Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nupto
|
ich heirate |
| 2. Person Singular |
nuptas
|
du heiratest |
| 3. Person Singular |
nuptat
|
er/sie/es heiratet |
| 1. Person Plural |
nuptamus
|
wir heiraten |
| 2. Person Plural |
nuptatis
|
ihr heiratet |
| 3. Person Plural |
nuptant
|
sie heiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptor
|
ich werde geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptaris nuptare
|
du wirst geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptatur
|
er/sie/es wird geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptamur
|
wir werden geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptamini
|
ihr werdet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptantur
|
sie werden geheiratet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptem
|
ich heirate |
| 2. Person Singular |
nuptes
|
du heiratest |
| 3. Person Singular |
nuptet
|
er/sie/es heirate |
| 1. Person Plural |
nuptemus
|
wir heiraten |
| 2. Person Plural |
nuptetis
|
ihr heiratet |
| 3. Person Plural |
nuptent
|
sie heiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nupter
|
ich werde geheiratet |
| 2. Person Singular |
nupteris nuptere
|
du werdest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptetur
|
er/sie/es werde geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptemur
|
wir werden geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptemini
|
ihr werdet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptentur
|
sie werden geheiratet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptabam
|
ich heiratete |
| 2. Person Singular |
nuptabas
|
du heiratetest |
| 3. Person Singular |
nuptabat
|
er/sie/es heiratete |
| 1. Person Plural |
nuptabamus
|
wir heirateten |
| 2. Person Plural |
nuptabatis
|
ihr heiratetet |
| 3. Person Plural |
nuptabant
|
sie heirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptabar
|
ich wurde geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptabaris nuptabare
|
du wurdest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptabatur
|
er/sie/es wurde geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptabamur
|
wir wurden geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptabamini
|
ihr wurdet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptabantur
|
sie wurden geheiratet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptarem
|
ich heiratete |
| 2. Person Singular |
nuptares
|
du heiratetest |
| 3. Person Singular |
nuptaret
|
er/sie/es heiratete |
| 1. Person Plural |
nuptaremus
|
wir heirateten |
| 2. Person Plural |
nuptaretis
|
ihr heiratetet |
| 3. Person Plural |
nuptarent
|
sie heirateten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptarer
|
ich würde geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptareris nuptarere
|
du würdest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptaretur
|
er/sie/es würde geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptaremur
|
wir würden geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptaremini
|
ihr würdet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptarentur
|
sie würden geheiratet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptabo
|
ich werde heiraten |
| 2. Person Singular |
nuptabis
|
du wirst heiraten |
| 3. Person Singular |
nuptabit
|
er/sie/es wird heiraten |
| 1. Person Plural |
nuptabimus
|
wir werden heiraten |
| 2. Person Plural |
nuptabitis
|
ihr werdet heiraten |
| 3. Person Plural |
nuptabunt
|
sie werden heiraten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptabor
|
ich werde geheiratet werden |
| 2. Person Singular |
nuptaberis nuptabere
|
du wirst geheiratet werden |
| 3. Person Singular |
nuptabitur
|
er/sie/es wird geheiratet werden |
| 1. Person Plural |
nuptabimur
|
wir werden geheiratet werden |
| 2. Person Plural |
nuptabimini
|
ihr werdet geheiratet werden |
| 3. Person Plural |
nuptabuntur
|
