Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoleto
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
obsoletas
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
obsoletat
|
er/sie/es besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletamus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
obsoletatis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletant
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletor
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletaris obsoletare
|
du wirst besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletatur
|
er/sie/es wird besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletamur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletamini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletantur
|
sie werden besudelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletem
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
obsoletes
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
obsoletet
|
er/sie/es besudle |
| 1. Person Plural |
obsoletemus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
obsoletetis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletent
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoleter
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoleteris obsoletere
|
du werdest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletetur
|
er/sie/es werde besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletemur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletemini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletentur
|
sie werden besudelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabam
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
obsoletabas
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
obsoletabat
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
obsoletabamus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
obsoletabatis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
obsoletabant
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabar
|
ich wurde besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletabaris obsoletabare
|
du wurdest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletabatur
|
er/sie/es wurde besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletabamur
|
wir wurden besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletabamini
|
ihr wurdet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletabantur
|
sie wurden besudelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletarem
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
obsoletares
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
obsoletaret
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
obsoletaremus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
obsoletaretis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
obsoletarent
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletarer
|
ich würde besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletareris obsoletarere
|
du würdest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletaretur
|
er/sie/es würde besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletaremur
|
wir würden besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletaremini
|
ihr würdet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletarentur
|
sie würden besudelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabo
|
ich werde besudeln |
| 2. Person Singular |
obsoletabis
|
du wirst besudeln |
| 3. Person Singular |
obsoletabit
|
er/sie/es wird besudeln |
| 1. Person Plural |
obsoletabimus
|
wir werden besudeln |
| 2. Person Plural |
obsoletabitis
|
ihr werdet besudeln |
| 3. Person Plural |
obsoletabunt
|
sie werden besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabor
|
ich werde besudelt werden |
| 2. Person Singular |
obsoletaberis obsoletabere
|
du wirst besudelt werden |
| 3. Person Singular |
obsoletabitur
|
er/sie/es wird besudelt werden |
| 1. Person Plural |
obsoletabimur
|
wir werden besudelt werden |
| 2. Person Plural |
obsoletabimini
|
ihr werdet besudelt werden |
| 3. Person Plural |
obsoletabuntur
|
sie werden besudelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavi
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletavisti
|
du hast besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletavit
|
er/sie/es hat besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletavimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletavistis
|
ihr habt besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletaverunt obsoletavere
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus sum
|
ich bin besudelt worden |
| 2. Person Singular |
obsoletatus es
|
du bist besudelt worden |
| 3. Person Singular |
obsoletatus est
|
er/sie/es ist besudelt worden |
| 1. Person Plural |
obsoletati sumus
|
wir sind besudelt worden |
| 2. Person Plural |
obsoletati estis
|
ihr seid besudelt worden |
| 3. Person Plural |
obsoletati sunt
|
sie sind besudelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletaverim
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletaveris
|
du habest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletaverit
|
er/sie/es habe besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletaverimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletaveritis
|
ihr habet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletaverint
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus sim
|
ich sei besudelt worden |
| 2. Person Singular |
obsoletatus sis
|
du seiest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
obsoletatus sit
|
er/sie/es sei besudelt worden |
| 1. Person Plural |
obsoletati simus
|
wir seien besudelt worden |
| 2. Person Plural |
obsoletati sitis
|
ihr seiet besudelt worden |
| 3. Person Plural |
obsoletati sint
|
sie seien besudelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletaveram
|
ich hatte besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletaveras
|
du hattest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletaverat
|
er/sie/es hatte besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletaveramus
|
wir hatten besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletaveratis
|
