Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von obducere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort obductus auch noch Formen von: obductus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| obducere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | überziehen abschirmen bedecken bedecken/überdecken davor führen oder ziehen Falten werfen über umgeben vor vorziehen ziehen zumachen |
| obductus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von überziehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich überziehe |
| 2. Person Singular | obducis |
du überziehst |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es überzieht |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir überziehen |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr überzieht |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst überzogen |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird überzogen |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden überzogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich überziehe |
| 2. Person Singular | obducas |
du überziehest |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es überziehe |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir überziehen |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr überziehet |
| 3. Person Plural | obducant |
sie überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest überzogen |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde überzogen |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden überzogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich überzog |
| 2. Person Singular | obducebas |
du überzogst |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es überzog |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir überzogen |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr überzogt |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde überzogen |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest überzogen |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde überzogen |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden überzogen |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet überzogen |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden überzogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich überzöge |
| 2. Person Singular | obduceres |
du überzögest |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es überzöge |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir überzögen |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr überzöget |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie überzögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde überzogen |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest überzogen |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde überzogen |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden überzogen |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet überzogen |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden überzogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde überziehen |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst überziehen |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird überziehen |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden überziehen |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet überziehen |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde überzogen werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst überzogen werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird überzogen werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden überzogen werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet überzogen werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden überzogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast überzogen |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat überzogen |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt überzogen |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin überzogen worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist überzogen worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist überzogen worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind überzogen worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid überzogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind überzogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest überzogen |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe überzogen |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet überzogen |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei überzogen worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest überzogen worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei überzogen worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien überzogen worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet überzogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien überzogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte überzogen |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest überzogen |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte überzogen |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten überzogen |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet überzogen |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war überzogen worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst überzogen worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war überzogen worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren überzogen worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart überzogen worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren überzogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte überzogen |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest überzogen |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte überzogen |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten überzogen |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet überzogen |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre überzogen worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest überzogen worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre überzogen worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären überzogen worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret überzogen worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären überzogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde überzogen haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst überzogen haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird überzogen haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden überzogen haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet überzogen haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden überzogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde überzogen worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst überzogen worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird überzogen worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden überzogen worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet überzogen worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden überzogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
überziehen |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
überzogen haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
überziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
überzogen werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
überzogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig überzogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
überziehe; überzieh! |
| 2. Person Plural | obducite |
überzieht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Überziehen |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Überziehens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Überziehen |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Überziehen |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Überziehen |
| Vokativ | obducende obducunde |
Überziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich schirme ab |
| 2. Person Singular | obducis |
du schirmst ab |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es schirmt ab |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir schirmen ab |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr schirmt ab |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie schirmen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden abgeschirmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich schirme ab |
| 2. Person Singular | obducas |
du schirmest ab |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es schirme ab |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir schirmen ab |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr schirmet ab |
| 3. Person Plural | obducant |
sie schirmen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden abgeschirmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich schirmte ab |
| 2. Person Singular | obducebas |
du schirmtest ab |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es schirmte ab |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir schirmten ab |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr schirmtet ab |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie schirmten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden abgeschirmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich schirmte ab |
| 2. Person Singular | obduceres |
