Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonito
|
ich schmause |
| 2. Person Singular |
obsonitas
|
du schmaust |
| 3. Person Singular |
obsonitat
|
er/sie/es schmaust |
| 1. Person Plural |
obsonitamus
|
wir schmausen |
| 2. Person Plural |
obsonitatis
|
ihr schmaust |
| 3. Person Plural |
obsonitant
|
sie schmausen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitor
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitaris obsonitare
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitem
|
ich schmause |
| 2. Person Singular |
obsonites
|
du schmausest |
| 3. Person Singular |
obsonitet
|
er/sie/es schmause |
| 1. Person Plural |
obsonitemus
|
wir schmausen |
| 2. Person Plural |
obsonitetis
|
ihr schmauset |
| 3. Person Plural |
obsonitent
|
sie schmausen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsoniter
|
|
| 2. Person Singular |
obsoniteris obsonitere
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitetur
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitemur
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitemini
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitabam
|
ich schmauste |
| 2. Person Singular |
obsonitabas
|
du schmaustest |
| 3. Person Singular |
obsonitabat
|
er/sie/es schmauste |
| 1. Person Plural |
obsonitabamus
|
wir schmausten |
| 2. Person Plural |
obsonitabatis
|
ihr schmaustet |
| 3. Person Plural |
obsonitabant
|
sie schmausten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitabar
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitabaris obsonitabare
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitarem
|
ich schmauste |
| 2. Person Singular |
obsonitares
|
du schmaustest |
| 3. Person Singular |
obsonitaret
|
er/sie/es schmauste |
| 1. Person Plural |
obsonitaremus
|
wir schmausten |
| 2. Person Plural |
obsonitaretis
|
ihr schmaustet |
| 3. Person Plural |
obsonitarent
|
sie schmausten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitarer
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitareris obsonitarere
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitabo
|
ich werde schmausen |
| 2. Person Singular |
obsonitabis
|
du wirst schmausen |
| 3. Person Singular |
obsonitabit
|
er/sie/es wird schmausen |
| 1. Person Plural |
obsonitabimus
|
wir werden schmausen |
| 2. Person Plural |
obsonitabitis
|
ihr werdet schmausen |
| 3. Person Plural |
obsonitabunt
|
sie werden schmausen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitabor
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitaberis obsonitabere
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitavi
|
ich habe geschmaust |
| 2. Person Singular |
obsonitavisti
|
du hast geschmaust |
| 3. Person Singular |
obsonitavit
|
er/sie/es hat geschmaust |
| 1. Person Plural |
obsonitavimus
|
wir haben geschmaust |
| 2. Person Plural |
obsonitavistis
|
ihr habt geschmaust |
| 3. Person Plural |
obsonitaverunt obsonitavere
|
sie haben geschmaust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitaverim
|
ich habe geschmaust |
| 2. Person Singular |
obsonitaveris
|
du habest geschmaust |
| 3. Person Singular |
obsonitaverit
|
er/sie/es habe geschmaust |
| 1. Person Plural |
obsonitaverimus
|
wir haben geschmaust |
| 2. Person Plural |
obsonitaveritis
|
ihr habet geschmaust |
| 3. Person Plural |
obsonitaverint
|
sie haben geschmaust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitaveram
|
ich hatte geschmaust |
| 2. Person Singular |
obsonitaveras
|
du hattest geschmaust |
| 3. Person Singular |
obsonitaverat
|
er/sie/es hatte geschmaust |
| 1. Person Plural |
obsonitaveramus
|
wir hatten geschmaust |
| 2. Person Plural |
obsonitaveratis
|
ihr hattet geschmaust |
| 3. Person Plural |
obsonitaverant
|
sie hatten geschmaust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitavissem
|
ich hätte geschmaust |
| 2. Person Singular |
obsonitavisses
|
du hättest geschmaust |
| 3. Person Singular |
obsonitavisset
|
er/sie/es hätte geschmaust |
| 1. Person Plural |
obsonitavissemus
|
wir hätten geschmaust |
| 2. Person Plural |
obsonitavissetis
|
ihr hättet geschmaust |
| 3. Person Plural |
obsonitavissent
|
sie hätten geschmaust |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitavero
|
ich werde geschmaust haben |
| 2. Person Singular |
obsonitaveris
|
du wirst geschmaust haben |
| 3. Person Singular |
obsonitaverit
|
er/sie/es wird geschmaust haben |
| 1. Person Plural |
obsonitaverimus
|
wir werden geschmaust haben |
