Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
ich irre ab |
| 2. Person Singular |
oberras
|
du irrst ab |
| 3. Person Singular |
oberrat
|
er/sie/es irrt ab |
| 1. Person Plural |
oberramus
|
wir irren ab |
| 2. Person Plural |
oberratis
|
ihr irrt ab |
| 3. Person Plural |
oberrant
|
sie irren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
|
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
|
| 3. Person Singular |
oberratur
|
|
| 1. Person Plural |
oberramur
|
|
| 2. Person Plural |
oberramini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
ich irre ab |
| 2. Person Singular |
oberres
|
du irrest ab |
| 3. Person Singular |
oberret
|
er/sie/es irre ab |
| 1. Person Plural |
oberremus
|
wir irren ab |
| 2. Person Plural |
oberretis
|
ihr irret ab |
| 3. Person Plural |
oberrent
|
sie irren ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
|
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
|
| 3. Person Singular |
oberretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
ich irrte ab |
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
du irrtest ab |
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
er/sie/es irrte ab |
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
wir irrten ab |
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
ihr irrtet ab |
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
sie irrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
ich irrte ab |
| 2. Person Singular |
oberrares
|
du irrtest ab |
| 3. Person Singular |
oberraret
|
er/sie/es irrte ab |
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
wir irrten ab |
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
ihr irrtet ab |
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
sie irrten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
|
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
|
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
ich werde abirren |
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
du wirst abirren |
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
er/sie/es wird abirren |
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
wir werden abirren |
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
ihr werdet abirren |
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
sie werden abirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
|
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
ich bin abgeirrt |
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
du bist abgeirrt |
| 3. Person Singular |
oberravit
|
er/sie/es ist abgeirrt |
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
wir sind abgeirrt |
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
ihr seid abgeirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
sie sind abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
ich sei abgeirrt |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du seiest abgeirrt |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es sei abgeirrt |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir seien abgeirrt |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr seiet abgeirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie seien abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
ich war abgeirrt |
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
du warst abgeirrt |
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
er/sie/es war abgeirrt |
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
wir waren abgeirrt |
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
ihr wart abgeirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
sie waren abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
ich wäre abgeirrt |
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
du wärest abgeirrt |
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
er/sie/es wäre abgeirrt |
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
wir wären abgeirrt |
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
ihr wäret abgeirrt |
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
sie wären abgeirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
ich werde abgeirrt sein |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du wirst abgeirrt sein |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es wird abgeirrt sein |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir werden abgeirrt sein |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr werdet abgeirrt sein |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie werden abgeirrt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
abirren |
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
abgeirrt sein |
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
abirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
irre ab; irr ab! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
irrt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
das Abirren |
| Genitiv |
oberrandi
|
des Abirrens |
| Dativ |
oberrando
|
dem Abirren |
| Akkusativ |
oberrandum
|
das Abirren |
| Ablativ |
oberrando
|
durch das Abirren |
| Vokativ |
oberrande
|
Abirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
|
| 2. Person Singular |
oberras
|
|
| 3. Person Singular |
oberrat
|
|
| 1. Person Plural |
oberramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
|
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
|
| 3. Person Singular |
oberratur
|
|
| 1. Person Plural |
oberramur
|
|
| 2. Person Plural |
oberramini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
|
| 2. Person Singular |
oberres
|
|
| 3. Person Singular |
oberret
|
|
| 1. Person Plural |
oberremus
|
|
| 2. Person Plural |
oberretis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
|
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
|
| 3. Person Singular |
oberretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
|
| 2. Person Singular |
oberrares
|
|
| 3. Person Singular |
oberraret
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
|
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
|
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
|
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
|
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
|
| 3. Person Singular |
oberravit
|
|
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
|
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