du schirmtest ab |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es schirmte ab |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir schirmten ab |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr schirmtet ab |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie schirmten ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden abgeschirmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde abschirmen |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst abschirmen |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird abschirmen |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden abschirmen |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet abschirmen |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden abschirmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde abgeschirmt werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst abgeschirmt werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird abgeschirmt werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden abgeschirmt werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet abgeschirmt werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden abgeschirmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben abgeschirmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin abgeschirmt worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist abgeschirmt worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist abgeschirmt worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind abgeschirmt worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid abgeschirmt worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind abgeschirmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben abgeschirmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei abgeschirmt worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest abgeschirmt worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei abgeschirmt worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien abgeschirmt worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet abgeschirmt worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien abgeschirmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten abgeschirmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war abgeschirmt worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst abgeschirmt worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war abgeschirmt worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren abgeschirmt worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart abgeschirmt worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren abgeschirmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte abgeschirmt |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest abgeschirmt |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte abgeschirmt |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten abgeschirmt |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet abgeschirmt |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten abgeschirmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre abgeschirmt worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest abgeschirmt worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre abgeschirmt worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären abgeschirmt worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret abgeschirmt worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären abgeschirmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde abgeschirmt haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst abgeschirmt haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird abgeschirmt haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden abgeschirmt haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet abgeschirmt haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden abgeschirmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde abgeschirmt worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst abgeschirmt worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird abgeschirmt worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden abgeschirmt worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet abgeschirmt worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden abgeschirmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
abschirmen |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
abgeschirmt haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
abschirmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
abgeschirmt werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
abgeschirmt worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig abgeschirmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
schirme ab; schirm ab! |
| 2. Person Plural | obducite |
schirmt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Abschirmen |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Abschirmens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Abschirmen |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Abschirmen |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Abschirmen |
| Vokativ | obducende obducunde |
Abschirmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | obducis |
du bedeckst |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es bedeckt |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr bedeckt |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst bedeckt |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird bedeckt |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden bedeckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | obducas |
du bedeckest |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es bedecke |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr bedecket |
| 3. Person Plural | obducant |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest bedeckt |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde bedeckt |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden bedeckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | obducebas |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde bedeckt |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest bedeckt |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde bedeckt |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden bedeckt |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet bedeckt |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden bedeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | obduceres |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde bedeckt |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest bedeckt |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde bedeckt |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden bedeckt |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet bedeckt |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden bedeckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde bedecken |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst bedecken |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird bedecken |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden bedecken |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet bedecken |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde bedeckt werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst bedeckt werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird bedeckt werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden bedeckt werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet bedeckt werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden bedeckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast bedeckt |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat bedeckt |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt bedeckt |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin bedeckt worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist bedeckt worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist bedeckt worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind bedeckt worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid bedeckt worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind bedeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest bedeckt |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe bedeckt |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet bedeckt |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei bedeckt worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei bedeckt worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien bedeckt worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet bedeckt worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien bedeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte bedeckt |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest bedeckt |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte bedeckt |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten bedeckt |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet bedeckt |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war bedeckt worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst bedeckt worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war bedeckt worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren bedeckt worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart bedeckt worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren bedeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte bedeckt |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest bedeckt |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte bedeckt |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten bedeckt |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet bedeckt |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre bedeckt worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre bedeckt worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären bedeckt worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret bedeckt worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären bedeckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde bedeckt haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst bedeckt haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird bedeckt haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden bedeckt haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet bedeckt haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden bedeckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde bedeckt worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst bedeckt worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird bedeckt worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden bedeckt worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet bedeckt worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden bedeckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
