Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidior
|
ich lauere |
| 2. Person Singular |
obsidiaris obsidiare
|
du lauerst |
| 3. Person Singular |
obsidiatur
|
er/sie/es lauert |
| 1. Person Plural |
obsidiamur
|
wir lauern |
| 2. Person Plural |
obsidiamini
|
ihr lauert |
| 3. Person Plural |
obsidiantur
|
sie lauern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidier
|
ich lauere |
| 2. Person Singular |
obsidieris obsidiere
|
du lauerst |
| 3. Person Singular |
obsidietur
|
er/sie/es lauere |
| 1. Person Plural |
obsidiemur
|
wir lauern |
| 2. Person Plural |
obsidiemini
|
ihr lauert |
| 3. Person Plural |
obsidientur
|
sie lauern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiabar
|
ich lauerte |
| 2. Person Singular |
obsidiabaris obsidiabare
|
du lauertest |
| 3. Person Singular |
obsidiabatur
|
er/sie/es lauerte |
| 1. Person Plural |
obsidiabamur
|
wir lauerten |
| 2. Person Plural |
obsidiabamini
|
ihr lauertet |
| 3. Person Plural |
obsidiabantur
|
sie lauerten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiarer
|
ich lauerte |
| 2. Person Singular |
obsidiareris obsidiarere
|
du lauertest |
| 3. Person Singular |
obsidiaretur
|
er/sie/es lauerte |
| 1. Person Plural |
obsidiaremur
|
wir lauerten |
| 2. Person Plural |
obsidiaremini
|
ihr lauertet |
| 3. Person Plural |
obsidiarentur
|
sie lauerten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiabor
|
ich werde lauern |
| 2. Person Singular |
obsidiaberis obsidiabere
|
du wirst lauern |
| 3. Person Singular |
obsidiabitur
|
er/sie/es wird lauern |
| 1. Person Plural |
obsidiabimur
|
wir werden lauern |
| 2. Person Plural |
obsidiabimini
|
ihr werdet lauern |
| 3. Person Plural |
obsidiabuntur
|
sie werden lauern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus sum
|
ich habe gelauert |
| 2. Person Singular |
obsidiatus es
|
du hast gelauert |
| 3. Person Singular |
obsidiatus est
|
er/sie/es hat gelauert |
| 1. Person Plural |
obsidiati sumus
|
wir haben gelauert |
| 2. Person Plural |
obsidiati estis
|
ihr habt gelauert |
| 3. Person Plural |
obsidiati sunt
|
sie haben gelauert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus sim
|
ich habe gelauert |
| 2. Person Singular |
obsidiatus sis
|
du habest gelauert |
| 3. Person Singular |
obsidiatus sit
|
er/sie/es habe gelauert |
| 1. Person Plural |
obsidiati simus
|
wir haben gelauert |
| 2. Person Plural |
obsidiati sitis
|
ihr habet gelauert |
| 3. Person Plural |
obsidiati sint
|
sie haben gelauert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus eram
|
ich hatte gelauert |
| 2. Person Singular |
obsidiatus eras
|
du hattest gelauert |
| 3. Person Singular |
obsidiatus erat
|
er/sie/es hatte gelauert |
| 1. Person Plural |
obsidiati eramus
|
wir hatten gelauert |
| 2. Person Plural |
obsidiati eratis
|
ihr hattet gelauert |
| 3. Person Plural |
obsidiati erant
|
sie hatten gelauert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus essem
|
ich hätte gelauert |
| 2. Person Singular |
obsidiatus esses
|
du hättest gelauert |
| 3. Person Singular |
obsidiatus esset
|
er/sie/es hätte gelauert |
| 1. Person Plural |
obsidiati essemus
|
wir hätten gelauert |
| 2. Person Plural |
obsidiati essetis
|
ihr hättet gelauert |
| 3. Person Plural |
obsidiati essent
|
sie hätten gelauert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus ero
|
ich werde gelauert haben |
| 2. Person Singular |
obsidiatus eris
|
du wirst gelauert haben |
| 3. Person Singular |
obsidiatus erit
|
er/sie/es wird gelauert haben |
| 1. Person Plural |
obsidiati erimus
|
wir werden gelauert haben |
| 2. Person Plural |
obsidiati eritis
|
ihr werdet gelauert haben |
| 3. Person Plural |
obsidiati erunt
|
sie werden gelauert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsidiari obsidiarier