|
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
|
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
|
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
|
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
|
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
|
| Genitiv |
oberrandi
|
|
| Dativ |
oberrando
|
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
|
| Ablativ |
oberrando
|
|
| Vokativ |
oberrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
ich beirre |
| 2. Person Singular |
oberras
|
du beirrst |
| 3. Person Singular |
oberrat
|
er/sie/es beirrt |
| 1. Person Plural |
oberramus
|
wir beirren |
| 2. Person Plural |
oberratis
|
ihr beirrt |
| 3. Person Plural |
oberrant
|
sie beirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
ich werde beirrt |
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
du wirst beirrt |
| 3. Person Singular |
oberratur
|
er/sie/es wird beirrt |
| 1. Person Plural |
oberramur
|
wir werden beirrt |
| 2. Person Plural |
oberramini
|
ihr werdet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
sie werden beirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
ich beirre |
| 2. Person Singular |
oberres
|
du beirrest |
| 3. Person Singular |
oberret
|
er/sie/es beirre |
| 1. Person Plural |
oberremus
|
wir beirren |
| 2. Person Plural |
oberretis
|
ihr beirret |
| 3. Person Plural |
oberrent
|
sie beirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
ich werde beirrt |
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
du werdest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberretur
|
er/sie/es werde beirrt |
| 1. Person Plural |
oberremur
|
wir werden beirrt |
| 2. Person Plural |
oberremini
|
ihr werdet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
sie werden beirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
ich beirrte |
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
du beirrtest |
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
er/sie/es beirrte |
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
wir beirrten |
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
ihr beirrtet |
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
sie beirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
ich wurde beirrt |
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
du wurdest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
er/sie/es wurde beirrt |
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
wir wurden beirrt |
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
ihr wurdet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
sie wurden beirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
ich beirrte |
| 2. Person Singular |
oberrares
|
du beirrtest |
| 3. Person Singular |
oberraret
|
er/sie/es beirrte |
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
wir beirrten |
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
ihr beirrtet |
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
sie beirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
ich würde beirrt |
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
du würdest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
er/sie/es würde beirrt |
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
wir würden beirrt |
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
ihr würdet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
sie würden beirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
ich werde beirren |
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
du wirst beirren |
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
er/sie/es wird beirren |
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
wir werden beirren |
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
ihr werdet beirren |
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
sie werden beirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
ich werde beirrt werden |
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
du wirst beirrt werden |
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
er/sie/es wird beirrt werden |
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
wir werden beirrt werden |
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
ihr werdet beirrt werden |
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
sie werden beirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
ich habe beirrt |
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
du hast beirrt |
| 3. Person Singular |
oberravit
|
er/sie/es hat beirrt |
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
wir haben beirrt |
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
ihr habt beirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
sie haben beirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
ich bin beirrt worden |
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
du bist beirrt worden |
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
er/sie/es ist beirrt worden |
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
wir sind beirrt worden |
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
ihr seid beirrt worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
sie sind beirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
ich habe beirrt |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du habest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es habe beirrt |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir haben beirrt |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr habet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie haben beirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
ich sei beirrt worden |
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
du seiest beirrt worden |
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
er/sie/es sei beirrt worden |
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
wir seien beirrt worden |
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
ihr seiet beirrt worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
sie seien beirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
ich hatte beirrt |
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
du hattest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
er/sie/es hatte beirrt |
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
wir hatten beirrt |
