
3. Person Plural
nuntiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
2. Person Singular
nunties
3. Person Singular
nuntiet
1. Person Plural
nuntiemus
2. Person Plural
nuntietis
3. Person Plural
nuntient
Passiv
1. Person Singular
nuntier
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
3. Person Singular
nuntietur
1. Person Plural
nuntiemur
2. Person Plural
nuntiemini
3. Person Plural
nuntientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
2. Person Singular
nuntiabas
3. Person Singular
nuntiabat
1. Person Plural
nuntiabamus
2. Person Plural
nuntiabatis
3. Person Plural
nuntiabant
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
3. Person Singular
nuntiabatur
1. Person Plural
nuntiabamur
2. Person Plural
nuntiabamini
3. Person Plural
nuntiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
2. Person Singular
nuntiares
3. Person Singular
nuntiaret
1. Person Plural
nuntiaremus
2. Person Plural
nuntiaretis
3. Person Plural
nuntiarent
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
3. Person Singular
nuntiaretur
1. Person Plural
nuntiaremur
2. Person Plural
nuntiaremini
3. Person Plural
nuntiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
2. Person Singular
nuntiabis
3. Person Singular
nuntiabit
1. Person Plural
nuntiabimus
2. Person Plural
nuntiabitis
3. Person Plural
nuntiabunt
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
3. Person Singular
nuntiabitur
1. Person Plural
nuntiabimur
2. Person Plural
nuntiabimini
3. Person Plural
nuntiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
2. Person Singular
nuntiavisti
3. Person Singular
nuntiavit
1. Person Plural
nuntiavimus
2. Person Plural
nuntiavistis
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
2. Person Singular
nuntiatus es
3. Person Singular
nuntiatus est
1. Person Plural
nuntiati sumus
2. Person Plural
nuntiati estis
3. Person Plural
nuntiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
2. Person Singular
nuntiatus sis
3. Person Singular
nuntiatus sit
1. Person Plural
nuntiati simus
2. Person Plural
nuntiati sitis
3. Person Plural
nuntiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
2. Person Singular
nuntiaveras
3. Person Singular
nuntiaverat
1. Person Plural
nuntiaveramus
2. Person Plural
nuntiaveratis
3. Person Plural
nuntiaverant
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
2. Person Singular
nuntiatus eras
3. Person Singular
nuntiatus erat
1. Person Plural
nuntiati eramus
2. Person Plural
nuntiati eratis
3. Person Plural
nuntiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
2. Person Singular
nuntiavisses
3. Person Singular
nuntiavisset
1. Person Plural
nuntiavissemus
2. Person Plural
nuntiavissetis
3. Person Plural
nuntiavissent
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
2. Person Singular
nuntiatus esses
3. Person Singular
nuntiatus esset
1. Person Plural
nuntiati essemus
2. Person Plural
nuntiati essetis
3. Person Plural
nuntiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
2. Person Singular
nuntiatus eris
3. Person Singular
nuntiatus erit
1. Person Plural
nuntiati erimus
2. Person Plural
nuntiati eritis
3. Person Plural
nuntiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
!
2. Person Plural
nuntiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
Genitiv
nuntiandi
Dativ
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
Vokativ
nuntiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntio
2. Person Singular
nuntias
3. Person Singular
nuntiat
1. Person Plural
nuntiamus
2. Person Plural
nuntiatis
3. Person Plural
nuntiant
Passiv
1. Person Singular
nuntior
2. Person Singular
nuntiaris nuntiare
3. Person Singular
nuntiatur
1. Person Plural
nuntiamur
2. Person Plural
nuntiamini
3. Person Plural
nuntiantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiem
2. Person Singular
nunties
3. Person Singular
nuntiet
1. Person Plural
nuntiemus
2. Person Plural
nuntietis
3. Person Plural
nuntient
Passiv
1. Person Singular
nuntier
2. Person Singular
nuntieris nuntiere
3. Person Singular
nuntietur
1. Person Plural
nuntiemur
2. Person Plural
nuntiemini
3. Person Plural
nuntientur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabam
2. Person Singular
nuntiabas
3. Person Singular
nuntiabat
1. Person Plural
nuntiabamus
2. Person Plural
nuntiabatis
3. Person Plural
nuntiabant
Passiv
1. Person Singular
nuntiabar
2. Person Singular
nuntiabaris nuntiabare
3. Person Singular
nuntiabatur
1. Person Plural
nuntiabamur
2. Person Plural
nuntiabamini
3. Person Plural
nuntiabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiarem
2. Person Singular
nuntiares
3. Person Singular
nuntiaret
1. Person Plural
nuntiaremus
2. Person Plural
nuntiaretis
3. Person Plural
nuntiarent
Passiv
1. Person Singular
nuntiarer
2. Person Singular
nuntiareris nuntiarere
3. Person Singular
nuntiaretur
1. Person Plural
nuntiaremur
2. Person Plural
nuntiaremini
3. Person Plural
nuntiarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
nuntiabo
2. Person Singular
nuntiabis
3. Person Singular
nuntiabit
1. Person Plural
nuntiabimus
2. Person Plural
nuntiabitis
3. Person Plural
nuntiabunt
Passiv
1. Person Singular
nuntiabor
2. Person Singular
nuntiaberis nuntiabere
3. Person Singular
