Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
ich mahne ab |
| 2. Person Singular |
objurgas
|
du mahnst ab |
| 3. Person Singular |
objurgat
|
er/sie/es mahnt ab |
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
wir mahnen ab |
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
ihr mahnt ab |
| 3. Person Plural |
objurgant
|
sie mahnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
ich werde abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
du wirst abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
er/sie/es wird abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
wir werden abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
ihr werdet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
sie werden abgemahnt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
ich mahne ab |
| 2. Person Singular |
objurges
|
du mahnest ab |
| 3. Person Singular |
objurget
|
er/sie/es mahne ab |
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
wir mahnen ab |
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
ihr mahnet ab |
| 3. Person Plural |
objurgent
|
sie mahnen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
ich werde abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
du werdest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
er/sie/es werde abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
wir werden abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
ihr werdet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
sie werden abgemahnt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
ich mahnte ab |
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
du mahntest ab |
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
er/sie/es mahnte ab |
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
wir mahnten ab |
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
ihr mahntet ab |
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
sie mahnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
ich wurde abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
du wurdest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
er/sie/es wurde abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
wir wurden abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
ihr wurdet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
sie wurden abgemahnt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
ich mahnte ab |
| 2. Person Singular |
objurgares
|
du mahntest ab |
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
er/sie/es mahnte ab |
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
wir mahnten ab |
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
ihr mahntet ab |
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
sie mahnten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
ich würde abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
du würdest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
er/sie/es würde abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
wir würden abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
ihr würdet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
sie würden abgemahnt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
ich werde abmahnen |
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
du wirst abmahnen |
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
er/sie/es wird abmahnen |
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
wir werden abmahnen |
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
ihr werdet abmahnen |
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
sie werden abmahnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
ich werde abgemahnt werden |
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
du wirst abgemahnt werden |
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
er/sie/es wird abgemahnt werden |
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
wir werden abgemahnt werden |
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
ihr werdet abgemahnt werden |
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
sie werden abgemahnt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
ich habe abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
du hast abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
er/sie/es hat abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
wir haben abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
ihr habt abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
sie haben abgemahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
ich bin abgemahnt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
du bist abgemahnt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
er/sie/es ist abgemahnt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
wir sind abgemahnt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
ihr seid abgemahnt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
sie sind abgemahnt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
ich habe abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du habest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es habe abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir haben abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr habet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie haben abgemahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
ich sei abgemahnt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
du seiest abgemahnt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
er/sie/es sei abgemahnt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
wir seien abgemahnt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
ihr seiet abgemahnt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
sie seien abgemahnt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
ich hatte abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
du hattest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
er/sie/es hatte abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
wir hatten abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
ihr hattet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
sie hatten abgemahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
ich war abgemahnt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
du warst abgemahnt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
er/sie/es war abgemahnt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
wir waren abgemahnt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
ihr wart abgemahnt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
sie waren abgemahnt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
ich hätte abgemahnt |
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
du hättest abgemahnt |
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
er/sie/es hätte abgemahnt |
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
wir hätten abgemahnt |
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
ihr hättet abgemahnt |
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
sie hätten abgemahnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
ich wäre abgemahnt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
du wärest abgemahnt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
er/sie/es wäre abgemahnt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
wir wären abgemahnt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
ihr wäret abgemahnt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
sie wären abgemahnt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
ich werde abgemahnt haben |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du wirst abgemahnt haben |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es wird abgemahnt haben |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir werden abgemahnt haben |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr werdet abgemahnt haben |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie werden abgemahnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
ich werde abgemahnt worden sein |
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
du wirst abgemahnt worden sein |
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
er/sie/es wird abgemahnt worden sein |
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
wir werden abgemahnt worden sein |
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
ihr werdet abgemahnt worden sein |
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
sie werden abgemahnt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
abmahnen |
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
abgemahnt haben |
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
abmahnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
abgemahnt werden |
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
abgemahnt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
künftig abgemahnt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
mahne ab; mahn ab! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
mahnt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
das Abmahnen |
| Genitiv |
objurgandi
|
des Abmahnens |
| Dativ |
objurgando
|
dem Abmahnen |
| Akkusativ |
objurgandum
|
das Abmahnen |
| Ablativ |
objurgando
|
durch das Abmahnen |
| Vokativ |
objurgande
|
Abmahnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
|
| 2. Person Singular |
objurges
|
|
| 3. Person Singular |
objurget
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
|
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgares
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
|
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
|
| Genitiv |
objurgandi
|
|
| Dativ |
objurgando
|
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
|
| Ablativ |
objurgando
|
|
| Vokativ |
objurgande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
objurgas
|
du schiltst |
| 3. Person Singular |
objurgat
|
er/sie/es schilt |
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
objurgant
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
du wirst gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
er/sie/es wird gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
sie werden gescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
objurges
|
du scheltest |
| 3. Person Singular |
objurget
|
er/sie/es schelte |
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
objurgent
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
du werdest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
er/sie/es werde gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
sie werden gescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
ich schalt |
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
du schaltest |
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
er/sie/es schalt |
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
wir schalten |
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
ihr schaltet |
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
sie schalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
ich wurde gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
du wurdest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
er/sie/es wurde gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
wir wurden gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
ihr wurdet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
sie wurden gescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
ich schölte |
| 2. Person Singular |
objurgares
|
du schöltest |
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
er/sie/es schölte |
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
wir schölten |
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
ihr schöltet |
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
sie schölten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
ich würde gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
du würdest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
er/sie/es würde gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
wir würden gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
ihr würdet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
sie würden gescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
ich werde schelten |
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
du wirst schelten |
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
er/sie/es wird schelten |
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
wir werden schelten |
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
ihr werdet schelten |
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
sie werden schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
ich werde gescholten werden |
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
du wirst gescholten werden |
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
er/sie/es wird gescholten werden |
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
wir werden gescholten werden |
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
ihr werdet gescholten werden |
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
sie werden gescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
du hast gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
er/sie/es hat gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
ihr habt gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
ich bin gescholten worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
du bist gescholten worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
er/sie/es ist gescholten worden |
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
wir sind gescholten worden |
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
ihr seid gescholten worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
sie sind gescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du habest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es habe gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr habet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
ich sei gescholten worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
du seiest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
er/sie/es sei gescholten worden |
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
wir seien gescholten worden |
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
ihr seiet gescholten worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
sie seien gescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
ich hatte gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
du hattest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
er/sie/es hatte gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
wir hatten gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
ihr hattet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
sie hatten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
ich war gescholten worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
du warst gescholten worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
er/sie/es war gescholten worden |
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
wir waren gescholten worden |
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
ihr wart gescholten worden |
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
sie waren gescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
ich hätte gescholten |
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
du hättest gescholten |
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
er/sie/es hätte gescholten |
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
wir hätten gescholten |
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
ihr hättet gescholten |
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
sie hätten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
ich wäre gescholten worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
du wärest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
er/sie/es wäre gescholten worden |
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
wir wären gescholten worden |
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
ihr wäret gescholten worden |
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
sie wären gescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
ich werde gescholten haben |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du wirst gescholten haben |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es wird gescholten haben |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir werden gescholten haben |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr werdet gescholten haben |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie werden gescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
ich werde gescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
du wirst gescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
er/sie/es wird gescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
wir werden gescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
ihr werdet gescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
sie werden gescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
schelten |
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
gescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
schelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
gescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
gescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
künftig gescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
schilt! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
scheltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
das Schelten |
| Genitiv |
objurgandi
|
des Scheltens |
| Dativ |
objurgando
|
dem Schelten |
| Akkusativ |
objurgandum
|
das Schelten |
| Ablativ |
objurgando
|
durch das Schelten |
| Vokativ |
objurgande
|
Schelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
|
| 2. Person Singular |
objurges
|
|
| 3. Person Singular |
objurget
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
|
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgares
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
|
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
|
| Genitiv |
objurgandi
|
|
| Dativ |
objurgando
|
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
|
| Ablativ |
objurgando
|
|
| Vokativ |
objurgande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
ich strafe |
| 2. Person Singular |
objurgas
|
du strafst |
| 3. Person Singular |
objurgat
|
er/sie/es straft |
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
wir strafen |
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
ihr straft |
| 3. Person Plural |
objurgant
|
sie strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
ich werde gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
du wirst gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
er/sie/es wird gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
wir werden gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
ihr werdet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
sie werden gestraft |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
ich strafe |
| 2. Person Singular |
objurges
|
du strafest |
| 3. Person Singular |
objurget
|
er/sie/es strafe |
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
wir strafen |
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
ihr strafet |
| 3. Person Plural |
objurgent
|
sie strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
ich werde gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
du werdest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
er/sie/es werde gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
wir werden gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
ihr werdet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
sie werden gestraft |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
ich strafte |
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
du straftest |
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
er/sie/es strafte |
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
wir straften |
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
ihr straftet |
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
sie straften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
ich wurde gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
du wurdest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
er/sie/es wurde gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
wir wurden gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
ihr wurdet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
sie wurden gestraft |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
ich strafte |
| 2. Person Singular |
objurgares
|
du straftest |
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
er/sie/es strafte |
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
wir straften |
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
ihr straftet |
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
sie straften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
ich würde gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
du würdest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
er/sie/es würde gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
wir würden gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
ihr würdet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
sie würden gestraft |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
ich werde strafen |
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
du wirst strafen |
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
er/sie/es wird strafen |
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
wir werden strafen |
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
ihr werdet strafen |
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
sie werden strafen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
ich werde gestraft werden |
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
du wirst gestraft werden |
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
er/sie/es wird gestraft werden |
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
wir werden gestraft werden |
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
ihr werdet gestraft werden |
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
sie werden gestraft werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
ich habe gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
du hast gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
er/sie/es hat gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
wir haben gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
ihr habt gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
sie haben gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
ich bin gestraft worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
du bist gestraft worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
er/sie/es ist gestraft worden |
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
wir sind gestraft worden |
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
ihr seid gestraft worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
sie sind gestraft worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
ich habe gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du habest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es habe gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir haben gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr habet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie haben gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
ich sei gestraft worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
du seiest gestraft worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
er/sie/es sei gestraft worden |
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
wir seien gestraft worden |
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
ihr seiet gestraft worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
sie seien gestraft worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
ich hatte gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
du hattest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
er/sie/es hatte gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
wir hatten gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
ihr hattet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
sie hatten gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
ich war gestraft worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
du warst gestraft worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
er/sie/es war gestraft worden |
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
wir waren gestraft worden |
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
ihr wart gestraft worden |
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
sie waren gestraft worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
ich hätte gestraft |
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
du hättest gestraft |
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
er/sie/es hätte gestraft |
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
wir hätten gestraft |
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
ihr hättet gestraft |
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
sie hätten gestraft |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
ich wäre gestraft worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
du wärest gestraft worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
er/sie/es wäre gestraft worden |
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
wir wären gestraft worden |
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
ihr wäret gestraft worden |
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
sie wären gestraft worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