sie werden geheiratet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptavi
|
ich habe geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptavisti
|
du hast geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptavit
|
er/sie/es hat geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptavimus
|
wir haben geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptavistis
|
ihr habt geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptaverunt nuptavere
|
sie haben geheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptatus sum
|
ich bin geheiratet worden |
| 2. Person Singular |
nuptatus es
|
du bist geheiratet worden |
| 3. Person Singular |
nuptatus est
|
er/sie/es ist geheiratet worden |
| 1. Person Plural |
nuptati sumus
|
wir sind geheiratet worden |
| 2. Person Plural |
nuptati estis
|
ihr seid geheiratet worden |
| 3. Person Plural |
nuptati sunt
|
sie sind geheiratet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptaverim
|
ich habe geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptaveris
|
du habest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptaverit
|
er/sie/es habe geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptaverimus
|
wir haben geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptaveritis
|
ihr habet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptaverint
|
sie haben geheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptatus sim
|
ich sei geheiratet worden |
| 2. Person Singular |
nuptatus sis
|
du seiest geheiratet worden |
| 3. Person Singular |
nuptatus sit
|
er/sie/es sei geheiratet worden |
| 1. Person Plural |
nuptati simus
|
wir seien geheiratet worden |
| 2. Person Plural |
nuptati sitis
|
ihr seiet geheiratet worden |
| 3. Person Plural |
nuptati sint
|
sie seien geheiratet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptaveram
|
ich hatte geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptaveras
|
du hattest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptaverat
|
er/sie/es hatte geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptaveramus
|
wir hatten geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptaveratis
|
ihr hattet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptaverant
|
sie hatten geheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptatus eram
|
ich war geheiratet worden |
| 2. Person Singular |
nuptatus eras
|
du warst geheiratet worden |
| 3. Person Singular |
nuptatus erat
|
er/sie/es war geheiratet worden |
| 1. Person Plural |
nuptati eramus
|
wir waren geheiratet worden |
| 2. Person Plural |
nuptati eratis
|
ihr wart geheiratet worden |
| 3. Person Plural |
nuptati erant
|
sie waren geheiratet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptavissem
|
ich hätte geheiratet |
| 2. Person Singular |
nuptavisses
|
du hättest geheiratet |
| 3. Person Singular |
nuptavisset
|
er/sie/es hätte geheiratet |
| 1. Person Plural |
nuptavissemus
|
wir hätten geheiratet |
| 2. Person Plural |
nuptavissetis
|
ihr hättet geheiratet |
| 3. Person Plural |
nuptavissent
|
sie hätten geheiratet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptatus essem
|
ich wäre geheiratet worden |
| 2. Person Singular |
nuptatus esses
|
du wärest geheiratet worden |
| 3. Person Singular |
nuptatus esset
|
er/sie/es wäre geheiratet worden |
| 1. Person Plural |
nuptati essemus
|
wir wären geheiratet worden |
| 2. Person Plural |
nuptati essetis
|
ihr wäret geheiratet worden |
| 3. Person Plural |
nuptati essent
|
sie wären geheiratet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptavero
|
ich werde geheiratet haben |
| 2. Person Singular |
nuptaveris
|
du wirst geheiratet haben |
| 3. Person Singular |
nuptaverit
|
er/sie/es wird geheiratet haben |
| 1. Person Plural |
nuptaverimus
|
wir werden geheiratet haben |
| 2. Person Plural |
nuptaveritis
|
ihr werdet geheiratet haben |
| 3. Person Plural |
nuptaverint
|
sie werden geheiratet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