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
ihr hattet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
sie hatten beirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
ich war beirrt worden |
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
du warst beirrt worden |
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
er/sie/es war beirrt worden |
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
wir waren beirrt worden |
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
ihr wart beirrt worden |
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
sie waren beirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
ich hätte beirrt |
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
du hättest beirrt |
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
er/sie/es hätte beirrt |
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
wir hätten beirrt |
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
ihr hättet beirrt |
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
sie hätten beirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
ich wäre beirrt worden |
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
du wärest beirrt worden |
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
er/sie/es wäre beirrt worden |
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
wir wären beirrt worden |
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
ihr wäret beirrt worden |
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
sie wären beirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
ich werde beirrt haben |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du wirst beirrt haben |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es wird beirrt haben |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir werden beirrt haben |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr werdet beirrt haben |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie werden beirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
ich werde beirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
du wirst beirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
er/sie/es wird beirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
wir werden beirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
ihr werdet beirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
sie werden beirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
beirren |
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
beirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
beirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
beirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
beirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
künftig beirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
beirre; beirr! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
beirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
das Beirren |
| Genitiv |
oberrandi
|
des Beirrens |
| Dativ |
oberrando
|
dem Beirren |
| Akkusativ |
oberrandum
|
das Beirren |
| Ablativ |
oberrando
|
durch das Beirren |
| Vokativ |
oberrande
|
Beirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
ich beschweife |
| 2. Person Singular |
oberras
|
du beschweifst |
| 3. Person Singular |
oberrat
|
er/sie/es beschweift |
| 1. Person Plural |
oberramus
|
wir beschweifen |
| 2. Person Plural |
oberratis
|
ihr beschweift |
| 3. Person Plural |
oberrant
|
sie beschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
ich werde beschweift |
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
du wirst beschweift |
| 3. Person Singular |
oberratur
|
er/sie/es wird beschweift |
| 1. Person Plural |
oberramur
|
wir werden beschweift |
| 2. Person Plural |
oberramini
|
ihr werdet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
sie werden beschweift |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
ich beschweife |
| 2. Person Singular |
oberres
|
du beschweifest |
| 3. Person Singular |
oberret
|
er/sie/es beschweife |
| 1. Person Plural |
oberremus
|
wir beschweifen |
| 2. Person Plural |
oberretis
|
ihr beschweifet |
| 3. Person Plural |
oberrent
|
sie beschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
ich werde beschweift |
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
du werdest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberretur
|
er/sie/es werde beschweift |
| 1. Person Plural |
oberremur
|
wir werden beschweift |
| 2. Person Plural |
oberremini
|
ihr werdet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
sie werden beschweift |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
ich beschweifte |
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
du beschweiftest |
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
er/sie/es beschweifte |
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
wir beschweiften |
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
ihr beschweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
sie beschweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
ich wurde beschweift |
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
du wurdest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
er/sie/es wurde beschweift |
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
wir wurden beschweift |
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
ihr wurdet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
sie wurden beschweift |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
ich beschweifte |
| 2. Person Singular |
oberrares
|
du beschweiftest |
| 3. Person Singular |
oberraret
|
er/sie/es beschweifte |
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
wir beschweiften |
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
ihr beschweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
sie beschweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
ich würde beschweift |
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
du würdest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
er/sie/es würde beschweift |
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
wir würden beschweift |
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
ihr würdet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
sie würden beschweift |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
ich werde beschweifen |
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