bedecken |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
bedeckt haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
bedecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
bedeckt werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
bedeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig bedeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
bedecke; bedeck! |
| 2. Person Plural | obducite |
bedeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Bedecken |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Bedeckens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Bedecken |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Bedecken |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Bedecken |
| Vokativ | obducende obducunde |
Bedecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
|
| 2. Person Singular | obducis |
|
| 3. Person Singular | obducit |
|
| 1. Person Plural | obducimus |
|
| 2. Person Plural | obducitis |
|
| 3. Person Plural | obducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducitur |
|
| 1. Person Plural | obducimur |
|
| 2. Person Plural | obducimini |
|
| 3. Person Plural | obducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obducas |
|
| 3. Person Singular | obducat |
|
| 1. Person Plural | obducamus |
|
| 2. Person Plural | obducatis |
|
| 3. Person Plural | obducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
|
| 3. Person Singular | obducatur |
|
| 1. Person Plural | obducamur |
|
| 2. Person Plural | obducamini |
|
| 3. Person Plural | obducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
|
| 2. Person Singular | obducebas |
|
| 3. Person Singular | obducebat |
|
| 1. Person Plural | obducebamus |
|
| 2. Person Plural | obducebatis |
|
| 3. Person Plural | obducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
|
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
|
| 3. Person Singular | obducebatur |
|
| 1. Person Plural | obducebamur |
|
| 2. Person Plural | obducebamini |
|
| 3. Person Plural | obducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
|
| 2. Person Singular | obduceres |
|
| 3. Person Singular | obduceret |
|
| 1. Person Plural | obduceremus |
|
| 2. Person Plural | obduceretis |
|
| 3. Person Plural | obducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
|
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
|
| 3. Person Singular | obduceretur |
|
| 1. Person Plural | obduceremur |
|
| 2. Person Plural | obduceremini |
|
| 3. Person Plural | obducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obduces |
|
| 3. Person Singular | obducet |
|
| 1. Person Plural | obducemus |
|
| 2. Person Plural | obducetis |
|
| 3. Person Plural | obducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducetur |
|
| 1. Person Plural | obducemur |
|
| 2. Person Plural | obducemini |
|
| 3. Person Plural | obducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
|
| 2. Person Singular | obduxisti |
|
| 3. Person Singular | obduxit |
|
| 1. Person Plural | obduximus |
|
| 2. Person Plural | obduxistis |
|
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
|
| 2. Person Singular | obductus es |
|
| 3. Person Singular | obductus est |
|
| 1. Person Plural | obducti sumus |
|
| 2. Person Plural | obducti estis |
|
| 3. Person Plural | obducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
|
| 2. Person Singular | obductus sis |
|
| 3. Person Singular | obductus sit |
|
| 1. Person Plural | obducti simus |
|
| 2. Person Plural | obducti sitis |
|
| 3. Person Plural | obducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
|
| 2. Person Singular | obduxeras |
|
| 3. Person Singular | obduxerat |
|
| 1. Person Plural | obduxeramus |
|
| 2. Person Plural | obduxeratis |
|
| 3. Person Plural | obduxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
|
| 2. Person Singular | obductus eras |
|
| 3. Person Singular | obductus erat |
|
| 1. Person Plural | obducti eramus |
|
| 2. Person Plural | obducti eratis |
|
| 3. Person Plural | obducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
|
| 2. Person Singular | obduxisses |
|
| 3. Person Singular | obduxisset |
|
| 1. Person Plural | obduxissemus |
|
| 2. Person Plural | obduxissetis |
|
| 3. Person Plural | obduxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
|
| 2. Person Singular | obductus esses |
|
| 3. Person Singular | obductus esset |
|
| 1. Person Plural | obducti essemus |
|
| 2. Person Plural | obducti essetis |
|
| 3. Person Plural | obducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
|
| 2. Person Singular | obductus eris |
|
| 3. Person Singular | obductus erit |
|
| 1. Person Plural | obducti erimus |
|
| 2. Person Plural | obducti eritis |
|
| 3. Person Plural | obducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
|
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
|
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
|
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
! |
| 2. Person Plural | obducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
|
| Genitiv | obducendi obducundi |
|
| Dativ | obducendo obducundo |
|
| Akkusativ | obducendum obducundum |
|
| Ablativ | obducendo obducundo |
|
| Vokativ | obducende obducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
|
| 2. Person Singular | obducis |
|
| 3. Person Singular | obducit |
|
| 1. Person Plural | obducimus |
|
| 2. Person Plural | obducitis |
|
| 3. Person Plural | obducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducitur |
|
| 1. Person Plural | obducimur |
|
| 2. Person Plural | obducimini |
|
| 3. Person Plural | obducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obducas |
|
| 3. Person Singular | obducat |
|
| 1. Person Plural | obducamus |
|
| 2. Person Plural | obducatis |
|
| 3. Person Plural | obducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
|
| 3. Person Singular | obducatur |
|
| 1. Person Plural | obducamur |
|
| 2. Person Plural | obducamini |
|
| 3. Person Plural | obducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
|
| 2. Person Singular | obducebas |
|
| 3. Person Singular | obducebat |
|
| 1. Person Plural | obducebamus |
|
| 2. Person Plural | obducebatis |
|
| 3. Person Plural | obducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
|
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
|
| 3. Person Singular | obducebatur |
|
| 1. Person Plural | obducebamur |
|
| 2. Person Plural | obducebamini |
|
| 3. Person Plural | obducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
|
| 2. Person Singular | obduceres |
|
| 3. Person Singular | obduceret |
|
| 1. Person Plural | obduceremus |
|
| 2. Person Plural | obduceretis |
|
| 3. Person Plural | obducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
|
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
|
| 3. Person Singular | obduceretur |
|
| 1. Person Plural | obduceremur |
|
| 2. Person Plural | obduceremini |
|
| 3. Person Plural | obducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obduces |
|
| 3. Person Singular | obducet |
|
| 1. Person Plural | obducemus |
|
| 2. Person Plural | obducetis |
|
| 3. Person Plural | obducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducetur |
|
| 1. Person Plural | obducemur |
|
| 2. Person Plural | obducemini |
|
| 3. Person Plural | obducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
|
| 2. Person Singular | obduxisti |
|
| 3. Person Singular | obduxit |
|
| 1. Person Plural | obduximus |
|
| 2. Person Plural | obduxistis |
|
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
|
| 2. Person Singular | obductus es |
|
| 3. Person Singular | obductus est |
|
| 1. Person Plural | obducti sumus |
|
| 2. Person Plural | obducti estis |
|
| 3. Person Plural | obducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
|
| 2. Person Singular | obductus sis |
|
| 3. Person Singular | obductus sit |
|
| 1. Person Plural | obducti simus |
|
| 2. Person Plural | obducti sitis |
|
| 3. Person Plural | obducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
|
| 2. Person Singular | obduxeras |
|
| 3. Person Singular | obduxerat |
|
| 1. Person Plural | obduxeramus |
|
| 2. Person Plural | obduxeratis |
|
| 3. Person Plural | obduxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
|
| 2. Person Singular | obductus eras |
|
| 3. Person Singular | obductus erat |
|
| 1. Person Plural | obducti eramus |
|
| 2. Person Plural | obducti eratis |
