Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulo
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
obstrangulas
|
du erwürgst |
| 3. Person Singular |
obstrangulat
|
er/sie/es erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulamus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
obstrangulatis
|
ihr erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulant
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulor
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangularis obstrangulare
|
du wirst erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulatur
|
er/sie/es wird erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulamur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulamini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulantur
|
sie werden erwürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulem
|
ich erwürge |
| 2. Person Singular |
obstrangules
|
du erwürgest |
| 3. Person Singular |
obstrangulet
|
er/sie/es erwürge |
| 1. Person Plural |
obstrangulemus
|
wir erwürgen |
| 2. Person Plural |
obstranguletis
|
ihr erwürget |
| 3. Person Plural |
obstrangulent
|
sie erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstranguler
|
ich werde erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstranguleris obstrangulere
|
du werdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstranguletur
|
er/sie/es werde erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulemur
|
wir werden erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulemini
|
ihr werdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulentur
|
sie werden erwürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulabam
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
obstrangulabas
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
obstrangulabat
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
obstrangulabamus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
obstrangulabatis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
obstrangulabant
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulabar
|
ich wurde erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulabaris obstrangulabare
|
du wurdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulabatur
|
er/sie/es wurde erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulabamur
|
wir wurden erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulabamini
|
ihr wurdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulabantur
|
sie wurden erwürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangularem
|
ich erwürgte |
| 2. Person Singular |
obstrangulares
|
du erwürgtest |
| 3. Person Singular |
obstrangularet
|
er/sie/es erwürgte |
| 1. Person Plural |
obstrangularemus
|
wir erwürgten |
| 2. Person Plural |
obstrangularetis
|
ihr erwürgtet |
| 3. Person Plural |
obstrangularent
|
sie erwürgten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangularer
|
ich würde erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulareris obstrangularere
|
du würdest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangularetur
|
er/sie/es würde erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangularemur
|
wir würden erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangularemini
|
ihr würdet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangularentur
|
sie würden erwürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulabo
|
ich werde erwürgen |
| 2. Person Singular |
obstrangulabis
|
du wirst erwürgen |
| 3. Person Singular |
obstrangulabit
|
er/sie/es wird erwürgen |
| 1. Person Plural |
obstrangulabimus
|
wir werden erwürgen |
| 2. Person Plural |
obstrangulabitis
|
ihr werdet erwürgen |
| 3. Person Plural |
obstrangulabunt
|
sie werden erwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulabor
|
ich werde erwürgt werden |
| 2. Person Singular |
obstrangulaberis obstrangulabere
|
du wirst erwürgt werden |
| 3. Person Singular |
obstrangulabitur
|
er/sie/es wird erwürgt werden |
| 1. Person Plural |
obstrangulabimur
|
wir werden erwürgt werden |
| 2. Person Plural |
obstrangulabimini
|
ihr werdet erwürgt werden |
| 3. Person Plural |
obstrangulabuntur
|
sie werden erwürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulavi
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulavisti
|
du hast erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulavit
|
er/sie/es hat erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulavimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulavistis
