Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von obsistere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort obstitus auch noch Formen von: obstitus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| obsistere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | hintreten im Weg stehen sich widersetzen, Widerstand leisten Stellung nehmen vom Blitze getroffen vor Widerstand leisten gegen, standhalten |
| obstitus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von hintreten |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | obsistis |
du trittst hin |
| 3. Person Singular | obsistit |
er/sie/es tritt hin |
| 1. Person Plural | obsistimus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | obsistitis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | obsistunt |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
ich trete hin |
| 2. Person Singular | obsistas |
du tretest hin |
| 3. Person Singular | obsistat |
er/sie/es trete hin |
| 1. Person Plural | obsistamus |
wir treten hin |
| 2. Person Plural | obsistatis |
ihr tretet hin |
| 3. Person Plural | obsistant |
sie treten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
ich trat hin |
| 2. Person Singular | obsistebas |
du tratest hin |
| 3. Person Singular | obsistebat |
er/sie/es trat hin |
| 1. Person Plural | obsistebamus |
wir traten hin |
| 2. Person Plural | obsistebatis |
ihr tratet hin |
| 3. Person Plural | obsistebant |
sie traten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
ich träte hin |
| 2. Person Singular | obsisteres |
du trätest hin |
| 3. Person Singular | obsisteret |
er/sie/es träte hin |
| 1. Person Plural | obsisteremus |
wir träten hin |
| 2. Person Plural | obsisteretis |
ihr trätet hin |
| 3. Person Plural | obsisterent |
sie träten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
ich werde hintreten |
| 2. Person Singular | obsistes |
du wirst hintreten |
| 3. Person Singular | obsistet |
er/sie/es wird hintreten |
| 1. Person Plural | obsistemus |
wir werden hintreten |
| 2. Person Plural | obsistetis |
ihr werdet hintreten |
| 3. Person Plural | obsistent |
sie werden hintreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
ich bin hingetreten |
| 2. Person Singular | obstitisti |
du bist hingetreten |
| 3. Person Singular | obstitit |
er/sie/es ist hingetreten |
| 1. Person Plural | obstitimus |
wir sind hingetreten |
| 2. Person Plural | obstitistis |
ihr seid hingetreten |
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
sie sind hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
ich sei hingetreten |
| 2. Person Singular | obstiteris |
du seiest hingetreten |
| 3. Person Singular | obstiterit |
er/sie/es sei hingetreten |
| 1. Person Plural | obstiterimus |
wir seien hingetreten |
| 2. Person Plural | obstiteritis |
ihr seiet hingetreten |
| 3. Person Plural | obstiterint |
sie seien hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
ich war hingetreten |
| 2. Person Singular | obstiteras |
du warst hingetreten |
| 3. Person Singular | obstiterat |
er/sie/es war hingetreten |
| 1. Person Plural | obstiteramus |
wir waren hingetreten |
| 2. Person Plural | obstiteratis |
ihr wart hingetreten |
| 3. Person Plural | obstiterant |
sie waren hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
ich wäre hingetreten |
| 2. Person Singular | obstitisses |
du wärest hingetreten |
| 3. Person Singular | obstitisset |
er/sie/es wäre hingetreten |
| 1. Person Plural | obstitissemus |
wir wären hingetreten |
| 2. Person Plural | obstitissetis |
ihr wäret hingetreten |
| 3. Person Plural | obstitissent |
sie wären hingetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
ich werde hingetreten sein |
| 2. Person Singular | obstiteris |
du wirst hingetreten sein |
| 3. Person Singular | obstiterit |
er/sie/es wird hingetreten sein |
| 1. Person Plural | obstiterimus |
wir werden hingetreten sein |
| 2. Person Plural | obstiteritis |
ihr werdet hingetreten sein |
| 3. Person Plural | obstiterint |
sie werden hingetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
hintreten |
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
hingetreten sein |
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
hintreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
tritt hin! |
| 2. Person Plural | obsistite |
tretet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
das Hintreten |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
