Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von obsolescere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort obsoletus auch noch Formen von: obsoletus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| obsolescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | abkommen alt werden an Wert verlieren aus der Mode kommen außer Gebrauch kommen, in Vergessenheit geraten nach und nach vergehen unscheinbar werden verkommen verkümmern |
| obsoletus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von abkommen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
ich komme ab |
| 2. Person Singular | obsolescis |
du kommst ab |
| 3. Person Singular | obsolescit |
er/sie/es kommt ab |
| 1. Person Plural | obsolescimus |
wir kommen ab |
| 2. Person Plural | obsolescitis |
ihr kommt ab |
| 3. Person Plural | obsolescunt |
sie kommen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich komme ab |
| 2. Person Singular | obsolescas |
du kommest ab |
| 3. Person Singular | obsolescat |
er/sie/es komme ab |
| 1. Person Plural | obsolescamus |
wir kommen ab |
| 2. Person Plural | obsolescatis |
ihr kommet ab |
| 3. Person Plural | obsolescant |
sie kommen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
ich kam ab |
| 2. Person Singular | obsolescebas |
du kamst ab |
| 3. Person Singular | obsolescebat |
er/sie/es kam ab |
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
wir kamen ab |
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
ihr kamt ab |
| 3. Person Plural | obsolescebant |
sie kamen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
ich käme ab |
| 2. Person Singular | obsolesceres |
du kämest ab |
| 3. Person Singular | obsolesceret |
er/sie/es käme ab |
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
wir kämen ab |
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
ihr kämet ab |
| 3. Person Plural | obsolescerent |
sie kämen ab |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich werde abkommen |
| 2. Person Singular | obsolesces |
du wirst abkommen |
| 3. Person Singular | obsolescet |
er/sie/es wird abkommen |
| 1. Person Plural | obsolescemus |
wir werden abkommen |
| 2. Person Plural | obsolescetis |
ihr werdet abkommen |
| 3. Person Plural | obsolescent |
sie werden abkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
ich bin abgekommen |
| 2. Person Singular | obsolevisti |
du bist abgekommen |
| 3. Person Singular | obsolevit |
er/sie/es ist abgekommen |
| 1. Person Plural | obsolevimus |
wir sind abgekommen |
| 2. Person Plural | obsolevistis |
ihr seid abgekommen |
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
sie sind abgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
ich sei abgekommen |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du seiest abgekommen |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es sei abgekommen |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir seien abgekommen |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr seiet abgekommen |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie seien abgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
ich war abgekommen |
| 2. Person Singular | obsoleveras |
du warst abgekommen |
| 3. Person Singular | obsoleverat |
er/sie/es war abgekommen |
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
wir waren abgekommen |
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
ihr wart abgekommen |
| 3. Person Plural | obsoleverant |
sie waren abgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
ich wäre abgekommen |
| 2. Person Singular | obsolevisses |
du wärest abgekommen |
| 3. Person Singular | obsolevisset |
er/sie/es wäre abgekommen |
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
wir wären abgekommen |
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
ihr wäret abgekommen |
| 3. Person Plural | obsolevissent |
sie wären abgekommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
ich werde abgekommen sein |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du wirst abgekommen sein |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es wird abgekommen sein |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir werden abgekommen sein |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr werdet abgekommen sein |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie werden abgekommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
abkommen |
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
abgekommen sein |
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
abkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
komme ab; komm ab! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
kommt ab! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
das Abkommen |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
des Abkommens |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
dem Abkommen |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
das Abkommen |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
durch das Abkommen |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Abkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
|
| 2. Person Singular | obsolescis |
|
| 3. Person Singular | obsolescit |
|
| 1. Person Plural | obsolescimus |
|
| 2. Person Plural | obsolescitis |
|
| 3. Person Plural | obsolescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolescas |
|
| 3. Person Singular | obsolescat |
|
| 1. Person Plural | obsolescamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
|
| 2. Person Singular | obsolescebas |
|
