Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolido
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidas
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidat
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidamus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidatis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidor
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidaris obsolidare
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidem
|
|
| 2. Person Singular |
obsolides
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidet
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolident
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolider
|
|
| 2. Person Singular |
obsolideris obsolidere
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidetur
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidemur
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidemini
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabam
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidabas
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidabat
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabar
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidabaris obsolidabare
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidarem
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidares
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidaret
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidarer
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidareris obsolidarere
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabo
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidabis
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidabit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabor
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidaberis obsolidabere
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavi
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidavit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidaverunt obsolidavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavero
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obsolidatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obsolidatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obsolidati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsolidati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsolidati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsolidare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obsolidavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obsolidaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsolidari obsolidarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obsolidatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obsolidatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsolida
|
! |
| 2. Person Plural |
obsolidate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsolidato
|
| 3. Person Singular |
obsolidato
|
| 2. Person Plural |
obsolidatote
|
| 3. Person Plural |
obsolidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsolidare
|
|
| Genitiv |
obsolidandi
|
|
| Dativ |
obsolidando
|
|
| Akkusativ |
obsolidandum
|
|
| Ablativ |
obsolidando
|
|
| Vokativ |
obsolidande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidandus
|
obsolidanda
|
obsolidandum
|
| Genitiv |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidandi
|
| Dativ |
obsolidando
|
obsolidandae
|
obsolidando
|
| Akkusativ |
obsolidandum
|
obsolidandam
|
obsolidandum
|
| Ablativ |
obsolidando
|
obsolidanda
|
obsolidando
|
| Vokativ |
obsolidande
|
obsolidanda
|
obsolidandum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidanda
|
| Genitiv |
obsolidandorum
|
obsolidandarum
|
obsolidandorum
|
| Dativ |
obsolidandis
|
obsolidandis
|
obsolidandis
|
| Akkusativ |
obsolidandos
|
obsolidandas
|
obsolidanda
|
| Ablativ |
obsolidandis
|
obsolidandis
|
obsolidandis
|
| Vokativ |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidans
|
obsolidans
|
obsolidans
|
| Genitiv |
obsolidantis
|
obsolidantis
|
obsolidantis
|
| Dativ |
obsolidanti
|
obsolidanti
|
obsolidanti
|
| Akkusativ |
obsolidantem
|
obsolidantem
|
obsolidans
|
| Ablativ |
obsolidanti obsolidante
|
obsolidanti obsolidante
|
obsolidanti obsolidante
|
| Vokativ |
obsolidans
|
obsolidans
|
obsolidans
|
Plural
| Nominativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
| Genitiv |
obsolidantium obsolidantum
|
obsolidantium obsolidantum
|
obsolidantium obsolidantum
|
| Dativ |
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
| Akkusativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
| Ablativ |
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
| Vokativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidatus
|
obsolidata
|
obsolidatum
|
| Genitiv |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidati
|
| Dativ |
obsolidato
|
obsolidatae
|
obsolidato
|
| Akkusativ |
obsolidatum
|
obsolidatam
|
obsolidatum
|
| Ablativ |
obsolidato
|
obsolidata
|
obsolidato
|
| Vokativ |
obsolidate
|
obsolidata
|
obsolidatum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidata
|
| Genitiv |
obsolidatorum
|
obsolidatarum
|
obsolidatorum
|
| Dativ |
obsolidatis
|
obsolidatis
|
obsolidatis
|
| Akkusativ |
obsolidatos
|
obsolidatas
|
obsolidata
|
| Ablativ |
obsolidatis
|
obsolidatis
|
obsolidatis
|
| Vokativ |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidaturus
|
obsolidatura
|
obsolidaturum
|
| Genitiv |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidaturi
|
| Dativ |
obsolidaturo
|
obsolidaturae
|
obsolidaturo
|
| Akkusativ |
obsolidaturum
|
obsolidaturam
|
obsolidaturum
|
| Ablativ |
obsolidaturo
|
obsolidatura
|
obsolidaturo
|
| Vokativ |
obsolidature
|
obsolidatura
|
obsolidaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidatura
|
| Genitiv |
obsolidaturorum
|
obsolidaturarum
|
obsolidaturorum
|
| Dativ |
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
| Akkusativ |
obsolidaturos
|
obsolidaturas
|
obsolidatura
|
| Ablativ |
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
| Vokativ |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsolidatum
|
obsolidatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolido
|
ich mache fest |
| 2. Person Singular |
obsolidas
|
du machst fest |
| 3. Person Singular |
obsolidat
|
er/sie/es macht fest |
| 1. Person Plural |
obsolidamus
|
wir machen fest |
| 2. Person Plural |