ich werde gestraft haben |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du wirst gestraft haben |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es wird gestraft haben |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir werden gestraft haben |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr werdet gestraft haben |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie werden gestraft haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
ich werde gestraft worden sein |
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
du wirst gestraft worden sein |
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
er/sie/es wird gestraft worden sein |
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
wir werden gestraft worden sein |
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
ihr werdet gestraft worden sein |
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
sie werden gestraft worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
strafen |
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
gestraft haben |
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
strafen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
gestraft werden |
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
gestraft worden sein |
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
künftig gestraft werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
strafe; straf! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
straft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
das Strafen |
| Genitiv |
objurgandi
|
des Strafens |
| Dativ |
objurgando
|
dem Strafen |
| Akkusativ |
objurgandum
|
das Strafen |
| Ablativ |
objurgando
|
durch das Strafen |
| Vokativ |
objurgande
|
Strafen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
objurgas
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
objurgat
|
er/sie/es tadelt |
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
objurgant
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
du wirst getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
er/sie/es wird getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
sie werden getadelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
ich tadle |
| 2. Person Singular |
objurges
|
du tadelst |
| 3. Person Singular |
objurget
|
er/sie/es tadle |
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
wir tadeln |
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
ihr tadelt |
| 3. Person Plural |
objurgent
|
sie tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
ich werde getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
du werdest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
er/sie/es werde getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
wir werden getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
ihr werdet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
sie werden getadelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
ich wurde getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
du wurdest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
er/sie/es wurde getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
wir wurden getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
ihr wurdet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
sie wurden getadelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
ich tadelte |
| 2. Person Singular |
objurgares
|
du tadeltest |
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
er/sie/es tadelte |
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
wir tadelten |
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
ihr tadeltet |
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
sie tadelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
ich würde getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
du würdest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
er/sie/es würde getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
wir würden getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
ihr würdet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
sie würden getadelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
ich werde tadeln |
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
du wirst tadeln |
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
er/sie/es wird tadeln |
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
wir werden tadeln |
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
ihr werdet tadeln |
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
sie werden tadeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
ich werde getadelt werden |
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
du wirst getadelt werden |
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
er/sie/es wird getadelt werden |
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
wir werden getadelt werden |
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
ihr werdet getadelt werden |
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
sie werden getadelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
du hast getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
er/sie/es hat getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
ihr habt getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
ich bin getadelt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
du bist getadelt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
er/sie/es ist getadelt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
wir sind getadelt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
ihr seid getadelt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
sie sind getadelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
ich habe getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du habest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es habe getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir haben getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr habet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie haben getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
ich sei getadelt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
du seiest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
er/sie/es sei getadelt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
wir seien getadelt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
ihr seiet getadelt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
sie seien getadelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
ich hatte getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
du hattest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
er/sie/es hatte getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
wir hatten getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
ihr hattet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
sie hatten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
ich war getadelt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
du warst getadelt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
er/sie/es war getadelt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
wir waren getadelt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
ihr wart getadelt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
sie waren getadelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
ich hätte getadelt |
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
du hättest getadelt |
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
er/sie/es hätte getadelt |
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
wir hätten getadelt |
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
ihr hättet getadelt |
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
sie hätten getadelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
ich wäre getadelt worden |
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
du wärest getadelt worden |
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
er/sie/es wäre getadelt worden |
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
wir wären getadelt worden |
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
ihr wäret getadelt worden |
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
sie wären getadelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
ich werde getadelt haben |
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
du wirst getadelt haben |
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
er/sie/es wird getadelt haben |
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
wir werden getadelt haben |
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
ihr werdet getadelt haben |
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