|
| 3. Person Plural | obducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
|
| 2. Person Singular | obduxisses |
|
| 3. Person Singular | obduxisset |
|
| 1. Person Plural | obduxissemus |
|
| 2. Person Plural | obduxissetis |
|
| 3. Person Plural | obduxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
|
| 2. Person Singular | obductus esses |
|
| 3. Person Singular | obductus esset |
|
| 1. Person Plural | obducti essemus |
|
| 2. Person Plural | obducti essetis |
|
| 3. Person Plural | obducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
|
| 2. Person Singular | obductus eris |
|
| 3. Person Singular | obductus erit |
|
| 1. Person Plural | obducti erimus |
|
| 2. Person Plural | obducti eritis |
|
| 3. Person Plural | obducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
|
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
|
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
|
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
! |
| 2. Person Plural | obducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
|
| Genitiv | obducendi obducundi |
|
| Dativ | obducendo obducundo |
|
| Akkusativ | obducendum obducundum |
|
| Ablativ | obducendo obducundo |
|
| Vokativ | obducende obducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
|
| 2. Person Singular | obducis |
|
| 3. Person Singular | obducit |
|
| 1. Person Plural | obducimus |
|
| 2. Person Plural | obducitis |
|
| 3. Person Plural | obducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducitur |
|
| 1. Person Plural | obducimur |
|
| 2. Person Plural | obducimini |
|
| 3. Person Plural | obducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obducas |
|
| 3. Person Singular | obducat |
|
| 1. Person Plural | obducamus |
|
| 2. Person Plural | obducatis |
|
| 3. Person Plural | obducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
|
| 3. Person Singular | obducatur |
|
| 1. Person Plural | obducamur |
|
| 2. Person Plural | obducamini |
|
| 3. Person Plural | obducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
|
| 2. Person Singular | obducebas |
|
| 3. Person Singular | obducebat |
|
| 1. Person Plural | obducebamus |
|
| 2. Person Plural | obducebatis |
|
| 3. Person Plural | obducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
|
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
|
| 3. Person Singular | obducebatur |
|
| 1. Person Plural | obducebamur |
|
| 2. Person Plural | obducebamini |
|
| 3. Person Plural | obducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
|
| 2. Person Singular | obduceres |
|
| 3. Person Singular | obduceret |
|
| 1. Person Plural | obduceremus |
|
| 2. Person Plural | obduceretis |
|
| 3. Person Plural | obducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
|
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
|
| 3. Person Singular | obduceretur |
|
| 1. Person Plural | obduceremur |
|
| 2. Person Plural | obduceremini |
|
| 3. Person Plural | obducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obduces |
|
| 3. Person Singular | obducet |
|
| 1. Person Plural | obducemus |
|
| 2. Person Plural | obducetis |
|
| 3. Person Plural | obducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducetur |
|
| 1. Person Plural | obducemur |
|
| 2. Person Plural | obducemini |
|
| 3. Person Plural | obducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
|
| 2. Person Singular | obduxisti |
|
| 3. Person Singular | obduxit |
|
| 1. Person Plural | obduximus |
|
| 2. Person Plural | obduxistis |
|
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
|
| 2. Person Singular | obductus es |
|
| 3. Person Singular | obductus est |
|
| 1. Person Plural | obducti sumus |
|
| 2. Person Plural | obducti estis |
|
| 3. Person Plural | obducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
|
| 2. Person Singular | obductus sis |
|
| 3. Person Singular | obductus sit |
|
| 1. Person Plural | obducti simus |
|
| 2. Person Plural | obducti sitis |
|
| 3. Person Plural | obducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
|
| 2. Person Singular | obduxeras |
|
| 3. Person Singular | obduxerat |
|
| 1. Person Plural | obduxeramus |
|
| 2. Person Plural | obduxeratis |
|
| 3. Person Plural | obduxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
|
| 2. Person Singular | obductus eras |
|
| 3. Person Singular | obductus erat |
|
| 1. Person Plural | obducti eramus |
|
| 2. Person Plural | obducti eratis |
|
| 3. Person Plural | obducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
|
| 2. Person Singular | obduxisses |
|
| 3. Person Singular | obduxisset |
|
| 1. Person Plural | obduxissemus |
|
| 2. Person Plural | obduxissetis |
|
| 3. Person Plural | obduxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
|
| 2. Person Singular | obductus esses |
|
| 3. Person Singular | obductus esset |
|
| 1. Person Plural | obducti essemus |
|
| 2. Person Plural | obducti essetis |
|
| 3. Person Plural | obducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
|
| 2. Person Singular | obductus eris |
|
| 3. Person Singular | obductus erit |
|
| 1. Person Plural | obducti erimus |
|
| 2. Person Plural | obducti eritis |
|
| 3. Person Plural | obducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
|
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
|
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
|
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
! |
| 2. Person Plural | obducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
|
| Genitiv | obducendi obducundi |
|
| Dativ | obducendo obducundo |
|
| Akkusativ | obducendum obducundum |
|
| Ablativ | obducendo obducundo |
|
| Vokativ | obducende obducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
|
| 2. Person Singular | obducis |
|
| 3. Person Singular | obducit |
|
| 1. Person Plural | obducimus |
|
| 2. Person Plural | obducitis |
|
| 3. Person Plural | obducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducitur |
|
| 1. Person Plural | obducimur |
|
| 2. Person Plural | obducimini |
|
| 3. Person Plural | obducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obducas |
|
| 3. Person Singular | obducat |
|
| 1. Person Plural | obducamus |
|
| 2. Person Plural | obducatis |
|
| 3. Person Plural | obducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
|
| 3. Person Singular | obducatur |
|
| 1. Person Plural | obducamur |
|
| 2. Person Plural | obducamini |
|
| 3. Person Plural | obducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
|
| 2. Person Singular | obducebas |
|
| 3. Person Singular | obducebat |
|
| 1. Person Plural | obducebamus |
|
| 2. Person Plural | obducebatis |
|
| 3. Person Plural | obducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
|
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
|
| 3. Person Singular | obducebatur |
|
| 1. Person Plural | obducebamur |
|
| 2. Person Plural | obducebamini |
|
| 3. Person Plural | obducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
|
| 2. Person Singular | obduceres |
|
| 3. Person Singular | obduceret |
|
| 1. Person Plural | obduceremus |
|
| 2. Person Plural | obduceretis |
|
| 3. Person Plural | obducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
|
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
|
| 3. Person Singular | obduceretur |
|
| 1. Person Plural | obduceremur |
|
| 2. Person Plural | obduceremini |
|
| 3. Person Plural | obducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obduces |
|
| 3. Person Singular | obducet |
|
| 1. Person Plural | obducemus |
|
| 2. Person Plural | obducetis |
|
| 3. Person Plural | obducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducetur |
|
| 1. Person Plural | obducemur |
|
| 2. Person Plural | obducemini |
|
| 3. Person Plural | obducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
|
| 2. Person Singular | obduxisti |
|
| 3. Person Singular | obduxit |
|
| 1. Person Plural | obduximus |
|
| 2. Person Plural | obduxistis |
|
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
|
| 2. Person Singular | obductus es |
|
| 3. Person Singular | obductus est |
|
| 1. Person Plural | obducti sumus |
|
| 2. Person Plural | obducti estis |
|
| 3. Person Plural | obducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
|
| 2. Person Singular | obductus sis |
|
| 3. Person Singular | obductus sit |
|
| 1. Person Plural | obducti simus |
|
| 2. Person Plural | obducti sitis |
|
| 3. Person Plural | obducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
|
| 2. Person Singular | obduxeras |
|
| 3. Person Singular | obduxerat |
|
| 1. Person Plural | obduxeramus |
|
| 2. Person Plural | obduxeratis |
|
| 3. Person Plural | obduxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
|
| 2. Person Singular | obductus eras |
|
| 3. Person Singular | obductus erat |
|
| 1. Person Plural | obducti eramus |
|
| 2. Person Plural | obducti eratis |
|
| 3. Person Plural | obducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
|
| 2. Person Singular | obduxisses |
|
| 3. Person Singular | obduxisset |
|
| 1. Person Plural | obduxissemus |
|
| 2. Person Plural | obduxissetis |
|
| 3. Person Plural | obduxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
|
| 2. Person Singular | obductus esses |
|
| 3. Person Singular | obductus esset |
|
| 1. Person Plural | obducti essemus |
|
| 2. Person Plural | obducti essetis |
|
| 3. Person Plural | obducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
|
| 2. Person Singular | obductus eris |
|
| 3. Person Singular | obductus erit |
|
| 1. Person Plural | obducti erimus |
|
| 2. Person Plural | obducti eritis |
|
| 3. Person Plural | obducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
|
