Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussito
|
ich murmle entgegen |
| 2. Person Singular |
obmussitas
|
du murmelst entgegen |
| 3. Person Singular |
obmussitat
|
er/sie/es murmelt entgegen |
| 1. Person Plural |
obmussitamus
|
wir murmeln entgegen |
| 2. Person Plural |
obmussitatis
|
ihr murmelt entgegen |
| 3. Person Plural |
obmussitant
|
sie murmeln entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitor
|
ich werde entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitaris obmussitare
|
du wirst entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitatur
|
er/sie/es wird entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitamur
|
wir werden entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitamini
|
ihr werdet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitantur
|
sie werden entgegengemurmelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitem
|
ich murmle entgegen |
| 2. Person Singular |
obmussites
|
du murmelst entgegen |
| 3. Person Singular |
obmussitet
|
er/sie/es murmle entgegen |
| 1. Person Plural |
obmussitemus
|
wir murmeln entgegen |
| 2. Person Plural |
obmussitetis
|
ihr murmelt entgegen |
| 3. Person Plural |
obmussitent
|
sie murmeln entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussiter
|
ich werde entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussiteris obmussitere
|
du werdest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitetur
|
er/sie/es werde entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitemur
|
wir werden entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitemini
|
ihr werdet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitentur
|
sie werden entgegengemurmelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabam
|
ich murmelte entgegen |
| 2. Person Singular |
obmussitabas
|
du murmeltest entgegen |
| 3. Person Singular |
obmussitabat
|
er/sie/es murmelte entgegen |
| 1. Person Plural |
obmussitabamus
|
wir murmelten entgegen |
| 2. Person Plural |
obmussitabatis
|
ihr murmeltet entgegen |
| 3. Person Plural |
obmussitabant
|
sie murmelten entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabar
|
ich wurde entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitabaris obmussitabare
|
du wurdest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitabatur
|
er/sie/es wurde entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitabamur
|
wir wurden entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitabamini
|
ihr wurdet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitabantur
|
sie wurden entgegengemurmelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitarem
|
ich murmelte entgegen |
| 2. Person Singular |
obmussitares
|
du murmeltest entgegen |
| 3. Person Singular |
obmussitaret
|
er/sie/es murmelte entgegen |
| 1. Person Plural |
obmussitaremus
|
wir murmelten entgegen |
| 2. Person Plural |
obmussitaretis
|
ihr murmeltet entgegen |
| 3. Person Plural |
obmussitarent
|
sie murmelten entgegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitarer
|
ich würde entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitareris obmussitarere
|
du würdest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitaretur
|
er/sie/es würde entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitaremur
|
wir würden entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitaremini
|
ihr würdet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitarentur
|
sie würden entgegengemurmelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabo
|
ich werde entgegenmurmeln |
| 2. Person Singular |
obmussitabis
|
du wirst entgegenmurmeln |
| 3. Person Singular |
obmussitabit
|
er/sie/es wird entgegenmurmeln |
| 1. Person Plural |
obmussitabimus
|
wir werden entgegenmurmeln |
| 2. Person Plural |
obmussitabitis
|
ihr werdet entgegenmurmeln |
| 3. Person Plural |
obmussitabunt
|
sie werden entgegenmurmeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabor
|
ich werde entgegengemurmelt werden |
| 2. Person Singular |
obmussitaberis obmussitabere
|
du wirst entgegengemurmelt werden |
| 3. Person Singular |
obmussitabitur
|
er/sie/es wird entgegengemurmelt werden |
| 1. Person Plural |
obmussitabimur
|
wir werden entgegengemurmelt werden |
| 2. Person Plural |
obmussitabimini
|
ihr werdet entgegengemurmelt werden |
| 3. Person Plural |
obmussitabuntur
|
sie werden entgegengemurmelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavi
|
ich habe entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitavisti
|
du hast entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitavit
|
er/sie/es hat entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitavimus
|
wir haben entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitavistis
|
ihr habt entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitaverunt obmussitavere
|
sie haben entgegengemurmelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus sum
|
ich bin entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Singular |
obmussitatus es
|
du bist entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Singular |