des Hintretens |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
dem Hintreten |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
das Hintreten |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
durch das Hintreten |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Hintreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisto |
|
| 2. Person Singular | obsistis |
|
| 3. Person Singular | obsistit |
|
| 1. Person Plural | obsistimus |
|
| 2. Person Plural | obsistitis |
|
| 3. Person Plural | obsistunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistor |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistitur |
|
| 1. Person Plural | obsistimur |
|
| 2. Person Plural | obsistimini |
|
| 3. Person Plural | obsistuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistas |
|
| 3. Person Singular | obsistat |
|
| 1. Person Plural | obsistamus |
|
| 2. Person Plural | obsistatis |
|
| 3. Person Plural | obsistant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsistaris obsistare |
|
| 3. Person Singular | obsistatur |
|
| 1. Person Plural | obsistamur |
|
| 2. Person Plural | obsistamini |
|
| 3. Person Plural | obsistantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebam |
|
| 2. Person Singular | obsistebas |
|
| 3. Person Singular | obsistebat |
|
| 1. Person Plural | obsistebamus |
|
| 2. Person Plural | obsistebatis |
|
| 3. Person Plural | obsistebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistebar |
|
| 2. Person Singular | obsistebaris obsistebare |
|
| 3. Person Singular | obsistebatur |
|
| 1. Person Plural | obsistebamur |
|
| 2. Person Plural | obsistebamini |
|
| 3. Person Plural | obsistebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterem |
|
| 2. Person Singular | obsisteres |
|
| 3. Person Singular | obsisteret |
|
| 1. Person Plural | obsisteremus |
|
| 2. Person Plural | obsisteretis |
|
| 3. Person Plural | obsisterent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsisterer |
|
| 2. Person Singular | obsistereris obsisterere |
|
| 3. Person Singular | obsisteretur |
|
| 1. Person Plural | obsisteremur |
|
| 2. Person Plural | obsisteremini |
|
| 3. Person Plural | obsisterentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsistam |
|
| 2. Person Singular | obsistes |
|
| 3. Person Singular | obsistet |
|
| 1. Person Plural | obsistemus |
|
| 2. Person Plural | obsistetis |
|
| 3. Person Plural | obsistent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsistar |
|
| 2. Person Singular | obsisteris obsistere |
|
| 3. Person Singular | obsistetur |
|
| 1. Person Plural | obsistemur |
|
| 2. Person Plural | obsistemini |
|
| 3. Person Plural | obsistentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiti |
|
| 2. Person Singular | obstitisti |
|
| 3. Person Singular | obstitit |
|
| 1. Person Plural | obstitimus |
|
| 2. Person Plural | obstitistis |
|
| 3. Person Plural | obstiterunt obstitere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sum |
|
| 2. Person Singular | obstitus es |
|
| 3. Person Singular | obstitus est |
|
| 1. Person Plural | obstiti sumus |
|
| 2. Person Plural | obstiti estis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiterim |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus sim |
|
| 2. Person Singular | obstitus sis |
|
| 3. Person Singular | obstitus sit |
|
| 1. Person Plural | obstiti simus |
|
| 2. Person Plural | obstiti sitis |
|
| 3. Person Plural | obstiti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstiteram |
|
| 2. Person Singular | obstiteras |
|
| 3. Person Singular | obstiterat |
|
| 1. Person Plural | obstiteramus |
|
| 2. Person Plural | obstiteratis |
|
| 3. Person Plural | obstiterant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus eram |
|
| 2. Person Singular | obstitus eras |
|
| 3. Person Singular | obstitus erat |
|
| 1. Person Plural | obstiti eramus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eratis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitissem |
|
| 2. Person Singular | obstitisses |
|
| 3. Person Singular | obstitisset |
|
| 1. Person Plural | obstitissemus |
|
| 2. Person Plural | obstitissetis |
|
| 3. Person Plural | obstitissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus essem |
|
| 2. Person Singular | obstitus esses |
|
| 3. Person Singular | obstitus esset |
|
| 1. Person Plural | obstiti essemus |
|
| 2. Person Plural | obstiti essetis |
|
| 3. Person Plural | obstiti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obstitero |