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
|
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
|
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
! |
| 2. Person Plural | obducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
|
| Genitiv | obducendi obducundi |
|
| Dativ | obducendo obducundo |
|
| Akkusativ | obducendum obducundum |
|
| Ablativ | obducendo obducundo |
|
| Vokativ | obducende obducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | obducis |
du umgibst |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es umgibt |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr umgebt |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden umgeben |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich umgebe |
| 2. Person Singular | obducas |
du umgebest |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es umgebe |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir umgeben |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr umgebet |
| 3. Person Plural | obducant |
sie umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest umgeben |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde umgeben |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden umgeben |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich umgab |
| 2. Person Singular | obducebas |
du umgabst |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es umgab |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir umgaben |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr umgabt |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie umgaben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde umgeben |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest umgeben |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde umgeben |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden umgeben |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet umgeben |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden umgeben |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich umgäbe |
| 2. Person Singular | obduceres |
du umgäbest |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es umgäbe |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir umgäben |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr umgäbet |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie umgäben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde umgeben |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest umgeben |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde umgeben |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden umgeben |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet umgeben |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden umgeben |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde umgeben |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst umgeben |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird umgeben |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden umgeben |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet umgeben |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde umgeben werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst umgeben werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird umgeben werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden umgeben werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet umgeben werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden umgeben werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast umgeben |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat umgeben |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt umgeben |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin umgeben worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist umgeben worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist umgeben worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind umgeben worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid umgeben worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind umgeben worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe umgeben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest umgeben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe umgeben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben umgeben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet umgeben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei umgeben worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest umgeben worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei umgeben worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien umgeben worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet umgeben worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien umgeben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte umgeben |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest umgeben |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte umgeben |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten umgeben |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet umgeben |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war umgeben worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst umgeben worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war umgeben worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren umgeben worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart umgeben worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren umgeben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte umgeben |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest umgeben |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte umgeben |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten umgeben |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet umgeben |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten umgeben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre umgeben worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest umgeben worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre umgeben worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären umgeben worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret umgeben worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären umgeben worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde umgeben haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst umgeben haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird umgeben haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden umgeben haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet umgeben haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden umgeben haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde umgeben worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst umgeben worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird umgeben worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden umgeben worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet umgeben worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden umgeben worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
umgeben |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
umgeben haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
umgeben werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
umgeben werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
umgeben worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig umgeben werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
umgib! |
| 2. Person Plural | obducite |
umgebt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Umgeben |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Umgebens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Umgeben |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Umgeben |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Umgeben |
| Vokativ | obducende obducunde |
Umgeben! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
|
| 2. Person Singular | obducis |
|
| 3. Person Singular | obducit |
|
| 1. Person Plural | obducimus |
|
| 2. Person Plural | obducitis |
|
| 3. Person Plural | obducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducitur |
|
| 1. Person Plural | obducimur |
|
| 2. Person Plural | obducimini |
|
| 3. Person Plural | obducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obducas |
|
| 3. Person Singular | obducat |
|
| 1. Person Plural | obducamus |
|
| 2. Person Plural | obducatis |
|
| 3. Person Plural | obducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
|
| 3. Person Singular | obducatur |
|
| 1. Person Plural | obducamur |
|
| 2. Person Plural | obducamini |
|
| 3. Person Plural | obducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
|
| 2. Person Singular | obducebas |
|
| 3. Person Singular | obducebat |
|
| 1. Person Plural | obducebamus |
|
| 2. Person Plural | obducebatis |
|
| 3. Person Plural | obducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
|
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
|
| 3. Person Singular | obducebatur |
|
| 1. Person Plural | obducebamur |
|
| 2. Person Plural | obducebamini |
|
| 3. Person Plural | obducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
|
| 2. Person Singular | obduceres |
|
| 3. Person Singular | obduceret |
|
| 1. Person Plural | obduceremus |
|
| 2. Person Plural | obduceretis |
|
| 3. Person Plural | obducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
|
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
|
| 3. Person Singular | obduceretur |
|
| 1. Person Plural | obduceremur |
|
| 2. Person Plural | obduceremini |
|
| 3. Person Plural | obducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