nuptatus ero
|
ich werde geheiratet worden sein |
| 2. Person Singular |
nuptatus eris
|
du wirst geheiratet worden sein |
| 3. Person Singular |
nuptatus erit
|
er/sie/es wird geheiratet worden sein |
| 1. Person Plural |
nuptati erimus
|
wir werden geheiratet worden sein |
| 2. Person Plural |
nuptati eritis
|
ihr werdet geheiratet worden sein |
| 3. Person Plural |
nuptati erunt
|
sie werden geheiratet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuptare
|
heiraten |
| Vorzeitigkeit |
nuptavisse
|
geheiratet haben |
| Nachzeitigkeit |
nuptaturum esse
|
heiraten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
nuptari nuptarier
|
geheiratet werden |
| Vorzeitigkeit |
nuptatum esse
|
geheiratet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
nuptatum iri
|
künftig geheiratet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
nupta
|
heirate! |
| 2. Person Plural |
nuptate
|
heiratet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
nuptato
|
| 3. Person Singular |
nuptato
|
| 2. Person Plural |
nuptatote
|
| 3. Person Plural |
nuptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
nuptare
|
das Heiraten |
| Genitiv |
nuptandi
|
des Heiratens |
| Dativ |
nuptando
|
dem Heiraten |
| Akkusativ |
nuptandum
|
das Heiraten |
| Ablativ |
nuptando
|
durch das Heiraten |
| Vokativ |
nuptande
|
Heiraten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuptandus
|
nuptanda
|
nuptandum
|
| Genitiv |
nuptandi
|
nuptandae
|
nuptandi
|
| Dativ |
nuptando
|
nuptandae
|
nuptando
|
| Akkusativ |
nuptandum
|
nuptandam
|
nuptandum
|
| Ablativ |
nuptando
|
nuptanda
|
nuptando
|
| Vokativ |
nuptande
|
nuptanda
|
nuptandum
|
Plural
| Nominativ |
nuptandi
|
nuptandae
|
nuptanda
|
| Genitiv |
nuptandorum
|
nuptandarum
|
nuptandorum
|
| Dativ |
nuptandis
|
nuptandis
|
nuptandis
|
| Akkusativ |
nuptandos
|
nuptandas
|
nuptanda
|
| Ablativ |
nuptandis
|
nuptandis
|
nuptandis
|
| Vokativ |
nuptandi
|
nuptandae
|
nuptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuptans
|
nuptans
|
nuptans
|
| Genitiv |
nuptantis
|
nuptantis
|
nuptantis
|
| Dativ |
nuptanti
|
nuptanti
|
nuptanti
|
| Akkusativ |
nuptantem
|
nuptantem
|
nuptans
|
| Ablativ |
nuptanti nuptante
|
nuptanti nuptante
|
nuptanti nuptante
|
| Vokativ |
nuptans
|
nuptans
|
nuptans
|
Plural
| Nominativ |
nuptantes
|
nuptantes
|
nuptantia
|
| Genitiv |
nuptantium nuptantum
|
nuptantium nuptantum
|
nuptantium nuptantum
|
| Dativ |
nuptantibus
|
nuptantibus
|
nuptantibus
|
| Akkusativ |
nuptantes
|
nuptantes
|
nuptantia
|
| Ablativ |
nuptantibus
|
nuptantibus
|
nuptantibus
|
| Vokativ |
nuptantes
|
nuptantes
|
nuptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuptatus
|
nuptata
|
nuptatum
|
| Genitiv |
nuptati
|
nuptatae
|
nuptati
|
| Dativ |
nuptato
|
nuptatae
|
nuptato
|
| Akkusativ |
nuptatum
|
nuptatam
|
nuptatum
|
| Ablativ |
nuptato
|
nuptata
|
nuptato
|
| Vokativ |
nuptate
|
nuptata
|
nuptatum
|
Plural
| Nominativ |
nuptati
|
nuptatae
|
nuptata
|
| Genitiv |
nuptatorum
|
nuptatarum
|
nuptatorum
|
| Dativ |
nuptatis
|
nuptatis
|
nuptatis
|
| Akkusativ |
nuptatos
|
nuptatas
|
nuptata
|
| Ablativ |
nuptatis
|
nuptatis
|
nuptatis
|
| Vokativ |
nuptati
|
nuptatae
|
nuptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
nuptaturus
|
nuptatura
|
nuptaturum
|
| Genitiv |
nuptaturi
|
nuptaturae
|
nuptaturi
|
| Dativ |
nuptaturo
|
nuptaturae
|
nuptaturo
|
| Akkusativ |
nuptaturum
|
nuptaturam
|
nuptaturum
|
| Ablativ |
nuptaturo
|
nuptatura
|
nuptaturo
|
| Vokativ |
nuptature
|
nuptatura
|
nuptaturum
|
Plural
| Nominativ |
nuptaturi
|
nuptaturae
|
nuptatura
|
| Genitiv |
nuptaturorum
|
nuptaturarum
|
nuptaturorum
|
| Dativ |
nuptaturis
|
nuptaturis
|
nuptaturis
|
| Akkusativ |
nuptaturos
|
nuptaturas
|
nuptatura
|
| Ablativ |
nuptaturis
|
nuptaturis
|
nuptaturis
|
| Vokativ |
nuptaturi
|
nuptaturae
|
nuptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
nuptatum
|
nuptatu
|