|
| 2. Person Singular | obstiteris |
|
| 3. Person Singular | obstiterit |
|
| 1. Person Plural | obstiterimus |
|
| 2. Person Plural | obstiteritis |
|
| 3. Person Plural | obstiterint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obstitus ero |
|
| 2. Person Singular | obstitus eris |
|
| 3. Person Singular | obstitus erit |
|
| 1. Person Plural | obstiti erimus |
|
| 2. Person Plural | obstiti eritis |
|
| 3. Person Plural | obstiti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsistere |
|
| Vorzeitigkeit | obstitisse |
|
| Nachzeitigkeit | obstiturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsisti obsistier |
|
| Vorzeitigkeit | obstitum esse |
|
| Nachzeitigkeit | obstitum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsiste |
! |
| 2. Person Plural | obsistite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsistito |
| 3. Person Singular | obsistito |
| 2. Person Plural | obsistitote |
| 3. Person Plural | obsistunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsistere |
|
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
|
| Dativ | obsistendo obsistundo |
|
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
|
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
|
| Vokativ | obsistende obsistunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistendus obsistundus |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
| Genitiv | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistendi obsistundi |
| Dativ | obsistendo obsistundo |
obsistendae obsistundae |
obsistendo obsistundo |
| Akkusativ | obsistendum obsistundum |
obsistendam obsistundam |
obsistendum obsistundum |
| Ablativ | obsistendo obsistundo |
obsistenda obsistunda |
obsistendo obsistundo |
| Vokativ | obsistende obsistunde |
obsistenda obsistunda |
obsistendum obsistundum |
Plural
| Nominativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
| Genitiv | obsistendorum obsistundorum |
obsistendarum obsistundarum |
obsistendorum obsistundorum |
| Dativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Akkusativ | obsistendos obsistundos |
obsistendas obsistundas |
obsistenda obsistunda |
| Ablativ | obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
obsistendis obsistundis |
| Vokativ | obsistendi obsistundi |
obsistendae obsistundae |
obsistenda obsistunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
| Genitiv | obsistentis |
obsistentis |
obsistentis |
| Dativ | obsistenti |
obsistenti |
obsistenti |
| Akkusativ | obsistentem |
obsistentem |
obsistens |
| Ablativ | obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
obsistenti obsistente |
| Vokativ | obsistens |
obsistens |
obsistens |
Plural
| Nominativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Genitiv | obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
obsistentium obsistentum |
| Dativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Akkusativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
| Ablativ | obsistentibus |
obsistentibus |
obsistentibus |
| Vokativ | obsistentes |
obsistentes |
obsistentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstitus |
obstita |
obstitum |
| Genitiv | obstiti |
obstitae |
obstiti |
| Dativ | obstito |
obstitae |
obstito |
| Akkusativ | obstitum |
obstitam |
obstitum |
| Ablativ | obstito |
obstita |
obstito |
| Vokativ | obstite |
obstita |
obstitum |
Plural
| Nominativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
| Genitiv | obstitorum |
obstitarum |
obstitorum |
| Dativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Akkusativ | obstitos |
obstitas |
obstita |
| Ablativ | obstitis |
obstitis |
obstitis |
| Vokativ | obstiti |
obstitae |
obstita |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obstiturus |
obstitura |
obstiturum |
| Genitiv | obstituri |
obstiturae |
obstituri |
| Dativ | obstituro |
obstiturae |
obstituro |
| Akkusativ | obstiturum |
obstituram |
obstiturum |
| Ablativ | obstituro |
obstitura |
obstituro |
| Vokativ | obstiture |
obstitura |
obstiturum |
Plural
| Nominativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
| Genitiv | obstiturorum |
obstiturarum |
obstiturorum |
| Dativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Akkusativ | obstituros |
obstituras |
obstitura |
| Ablativ | obstituris |
obstituris |
obstituris |
| Vokativ | obstituri |
obstiturae |
obstitura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| obstitum |
obstitu |