|
| 2. Person Singular | obduces |
|
| 3. Person Singular | obducet |
|
| 1. Person Plural | obducemus |
|
| 2. Person Plural | obducetis |
|
| 3. Person Plural | obducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
|
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
|
| 3. Person Singular | obducetur |
|
| 1. Person Plural | obducemur |
|
| 2. Person Plural | obducemini |
|
| 3. Person Plural | obducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
|
| 2. Person Singular | obduxisti |
|
| 3. Person Singular | obduxit |
|
| 1. Person Plural | obduximus |
|
| 2. Person Plural | obduxistis |
|
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
|
| 2. Person Singular | obductus es |
|
| 3. Person Singular | obductus est |
|
| 1. Person Plural | obducti sumus |
|
| 2. Person Plural | obducti estis |
|
| 3. Person Plural | obducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
|
| 2. Person Singular | obductus sis |
|
| 3. Person Singular | obductus sit |
|
| 1. Person Plural | obducti simus |
|
| 2. Person Plural | obducti sitis |
|
| 3. Person Plural | obducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
|
| 2. Person Singular | obduxeras |
|
| 3. Person Singular | obduxerat |
|
| 1. Person Plural | obduxeramus |
|
| 2. Person Plural | obduxeratis |
|
| 3. Person Plural | obduxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
|
| 2. Person Singular | obductus eras |
|
| 3. Person Singular | obductus erat |
|
| 1. Person Plural | obducti eramus |
|
| 2. Person Plural | obducti eratis |
|
| 3. Person Plural | obducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
|
| 2. Person Singular | obduxisses |
|
| 3. Person Singular | obduxisset |
|
| 1. Person Plural | obduxissemus |
|
| 2. Person Plural | obduxissetis |
|
| 3. Person Plural | obduxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
|
| 2. Person Singular | obductus esses |
|
| 3. Person Singular | obductus esset |
|
| 1. Person Plural | obducti essemus |
|
| 2. Person Plural | obducti essetis |
|
| 3. Person Plural | obducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
|
| 2. Person Singular | obduxeris |
|
| 3. Person Singular | obduxerit |
|
| 1. Person Plural | obduxerimus |
|
| 2. Person Plural | obduxeritis |
|
| 3. Person Plural | obduxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
|
| 2. Person Singular | obductus eris |
|
| 3. Person Singular | obductus erit |
|
| 1. Person Plural | obducti erimus |
|
| 2. Person Plural | obducti eritis |
|
| 3. Person Plural | obducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
|
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
|
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
|
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
! |
| 2. Person Plural | obducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
|
| Genitiv | obducendi obducundi |
|
| Dativ | obducendo obducundo |
|
| Akkusativ | obducendum obducundum |
|
| Ablativ | obducendo obducundo |
|
| Vokativ | obducende obducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular | obducis |
du ziehst vor |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es zieht vor |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr zieht vor |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie ziehen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst vorgezogen |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird vorgezogen |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden vorgezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich ziehe vor |
| 2. Person Singular | obducas |
du ziehest vor |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es ziehe vor |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir ziehen vor |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr ziehet vor |
| 3. Person Plural | obducant |
sie ziehen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde vorgezogen |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde vorgezogen |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden vorgezogen |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden vorgezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich zog vor |
| 2. Person Singular | obducebas |
du zogst vor |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es zog vor |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir zogen vor |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr zogt vor |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie zogen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde vorgezogen |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde vorgezogen |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden vorgezogen |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden vorgezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich zöge vor |
| 2. Person Singular | obduceres |
du zögest vor |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es zöge vor |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir zögen vor |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr zöget vor |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie zögen vor |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde vorgezogen |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde vorgezogen |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden vorgezogen |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden vorgezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde vorziehen |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst vorziehen |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird vorziehen |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden vorziehen |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet vorziehen |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden vorziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde vorgezogen werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst vorgezogen werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird vorgezogen werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden vorgezogen werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet vorgezogen werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden vorgezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast vorgezogen |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat vorgezogen |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt vorgezogen |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind vorgezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe vorgezogen |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe vorgezogen |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben vorgezogen |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte vorgezogen |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte vorgezogen |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten vorgezogen |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren vorgezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte vorgezogen |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest vorgezogen |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte vorgezogen |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten vorgezogen |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet vorgezogen |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten vorgezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre vorgezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest vorgezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre vorgezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären vorgezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret vorgezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären vorgezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde vorgezogen haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst vorgezogen haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird vorgezogen haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden vorgezogen haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet vorgezogen haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden vorgezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde vorgezogen worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst vorgezogen worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird vorgezogen worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden vorgezogen worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet vorgezogen worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden vorgezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
vorziehen |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
vorgezogen haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
vorziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
vorgezogen werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
vorgezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig vorgezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
ziehe vor; zieh vor! |
| 2. Person Plural | obducite |
zieht vor! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Vorziehen |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Vorziehens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Vorziehen |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Vorziehen |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Vorziehen |
| Vokativ | obducende obducunde |
Vorziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich ziehe |
| 2. Person Singular | obducis |