obmussitatus est
|
er/sie/es ist entgegengemurmelt worden |
| 1. Person Plural |
obmussitati sumus
|
wir sind entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Plural |
obmussitati estis
|
ihr seid entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Plural |
obmussitati sunt
|
sie sind entgegengemurmelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitaverim
|
ich habe entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitaveris
|
du habest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitaverit
|
er/sie/es habe entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitaverimus
|
wir haben entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitaveritis
|
ihr habet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitaverint
|
sie haben entgegengemurmelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus sim
|
ich sei entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Singular |
obmussitatus sis
|
du seiest entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Singular |
obmussitatus sit
|
er/sie/es sei entgegengemurmelt worden |
| 1. Person Plural |
obmussitati simus
|
wir seien entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Plural |
obmussitati sitis
|
ihr seiet entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Plural |
obmussitati sint
|
sie seien entgegengemurmelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitaveram
|
ich hatte entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitaveras
|
du hattest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitaverat
|
er/sie/es hatte entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitaveramus
|
wir hatten entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitaveratis
|
ihr hattet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitaverant
|
sie hatten entgegengemurmelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus eram
|
ich war entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Singular |
obmussitatus eras
|
du warst entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Singular |
obmussitatus erat
|
er/sie/es war entgegengemurmelt worden |
| 1. Person Plural |
obmussitati eramus
|
wir waren entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Plural |
obmussitati eratis
|
ihr wart entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Plural |
obmussitati erant
|
sie waren entgegengemurmelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavissem
|
ich hätte entgegengemurmelt |
| 2. Person Singular |
obmussitavisses
|
du hättest entgegengemurmelt |
| 3. Person Singular |
obmussitavisset
|
er/sie/es hätte entgegengemurmelt |
| 1. Person Plural |
obmussitavissemus
|
wir hätten entgegengemurmelt |
| 2. Person Plural |
obmussitavissetis
|
ihr hättet entgegengemurmelt |
| 3. Person Plural |
obmussitavissent
|
sie hätten entgegengemurmelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus essem
|
ich wäre entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Singular |
obmussitatus esses
|
du wärest entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Singular |
obmussitatus esset
|
er/sie/es wäre entgegengemurmelt worden |
| 1. Person Plural |
obmussitati essemus
|
wir wären entgegengemurmelt worden |
| 2. Person Plural |
obmussitati essetis
|
ihr wäret entgegengemurmelt worden |
| 3. Person Plural |
obmussitati essent
|
sie wären entgegengemurmelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavero
|
ich werde entgegengemurmelt haben |
| 2. Person Singular |
obmussitaveris
|
du wirst entgegengemurmelt haben |
| 3. Person Singular |
obmussitaverit
|
er/sie/es wird entgegengemurmelt haben |
| 1. Person Plural |
obmussitaverimus
|
wir werden entgegengemurmelt haben |
| 2. Person Plural |
obmussitaveritis
|
ihr werdet entgegengemurmelt haben |
| 3. Person Plural |
obmussitaverint
|
sie werden entgegengemurmelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus ero
|
ich werde entgegengemurmelt worden sein |
| 2. Person Singular |
obmussitatus eris
|
du wirst entgegengemurmelt worden sein |
| 3. Person Singular |
obmussitatus erit
|
er/sie/es wird entgegengemurmelt worden sein |
| 1. Person Plural |
obmussitati erimus
|
wir werden entgegengemurmelt worden sein |
| 2. Person Plural |
obmussitati eritis
|
ihr werdet entgegengemurmelt worden sein |
| 3. Person Plural |
obmussitati erunt
|
sie werden entgegengemurmelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obmussitare
|
entgegenmurmeln |
| Vorzeitigkeit |
obmussitavisse
|
entgegengemurmelt haben |
| Nachzeitigkeit |
obmussitaturum esse
|
entgegenmurmeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obmussitari obmussitarier
|
entgegengemurmelt werden |
| Vorzeitigkeit |
obmussitatum esse
|
entgegengemurmelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obmussitatum iri
|
künftig entgegengemurmelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obmussita
|
murmle entgegen! |
| 2. Person Plural |
obmussitate
|
murmelt entgegen! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obmussitato
|
| 3. Person Singular |
obmussitato
|
| 2. Person Plural |
obmussitatote