sie werden getadelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
ich werde getadelt worden sein |
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
du wirst getadelt worden sein |
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
er/sie/es wird getadelt worden sein |
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
wir werden getadelt worden sein |
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
ihr werdet getadelt worden sein |
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
sie werden getadelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
tadeln |
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
getadelt haben |
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
tadeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
getadelt werden |
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
getadelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
künftig getadelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
tadle! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
tadelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
das Tadeln |
| Genitiv |
objurgandi
|
des Tadelnes |
| Dativ |
objurgando
|
dem Tadeln |
| Akkusativ |
objurgandum
|
das Tadeln |
| Ablativ |
objurgando
|
durch das Tadeln |
| Vokativ |
objurgande
|
Tadeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
|
| 2. Person Singular |
objurges
|
|
| 3. Person Singular |
objurget
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
|
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgares
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
|
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
|
| Genitiv |
objurgandi
|
|
| Dativ |
objurgando
|
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
|
| Ablativ |
objurgando
|
|
| Vokativ |
objurgande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaris objurgare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgem
|
|
| 2. Person Singular |
objurges
|
|
| 3. Person Singular |
objurget
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurger
|
|
| 2. Person Singular |
objurgeris objurgere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgetur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgemur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgemini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabam
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabas
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabatis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabar
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabaris objurgabare
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabatur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabamur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabamini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgares
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaret
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaretis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgarer
|
|
| 2. Person Singular |
objurgareris objurgarere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaretur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaremur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaremini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabo
|
|
| 2. Person Singular |
objurgabis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgabor
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaberis objurgabere
|
|
| 3. Person Singular |
objurgabitur
|
|
| 1. Person Plural |
objurgabimur
|
|
| 2. Person Plural |
objurgabimini
|
|
| 3. Person Plural |
objurgabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavi
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisti
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavistis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverunt objurgavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus es
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus est
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati estis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaverim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati simus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgaveram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavissem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgavisses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgavisset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgavero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgaveris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgaverit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
objurgatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
objurgatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
objurgatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
objurgati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
objurgati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
objurgati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgare
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
objurgari objurgarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
objurgatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
objurgatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
objurga
|
! |
| 2. Person Plural |
objurgate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
objurgato
|
| 3. Person Singular |
objurgato
|
| 2. Person Plural |
objurgatote
|
| 3. Person Plural |
objurganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
objurgare
|
|
| Genitiv |
objurgandi
|
|
| Dativ |
objurgando
|
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
|
| Ablativ |
objurgando
|
|
| Vokativ |
objurgande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgandus
|
objurganda
|
objurgandum
|
| Genitiv |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurgandi
|
| Dativ |
objurgando
|
objurgandae
|
objurgando
|
| Akkusativ |
objurgandum
|
objurgandam
|
objurgandum
|
| Ablativ |
objurgando
|
objurganda
|
objurgando
|
| Vokativ |
objurgande
|
objurganda
|
objurgandum
|
Plural
| Nominativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
| Genitiv |
objurgandorum
|
objurgandarum
|
objurgandorum
|
| Dativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Akkusativ |
objurgandos
|
objurgandas
|
objurganda
|
| Ablativ |
objurgandis
|
objurgandis
|
objurgandis
|
| Vokativ |
objurgandi
|
objurgandae
|
objurganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
| Genitiv |
objurgantis
|
objurgantis
|
objurgantis
|
| Dativ |
objurganti
|
objurganti
|
objurganti
|
| Akkusativ |
objurgantem
|
objurgantem
|
objurgans
|
| Ablativ |
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
objurganti objurgante
|
| Vokativ |
objurgans
|
objurgans
|
objurgans
|
Plural
| Nominativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Genitiv |
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
objurgantium objurgantum
|
| Dativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Akkusativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
| Ablativ |
objurgantibus
|
objurgantibus
|
objurgantibus
|
| Vokativ |
objurgantes
|
objurgantes
|
objurgantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgatus
|
objurgata
|
objurgatum
|
| Genitiv |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgati
|
| Dativ |
objurgato
|
objurgatae
|
objurgato
|
| Akkusativ |
objurgatum
|
objurgatam
|
objurgatum
|
| Ablativ |
objurgato
|
objurgata
|
objurgato
|
| Vokativ |
objurgate
|
objurgata
|
objurgatum
|
Plural
| Nominativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
| Genitiv |
objurgatorum
|
objurgatarum
|
objurgatorum
|
| Dativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Akkusativ |
objurgatos
|
objurgatas
|
objurgata
|
| Ablativ |
objurgatis
|
objurgatis
|
objurgatis
|
| Vokativ |
objurgati
|
objurgatae
|
objurgata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
objurgaturus
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
| Genitiv |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgaturi
|
| Dativ |
objurgaturo
|
objurgaturae
|
objurgaturo
|
| Akkusativ |
objurgaturum
|
objurgaturam
|
objurgaturum
|
| Ablativ |
objurgaturo
|
objurgatura
|
objurgaturo
|
| Vokativ |
objurgature
|
objurgatura
|
objurgaturum
|
Plural
| Nominativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
| Genitiv |
objurgaturorum
|
objurgaturarum
|
objurgaturorum
|
| Dativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Akkusativ |
objurgaturos
|
objurgaturas
|
objurgatura
|
| Ablativ |
objurgaturis
|
objurgaturis
|
objurgaturis
|
| Vokativ |
objurgaturi
|
objurgaturae
|
objurgatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
objurgatum
|
objurgatu
|