| 3. Person Singular | obsolescebat |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsolescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
|
| 2. Person Singular | obsolesceres |
|
| 3. Person Singular | obsolesceret |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsolescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
|
| 2. Person Singular | obsolesces |
|
| 3. Person Singular | obsolescet |
|
| 1. Person Plural | obsolescemus |
|
| 2. Person Plural | obsolescetis |
|
| 3. Person Plural | obsolescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
|
| 2. Person Singular | obsolevisti |
|
| 3. Person Singular | obsolevit |
|
| 1. Person Plural | obsolevimus |
|
| 2. Person Plural | obsolevistis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
|
| 2. Person Singular | obsoleveras |
|
| 3. Person Singular | obsoleverat |
|
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
|
| 2. Person Singular | obsolevisses |
|
| 3. Person Singular | obsolevisset |
|
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
|
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
|
| 3. Person Plural | obsolevissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
|
| 2. Person Singular | obsoleveris |
|
| 3. Person Singular | obsoleverit |
|
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
|
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
|
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
|
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
|
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
ich verkomme |
| 2. Person Singular | obsolescis |
du verkommst |
| 3. Person Singular | obsolescit |
er/sie/es verkommt |
| 1. Person Plural | obsolescimus |
wir verkommen |
| 2. Person Plural | obsolescitis |
ihr verkommt |
| 3. Person Plural | obsolescunt |
sie verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich verkomme |
| 2. Person Singular | obsolescas |
du verkommest |
| 3. Person Singular | obsolescat |
er/sie/es verkomme |
| 1. Person Plural | obsolescamus |
wir verkommen |
| 2. Person Plural | obsolescatis |
ihr verkommet |
| 3. Person Plural | obsolescant |
sie verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
ich verkam |
| 2. Person Singular | obsolescebas |
du verkamst |
| 3. Person Singular | obsolescebat |
er/sie/es verkam |
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
wir verkamen |
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
ihr verkamt |
| 3. Person Plural | obsolescebant |
sie verkamen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
ich verkäme |
| 2. Person Singular | obsolesceres |
du verkämest |
| 3. Person Singular | obsolesceret |
er/sie/es verkäme |
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
wir verkämen |
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
ihr verkämet |
| 3. Person Plural | obsolescerent |
sie verkämen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich werde verkommen |
| 2. Person Singular | obsolesces |
du wirst verkommen |
| 3. Person Singular | obsolescet |
er/sie/es wird verkommen |
| 1. Person Plural | obsolescemus |
wir werden verkommen |
| 2. Person Plural | obsolescetis |
ihr werdet verkommen |
| 3. Person Plural | obsolescent |
sie werden verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
ich bin verkommen |
| 2. Person Singular | obsolevisti |
du bist verkommen |
| 3. Person Singular | obsolevit |
er/sie/es ist verkommen |
| 1. Person Plural | obsolevimus |
wir sind verkommen |
| 2. Person Plural | obsolevistis |
ihr seid verkommen |
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
sie sind verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
ich sei verkommen |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du seiest verkommen |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es sei verkommen |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir seien verkommen |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr seiet verkommen |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie seien verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
ich war verkommen |
| 2. Person Singular | obsoleveras |
du warst verkommen |
| 3. Person Singular | obsoleverat |
er/sie/es war verkommen |
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
wir waren verkommen |
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
ihr wart verkommen |
| 3. Person Plural | obsoleverant |
sie waren verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
ich wäre verkommen |
| 2. Person Singular | obsolevisses |
du wärest verkommen |
| 3. Person Singular | obsolevisset |
er/sie/es wäre verkommen |
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
wir wären verkommen |
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
ihr wäret verkommen |
| 3. Person Plural | obsolevissent |
sie wären verkommen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
ich werde verkommen sein |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du wirst verkommen sein |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es wird verkommen sein |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir werden verkommen sein |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr werdet verkommen sein |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie werden verkommen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
verkommen |
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
verkommen sein |
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
verkommen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
verkomme; verkomm! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