|
ihr habt erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulaverunt obstrangulavere
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulatus sum
|
ich bin erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
obstrangulatus es
|
du bist erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
obstrangulatus est
|
er/sie/es ist erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
obstrangulati sumus
|
wir sind erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
obstrangulati estis
|
ihr seid erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
obstrangulati sunt
|
sie sind erwürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulaverim
|
ich habe erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulaveris
|
du habest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulaverit
|
er/sie/es habe erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulaverimus
|
wir haben erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulaveritis
|
ihr habet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulaverint
|
sie haben erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulatus sim
|
ich sei erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
obstrangulatus sis
|
du seiest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
obstrangulatus sit
|
er/sie/es sei erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
obstrangulati simus
|
wir seien erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
obstrangulati sitis
|
ihr seiet erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
obstrangulati sint
|
sie seien erwürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulaveram
|
ich hatte erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulaveras
|
du hattest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulaverat
|
er/sie/es hatte erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulaveramus
|
wir hatten erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulaveratis
|
ihr hattet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulaverant
|
sie hatten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulatus eram
|
ich war erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
obstrangulatus eras
|
du warst erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
obstrangulatus erat
|
er/sie/es war erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
obstrangulati eramus
|
wir waren erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
obstrangulati eratis
|
ihr wart erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
obstrangulati erant
|
sie waren erwürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulavissem
|
ich hätte erwürgt |
| 2. Person Singular |
obstrangulavisses
|
du hättest erwürgt |
| 3. Person Singular |
obstrangulavisset
|
er/sie/es hätte erwürgt |
| 1. Person Plural |
obstrangulavissemus
|
wir hätten erwürgt |
| 2. Person Plural |
obstrangulavissetis
|
ihr hättet erwürgt |
| 3. Person Plural |
obstrangulavissent
|
sie hätten erwürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulatus essem
|
ich wäre erwürgt worden |
| 2. Person Singular |
obstrangulatus esses
|
du wärest erwürgt worden |
| 3. Person Singular |
obstrangulatus esset
|
er/sie/es wäre erwürgt worden |
| 1. Person Plural |
obstrangulati essemus
|
wir wären erwürgt worden |
| 2. Person Plural |
obstrangulati essetis
|
ihr wäret erwürgt worden |
| 3. Person Plural |
obstrangulati essent
|
sie wären erwürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulavero
|
ich werde erwürgt haben |
| 2. Person Singular |
obstrangulaveris
|
du wirst erwürgt haben |
| 3. Person Singular |
obstrangulaverit
|
er/sie/es wird erwürgt haben |
| 1. Person Plural |
obstrangulaverimus
|
wir werden erwürgt haben |
| 2. Person Plural |
obstrangulaveritis
|
ihr werdet erwürgt haben |
| 3. Person Plural |
obstrangulaverint
|
sie werden erwürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obstrangulatus ero
|
ich werde erwürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
obstrangulatus eris
|
du wirst erwürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
obstrangulatus erit
|
er/sie/es wird erwürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
obstrangulati erimus
|
wir werden erwürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
obstrangulati eritis
|
ihr werdet erwürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
obstrangulati erunt
|
sie werden erwürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obstrangulare