ihr hattet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletaverant
|
sie hatten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus eram
|
ich war besudelt worden |
| 2. Person Singular |
obsoletatus eras
|
du warst besudelt worden |
| 3. Person Singular |
obsoletatus erat
|
er/sie/es war besudelt worden |
| 1. Person Plural |
obsoletati eramus
|
wir waren besudelt worden |
| 2. Person Plural |
obsoletati eratis
|
ihr wart besudelt worden |
| 3. Person Plural |
obsoletati erant
|
sie waren besudelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavissem
|
ich hätte besudelt |
| 2. Person Singular |
obsoletavisses
|
du hättest besudelt |
| 3. Person Singular |
obsoletavisset
|
er/sie/es hätte besudelt |
| 1. Person Plural |
obsoletavissemus
|
wir hätten besudelt |
| 2. Person Plural |
obsoletavissetis
|
ihr hättet besudelt |
| 3. Person Plural |
obsoletavissent
|
sie hätten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus essem
|
ich wäre besudelt worden |
| 2. Person Singular |
obsoletatus esses
|
du wärest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
obsoletatus esset
|
er/sie/es wäre besudelt worden |
| 1. Person Plural |
obsoletati essemus
|
wir wären besudelt worden |
| 2. Person Plural |
obsoletati essetis
|
ihr wäret besudelt worden |
| 3. Person Plural |
obsoletati essent
|
sie wären besudelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavero
|
ich werde besudelt haben |
| 2. Person Singular |
obsoletaveris
|
du wirst besudelt haben |
| 3. Person Singular |
obsoletaverit
|
er/sie/es wird besudelt haben |
| 1. Person Plural |
obsoletaverimus
|
wir werden besudelt haben |
| 2. Person Plural |
obsoletaveritis
|
ihr werdet besudelt haben |
| 3. Person Plural |
obsoletaverint
|
sie werden besudelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus ero
|
ich werde besudelt worden sein |
| 2. Person Singular |
obsoletatus eris
|
du wirst besudelt worden sein |
| 3. Person Singular |
obsoletatus erit
|
er/sie/es wird besudelt worden sein |
| 1. Person Plural |
obsoletati erimus
|
wir werden besudelt worden sein |
| 2. Person Plural |
obsoletati eritis
|
ihr werdet besudelt worden sein |
| 3. Person Plural |
obsoletati erunt
|
sie werden besudelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsoletare
|
besudeln |
| Vorzeitigkeit |
obsoletavisse
|
besudelt haben |
| Nachzeitigkeit |
obsoletaturum esse
|
besudeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsoletari obsoletarier
|
besudelt werden |
| Vorzeitigkeit |
obsoletatum esse
|
besudelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obsoletatum iri
|
künftig besudelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsoleta
|
besudle! |
| 2. Person Plural |
obsoletate
|
besudelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsoletato
|
| 3. Person Singular |
obsoletato
|
| 2. Person Plural |
obsoletatote
|
| 3. Person Plural |
obsoletanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsoletare
|
das Besudeln |
| Genitiv |
obsoletandi
|
des Besudelnes |
| Dativ |
obsoletando
|
dem Besudeln |
| Akkusativ |
obsoletandum
|
das Besudeln |
| Ablativ |
obsoletando
|
durch das Besudeln |
| Vokativ |
obsoletande
|
Besudeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletandus
|
obsoletanda
|
obsoletandum
|
| Genitiv |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletandi
|
| Dativ |
obsoletando
|
obsoletandae
|
obsoletando
|
| Akkusativ |
obsoletandum
|
obsoletandam
|
obsoletandum
|
| Ablativ |
obsoletando
|
obsoletanda
|
obsoletando
|
| Vokativ |
obsoletande
|
obsoletanda
|
obsoletandum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletanda
|
| Genitiv |
obsoletandorum
|
obsoletandarum
|
obsoletandorum
|
| Dativ |
obsoletandis
|
obsoletandis
|
obsoletandis
|
| Akkusativ |
obsoletandos
|
obsoletandas
|
obsoletanda
|
| Ablativ |
obsoletandis
|
obsoletandis
|
obsoletandis
|
| Vokativ |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletans
|
obsoletans
|
obsoletans
|
| Genitiv |
obsoletantis
|
obsoletantis
|
obsoletantis
|
| Dativ |
obsoletanti
|
obsoletanti
|
obsoletanti
|
| Akkusativ |
obsoletantem
|
obsoletantem
|
obsoletans
|
| Ablativ |
obsoletanti obsoletante
|
obsoletanti obsoletante
|
obsoletanti obsoletante
|
| Vokativ |
obsoletans
|
obsoletans
|
obsoletans
|
Plural
| Nominativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
| Genitiv |
obsoletantium obsoletantum
|
obsoletantium obsoletantum
|
obsoletantium obsoletantum
|
| Dativ |
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
| Akkusativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
| Ablativ |
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
| Vokativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletatus
|
obsoletata
|
obsoletatum
|
| Genitiv |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletati
|
| Dativ |
obsoletato
|
obsoletatae
|
obsoletato
|
| Akkusativ |
obsoletatum
|
obsoletatam
|
obsoletatum
|
| Ablativ |
obsoletato
|
obsoletata
|
obsoletato
|
| Vokativ |
obsoletate
|
obsoletata
|
obsoletatum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletata
|
| Genitiv |
obsoletatorum
|
obsoletatarum
|
obsoletatorum
|
| Dativ |
obsoletatis
|
obsoletatis
|
obsoletatis
|
| Akkusativ |
obsoletatos
|
obsoletatas
|
obsoletata
|
| Ablativ |
obsoletatis
|
obsoletatis
|
obsoletatis
|
| Vokativ |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletaturus
|
obsoletatura
|
obsoletaturum
|
| Genitiv |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletaturi
|
| Dativ |
obsoletaturo
|
obsoletaturae
|
obsoletaturo
|
| Akkusativ |
obsoletaturum
|
obsoletaturam
|
obsoletaturum
|
| Ablativ |
obsoletaturo
|
obsoletatura
|
obsoletaturo
|
| Vokativ |
obsoletature
|
obsoletatura
|
obsoletaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletatura
|
| Genitiv |
obsoletaturorum
|
obsoletaturarum
|
obsoletaturorum
|
| Dativ |
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
| Akkusativ |
obsoletaturos
|
obsoletaturas
|
obsoletatura
|
| Ablativ |
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
| Vokativ |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsoletatum
|
obsoletatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoleto
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletas
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletat
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletamus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletatis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletor
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletaris obsoletare
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletem
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletes
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletet
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoleter
|
|
| 2. Person Singular |
obsoleteris obsoletere
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletetur
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletemur
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletemini
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabam
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletabas
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletabat
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabar
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletabaris obsoletabare
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletarem
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletares
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletaret
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletarer
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletareris obsoletarere
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabo
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletabis
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletabit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletabor
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletaberis obsoletabere
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavi
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletavit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletaverunt obsoletavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletavero
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoletatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obsoletatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obsoletatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obsoletati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsoletati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsoletati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsoletare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obsoletavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obsoletaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsoletari obsoletarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obsoletatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obsoletatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsoleta
|
! |
| 2. Person Plural |
obsoletate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsoletato
|
| 3. Person Singular |
obsoletato
|
| 2. Person Plural |
obsoletatote
|
| 3. Person Plural |
obsoletanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsoletare
|
|
| Genitiv |
obsoletandi
|
|
| Dativ |
obsoletando
|
|
| Akkusativ |
obsoletandum
|
|
| Ablativ |
obsoletando
|
|
| Vokativ |
obsoletande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletandus
|
obsoletanda
|
obsoletandum
|
| Genitiv |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletandi
|
| Dativ |
obsoletando
|
obsoletandae
|
obsoletando
|
| Akkusativ |
obsoletandum
|
obsoletandam
|
obsoletandum
|
| Ablativ |
obsoletando
|
obsoletanda
|
obsoletando
|
| Vokativ |
obsoletande
|
obsoletanda
|
obsoletandum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletanda
|
| Genitiv |
obsoletandorum
|
obsoletandarum
|
obsoletandorum
|
| Dativ |
obsoletandis
|
obsoletandis
|
obsoletandis
|
| Akkusativ |
obsoletandos
|
obsoletandas
|
obsoletanda
|
| Ablativ |
obsoletandis
|
obsoletandis
|
obsoletandis
|
| Vokativ |
obsoletandi
|
obsoletandae
|
obsoletanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletans
|
obsoletans
|
obsoletans
|
| Genitiv |
obsoletantis
|
obsoletantis
|
obsoletantis
|
| Dativ |
obsoletanti
|
obsoletanti
|
obsoletanti
|
| Akkusativ |
obsoletantem
|
obsoletantem
|
obsoletans
|
| Ablativ |
obsoletanti obsoletante
|
obsoletanti obsoletante
|
obsoletanti obsoletante
|
| Vokativ |
obsoletans
|
obsoletans
|
obsoletans
|
Plural
| Nominativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
| Genitiv |
obsoletantium obsoletantum
|
obsoletantium obsoletantum
|
obsoletantium obsoletantum
|
| Dativ |
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
| Akkusativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
| Ablativ |
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
obsoletantibus
|
| Vokativ |
obsoletantes
|
obsoletantes
|
obsoletantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletatus
|
obsoletata
|
obsoletatum
|
| Genitiv |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletati
|
| Dativ |
obsoletato
|
obsoletatae
|
obsoletato
|
| Akkusativ |
obsoletatum
|
obsoletatam
|
obsoletatum
|
| Ablativ |
obsoletato
|
obsoletata
|
obsoletato
|
| Vokativ |
obsoletate
|
obsoletata
|
obsoletatum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletata
|
| Genitiv |
obsoletatorum
|
obsoletatarum
|
obsoletatorum
|
| Dativ |
obsoletatis
|
obsoletatis
|
obsoletatis
|
| Akkusativ |
obsoletatos
|
obsoletatas
|
obsoletata
|
| Ablativ |
obsoletatis
|
obsoletatis
|
obsoletatis
|
| Vokativ |
obsoletati
|
obsoletatae
|
obsoletata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsoletaturus
|
obsoletatura
|
obsoletaturum
|
| Genitiv |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletaturi
|
| Dativ |
obsoletaturo
|
obsoletaturae
|
obsoletaturo
|
| Akkusativ |
obsoletaturum
|
obsoletaturam
|
obsoletaturum
|
| Ablativ |
obsoletaturo
|
obsoletatura
|
obsoletaturo
|
| Vokativ |
obsoletature
|
obsoletatura
|
obsoletaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletatura
|
| Genitiv |
obsoletaturorum
|
obsoletaturarum
|
obsoletaturorum
|
| Dativ |
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
| Akkusativ |
obsoletaturos
|
obsoletaturas
|
obsoletatura
|
| Ablativ |
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
obsoletaturis
|
| Vokativ |
obsoletaturi
|
obsoletaturae
|
obsoletatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsoletatum
|
obsoletatu
|