du wirst beschweifen |
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
er/sie/es wird beschweifen |
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
wir werden beschweifen |
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
ihr werdet beschweifen |
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
sie werden beschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
ich werde beschweift werden |
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
du wirst beschweift werden |
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
er/sie/es wird beschweift werden |
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
wir werden beschweift werden |
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
ihr werdet beschweift werden |
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
sie werden beschweift werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
ich habe beschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
du hast beschweift |
| 3. Person Singular |
oberravit
|
er/sie/es hat beschweift |
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
wir haben beschweift |
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
ihr habt beschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
sie haben beschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
ich bin beschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
du bist beschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
er/sie/es ist beschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
wir sind beschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
ihr seid beschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
sie sind beschweift worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
ich habe beschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du habest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es habe beschweift |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir haben beschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr habet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie haben beschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
ich sei beschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
du seiest beschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
er/sie/es sei beschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
wir seien beschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
ihr seiet beschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
sie seien beschweift worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
ich hatte beschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
du hattest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
er/sie/es hatte beschweift |
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
wir hatten beschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
ihr hattet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
sie hatten beschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
ich war beschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
du warst beschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
er/sie/es war beschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
wir waren beschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
ihr wart beschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
sie waren beschweift worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
ich hätte beschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
du hättest beschweift |
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
er/sie/es hätte beschweift |
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
wir hätten beschweift |
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
ihr hättet beschweift |
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
sie hätten beschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
ich wäre beschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
du wärest beschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
er/sie/es wäre beschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
wir wären beschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
ihr wäret beschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
sie wären beschweift worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
ich werde beschweift haben |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du wirst beschweift haben |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es wird beschweift haben |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir werden beschweift haben |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr werdet beschweift haben |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie werden beschweift haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
ich werde beschweift worden sein |
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
du wirst beschweift worden sein |
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
er/sie/es wird beschweift worden sein |
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
wir werden beschweift worden sein |
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
ihr werdet beschweift worden sein |
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
sie werden beschweift worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
beschweifen |
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
beschweift haben |
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
beschweifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
beschweift werden |
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
beschweift worden sein |
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
künftig beschweift werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
beschweife; beschweif! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
beschweift! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
das Beschweifen |
| Genitiv |
oberrandi
|
des Beschweifens |
| Dativ |
oberrando
|
dem Beschweifen |
| Akkusativ |
oberrandum
|
das Beschweifen |
| Ablativ |
oberrando
|
durch das Beschweifen |
| Vokativ |
oberrande
|
Beschweifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
|
| 2. Person Singular |
oberras
|
|
| 3. Person Singular |
oberrat
|
|
| 1. Person Plural |
oberramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
|
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
|
| 3. Person Singular |
oberratur