|
lauern |
| Vorzeitigkeit |
obsidiatus esse
|
gelauert haben |
| Nachzeitigkeit |
obsidiaturum esse
|
lauern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsidiare
|
lauere! |
| 2. Person Plural |
obsidiamini
|
lauert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsidiator
|
| 3. Person Singular |
obsidiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obsidiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsidiari obsidiarier
|
das Lauern |
| Genitiv |
obsidiandi
|
des Lauernes |
| Dativ |
obsidiando
|
dem Lauern |
| Akkusativ |
obsidiandum
|
das Lauern |
| Ablativ |
obsidiando
|
durch das Lauern |
| Vokativ |
obsidiande
|
Lauern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiandus
|
obsidianda
|
obsidiandum
|
| Genitiv |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidiandi
|
| Dativ |
obsidiando
|
obsidiandae
|
obsidiando
|
| Akkusativ |
obsidiandum
|
obsidiandam
|
obsidiandum
|
| Ablativ |
obsidiando
|
obsidianda
|
obsidiando
|
| Vokativ |
obsidiande
|
obsidianda
|
obsidiandum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidianda
|
| Genitiv |
obsidiandorum
|
obsidiandarum
|
obsidiandorum
|
| Dativ |
obsidiandis
|
obsidiandis
|
obsidiandis
|
| Akkusativ |
obsidiandos
|
obsidiandas
|
obsidianda
|
| Ablativ |
obsidiandis
|
obsidiandis
|
obsidiandis
|
| Vokativ |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidians
|
obsidians
|
obsidians
|
| Genitiv |
obsidiantis
|
obsidiantis
|
obsidiantis
|
| Dativ |
obsidianti
|
obsidianti
|
obsidianti
|
| Akkusativ |
obsidiantem
|
obsidiantem
|
obsidians
|
| Ablativ |
obsidianti obsidiante
|
obsidianti obsidiante
|
obsidianti obsidiante
|
| Vokativ |
obsidians
|
obsidians
|
obsidians
|
Plural
| Nominativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
| Genitiv |
obsidiantium obsidiantum
|
obsidiantium obsidiantum
|
obsidiantium obsidiantum
|
| Dativ |
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
| Akkusativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
| Ablativ |
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
| Vokativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiatus
|
obsidiata
|
obsidiatum
|
| Genitiv |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiati
|
| Dativ |
obsidiato
|
obsidiatae
|
obsidiato
|
| Akkusativ |
obsidiatum
|
obsidiatam
|
obsidiatum
|
| Ablativ |
obsidiato
|
obsidiata
|
obsidiato
|
| Vokativ |
obsidiate
|
obsidiata
|
obsidiatum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiata
|
| Genitiv |
obsidiatorum
|
obsidiatarum
|
obsidiatorum
|
| Dativ |
obsidiatis
|
obsidiatis
|
obsidiatis
|
| Akkusativ |
obsidiatos
|
obsidiatas
|
obsidiata
|
| Ablativ |
obsidiatis
|
obsidiatis
|
obsidiatis
|
| Vokativ |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiaturus
|
obsidiatura
|
obsidiaturum
|
| Genitiv |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiaturi
|
| Dativ |
obsidiaturo
|
obsidiaturae
|
obsidiaturo
|
| Akkusativ |
obsidiaturum
|
obsidiaturam
|
obsidiaturum
|
| Ablativ |
obsidiaturo
|
obsidiatura
|
obsidiaturo
|
| Vokativ |
obsidiature
|
obsidiatura
|
obsidiaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiatura
|
| Genitiv |
obsidiaturorum
|
obsidiaturarum
|
obsidiaturorum
|
| Dativ |
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
| Akkusativ |
obsidiaturos
|
obsidiaturas
|
obsidiatura
|
| Ablativ |
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
| Vokativ |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsidiatum
|
obsidiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidior
|
ich stelle nach |
| 2. Person Singular |
obsidiaris obsidiare
|
du stellst nach |
| 3. Person Singular |
obsidiatur
|
er/sie/es stellt nach |
| 1. Person Plural |
obsidiamur
|
wir stellen nach |
| 2. Person Plural |