du ziehst |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es zieht |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir ziehen |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr zieht |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde gezogen |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst gezogen |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird gezogen |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden gezogen |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet gezogen |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden gezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich ziehe |
| 2. Person Singular | obducas |
du ziehest |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es ziehe |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir ziehen |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr ziehet |
| 3. Person Plural | obducant |
sie ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde gezogen |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest gezogen |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde gezogen |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden gezogen |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet gezogen |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden gezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich zog |
| 2. Person Singular | obducebas |
du zogst |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es zog |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir zogen |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr zogt |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie zogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde gezogen |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest gezogen |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde gezogen |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden gezogen |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet gezogen |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden gezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich zöge |
| 2. Person Singular | obduceres |
du zögest |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es zöge |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir zögen |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr zöget |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie zögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde gezogen |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest gezogen |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde gezogen |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden gezogen |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet gezogen |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden gezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde ziehen |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst ziehen |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird ziehen |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden ziehen |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet ziehen |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde gezogen werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst gezogen werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird gezogen werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden gezogen werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet gezogen werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden gezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe gezogen |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast gezogen |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat gezogen |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben gezogen |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt gezogen |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin gezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist gezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist gezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind gezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid gezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind gezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe gezogen |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest gezogen |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe gezogen |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben gezogen |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet gezogen |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei gezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest gezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei gezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien gezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet gezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien gezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte gezogen |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest gezogen |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte gezogen |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten gezogen |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet gezogen |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war gezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst gezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war gezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren gezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart gezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren gezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte gezogen |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest gezogen |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte gezogen |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten gezogen |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet gezogen |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre gezogen worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest gezogen worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre gezogen worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären gezogen worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret gezogen worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären gezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde gezogen haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst gezogen haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird gezogen haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden gezogen haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet gezogen haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden gezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde gezogen worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst gezogen worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird gezogen worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden gezogen worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet gezogen worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden gezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
ziehen |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
gezogen haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
ziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
gezogen werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
gezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig gezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
ziehe; zieh! |
| 2. Person Plural | obducite |
zieht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Ziehen |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Ziehens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Ziehen |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Ziehen |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Ziehen |
| Vokativ | obducende obducunde |
Ziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduco |
ich mache zu |
| 2. Person Singular | obducis |
du machst zu |
| 3. Person Singular | obducit |
er/sie/es macht zu |
| 1. Person Plural | obducimus |
wir machen zu |
| 2. Person Plural | obducitis |
ihr macht zu |
| 3. Person Plural | obducunt |
sie machen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducor |
ich werde zugemacht |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst zugemacht |
| 3. Person Singular | obducitur |
er/sie/es wird zugemacht |
| 1. Person Plural | obducimur |
wir werden zugemacht |
| 2. Person Plural | obducimini |
ihr werdet zugemacht |
| 3. Person Plural | obducuntur |
sie werden zugemacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich mache zu |
| 2. Person Singular | obducas |
du machest zu |
| 3. Person Singular | obducat |
er/sie/es mache zu |
| 1. Person Plural | obducamus |
wir machen zu |
| 2. Person Plural | obducatis |
ihr machet zu |
| 3. Person Plural | obducant |
sie machen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde zugemacht |
| 2. Person Singular | obducaris obducare |
du werdest zugemacht |
| 3. Person Singular | obducatur |
er/sie/es werde zugemacht |
| 1. Person Plural | obducamur |
wir werden zugemacht |
| 2. Person Plural | obducamini |
ihr werdet zugemacht |
| 3. Person Plural | obducantur |
sie werden zugemacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducebam |
ich machte zu |
| 2. Person Singular | obducebas |
du machtest zu |
| 3. Person Singular | obducebat |
er/sie/es machte zu |
| 1. Person Plural | obducebamus |
wir machten zu |
| 2. Person Plural | obducebatis |
ihr machtet zu |
| 3. Person Plural | obducebant |
sie machten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducebar |
ich wurde zugemacht |
| 2. Person Singular | obducebaris obducebare |
du wurdest zugemacht |
| 3. Person Singular | obducebatur |
er/sie/es wurde zugemacht |
| 1. Person Plural | obducebamur |
wir wurden zugemacht |
| 2. Person Plural | obducebamini |