verkommt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
das Verkommen |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
des Verkommens |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
dem Verkommen |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
das Verkommen |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
durch das Verkommen |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Verkommen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolesco |
ich verkümmere |
| 2. Person Singular | obsolescis |
du verkümmerst |
| 3. Person Singular | obsolescit |
er/sie/es verkümmert |
| 1. Person Plural | obsolescimus |
wir verkümmern |
| 2. Person Plural | obsolescitis |
ihr verkümmert |
| 3. Person Plural | obsolescunt |
sie verkümmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescor |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescitur |
|
| 1. Person Plural | obsolescimur |
|
| 2. Person Plural | obsolescimini |
|
| 3. Person Plural | obsolescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich verkümmere |
| 2. Person Singular | obsolescas |
du verkümmerst |
| 3. Person Singular | obsolescat |
er/sie/es verkümmere |
| 1. Person Plural | obsolescamus |
wir verkümmern |
| 2. Person Plural | obsolescatis |
ihr verkümmert |
| 3. Person Plural | obsolescant |
sie verkümmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolescaris obsolescare |
|
| 3. Person Singular | obsolescatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebam |
ich verkümmerte |
| 2. Person Singular | obsolescebas |
du verkümmertest |
| 3. Person Singular | obsolescebat |
er/sie/es verkümmerte |
| 1. Person Plural | obsolescebamus |
wir verkümmerten |
| 2. Person Plural | obsolescebatis |
ihr verkümmertet |
| 3. Person Plural | obsolescebant |
sie verkümmerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescebar |
|
| 2. Person Singular | obsolescebaris obsolescebare |
|
| 3. Person Singular | obsolescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsolescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsolescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsolescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerem |
ich verkümmerte |
| 2. Person Singular | obsolesceres |
du verkümmertest |
| 3. Person Singular | obsolesceret |
er/sie/es verkümmerte |
| 1. Person Plural | obsolesceremus |
wir verkümmerten |
| 2. Person Plural | obsolesceretis |
ihr verkümmertet |
| 3. Person Plural | obsolescerent |
sie verkümmerten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescerer |
|
| 2. Person Singular | obsolescereris obsolescerere |
|
| 3. Person Singular | obsolesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsolesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsolesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsolescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescam |
ich werde verkümmern |
| 2. Person Singular | obsolesces |
du wirst verkümmern |
| 3. Person Singular | obsolescet |
er/sie/es wird verkümmern |
| 1. Person Plural | obsolescemus |
wir werden verkümmern |
| 2. Person Plural | obsolescetis |
ihr werdet verkümmern |
| 3. Person Plural | obsolescent |
sie werden verkümmern |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsolescar |
|
| 2. Person Singular | obsolesceris obsolescere |
|
| 3. Person Singular | obsolescetur |
|
| 1. Person Plural | obsolescemur |
|
| 2. Person Plural | obsolescemini |
|
| 3. Person Plural | obsolescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevi |
ich bin verkümmert |
| 2. Person Singular | obsolevisti |
du bist verkümmert |
| 3. Person Singular | obsolevit |
er/sie/es ist verkümmert |
| 1. Person Plural | obsolevimus |
wir sind verkümmert |
| 2. Person Plural | obsolevistis |
ihr seid verkümmert |
| 3. Person Plural | obsoleverunt obsolevere |
sie sind verkümmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sum |
|
| 2. Person Singular | obsoletus es |
|
| 3. Person Singular | obsoletus est |
|
| 1. Person Plural | obsoleti sumus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti estis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleverim |
ich sei verkümmert |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du seiest verkümmert |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es sei verkümmert |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir seien verkümmert |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr seiet verkümmert |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie seien verkümmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus sim |
|
| 2. Person Singular | obsoletus sis |
|
| 3. Person Singular | obsoletus sit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti simus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti sitis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsoleveram |
ich war verkümmert |
| 2. Person Singular | obsoleveras |
du warst verkümmert |
| 3. Person Singular | obsoleverat |
er/sie/es war verkümmert |
| 1. Person Plural | obsoleveramus |
wir waren verkümmert |
| 2. Person Plural | obsoleveratis |
ihr wart verkümmert |
| 3. Person Plural | obsoleverant |
sie waren verkümmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus eram |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eras |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erat |
|
| 1. Person Plural | obsoleti eramus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eratis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevissem |
ich wäre verkümmert |
| 2. Person Singular | obsolevisses |
du wärest verkümmert |
| 3. Person Singular | obsolevisset |