obsidiamini
|
ihr stellt nach |
| 3. Person Plural |
obsidiantur
|
sie stellen nach |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidier
|
ich stelle nach |
| 2. Person Singular |
obsidieris obsidiere
|
du stellest nach |
| 3. Person Singular |
obsidietur
|
er/sie/es stelle nach |
| 1. Person Plural |
obsidiemur
|
wir stellen nach |
| 2. Person Plural |
obsidiemini
|
ihr stellet nach |
| 3. Person Plural |
obsidientur
|
sie stellen nach |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiabar
|
ich stellte nach |
| 2. Person Singular |
obsidiabaris obsidiabare
|
du stelltest nach |
| 3. Person Singular |
obsidiabatur
|
er/sie/es stellte nach |
| 1. Person Plural |
obsidiabamur
|
wir stellten nach |
| 2. Person Plural |
obsidiabamini
|
ihr stelltet nach |
| 3. Person Plural |
obsidiabantur
|
sie stellten nach |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiarer
|
ich stellte nach |
| 2. Person Singular |
obsidiareris obsidiarere
|
du stelltest nach |
| 3. Person Singular |
obsidiaretur
|
er/sie/es stellte nach |
| 1. Person Plural |
obsidiaremur
|
wir stellten nach |
| 2. Person Plural |
obsidiaremini
|
ihr stelltet nach |
| 3. Person Plural |
obsidiarentur
|
sie stellten nach |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiabor
|
ich werde nachstellen |
| 2. Person Singular |
obsidiaberis obsidiabere
|
du wirst nachstellen |
| 3. Person Singular |
obsidiabitur
|
er/sie/es wird nachstellen |
| 1. Person Plural |
obsidiabimur
|
wir werden nachstellen |
| 2. Person Plural |
obsidiabimini
|
ihr werdet nachstellen |
| 3. Person Plural |
obsidiabuntur
|
sie werden nachstellen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus sum
|
ich habe nachgestellt |
| 2. Person Singular |
obsidiatus es
|
du hast nachgestellt |
| 3. Person Singular |
obsidiatus est
|
er/sie/es hat nachgestellt |
| 1. Person Plural |
obsidiati sumus
|
wir haben nachgestellt |
| 2. Person Plural |
obsidiati estis
|
ihr habt nachgestellt |
| 3. Person Plural |
obsidiati sunt
|
sie haben nachgestellt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus sim
|
ich habe nachgestellt |
| 2. Person Singular |
obsidiatus sis
|
du habest nachgestellt |
| 3. Person Singular |
obsidiatus sit
|
er/sie/es habe nachgestellt |
| 1. Person Plural |
obsidiati simus
|
wir haben nachgestellt |
| 2. Person Plural |
obsidiati sitis
|
ihr habet nachgestellt |
| 3. Person Plural |
obsidiati sint
|
sie haben nachgestellt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus eram
|
ich hatte nachgestellt |
| 2. Person Singular |
obsidiatus eras
|
du hattest nachgestellt |
| 3. Person Singular |
obsidiatus erat
|
er/sie/es hatte nachgestellt |
| 1. Person Plural |
obsidiati eramus
|
wir hatten nachgestellt |
| 2. Person Plural |
obsidiati eratis
|
ihr hattet nachgestellt |
| 3. Person Plural |
obsidiati erant
|
sie hatten nachgestellt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus essem
|
ich hätte nachgestellt |
| 2. Person Singular |
obsidiatus esses
|
du hättest nachgestellt |
| 3. Person Singular |
obsidiatus esset
|
er/sie/es hätte nachgestellt |
| 1. Person Plural |
obsidiati essemus
|
wir hätten nachgestellt |
| 2. Person Plural |
obsidiati essetis
|
ihr hättet nachgestellt |
| 3. Person Plural |
obsidiati essent
|
sie hätten nachgestellt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsidiatus ero
|
ich werde nachgestellt haben |
| 2. Person Singular |
obsidiatus eris
|
du wirst nachgestellt haben |
| 3. Person Singular |
obsidiatus erit
|
er/sie/es wird nachgestellt haben |
| 1. Person Plural |
obsidiati erimus
|
wir werden nachgestellt haben |
| 2. Person Plural |
obsidiati eritis
|
ihr werdet nachgestellt haben |
| 3. Person Plural |
obsidiati erunt
|
sie werden nachgestellt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsidiari obsidiarier