obsolidatis
|
ihr macht fest |
| 3. Person Plural |
obsolidant
|
sie machen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidor
|
ich werde festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidaris obsolidare
|
du wirst festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidatur
|
er/sie/es wird festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidamur
|
wir werden festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidamini
|
ihr werdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidantur
|
sie werden festgemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidem
|
ich mache fest |
| 2. Person Singular |
obsolides
|
du machest fest |
| 3. Person Singular |
obsolidet
|
er/sie/es mache fest |
| 1. Person Plural |
obsolidemus
|
wir machen fest |
| 2. Person Plural |
obsolidetis
|
ihr machet fest |
| 3. Person Plural |
obsolident
|
sie machen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolider
|
ich werde festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolideris obsolidere
|
du werdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidetur
|
er/sie/es werde festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidemur
|
wir werden festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidemini
|
ihr werdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidentur
|
sie werden festgemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabam
|
ich machte fest |
| 2. Person Singular |
obsolidabas
|
du machtest fest |
| 3. Person Singular |
obsolidabat
|
er/sie/es machte fest |
| 1. Person Plural |
obsolidabamus
|
wir machten fest |
| 2. Person Plural |
obsolidabatis
|
ihr machtet fest |
| 3. Person Plural |
obsolidabant
|
sie machten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabar
|
ich wurde festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidabaris obsolidabare
|
du wurdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidabatur
|
er/sie/es wurde festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidabamur
|
wir wurden festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidabamini
|
ihr wurdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidabantur
|
sie wurden festgemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidarem
|
ich machte fest |
| 2. Person Singular |
obsolidares
|
du machtest fest |
| 3. Person Singular |
obsolidaret
|
er/sie/es machte fest |
| 1. Person Plural |
obsolidaremus
|
wir machten fest |
| 2. Person Plural |
obsolidaretis
|
ihr machtet fest |
| 3. Person Plural |
obsolidarent
|
sie machten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidarer
|
ich würde festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidareris obsolidarere
|
du würdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidaretur
|
er/sie/es würde festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidaremur
|
wir würden festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidaremini
|
ihr würdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidarentur
|
sie würden festgemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabo
|
ich werde festmachen |
| 2. Person Singular |
obsolidabis
|
du wirst festmachen |
| 3. Person Singular |
obsolidabit
|
er/sie/es wird festmachen |
| 1. Person Plural |
obsolidabimus
|
wir werden festmachen |
| 2. Person Plural |
obsolidabitis
|
ihr werdet festmachen |
| 3. Person Plural |
obsolidabunt
|
sie werden festmachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidabor
|
ich werde festgemacht werden |
| 2. Person Singular |
obsolidaberis obsolidabere
|
du wirst festgemacht werden |
| 3. Person Singular |
obsolidabitur
|
er/sie/es wird festgemacht werden |
| 1. Person Plural |
obsolidabimur
|
wir werden festgemacht werden |
| 2. Person Plural |
obsolidabimini
|
ihr werdet festgemacht werden |
| 3. Person Plural |
obsolidabuntur
|
sie werden festgemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavi
|
ich habe festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidavisti
|
du hast festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidavit
|
er/sie/es hat festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidavimus
|
wir haben festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidavistis
|
ihr habt festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidaverunt obsolidavere
|
sie haben festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus sum
|
ich bin festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
obsolidatus es
|
du bist festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
obsolidatus est
|
er/sie/es ist festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
obsolidati sumus
|
wir sind festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
obsolidati estis
|
ihr seid festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
obsolidati sunt
|
sie sind festgemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidaverim
|
ich habe festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidaveris
|
du habest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidaverit
|
er/sie/es habe festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidaverimus
|
wir haben festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidaveritis
|
ihr habet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidaverint
|
sie haben festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus sim
|
ich sei festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
obsolidatus sis
|
du seiest festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
obsolidatus sit
|
er/sie/es sei festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
obsolidati simus
|
wir seien festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
obsolidati sitis
|
ihr seiet festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
obsolidati sint
|
sie seien festgemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidaveram
|
ich hatte festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidaveras
|
du hattest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidaverat
|
er/sie/es hatte festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidaveramus
|
wir hatten festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidaveratis
|
ihr hattet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidaverant
|
sie hatten festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus eram
|
ich war festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
obsolidatus eras
|