|
| 3. Person Plural |
obmussitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obmussitare
|
das Entgegenmurmeln |
| Genitiv |
obmussitandi
|
des Entgegenmurmelnes |
| Dativ |
obmussitando
|
dem Entgegenmurmeln |
| Akkusativ |
obmussitandum
|
das Entgegenmurmeln |
| Ablativ |
obmussitando
|
durch das Entgegenmurmeln |
| Vokativ |
obmussitande
|
Entgegenmurmeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitandus
|
obmussitanda
|
obmussitandum
|
| Genitiv |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitandi
|
| Dativ |
obmussitando
|
obmussitandae
|
obmussitando
|
| Akkusativ |
obmussitandum
|
obmussitandam
|
obmussitandum
|
| Ablativ |
obmussitando
|
obmussitanda
|
obmussitando
|
| Vokativ |
obmussitande
|
obmussitanda
|
obmussitandum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitanda
|
| Genitiv |
obmussitandorum
|
obmussitandarum
|
obmussitandorum
|
| Dativ |
obmussitandis
|
obmussitandis
|
obmussitandis
|
| Akkusativ |
obmussitandos
|
obmussitandas
|
obmussitanda
|
| Ablativ |
obmussitandis
|
obmussitandis
|
obmussitandis
|
| Vokativ |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitans
|
obmussitans
|
obmussitans
|
| Genitiv |
obmussitantis
|
obmussitantis
|
obmussitantis
|
| Dativ |
obmussitanti
|
obmussitanti
|
obmussitanti
|
| Akkusativ |
obmussitantem
|
obmussitantem
|
obmussitans
|
| Ablativ |
obmussitanti obmussitante
|
obmussitanti obmussitante
|
obmussitanti obmussitante
|
| Vokativ |
obmussitans
|
obmussitans
|
obmussitans
|
Plural
| Nominativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
| Genitiv |
obmussitantium obmussitantum
|
obmussitantium obmussitantum
|
obmussitantium obmussitantum
|
| Dativ |
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
| Akkusativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
| Ablativ |
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
| Vokativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitatus
|
obmussitata
|
obmussitatum
|
| Genitiv |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitati
|
| Dativ |
obmussitato
|
obmussitatae
|
obmussitato
|
| Akkusativ |
obmussitatum
|
obmussitatam
|
obmussitatum
|
| Ablativ |
obmussitato
|
obmussitata
|
obmussitato
|
| Vokativ |
obmussitate
|
obmussitata
|
obmussitatum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitata
|
| Genitiv |
obmussitatorum
|
obmussitatarum
|
obmussitatorum
|
| Dativ |
obmussitatis
|
obmussitatis
|
obmussitatis
|
| Akkusativ |
obmussitatos
|
obmussitatas
|
obmussitata
|
| Ablativ |
obmussitatis
|
obmussitatis
|
obmussitatis
|
| Vokativ |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitaturus
|
obmussitatura
|
obmussitaturum
|
| Genitiv |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitaturi
|
| Dativ |
obmussitaturo
|
obmussitaturae
|
obmussitaturo
|
| Akkusativ |
obmussitaturum
|
obmussitaturam
|
obmussitaturum
|
| Ablativ |
obmussitaturo
|
obmussitatura
|
obmussitaturo
|
| Vokativ |
obmussitature
|
obmussitatura
|
obmussitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitatura
|
| Genitiv |
obmussitaturorum
|
obmussitaturarum
|
obmussitaturorum
|
| Dativ |
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
| Akkusativ |
obmussitaturos
|
obmussitaturas
|
obmussitatura
|
| Ablativ |
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
| Vokativ |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obmussitatum
|
obmussitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussito
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitas
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitat
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitamus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitatis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitor
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitaris obmussitare
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatur
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitamur
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitamini
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitem
|
|
| 2. Person Singular |
obmussites
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitet
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitemus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitetis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussiter
|
|
| 2. Person Singular |
obmussiteris obmussitere
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitetur
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitemur
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitemini
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabam
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitabas
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitabat
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabar
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitabaris obmussitabare
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitarem
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitares
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitaret
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitarer
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitareris obmussitarere
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabo
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitabis
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitabit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitabor
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitaberis obmussitabere
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavi
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitavit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitaverunt obmussitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitavero
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obmussitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obmussitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obmussitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obmussitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obmussitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obmussitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obmussitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obmussitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obmussitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obmussitari obmussitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obmussitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obmussitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obmussita
|
! |
| 2. Person Plural |
obmussitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obmussitato
|
| 3. Person Singular |
obmussitato
|
| 2. Person Plural |
obmussitatote
|
| 3. Person Plural |
obmussitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obmussitare
|
|
| Genitiv |
obmussitandi
|
|
| Dativ |
obmussitando
|
|
| Akkusativ |
obmussitandum
|
|
| Ablativ |
obmussitando
|
|
| Vokativ |
obmussitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitandus
|
obmussitanda
|
obmussitandum
|
| Genitiv |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitandi
|
| Dativ |
obmussitando
|
obmussitandae
|
obmussitando
|
| Akkusativ |
obmussitandum
|
obmussitandam
|
obmussitandum
|
| Ablativ |
obmussitando
|
obmussitanda
|
obmussitando
|
| Vokativ |
obmussitande
|
obmussitanda
|
obmussitandum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitanda
|
| Genitiv |
obmussitandorum
|
obmussitandarum
|
obmussitandorum
|
| Dativ |
obmussitandis
|
obmussitandis
|
obmussitandis
|
| Akkusativ |
obmussitandos
|
obmussitandas
|
obmussitanda
|
| Ablativ |
obmussitandis
|
obmussitandis
|
obmussitandis
|
| Vokativ |
obmussitandi
|
obmussitandae
|
obmussitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitans
|
obmussitans
|
obmussitans
|
| Genitiv |
obmussitantis
|
obmussitantis
|
obmussitantis
|
| Dativ |
obmussitanti
|
obmussitanti
|
obmussitanti
|
| Akkusativ |
obmussitantem
|
obmussitantem
|
obmussitans
|
| Ablativ |
obmussitanti obmussitante
|
obmussitanti obmussitante
|
obmussitanti obmussitante
|
| Vokativ |
obmussitans
|
obmussitans
|
obmussitans
|
Plural
| Nominativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
| Genitiv |
obmussitantium obmussitantum
|
obmussitantium obmussitantum
|
obmussitantium obmussitantum
|
| Dativ |
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
| Akkusativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
| Ablativ |
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
obmussitantibus
|
| Vokativ |
obmussitantes
|
obmussitantes
|
obmussitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitatus
|
obmussitata
|
obmussitatum
|
| Genitiv |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitati
|
| Dativ |
obmussitato
|
obmussitatae
|
obmussitato
|
| Akkusativ |
obmussitatum
|
obmussitatam
|
obmussitatum
|
| Ablativ |
obmussitato
|
obmussitata
|
obmussitato
|
| Vokativ |
obmussitate
|
obmussitata
|
obmussitatum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitata
|
| Genitiv |
obmussitatorum
|
obmussitatarum
|
obmussitatorum
|
| Dativ |
obmussitatis
|
obmussitatis
|
obmussitatis
|
| Akkusativ |
obmussitatos
|
obmussitatas
|
obmussitata
|
| Ablativ |
obmussitatis
|
obmussitatis
|
obmussitatis
|
| Vokativ |
obmussitati
|
obmussitatae
|
obmussitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obmussitaturus
|
obmussitatura
|
obmussitaturum
|
| Genitiv |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitaturi
|
| Dativ |
obmussitaturo
|
obmussitaturae
|
obmussitaturo
|
| Akkusativ |
obmussitaturum
|
obmussitaturam
|
obmussitaturum
|
| Ablativ |
obmussitaturo
|
obmussitatura
|
obmussitaturo
|
| Vokativ |
obmussitature
|
obmussitatura
|
obmussitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitatura
|
| Genitiv |
obmussitaturorum
|
obmussitaturarum
|
obmussitaturorum
|
| Dativ |
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
| Akkusativ |
obmussitaturos
|
obmussitaturas
|
obmussitatura
|
| Ablativ |
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
obmussitaturis
|
| Vokativ |
obmussitaturi
|
obmussitaturae
|
obmussitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obmussitatum
|
obmussitatu
|