|
|
| 1. Person Plural |
oberramur
|
|
| 2. Person Plural |
oberramini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
|
| 2. Person Singular |
oberres
|
|
| 3. Person Singular |
oberret
|
|
| 1. Person Plural |
oberremus
|
|
| 2. Person Plural |
oberretis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
|
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
|
| 3. Person Singular |
oberretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
|
| 2. Person Singular |
oberrares
|
|
| 3. Person Singular |
oberraret
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
|
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
|
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
|
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
|
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
|
| 3. Person Singular |
oberravit
|
|
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
|
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
|
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
|
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
|
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
|
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
|
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
|
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
|
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
|
| Genitiv |
oberrandi
|
|
| Dativ |
oberrando
|
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
|
| Ablativ |
oberrando
|
|
| Vokativ |
oberrande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
ich schweife |
| 2. Person Singular |
oberras
|
du schweifst |
| 3. Person Singular |
oberrat
|
er/sie/es schweift |
| 1. Person Plural |
oberramus
|
wir schweifen |
| 2. Person Plural |
oberratis
|
ihr schweift |
| 3. Person Plural |
oberrant
|
sie schweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
|
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
|
| 3. Person Singular |
oberratur
|
|
| 1. Person Plural |
oberramur
|
|
| 2. Person Plural |
oberramini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
ich schweife |
| 2. Person Singular |
oberres
|
du schweifest |
| 3. Person Singular |
oberret
|
er/sie/es schweife |
| 1. Person Plural |
oberremus
|
wir schweifen |
| 2. Person Plural |
oberretis
|
ihr schweifet |
| 3. Person Plural |
oberrent
|
sie schweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
|
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
|
| 3. Person Singular |
oberretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
ich schweifte |
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
du schweiftest |
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
er/sie/es schweifte |
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
wir schweiften |
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
ihr schweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
sie schweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
|
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
ich schweifte |
| 2. Person Singular |
oberrares
|
du schweiftest |
| 3. Person Singular |
oberraret
|
er/sie/es schweifte |
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
wir schweiften |
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
ihr schweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
sie schweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
|
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
|
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
|
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
|
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
ich werde schweifen |
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
du wirst schweifen |
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
er/sie/es wird schweifen |
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
wir werden schweifen |
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
ihr werdet schweifen |
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
sie werden schweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
|
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
|
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
|
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
|
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
|
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
ich bin geschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
du bist geschweift |
| 3. Person Singular |
oberravit
|
er/sie/es ist geschweift |
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
wir sind geschweift |
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
ihr seid geschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
sie sind geschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
ich sei geschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du seiest geschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es sei geschweift |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir seien geschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr seiet geschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie seien geschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
ich war geschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
du warst geschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
er/sie/es war geschweift |
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
wir waren geschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
ihr wart geschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
sie waren geschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
ich wäre geschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
du wärest geschweift |
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
er/sie/es wäre geschweift |
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
wir wären geschweift |
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
ihr wäret geschweift |
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
sie wären geschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
ich werde geschweift sein |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du wirst geschweift sein |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es wird geschweift sein |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir werden geschweift sein |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr werdet geschweift sein |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie werden geschweift sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