du warst festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
obsolidatus erat
|
er/sie/es war festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
obsolidati eramus
|
wir waren festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
obsolidati eratis
|
ihr wart festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
obsolidati erant
|
sie waren festgemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavissem
|
ich hätte festgemacht |
| 2. Person Singular |
obsolidavisses
|
du hättest festgemacht |
| 3. Person Singular |
obsolidavisset
|
er/sie/es hätte festgemacht |
| 1. Person Plural |
obsolidavissemus
|
wir hätten festgemacht |
| 2. Person Plural |
obsolidavissetis
|
ihr hättet festgemacht |
| 3. Person Plural |
obsolidavissent
|
sie hätten festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus essem
|
ich wäre festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
obsolidatus esses
|
du wärest festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
obsolidatus esset
|
er/sie/es wäre festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
obsolidati essemus
|
wir wären festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
obsolidati essetis
|
ihr wäret festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
obsolidati essent
|
sie wären festgemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidavero
|
ich werde festgemacht haben |
| 2. Person Singular |
obsolidaveris
|
du wirst festgemacht haben |
| 3. Person Singular |
obsolidaverit
|
er/sie/es wird festgemacht haben |
| 1. Person Plural |
obsolidaverimus
|
wir werden festgemacht haben |
| 2. Person Plural |
obsolidaveritis
|
ihr werdet festgemacht haben |
| 3. Person Plural |
obsolidaverint
|
sie werden festgemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsolidatus ero
|
ich werde festgemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
obsolidatus eris
|
du wirst festgemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
obsolidatus erit
|
er/sie/es wird festgemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
obsolidati erimus
|
wir werden festgemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
obsolidati eritis
|
ihr werdet festgemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
obsolidati erunt
|
sie werden festgemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsolidare
|
festmachen |
| Vorzeitigkeit |
obsolidavisse
|
festgemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
obsolidaturum esse
|
festmachen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsolidari obsolidarier
|
festgemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
obsolidatum esse
|
festgemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obsolidatum iri
|
künftig festgemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsolida
|
mache fest; mach fest! |
| 2. Person Plural |
obsolidate
|
macht fest! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsolidato
|
| 3. Person Singular |
obsolidato
|
| 2. Person Plural |
obsolidatote
|
| 3. Person Plural |
obsolidanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsolidare
|
das Festmachen |
| Genitiv |
obsolidandi
|
des Festmachens |
| Dativ |
obsolidando
|
dem Festmachen |
| Akkusativ |
obsolidandum
|
das Festmachen |
| Ablativ |
obsolidando
|
durch das Festmachen |
| Vokativ |
obsolidande
|
Festmachen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidandus
|
obsolidanda
|
obsolidandum
|
| Genitiv |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidandi
|
| Dativ |
obsolidando
|
obsolidandae
|
obsolidando
|
| Akkusativ |
obsolidandum
|
obsolidandam
|
obsolidandum
|
| Ablativ |
obsolidando
|
obsolidanda
|
obsolidando
|
| Vokativ |
obsolidande
|
obsolidanda
|
obsolidandum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidanda
|
| Genitiv |
obsolidandorum
|
obsolidandarum
|
obsolidandorum
|
| Dativ |
obsolidandis
|
obsolidandis
|
obsolidandis
|
| Akkusativ |
obsolidandos
|
obsolidandas
|
obsolidanda
|
| Ablativ |
obsolidandis
|
obsolidandis
|
obsolidandis
|
| Vokativ |
obsolidandi
|
obsolidandae
|
obsolidanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidans
|
obsolidans
|
obsolidans
|
| Genitiv |
obsolidantis
|
obsolidantis
|
obsolidantis
|
| Dativ |
obsolidanti
|
obsolidanti
|
obsolidanti
|
| Akkusativ |
obsolidantem
|
obsolidantem
|
obsolidans
|
| Ablativ |
obsolidanti obsolidante
|
obsolidanti obsolidante
|
obsolidanti obsolidante
|
| Vokativ |
obsolidans
|
obsolidans
|
obsolidans
|
Plural
| Nominativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
| Genitiv |
obsolidantium obsolidantum
|
obsolidantium obsolidantum
|
obsolidantium obsolidantum
|
| Dativ |
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
| Akkusativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
| Ablativ |
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
obsolidantibus
|
| Vokativ |
obsolidantes
|
obsolidantes
|
obsolidantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidatus
|
obsolidata
|
obsolidatum
|
| Genitiv |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidati
|
| Dativ |
obsolidato
|
obsolidatae
|
obsolidato
|
| Akkusativ |
obsolidatum
|
obsolidatam
|
obsolidatum
|
| Ablativ |
obsolidato
|
obsolidata
|
obsolidato
|
| Vokativ |
obsolidate
|
obsolidata
|
obsolidatum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidata
|
| Genitiv |
obsolidatorum
|
obsolidatarum
|
obsolidatorum
|
| Dativ |
obsolidatis
|
obsolidatis
|
obsolidatis
|
| Akkusativ |
obsolidatos
|
obsolidatas
|
obsolidata
|
| Ablativ |
obsolidatis
|
obsolidatis
|
obsolidatis
|
| Vokativ |
obsolidati
|
obsolidatae
|
obsolidata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsolidaturus
|
obsolidatura
|
obsolidaturum
|
| Genitiv |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidaturi
|
| Dativ |
obsolidaturo
|
obsolidaturae
|
obsolidaturo
|
| Akkusativ |
obsolidaturum
|
obsolidaturam
|
obsolidaturum
|
| Ablativ |
obsolidaturo
|
obsolidatura
|
obsolidaturo
|
| Vokativ |
obsolidature
|
obsolidatura
|
obsolidaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidatura
|
| Genitiv |
obsolidaturorum
|
obsolidaturarum
|
obsolidaturorum
|
| Dativ |
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
| Akkusativ |
obsolidaturos
|
obsolidaturas
|
obsolidatura
|
| Ablativ |
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
obsolidaturis
|
| Vokativ |
obsolidaturi
|
obsolidaturae
|
obsolidatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsolidatum
|
obsolidatu
|