nuntiabitur
1. Person Plural
nuntiabimur
2. Person Plural
nuntiabimini
3. Person Plural
nuntiabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavi
2. Person Singular
nuntiavisti
3. Person Singular
nuntiavit
1. Person Plural
nuntiavimus
2. Person Plural
nuntiavistis
3. Person Plural
nuntiaverunt nuntiavere
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sum
2. Person Singular
nuntiatus es
3. Person Singular
nuntiatus est
1. Person Plural
nuntiati sumus
2. Person Plural
nuntiati estis
3. Person Plural
nuntiati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaverim
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus sim
2. Person Singular
nuntiatus sis
3. Person Singular
nuntiatus sit
1. Person Plural
nuntiati simus
2. Person Plural
nuntiati sitis
3. Person Plural
nuntiati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
nuntiaveram
2. Person Singular
nuntiaveras
3. Person Singular
nuntiaverat
1. Person Plural
nuntiaveramus
2. Person Plural
nuntiaveratis
3. Person Plural
nuntiaverant
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus eram
2. Person Singular
nuntiatus eras
3. Person Singular
nuntiatus erat
1. Person Plural
nuntiati eramus
2. Person Plural
nuntiati eratis
3. Person Plural
nuntiati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavissem
2. Person Singular
nuntiavisses
3. Person Singular
nuntiavisset
1. Person Plural
nuntiavissemus
2. Person Plural
nuntiavissetis
3. Person Plural
nuntiavissent
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus essem
2. Person Singular
nuntiatus esses
3. Person Singular
nuntiatus esset
1. Person Plural
nuntiati essemus
2. Person Plural
nuntiati essetis
3. Person Plural
nuntiati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
nuntiavero
2. Person Singular
nuntiaveris
3. Person Singular
nuntiaverit
1. Person Plural
nuntiaverimus
2. Person Plural
nuntiaveritis
3. Person Plural
nuntiaverint
Passiv
1. Person Singular
nuntiatus ero
2. Person Singular
nuntiatus eris
3. Person Singular
nuntiatus erit
1. Person Plural
nuntiati erimus
2. Person Plural
nuntiati eritis
3. Person Plural
nuntiati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
nuntiare
Vorzeitigkeit
nuntiavisse
Nachzeitigkeit
nuntiaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
nuntiari nuntiarier
Vorzeitigkeit
nuntiatum esse
Nachzeitigkeit
nuntiatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
nuntia
!
2. Person Plural
nuntiate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
nuntiato
3. Person Singular
nuntiato
2. Person Plural
nuntiatote
3. Person Plural
nuntianto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
nuntiare
Genitiv
nuntiandi
Dativ
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
Vokativ
nuntiande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiandus
nuntianda
nuntiandum
Genitiv
nuntiandi
nuntiandae
nuntiandi
Dativ
nuntiando
nuntiandae
nuntiando
Akkusativ
nuntiandum
nuntiandam
nuntiandum
Ablativ
nuntiando
nuntianda
nuntiando
Vokativ
nuntiande
nuntianda
nuntiandum
Plural
Nominativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Genitiv
nuntiandorum
nuntiandarum
nuntiandorum
Dativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Akkusativ
nuntiandos
nuntiandas
nuntianda
Ablativ
nuntiandis
nuntiandis
nuntiandis
Vokativ
nuntiandi
nuntiandae
nuntianda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntians
nuntians
nuntians
Genitiv
nuntiantis
nuntiantis
nuntiantis
Dativ
nuntianti
nuntianti
nuntianti
Akkusativ
nuntiantem
nuntiantem
nuntians
Ablativ
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
nuntianti nuntiante
Vokativ
nuntians
nuntians
nuntians
Plural
Nominativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Genitiv
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
nuntiantium nuntiantum
Dativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Akkusativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Ablativ
nuntiantibus
nuntiantibus
nuntiantibus
Vokativ
nuntiantes
nuntiantes
nuntiantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiatus
nuntiata
nuntiatum
Genitiv
nuntiati
nuntiatae
nuntiati
Dativ
nuntiato
nuntiatae
nuntiato
Akkusativ
nuntiatum
nuntiatam
nuntiatum
Ablativ
nuntiato
nuntiata
nuntiato
Vokativ
nuntiate
nuntiata
nuntiatum
Plural
Nominativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Genitiv
nuntiatorum
nuntiatarum
nuntiatorum
Dativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Akkusativ
nuntiatos
nuntiatas
nuntiata
Ablativ
nuntiatis
nuntiatis
nuntiatis
Vokativ
nuntiati
nuntiatae
nuntiata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
nuntiaturus
nuntiatura
nuntiaturum
Genitiv
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiaturi
Dativ
nuntiaturo
nuntiaturae
nuntiaturo
Akkusativ
nuntiaturum
nuntiaturam
nuntiaturum
Ablativ
nuntiaturo
nuntiatura
nuntiaturo
Vokativ
nuntiature
nuntiatura
nuntiaturum
Plural
Nominativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Genitiv
nuntiaturorum
nuntiaturarum
nuntiaturorum
Dativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Akkusativ
nuntiaturos
nuntiaturas
nuntiatura
Ablativ
nuntiaturis
nuntiaturis
nuntiaturis
Vokativ
nuntiaturi
nuntiaturae
nuntiatura
Supina
Supin I
Supin II
nuntiatum
nuntiatu