| 2. Person Plural |
obsonitaveritis
|
ihr werdet geschmaust haben |
| 3. Person Plural |
obsonitaverint
|
sie werden geschmaust haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obsonitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obsonitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obsonitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obsonitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obsonitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obsonitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsonitare
|
schmausen |
| Vorzeitigkeit |
obsonitavisse
|
geschmaust haben |
| Nachzeitigkeit |
obsonitaturum esse
|
schmausen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obsonitari obsonitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obsonitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obsonitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obsonita
|
schmause; schmaus! |
| 2. Person Plural |
obsonitate
|
schmaust! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obsonitato
|
| 3. Person Singular |
obsonitato
|
| 2. Person Plural |
obsonitatote
|
| 3. Person Plural |
obsonitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obsonitare
|
das Schmausen |
| Genitiv |
obsonitandi
|
des Schmausens |
| Dativ |
obsonitando
|
dem Schmausen |
| Akkusativ |
obsonitandum
|
das Schmausen |
| Ablativ |
obsonitando
|
durch das Schmausen |
| Vokativ |
obsonitande
|
Schmausen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsonitandus
|
obsonitanda
|
obsonitandum
|
| Genitiv |
obsonitandi
|
obsonitandae
|
obsonitandi
|
| Dativ |
obsonitando
|
obsonitandae
|
obsonitando
|
| Akkusativ |
obsonitandum
|
obsonitandam
|
obsonitandum
|
| Ablativ |
obsonitando
|
obsonitanda
|
obsonitando
|
| Vokativ |
obsonitande
|
obsonitanda
|
obsonitandum
|
Plural
| Nominativ |
obsonitandi
|
obsonitandae
|
obsonitanda
|
| Genitiv |
obsonitandorum
|
obsonitandarum
|
obsonitandorum
|
| Dativ |
obsonitandis
|
obsonitandis
|
obsonitandis
|
| Akkusativ |
obsonitandos
|
obsonitandas
|
obsonitanda
|
| Ablativ |
obsonitandis
|
obsonitandis
|
obsonitandis
|
| Vokativ |
obsonitandi
|
obsonitandae
|
obsonitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsonitans
|
obsonitans
|
obsonitans
|
| Genitiv |
obsonitantis
|
obsonitantis
|
obsonitantis
|
| Dativ |
obsonitanti
|
obsonitanti
|
obsonitanti
|
| Akkusativ |
obsonitantem
|
obsonitantem
|
obsonitans
|
| Ablativ |
obsonitanti obsonitante
|
obsonitanti obsonitante
|
obsonitanti obsonitante
|
| Vokativ |
obsonitans
|
obsonitans
|
obsonitans
|
Plural
| Nominativ |
obsonitantes
|
obsonitantes
|
obsonitantia
|
| Genitiv |
obsonitantium obsonitantum
|
obsonitantium obsonitantum
|
obsonitantium obsonitantum
|
| Dativ |
obsonitantibus
|
obsonitantibus
|
obsonitantibus
|
| Akkusativ |
obsonitantes
|
obsonitantes
|
obsonitantia
|
| Ablativ |
obsonitantibus
|
obsonitantibus
|
obsonitantibus
|
| Vokativ |
obsonitantes
|
obsonitantes
|
obsonitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsonitatus
|
obsonitata
|
obsonitatum
|
| Genitiv |
obsonitati
|
obsonitatae
|
obsonitati
|
| Dativ |
obsonitato
|
obsonitatae
|
obsonitato
|
| Akkusativ |
obsonitatum
|
obsonitatam
|
obsonitatum
|
| Ablativ |
obsonitato
|
obsonitata
|
obsonitato
|
| Vokativ |
obsonitate
|
obsonitata
|
obsonitatum
|
Plural
| Nominativ |
obsonitati
|
obsonitatae
|
obsonitata
|
| Genitiv |
obsonitatorum
|
obsonitatarum
|
obsonitatorum
|
| Dativ |
obsonitatis
|
obsonitatis
|
obsonitatis
|
| Akkusativ |
obsonitatos
|
obsonitatas
|
obsonitata
|
| Ablativ |
obsonitatis
|
obsonitatis
|
obsonitatis
|
| Vokativ |
obsonitati
|
obsonitatae
|
obsonitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obsonitaturus
|
obsonitatura
|
obsonitaturum
|
| Genitiv |
obsonitaturi
|
obsonitaturae
|
obsonitaturi
|
| Dativ |
obsonitaturo
|
obsonitaturae
|
obsonitaturo
|
| Akkusativ |
obsonitaturum
|
obsonitaturam
|
obsonitaturum
|
| Ablativ |
obsonitaturo
|
obsonitatura
|
obsonitaturo
|
| Vokativ |
obsonitature
|
obsonitatura
|
obsonitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obsonitaturi
|
obsonitaturae
|
obsonitatura
|
| Genitiv |
obsonitaturorum
|
obsonitaturarum
|
obsonitaturorum
|
| Dativ |
obsonitaturis
|
obsonitaturis
|
obsonitaturis
|
| Akkusativ |
obsonitaturos
|
obsonitaturas
|
obsonitatura
|
| Ablativ |
obsonitaturis
|
obsonitaturis
|
obsonitaturis
|
| Vokativ |
obsonitaturi
|
obsonitaturae
|
obsonitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obsonitatum
|
obsonitatu
|