|
erwürgen |
| Vorzeitigkeit |
obstrangulavisse
|
erwürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
obstrangulaturum esse
|
erwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obstrangulari obstrangularier
|
erwürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
obstrangulatum esse
|
erwürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obstrangulatum iri
|
künftig erwürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obstrangula
|
erwürge; erwürg! |
| 2. Person Plural |
obstrangulate
|
erwürgt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obstrangulato
|
| 3. Person Singular |
obstrangulato
|
| 2. Person Plural |
obstrangulatote
|
| 3. Person Plural |
obstrangulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obstrangulare
|
das Erwürgen |
| Genitiv |
obstrangulandi
|
des Erwürgens |
| Dativ |
obstrangulando
|
dem Erwürgen |
| Akkusativ |
obstrangulandum
|
das Erwürgen |
| Ablativ |
obstrangulando
|
durch das Erwürgen |
| Vokativ |
obstrangulande
|
Erwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obstrangulandus
|
obstrangulanda
|
obstrangulandum
|
| Genitiv |
obstrangulandi
|
obstrangulandae
|
obstrangulandi
|
| Dativ |
obstrangulando
|
obstrangulandae
|
obstrangulando
|
| Akkusativ |
obstrangulandum
|
obstrangulandam
|
obstrangulandum
|
| Ablativ |
obstrangulando
|
obstrangulanda
|
obstrangulando
|
| Vokativ |
obstrangulande
|
obstrangulanda
|
obstrangulandum
|
Plural
| Nominativ |
obstrangulandi
|
obstrangulandae
|
obstrangulanda
|
| Genitiv |
obstrangulandorum
|
obstrangulandarum
|
obstrangulandorum
|
| Dativ |
obstrangulandis
|
obstrangulandis
|
obstrangulandis
|
| Akkusativ |
obstrangulandos
|
obstrangulandas
|
obstrangulanda
|
| Ablativ |
obstrangulandis
|
obstrangulandis
|
obstrangulandis
|
| Vokativ |
obstrangulandi
|
obstrangulandae
|
obstrangulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obstrangulans
|
obstrangulans
|
obstrangulans
|
| Genitiv |
obstrangulantis
|
obstrangulantis
|
obstrangulantis
|
| Dativ |
obstrangulanti
|
obstrangulanti
|
obstrangulanti
|
| Akkusativ |
obstrangulantem
|
obstrangulantem
|
obstrangulans
|
| Ablativ |
obstrangulanti obstrangulante
|
obstrangulanti obstrangulante
|
obstrangulanti obstrangulante
|
| Vokativ |
obstrangulans
|
obstrangulans
|
obstrangulans
|
Plural
| Nominativ |
obstrangulantes
|
obstrangulantes
|
obstrangulantia
|
| Genitiv |
obstrangulantium obstrangulantum
|
obstrangulantium obstrangulantum
|
obstrangulantium obstrangulantum
|
| Dativ |
obstrangulantibus
|
obstrangulantibus
|
obstrangulantibus
|
| Akkusativ |
obstrangulantes
|
obstrangulantes
|
obstrangulantia
|
| Ablativ |
obstrangulantibus
|
obstrangulantibus
|
obstrangulantibus
|
| Vokativ |
obstrangulantes
|
obstrangulantes
|
obstrangulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obstrangulatus
|
obstrangulata
|
obstrangulatum
|
| Genitiv |
obstrangulati
|
obstrangulatae
|
obstrangulati
|
| Dativ |
obstrangulato
|
obstrangulatae
|
obstrangulato
|
| Akkusativ |
obstrangulatum
|
obstrangulatam
|
obstrangulatum
|
| Ablativ |
obstrangulato
|
obstrangulata
|
obstrangulato
|
| Vokativ |
obstrangulate
|
obstrangulata
|
obstrangulatum
|
Plural
| Nominativ |
obstrangulati
|
obstrangulatae
|
obstrangulata
|
| Genitiv |
obstrangulatorum
|
obstrangulatarum
|
obstrangulatorum
|
| Dativ |
obstrangulatis
|
obstrangulatis
|
obstrangulatis
|
| Akkusativ |
obstrangulatos
|
obstrangulatas
|
obstrangulata
|
| Ablativ |
obstrangulatis
|
obstrangulatis
|
obstrangulatis
|
| Vokativ |
obstrangulati
|
obstrangulatae
|
obstrangulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obstrangulaturus
|
obstrangulatura
|
obstrangulaturum
|
| Genitiv |
obstrangulaturi
|
obstrangulaturae
|
obstrangulaturi
|
| Dativ |
obstrangulaturo
|
obstrangulaturae
|
obstrangulaturo
|
| Akkusativ |
obstrangulaturum
|
obstrangulaturam
|
obstrangulaturum
|
| Ablativ |
obstrangulaturo
|
obstrangulatura
|
obstrangulaturo
|
| Vokativ |
obstrangulature
|
obstrangulatura
|
obstrangulaturum
|
Plural
| Nominativ |
obstrangulaturi
|
obstrangulaturae
|
obstrangulatura
|
| Genitiv |
obstrangulaturorum
|
obstrangulaturarum
|
obstrangulaturorum
|
| Dativ |
obstrangulaturis
|
obstrangulaturis
|
obstrangulaturis
|
| Akkusativ |
obstrangulaturos
|
obstrangulaturas
|
obstrangulatura
|
| Ablativ |
obstrangulaturis
|
obstrangulaturis
|
obstrangulaturis
|
| Vokativ |
obstrangulaturi
|
obstrangulaturae
|
obstrangulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obstrangulatum
|
obstrangulatu
|