schweifen |
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
geschweift sein |
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
schweifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
schweife; schweif! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
schweift! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
das Schweifen |
| Genitiv |
oberrandi
|
des Schweifens |
| Dativ |
oberrando
|
dem Schweifen |
| Akkusativ |
oberrandum
|
das Schweifen |
| Ablativ |
oberrando
|
durch das Schweifen |
| Vokativ |
oberrande
|
Schweifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberro
|
ich umschweife |
| 2. Person Singular |
oberras
|
du umschweifst |
| 3. Person Singular |
oberrat
|
er/sie/es umschweift |
| 1. Person Plural |
oberramus
|
wir umschweifen |
| 2. Person Plural |
oberratis
|
ihr umschweift |
| 3. Person Plural |
oberrant
|
sie umschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberror
|
ich werde umschweift |
| 2. Person Singular |
oberraris oberrare
|
du wirst umschweift |
| 3. Person Singular |
oberratur
|
er/sie/es wird umschweift |
| 1. Person Plural |
oberramur
|
wir werden umschweift |
| 2. Person Plural |
oberramini
|
ihr werdet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberrantur
|
sie werden umschweift |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrem
|
ich umschweife |
| 2. Person Singular |
oberres
|
du umschweifest |
| 3. Person Singular |
oberret
|
er/sie/es umschweife |
| 1. Person Plural |
oberremus
|
wir umschweifen |
| 2. Person Plural |
oberretis
|
ihr umschweifet |
| 3. Person Plural |
oberrent
|
sie umschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrer
|
ich werde umschweift |
| 2. Person Singular |
oberreris oberrere
|
du werdest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberretur
|
er/sie/es werde umschweift |
| 1. Person Plural |
oberremur
|
wir werden umschweift |
| 2. Person Plural |
oberremini
|
ihr werdet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberrentur
|
sie werden umschweift |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabam
|
ich umschweifte |
| 2. Person Singular |
oberrabas
|
du umschweiftest |
| 3. Person Singular |
oberrabat
|
er/sie/es umschweifte |
| 1. Person Plural |
oberrabamus
|
wir umschweiften |
| 2. Person Plural |
oberrabatis
|
ihr umschweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrabant
|
sie umschweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabar
|
ich wurde umschweift |
| 2. Person Singular |
oberrabaris oberrabare
|
du wurdest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberrabatur
|
er/sie/es wurde umschweift |
| 1. Person Plural |
oberrabamur
|
wir wurden umschweift |
| 2. Person Plural |
oberrabamini
|
ihr wurdet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberrabantur
|
sie wurden umschweift |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarem
|
ich umschweifte |
| 2. Person Singular |
oberrares
|
du umschweiftest |
| 3. Person Singular |
oberraret
|
er/sie/es umschweifte |
| 1. Person Plural |
oberraremus
|
wir umschweiften |
| 2. Person Plural |
oberraretis
|
ihr umschweiftet |
| 3. Person Plural |
oberrarent
|
sie umschweiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrarer
|
ich würde umschweift |
| 2. Person Singular |
oberrareris oberrarere
|
du würdest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberraretur
|
er/sie/es würde umschweift |
| 1. Person Plural |
oberraremur
|
wir würden umschweift |
| 2. Person Plural |
oberraremini
|
ihr würdet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberrarentur
|
sie würden umschweift |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabo
|
ich werde umschweifen |
| 2. Person Singular |
oberrabis
|
du wirst umschweifen |
| 3. Person Singular |
oberrabit
|
er/sie/es wird umschweifen |
| 1. Person Plural |
oberrabimus
|
wir werden umschweifen |
| 2. Person Plural |
oberrabitis
|
ihr werdet umschweifen |
| 3. Person Plural |
oberrabunt
|
sie werden umschweifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberrabor
|
ich werde umschweift werden |
| 2. Person Singular |
oberraberis oberrabere
|
du wirst umschweift werden |
| 3. Person Singular |
oberrabitur
|
er/sie/es wird umschweift werden |
| 1. Person Plural |
oberrabimur
|
wir werden umschweift werden |
| 2. Person Plural |
oberrabimini
|
ihr werdet umschweift werden |
| 3. Person Plural |
oberrabuntur
|
sie werden umschweift werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravi
|
ich habe umschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisti
|
du hast umschweift |
| 3. Person Singular |
oberravit
|
er/sie/es hat umschweift |
| 1. Person Plural |
oberravimus
|
wir haben umschweift |
| 2. Person Plural |
oberravistis
|
ihr habt umschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverunt oberravere
|
sie haben umschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sum
|
ich bin umschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus es
|
du bist umschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus est
|
er/sie/es ist umschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati sumus
|
wir sind umschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati estis
|
ihr seid umschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sunt
|
sie sind umschweift worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraverim
|
ich habe umschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du habest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es habe umschweift |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir haben umschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr habet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie haben umschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus sim
|
ich sei umschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus sis
|
du seiest umschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus sit
|
er/sie/es sei umschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati simus
|
wir seien umschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati sitis
|
ihr seiet umschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati sint
|
sie seien umschweift worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberraveram
|
ich hatte umschweift |