|
nachstellen |
| Vorzeitigkeit |
obsidiatus esse
|
nachgestellt haben |
| Nachzeitigkeit |
obsidiaturum esse
|
nachstellen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsidiare
|
stelle nach; stell nach! |
| 2. Person Plural |
obsidiamini
|
stellt nach! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsidiator
|
| 3. Person Singular |
obsidiator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obsidiantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsidiari obsidiarier
|
das Nachstellen |
| Genitiv |
obsidiandi
|
des Nachstellens |
| Dativ |
obsidiando
|
dem Nachstellen |
| Akkusativ |
obsidiandum
|
das Nachstellen |
| Ablativ |
obsidiando
|
durch das Nachstellen |
| Vokativ |
obsidiande
|
Nachstellen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiandus
|
obsidianda
|
obsidiandum
|
| Genitiv |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidiandi
|
| Dativ |
obsidiando
|
obsidiandae
|
obsidiando
|
| Akkusativ |
obsidiandum
|
obsidiandam
|
obsidiandum
|
| Ablativ |
obsidiando
|
obsidianda
|
obsidiando
|
| Vokativ |
obsidiande
|
obsidianda
|
obsidiandum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidianda
|
| Genitiv |
obsidiandorum
|
obsidiandarum
|
obsidiandorum
|
| Dativ |
obsidiandis
|
obsidiandis
|
obsidiandis
|
| Akkusativ |
obsidiandos
|
obsidiandas
|
obsidianda
|
| Ablativ |
obsidiandis
|
obsidiandis
|
obsidiandis
|
| Vokativ |
obsidiandi
|
obsidiandae
|
obsidianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidians
|
obsidians
|
obsidians
|
| Genitiv |
obsidiantis
|
obsidiantis
|
obsidiantis
|
| Dativ |
obsidianti
|
obsidianti
|
obsidianti
|
| Akkusativ |
obsidiantem
|
obsidiantem
|
obsidians
|
| Ablativ |
obsidianti obsidiante
|
obsidianti obsidiante
|
obsidianti obsidiante
|
| Vokativ |
obsidians
|
obsidians
|
obsidians
|
Plural
| Nominativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
| Genitiv |
obsidiantium obsidiantum
|
obsidiantium obsidiantum
|
obsidiantium obsidiantum
|
| Dativ |
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
| Akkusativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
| Ablativ |
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
obsidiantibus
|
| Vokativ |
obsidiantes
|
obsidiantes
|
obsidiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiatus
|
obsidiata
|
obsidiatum
|
| Genitiv |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiati
|
| Dativ |
obsidiato
|
obsidiatae
|
obsidiato
|
| Akkusativ |
obsidiatum
|
obsidiatam
|
obsidiatum
|
| Ablativ |
obsidiato
|
obsidiata
|
obsidiato
|
| Vokativ |
obsidiate
|
obsidiata
|
obsidiatum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiata
|
| Genitiv |
obsidiatorum
|
obsidiatarum
|
obsidiatorum
|
| Dativ |
obsidiatis
|
obsidiatis
|
obsidiatis
|
| Akkusativ |
obsidiatos
|
obsidiatas
|
obsidiata
|
| Ablativ |
obsidiatis
|
obsidiatis
|
obsidiatis
|
| Vokativ |
obsidiati
|
obsidiatae
|
obsidiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsidiaturus
|
obsidiatura
|
obsidiaturum
|
| Genitiv |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiaturi
|
| Dativ |
obsidiaturo
|
obsidiaturae
|
obsidiaturo
|
| Akkusativ |
obsidiaturum
|
obsidiaturam
|
obsidiaturum
|
| Ablativ |
obsidiaturo
|
obsidiatura
|
obsidiaturo
|
| Vokativ |
obsidiature
|
obsidiatura
|
obsidiaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiatura
|
| Genitiv |
obsidiaturorum
|
obsidiaturarum
|
obsidiaturorum
|
| Dativ |
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
| Akkusativ |
obsidiaturos
|
obsidiaturas
|
obsidiatura
|
| Ablativ |
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
obsidiaturis
|
| Vokativ |
obsidiaturi
|
obsidiaturae
|
obsidiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsidiatum
|
obsidiatu
|