er/sie/es wäre verkümmert |
| 1. Person Plural | obsolevissemus |
wir wären verkümmert |
| 2. Person Plural | obsolevissetis |
ihr wäret verkümmert |
| 3. Person Plural | obsolevissent |
sie wären verkümmert |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus essem |
|
| 2. Person Singular | obsoletus esses |
|
| 3. Person Singular | obsoletus esset |
|
| 1. Person Plural | obsoleti essemus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti essetis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsolevero |
ich werde verkümmert sein |
| 2. Person Singular | obsoleveris |
du wirst verkümmert sein |
| 3. Person Singular | obsoleverit |
er/sie/es wird verkümmert sein |
| 1. Person Plural | obsoleverimus |
wir werden verkümmert sein |
| 2. Person Plural | obsoleveritis |
ihr werdet verkümmert sein |
| 3. Person Plural | obsoleverint |
sie werden verkümmert sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsoletus ero |
|
| 2. Person Singular | obsoletus eris |
|
| 3. Person Singular | obsoletus erit |
|
| 1. Person Plural | obsoleti erimus |
|
| 2. Person Plural | obsoleti eritis |
|
| 3. Person Plural | obsoleti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolescere |
verkümmern |
| Vorzeitigkeit | obsolevisse |
verkümmert sein |
| Nachzeitigkeit | obsoleturum esse |
verkümmern werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsolesci obsolescier |
|
| Vorzeitigkeit | obsoletum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obsoletum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsolesce |
verkümmere! |
| 2. Person Plural | obsolescite |
verkümmert! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsolescito |
| 3. Person Singular | obsolescito |
| 2. Person Plural | obsolescitote |
| 3. Person Plural | obsolescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsolescere |
das Verkümmern |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
des Verkümmernes |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
dem Verkümmern |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
das Verkümmern |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
durch das Verkümmern |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
Verkümmern! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescendus obsolescundus |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
| Genitiv | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendi obsolescundi |
| Dativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescendo obsolescundo |
| Akkusativ | obsolescendum obsolescundum |
obsolescendam obsolescundam |
obsolescendum obsolescundum |
| Ablativ | obsolescendo obsolescundo |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendo obsolescundo |
| Vokativ | obsolescende obsolescunde |
obsolescenda obsolescunda |
obsolescendum obsolescundum |
Plural
| Nominativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
| Genitiv | obsolescendorum obsolescundorum |
obsolescendarum obsolescundarum |
obsolescendorum obsolescundorum |
| Dativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Akkusativ | obsolescendos obsolescundos |
obsolescendas obsolescundas |
obsolescenda obsolescunda |
| Ablativ | obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
obsolescendis obsolescundis |
| Vokativ | obsolescendi obsolescundi |
obsolescendae obsolescundae |
obsolescenda obsolescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
| Genitiv | obsolescentis |
obsolescentis |
obsolescentis |
| Dativ | obsolescenti |
obsolescenti |
obsolescenti |
| Akkusativ | obsolescentem |
obsolescentem |
obsolescens |
| Ablativ | obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
obsolescenti obsolescente |
| Vokativ | obsolescens |
obsolescens |
obsolescens |
Plural
| Nominativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Genitiv | obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
obsolescentium obsolescentum |
| Dativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Akkusativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
| Ablativ | obsolescentibus |
obsolescentibus |
obsolescentibus |
| Vokativ | obsolescentes |
obsolescentes |
obsolescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoletus |
obsoleta |
obsoletum |
| Genitiv | obsoleti |
obsoletae |
obsoleti |
| Dativ | obsoleto |
obsoletae |
obsoleto |
| Akkusativ | obsoletum |
obsoletam |
obsoletum |
| Ablativ | obsoleto |
obsoleta |
obsoleto |
| Vokativ | obsolete |
obsoleta |
obsoletum |
Plural
| Nominativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
| Genitiv | obsoletorum |
obsoletarum |
obsoletorum |
| Dativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Akkusativ | obsoletos |
obsoletas |
obsoleta |
| Ablativ | obsoletis |
obsoletis |
obsoletis |
| Vokativ | obsoleti |
obsoletae |
obsoleta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsoleturus |
obsoletura |
obsoleturum |
| Genitiv | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoleturi |
| Dativ | obsoleturo |
obsoleturae |
obsoleturo |
| Akkusativ | obsoleturum |
obsoleturam |
obsoleturum |
| Ablativ | obsoleturo |
obsoletura |
obsoleturo |
| Vokativ | obsoleture |
obsoletura |
obsoleturum |
Plural
| Nominativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
| Genitiv | obsoleturorum |
obsoleturarum |
obsoleturorum |
| Dativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Akkusativ | obsoleturos |
obsoleturas |
obsoletura |
| Ablativ | obsoleturis |
obsoleturis |
obsoleturis |
| Vokativ | obsoleturi |
obsoleturae |
obsoletura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obsoletum |
obsoletu |