Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obloco
|
ich verdinge mich |
| 2. Person Singular |
oblocas
|
du verdingst dich |
| 3. Person Singular |
oblocat
|
er/sie/es verdingt sich |
| 1. Person Plural |
oblocamus
|
wir verdingen uns |
| 2. Person Plural |
oblocatis
|
ihr verdingt euch |
| 3. Person Plural |
oblocant
|
sie verdingen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocor
|
|
| 2. Person Singular |
oblocaris oblocare
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatur
|
|
| 1. Person Plural |
oblocamur
|
|
| 2. Person Plural |
oblocamini
|
|
| 3. Person Plural |
oblocantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocem
|
ich verdinge mich |
| 2. Person Singular |
obloces
|
du verdingest dich |
| 3. Person Singular |
oblocet
|
er/sie/es verdinge sich |
| 1. Person Plural |
oblocemus
|
wir verdingen uns |
| 2. Person Plural |
oblocetis
|
ihr verdinget euch |
| 3. Person Plural |
oblocent
|
sie verdingen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocer
|
|
| 2. Person Singular |
obloceris oblocere
|
|
| 3. Person Singular |
oblocetur
|
|
| 1. Person Plural |
oblocemur
|
|
| 2. Person Plural |
oblocemini
|
|
| 3. Person Plural |
oblocentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocabam
|
ich verdingte mich |
| 2. Person Singular |
oblocabas
|
du verdingtest dich |
| 3. Person Singular |
oblocabat
|
er/sie/es verdingte sich |
| 1. Person Plural |
oblocabamus
|
wir verdingten uns |
| 2. Person Plural |
oblocabatis
|
ihr verdingtet euch |
| 3. Person Plural |
oblocabant
|
sie verdingten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocabar
|
|
| 2. Person Singular |
oblocabaris oblocabare
|
|
| 3. Person Singular |
oblocabatur
|
|
| 1. Person Plural |
oblocabamur
|
|
| 2. Person Plural |
oblocabamini
|
|
| 3. Person Plural |
oblocabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocarem
|
ich verdingte mich |
| 2. Person Singular |
oblocares
|
du verdingtest dich |
| 3. Person Singular |
oblocaret
|
er/sie/es verdingte sich |
| 1. Person Plural |
oblocaremus
|
wir verdingten uns |
| 2. Person Plural |
oblocaretis
|
ihr verdingtet euch |
| 3. Person Plural |
oblocarent
|
sie verdingten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocarer
|
|
| 2. Person Singular |
oblocareris oblocarere
|
|
| 3. Person Singular |
oblocaretur
|
|
| 1. Person Plural |
oblocaremur
|
|
| 2. Person Plural |
oblocaremini
|
|
| 3. Person Plural |
oblocarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocabo
|
ich werde mich verdingen |
| 2. Person Singular |
oblocabis
|
du wirst dich verdingen |
| 3. Person Singular |
oblocabit
|
er/sie/es wird sich verdingen |
| 1. Person Plural |
oblocabimus
|
wir werden uns verdingen |
| 2. Person Plural |
oblocabitis
|
ihr werdet euch verdingen |
| 3. Person Plural |
oblocabunt
|
sie werden sich verdingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocabor
|
|
| 2. Person Singular |
oblocaberis oblocabere
|
|
| 3. Person Singular |
oblocabitur
|
|
| 1. Person Plural |
oblocabimur
|
|
| 2. Person Plural |
oblocabimini
|
|
| 3. Person Plural |
oblocabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocavi
|
ich habe mich verdingt |
| 2. Person Singular |
oblocavisti
|
du hast dich verdingt |
| 3. Person Singular |
oblocavit
|
er/sie/es hat sich verdingt |
| 1. Person Plural |
oblocavimus
|
wir haben uns verdingt |
| 2. Person Plural |
oblocavistis
|
ihr habt euch verdingt |
| 3. Person Plural |
oblocaverunt oblocavere
|
sie haben sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
oblocatus es
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatus est
|
|
| 1. Person Plural |
oblocati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
oblocati estis
|
|
| 3. Person Plural |
oblocati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocaverim
|
ich habe mich verdingt |
| 2. Person Singular |
oblocaveris
|
du habest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
oblocaverit
|
er/sie/es habe sich verdingt |
| 1. Person Plural |
oblocaverimus
|
wir haben uns verdingt |
| 2. Person Plural |
oblocaveritis
|
ihr habet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
oblocaverint
|
sie haben sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
oblocatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
oblocati simus
|
|
| 2. Person Plural |
oblocati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
oblocati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocaveram
|
ich hatte mich verdingt |
| 2. Person Singular |
oblocaveras
|
du hattest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
oblocaverat
|
er/sie/es hatte sich verdingt |
| 1. Person Plural |
oblocaveramus
|
wir hatten uns verdingt |
| 2. Person Plural |
oblocaveratis
|
ihr hattet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
oblocaverant
|
sie hatten sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
oblocatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
oblocati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
oblocati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
oblocati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocavissem
|
ich hätte mich verdingt |
| 2. Person Singular |
oblocavisses
|
du hättest dich verdingt |
| 3. Person Singular |
oblocavisset
|
er/sie/es hätte sich verdingt |
| 1. Person Plural |
oblocavissemus
|
wir hätten uns verdingt |
| 2. Person Plural |
oblocavissetis
|
ihr hättet euch verdingt |
| 3. Person Plural |
oblocavissent
|
sie hätten sich verdingt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
oblocatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
oblocati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
oblocati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
oblocati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocavero
|
ich werde mich verdingt haben |
| 2. Person Singular |
oblocaveris
|
du wirst dich verdingt haben |
| 3. Person Singular |
oblocaverit
|
er/sie/es wird sich verdingt haben |
| 1. Person Plural |
oblocaverimus
|
wir werden uns verdingt haben |
| 2. Person Plural |
oblocaveritis
|
ihr werdet euch verdingt haben |
| 3. Person Plural |
oblocaverint
|
sie werden sich verdingt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
oblocatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
oblocatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
oblocatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
oblocati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
oblocati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
oblocati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oblocare
|
sich verdingen |
| Vorzeitigkeit |
oblocavisse
|
sich verdingt haben |
| Nachzeitigkeit |
oblocaturum esse
|
sich verdingen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
oblocari oblocarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
oblocatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
oblocatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obloca
|
verdinge dich; verding dich! |
| 2. Person Plural |
oblocate
|
verdingt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
oblocato
|
| 3. Person Singular |
oblocato
|
| 2. Person Plural |
oblocatote
|
| 3. Person Plural |
oblocanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
oblocare
|
das Sich verdingen |
| Genitiv |
oblocandi
|
des Sich verdingens |
| Dativ |
oblocando
|
dem Sich verdingen |
| Akkusativ |
oblocandum
|
das Sich verdingen |
| Ablativ |
oblocando
|
durch das Sich verdingen |
| Vokativ |
oblocande
|
Sich verdingen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oblocandus
|
oblocanda
|
oblocandum
|
| Genitiv |
oblocandi
|
oblocandae
|
oblocandi
|
| Dativ |
oblocando
|
oblocandae
|
oblocando
|
| Akkusativ |
oblocandum
|
oblocandam
|
oblocandum
|
| Ablativ |
oblocando
|
oblocanda
|
oblocando
|
| Vokativ |
oblocande
|
oblocanda
|
oblocandum
|
Plural
| Nominativ |
oblocandi
|
oblocandae
|
oblocanda
|
| Genitiv |
oblocandorum
|
oblocandarum
|
oblocandorum
|
| Dativ |
oblocandis
|
oblocandis
|
oblocandis
|
| Akkusativ |
oblocandos
|
oblocandas
|
oblocanda
|
| Ablativ |
oblocandis
|
oblocandis
|
oblocandis
|
| Vokativ |
oblocandi
|
oblocandae
|
oblocanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oblocans
|
oblocans
|
oblocans
|
| Genitiv |
oblocantis
|
oblocantis
|
oblocantis
|
| Dativ |
oblocanti
|
oblocanti
|
oblocanti
|
| Akkusativ |
oblocantem
|
oblocantem
|
oblocans
|
| Ablativ |
oblocanti oblocante
|
oblocanti oblocante
|
oblocanti oblocante
|
| Vokativ |
oblocans
|
oblocans
|
oblocans
|
Plural
| Nominativ |
oblocantes
|
oblocantes
|
oblocantia
|
| Genitiv |
oblocantium oblocantum
|
oblocantium oblocantum
|
oblocantium oblocantum
|
| Dativ |
oblocantibus
|
oblocantibus
|
oblocantibus
|
| Akkusativ |
oblocantes
|
oblocantes
|
oblocantia
|
| Ablativ |
oblocantibus
|
oblocantibus
|
oblocantibus
|
| Vokativ |
oblocantes
|
oblocantes
|
oblocantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oblocatus
|
oblocata
|
oblocatum
|
| Genitiv |
oblocati
|
oblocatae
|
oblocati
|
| Dativ |
oblocato
|
oblocatae
|
oblocato
|
| Akkusativ |
oblocatum
|
oblocatam
|
oblocatum
|
| Ablativ |
oblocato
|
oblocata
|
oblocato
|
| Vokativ |
oblocate
|
oblocata
|
oblocatum
|
Plural
| Nominativ |
oblocati
|
oblocatae
|
oblocata
|
| Genitiv |
oblocatorum
|
oblocatarum
|
oblocatorum
|
| Dativ |
oblocatis
|
oblocatis
|
oblocatis
|
| Akkusativ |
oblocatos
|
oblocatas
|
oblocata
|
| Ablativ |
oblocatis
|
oblocatis
|
oblocatis
|
| Vokativ |
oblocati
|
oblocatae
|
oblocata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
oblocaturus
|
oblocatura
|
oblocaturum
|
| Genitiv |
oblocaturi
|
oblocaturae
|
oblocaturi
|
| Dativ |
oblocaturo
|
oblocaturae
|
oblocaturo
|
| Akkusativ |
oblocaturum
|
oblocaturam
|
oblocaturum
|
| Ablativ |
oblocaturo
|
oblocatura
|
oblocaturo
|
| Vokativ |
oblocature
|
oblocatura
|
oblocaturum
|
Plural
| Nominativ |
oblocaturi
|
oblocaturae
|
oblocatura
|
| Genitiv |
oblocaturorum
|
oblocaturarum
|
oblocaturorum
|
| Dativ |
oblocaturis
|
oblocaturis
|
oblocaturis
|
| Akkusativ |
oblocaturos
|
oblocaturas
|
oblocatura
|
| Ablativ |
oblocaturis
|
oblocaturis
|
oblocaturis
|
| Vokativ |
oblocaturi
|
oblocaturae
|
oblocatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
oblocatum
|
oblocatu
|