| 2. Person Singular |
oberraveras
|
du hattest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberraverat
|
er/sie/es hatte umschweift |
| 1. Person Plural |
oberraveramus
|
wir hatten umschweift |
| 2. Person Plural |
oberraveratis
|
ihr hattet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberraverant
|
sie hatten umschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus eram
|
ich war umschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus eras
|
du warst umschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus erat
|
er/sie/es war umschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati eramus
|
wir waren umschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati eratis
|
ihr wart umschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati erant
|
sie waren umschweift worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravissem
|
ich hätte umschweift |
| 2. Person Singular |
oberravisses
|
du hättest umschweift |
| 3. Person Singular |
oberravisset
|
er/sie/es hätte umschweift |
| 1. Person Plural |
oberravissemus
|
wir hätten umschweift |
| 2. Person Plural |
oberravissetis
|
ihr hättet umschweift |
| 3. Person Plural |
oberravissent
|
sie hätten umschweift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus essem
|
ich wäre umschweift worden |
| 2. Person Singular |
oberratus esses
|
du wärest umschweift worden |
| 3. Person Singular |
oberratus esset
|
er/sie/es wäre umschweift worden |
| 1. Person Plural |
oberrati essemus
|
wir wären umschweift worden |
| 2. Person Plural |
oberrati essetis
|
ihr wäret umschweift worden |
| 3. Person Plural |
oberrati essent
|
sie wären umschweift worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oberravero
|
ich werde umschweift haben |
| 2. Person Singular |
oberraveris
|
du wirst umschweift haben |
| 3. Person Singular |
oberraverit
|
er/sie/es wird umschweift haben |
| 1. Person Plural |
oberraverimus
|
wir werden umschweift haben |
| 2. Person Plural |
oberraveritis
|
ihr werdet umschweift haben |
| 3. Person Plural |
oberraverint
|
sie werden umschweift haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oberratus ero
|
ich werde umschweift worden sein |
| 2. Person Singular |
oberratus eris
|
du wirst umschweift worden sein |
| 3. Person Singular |
oberratus erit
|
er/sie/es wird umschweift worden sein |
| 1. Person Plural |
oberrati erimus
|
wir werden umschweift worden sein |
| 2. Person Plural |
oberrati eritis
|
ihr werdet umschweift worden sein |
| 3. Person Plural |
oberrati erunt
|
sie werden umschweift worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrare
|
umschweifen |
| Vorzeitigkeit |
oberravisse
|
umschweift haben |
| Nachzeitigkeit |
oberraturum esse
|
umschweifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oberrari oberrarier
|
umschweift werden |
| Vorzeitigkeit |
oberratum esse
|
umschweift worden sein |
| Nachzeitigkeit |
oberratum iri
|
künftig umschweift werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
oberra
|
umschweife; umschweif! |
| 2. Person Plural |
oberrate
|
umschweift! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oberrato
|
| 3. Person Singular |
oberrato
|
| 2. Person Plural |
oberratote
|
| 3. Person Plural |
oberranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oberrare
|
das Umschweifen |
| Genitiv |
oberrandi
|
des Umschweifens |
| Dativ |
oberrando
|
dem Umschweifen |
| Akkusativ |
oberrandum
|
das Umschweifen |
| Ablativ |
oberrando
|
durch das Umschweifen |
| Vokativ |
oberrande
|
Umschweifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrandus
|
oberranda
|
oberrandum
|
| Genitiv |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberrandi
|
| Dativ |
oberrando
|
oberrandae
|
oberrando
|
| Akkusativ |
oberrandum
|
oberrandam
|
oberrandum
|
| Ablativ |
oberrando
|
oberranda
|
oberrando
|
| Vokativ |
oberrande
|
oberranda
|
oberrandum
|
Plural
| Nominativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
| Genitiv |
oberrandorum
|
oberrandarum
|
oberrandorum
|
| Dativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Akkusativ |
oberrandos
|
oberrandas
|
oberranda
|
| Ablativ |
oberrandis
|
oberrandis
|
oberrandis
|
| Vokativ |
oberrandi
|
oberrandae
|
oberranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
| Genitiv |
oberrantis
|
oberrantis
|
oberrantis
|
| Dativ |
oberranti
|
oberranti
|
oberranti
|
| Akkusativ |
oberrantem
|
oberrantem
|
oberrans
|
| Ablativ |
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
oberranti oberrante
|
| Vokativ |
oberrans
|
oberrans
|
oberrans
|
Plural
| Nominativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Genitiv |
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
oberrantium oberrantum
|
| Dativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Akkusativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
| Ablativ |
oberrantibus
|
oberrantibus
|
oberrantibus
|
| Vokativ |
oberrantes
|
oberrantes
|
oberrantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberratus
|
oberrata
|
oberratum
|
| Genitiv |
oberrati
|
oberratae
|
oberrati
|
| Dativ |
oberrato
|
oberratae
|
oberrato
|
| Akkusativ |
oberratum
|
oberratam
|
oberratum
|
| Ablativ |
oberrato
|
oberrata
|
oberrato
|
| Vokativ |
oberrate
|
oberrata
|
oberratum
|
Plural
| Nominativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
| Genitiv |
oberratorum
|
oberratarum
|
oberratorum
|
| Dativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Akkusativ |
oberratos
|
oberratas
|
oberrata
|
| Ablativ |
oberratis
|
oberratis
|
oberratis
|
| Vokativ |
oberrati
|
oberratae
|
oberrata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oberraturus
|
oberratura
|
oberraturum
|
| Genitiv |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberraturi
|
| Dativ |
oberraturo
|
oberraturae
|
oberraturo
|
| Akkusativ |
oberraturum
|
oberraturam
|
oberraturum
|
| Ablativ |
oberraturo
|
oberratura
|
oberraturo
|
| Vokativ |
oberrature
|
oberratura
|
oberraturum
|
Plural
| Nominativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
| Genitiv |
oberraturorum
|
oberraturarum
|
oberraturorum
|
| Dativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Akkusativ |
oberraturos
|
oberraturas
|
oberratura
|
| Ablativ |
oberraturis
|
oberraturis
|
oberraturis
|
| Vokativ |
oberraturi
|
oberraturae
|
oberratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oberratum
|
oberratu
|