ihr wurdet zugemacht |
| 3. Person Plural | obducebantur |
sie wurden zugemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducerem |
ich machte zu |
| 2. Person Singular | obduceres |
du machtest zu |
| 3. Person Singular | obduceret |
er/sie/es machte zu |
| 1. Person Plural | obduceremus |
wir machten zu |
| 2. Person Plural | obduceretis |
ihr machtet zu |
| 3. Person Plural | obducerent |
sie machten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducerer |
ich würde zugemacht |
| 2. Person Singular | obducereris obducerere |
du würdest zugemacht |
| 3. Person Singular | obduceretur |
er/sie/es würde zugemacht |
| 1. Person Plural | obduceremur |
wir würden zugemacht |
| 2. Person Plural | obduceremini |
ihr würdet zugemacht |
| 3. Person Plural | obducerentur |
sie würden zugemacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obducam |
ich werde zumachen |
| 2. Person Singular | obduces |
du wirst zumachen |
| 3. Person Singular | obducet |
er/sie/es wird zumachen |
| 1. Person Plural | obducemus |
wir werden zumachen |
| 2. Person Plural | obducetis |
ihr werdet zumachen |
| 3. Person Plural | obducent |
sie werden zumachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obducar |
ich werde zugemacht werden |
| 2. Person Singular | obduceris obducere |
du wirst zugemacht werden |
| 3. Person Singular | obducetur |
er/sie/es wird zugemacht werden |
| 1. Person Plural | obducemur |
wir werden zugemacht werden |
| 2. Person Plural | obducemini |
ihr werdet zugemacht werden |
| 3. Person Plural | obducentur |
sie werden zugemacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxi |
ich habe zugemacht |
| 2. Person Singular | obduxisti |
du hast zugemacht |
| 3. Person Singular | obduxit |
er/sie/es hat zugemacht |
| 1. Person Plural | obduximus |
wir haben zugemacht |
| 2. Person Plural | obduxistis |
ihr habt zugemacht |
| 3. Person Plural | obduxerunt obduxere |
sie haben zugemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sum |
ich bin zugemacht worden |
| 2. Person Singular | obductus es |
du bist zugemacht worden |
| 3. Person Singular | obductus est |
er/sie/es ist zugemacht worden |
| 1. Person Plural | obducti sumus |
wir sind zugemacht worden |
| 2. Person Plural | obducti estis |
ihr seid zugemacht worden |
| 3. Person Plural | obducti sunt |
sie sind zugemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxerim |
ich habe zugemacht |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du habest zugemacht |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es habe zugemacht |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir haben zugemacht |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr habet zugemacht |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie haben zugemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus sim |
ich sei zugemacht worden |
| 2. Person Singular | obductus sis |
du seiest zugemacht worden |
| 3. Person Singular | obductus sit |
er/sie/es sei zugemacht worden |
| 1. Person Plural | obducti simus |
wir seien zugemacht worden |
| 2. Person Plural | obducti sitis |
ihr seiet zugemacht worden |
| 3. Person Plural | obducti sint |
sie seien zugemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxeram |
ich hatte zugemacht |
| 2. Person Singular | obduxeras |
du hattest zugemacht |
| 3. Person Singular | obduxerat |
er/sie/es hatte zugemacht |
| 1. Person Plural | obduxeramus |
wir hatten zugemacht |
| 2. Person Plural | obduxeratis |
ihr hattet zugemacht |
| 3. Person Plural | obduxerant |
sie hatten zugemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus eram |
ich war zugemacht worden |
| 2. Person Singular | obductus eras |
du warst zugemacht worden |
| 3. Person Singular | obductus erat |
er/sie/es war zugemacht worden |
| 1. Person Plural | obducti eramus |
wir waren zugemacht worden |
| 2. Person Plural | obducti eratis |
ihr wart zugemacht worden |
| 3. Person Plural | obducti erant |
sie waren zugemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxissem |
ich hätte zugemacht |
| 2. Person Singular | obduxisses |
du hättest zugemacht |
| 3. Person Singular | obduxisset |
er/sie/es hätte zugemacht |
| 1. Person Plural | obduxissemus |
wir hätten zugemacht |
| 2. Person Plural | obduxissetis |
ihr hättet zugemacht |
| 3. Person Plural | obduxissent |
sie hätten zugemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus essem |
ich wäre zugemacht worden |
| 2. Person Singular | obductus esses |
du wärest zugemacht worden |
| 3. Person Singular | obductus esset |
er/sie/es wäre zugemacht worden |
| 1. Person Plural | obducti essemus |
wir wären zugemacht worden |
| 2. Person Plural | obducti essetis |
ihr wäret zugemacht worden |
| 3. Person Plural | obducti essent |
sie wären zugemacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obduxero |
ich werde zugemacht haben |
| 2. Person Singular | obduxeris |
du wirst zugemacht haben |
| 3. Person Singular | obduxerit |
er/sie/es wird zugemacht haben |
| 1. Person Plural | obduxerimus |
wir werden zugemacht haben |
| 2. Person Plural | obduxeritis |
ihr werdet zugemacht haben |
| 3. Person Plural | obduxerint |
sie werden zugemacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obductus ero |
ich werde zugemacht worden sein |
| 2. Person Singular | obductus eris |
du wirst zugemacht worden sein |
| 3. Person Singular | obductus erit |
er/sie/es wird zugemacht worden sein |
| 1. Person Plural | obducti erimus |
wir werden zugemacht worden sein |
| 2. Person Plural | obducti eritis |
ihr werdet zugemacht worden sein |
| 3. Person Plural | obducti erunt |
sie werden zugemacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obducere |
zumachen |
| Vorzeitigkeit | obduxisse |
zugemacht haben |
| Nachzeitigkeit | obducturum esse |
zumachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obduci obducier |
zugemacht werden |
| Vorzeitigkeit | obductum esse |
zugemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | obductum iri |
künftig zugemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obduce obduc |
mache zu; mach zu! |
| 2. Person Plural | obducite |
macht zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obducito |
| 3. Person Singular | obducito |
| 2. Person Plural | obducitote |
| 3. Person Plural | obducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obducere |
das Zumachen |
| Genitiv | obducendi obducundi |
des Zumachens |
| Dativ | obducendo obducundo |
dem Zumachen |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
das Zumachen |
| Ablativ | obducendo obducundo |
durch das Zumachen |
| Vokativ | obducende obducunde |
Zumachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducendus obducundus |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
| Genitiv | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducendi obducundi |
| Dativ | obducendo obducundo |
obducendae obducundae |
obducendo obducundo |
| Akkusativ | obducendum obducundum |
obducendam obducundam |
obducendum obducundum |
| Ablativ | obducendo obducundo |
obducenda obducunda |
obducendo obducundo |
| Vokativ | obducende obducunde |
obducenda obducunda |
obducendum obducundum |
Plural
| Nominativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
| Genitiv | obducendorum obducundorum |
obducendarum obducundarum |
obducendorum obducundorum |
| Dativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Akkusativ | obducendos obducundos |
obducendas obducundas |
obducenda obducunda |
| Ablativ | obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
obducendis obducundis |
| Vokativ | obducendi obducundi |
obducendae obducundae |
obducenda obducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducens |
obducens |
obducens |
| Genitiv | obducentis |
obducentis |
obducentis |
| Dativ | obducenti |
obducenti |
obducenti |
| Akkusativ | obducentem |
obducentem |
obducens |
| Ablativ | obducenti obducente |
obducenti obducente |
obducenti obducente |
| Vokativ | obducens |
obducens |
obducens |
Plural
| Nominativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Genitiv | obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
obducentium obducentum |
| Dativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Akkusativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
| Ablativ | obducentibus |
obducentibus |
obducentibus |
| Vokativ | obducentes |
obducentes |
obducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obductus |
obducta |
obductum |
| Genitiv | obducti |
obductae |
obducti |
| Dativ | obducto |
obductae |
obducto |
| Akkusativ | obductum |
obductam |
obductum |
| Ablativ | obducto |
obducta |
obducto |
| Vokativ | obducte |
obducta |
obductum |
Plural
| Nominativ | obducti |
obductae |
obducta |
| Genitiv | obductorum |
obductarum |
obductorum |
| Dativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Akkusativ | obductos |
obductas |
obducta |
| Ablativ | obductis |
obductis |
obductis |
| Vokativ | obducti |
obductae |
obducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obducturus |
obductura |
obducturum |
| Genitiv | obducturi |
obducturae |
obducturi |
| Dativ | obducturo |
obducturae |
obducturo |
| Akkusativ | obducturum |
obducturam |
obducturum |
| Ablativ | obducturo |
obductura |
obducturo |
| Vokativ | obducture |
obductura |
obducturum |
Plural
| Nominativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
| Genitiv | obducturorum |
obducturarum |
obducturorum |
| Dativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Akkusativ | obducturos |
obducturas |
obductura |
| Ablativ | obducturis |
obducturis |
obducturis |
| Vokativ | obducturi |
obducturae |
obductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obductum |
obductu |