Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| obsurdescere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | taub werden betäubt werden Erinnerungen kein Gehör geben erlahmen gegen Erinnerungen taub bleiben kein Gehör schenken sich taub stellen |
| obsurdescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Futur I Indikativ Passiv | |
| obsurdescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Passiv | |
| obsurdescere | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Imperativ Passiv | erlahme; erlahm |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
ich erlahme |
| 2. Person Singular | obsurdescis |
du erlahmst |
| 3. Person Singular | obsurdescit |
er/sie/es erlahmt |
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
wir erlahmen |
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
ihr erlahmt |
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
sie erlahmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
ich erlahme |
| 2. Person Singular | obsurdescas |
du erlahmest |
| 3. Person Singular | obsurdescat |
er/sie/es erlahme |
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
wir erlahmen |
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
ihr erlahmet |
| 3. Person Plural | obsurdescant |
sie erlahmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
ich erlahmte |
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
du erlahmtest |
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
er/sie/es erlahmte |
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
wir erlahmten |
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
ihr erlahmtet |
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
sie erlahmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
ich erlahmte |
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
du erlahmtest |
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
er/sie/es erlahmte |
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
wir erlahmten |
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
ihr erlahmtet |
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
sie erlahmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
ich werde erlahmen |
| 2. Person Singular | obsurdesces |
du wirst erlahmen |
| 3. Person Singular | obsurdescet |
er/sie/es wird erlahmen |
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
wir werden erlahmen |
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
ihr werdet erlahmen |
| 3. Person Plural | obsurdescent |
sie werden erlahmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
ich bin erlahmt |
| 2. Person Singular | obsurduisti |
du bist erlahmt |
| 3. Person Singular | obsurduit |
er/sie/es ist erlahmt |
| 1. Person Plural | obsurduimus |
wir sind erlahmt |
| 2. Person Plural | obsurduistis |
ihr seid erlahmt |
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
sie sind erlahmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
ich sei erlahmt |
| 2. Person Singular | obsurdueris |
du seiest erlahmt |
| 3. Person Singular | obsurduerit |
er/sie/es sei erlahmt |
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
wir seien erlahmt |
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
ihr seiet erlahmt |
| 3. Person Plural | obsurduerint |
sie seien erlahmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
ich war erlahmt |
| 2. Person Singular | obsurdueras |
du warst erlahmt |
| 3. Person Singular | obsurduerat |
er/sie/es war erlahmt |
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
wir waren erlahmt |
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
ihr wart erlahmt |
| 3. Person Plural | obsurduerant |
sie waren erlahmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
ich wäre erlahmt |
| 2. Person Singular | obsurduisses |
du wärest erlahmt |
| 3. Person Singular | obsurduisset |
er/sie/es wäre erlahmt |
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
wir wären erlahmt |
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
ihr wäret erlahmt |
| 3. Person Plural | obsurduissent |
sie wären erlahmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
ich werde erlahmt sein |
| 2. Person Singular | obsurdueris |
du wirst erlahmt sein |
| 3. Person Singular | obsurduerit |
er/sie/es wird erlahmt sein |
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
wir werden erlahmt sein |
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
ihr werdet erlahmt sein |
| 3. Person Plural | obsurduerint |
sie werden erlahmt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
erlahmen |
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
erlahmt sein |
| Nachzeitigkeit | erlahmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
erlahme; erlahm! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
erlahmt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
das Erlahmen |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
des Erlahmens |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
dem Erlahmen |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
das Erlahmen |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
durch das Erlahmen |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Erlahmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdesco |
|
| 2. Person Singular | obsurdescis |
|
| 3. Person Singular | obsurdescit |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescitis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescor |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescitur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescimur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescimini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescaris obsurdescare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebam |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebas |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebat |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebatis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescebar |
|
| 2. Person Singular | obsurdescebaris obsurdescebare |
|
| 3. Person Singular | obsurdescebatur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescebamur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescebamini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerem |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceres |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceret |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremus |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceretis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescerer |
|
| 2. Person Singular | obsurdescereris obsurdescerere |
|
| 3. Person Singular | obsurdesceretur |
|
| 1. Person Plural | obsurdesceremur |
|
| 2. Person Plural | obsurdesceremini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescam |
|
| 2. Person Singular | obsurdesces |
|
| 3. Person Singular | obsurdescet |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemus |
|
| 2. Person Plural | obsurdescetis |
|
| 3. Person Plural | obsurdescent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdescar |
|
| 2. Person Singular | obsurdesceris obsurdescere |
|
| 3. Person Singular | obsurdescetur |
|
| 1. Person Plural | obsurdescemur |
|
| 2. Person Plural | obsurdescemini |
|
| 3. Person Plural | obsurdescentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdui |
|
| 2. Person Singular | obsurduisti |
|
| 3. Person Singular | obsurduit |
|
| 1. Person Plural | obsurduimus |
|
| 2. Person Plural | obsurduistis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerunt obsurduere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduerim |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurdueram |
|
| 2. Person Singular | obsurdueras |
|
| 3. Person Singular | obsurduerat |
|
| 1. Person Plural | obsurdueramus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueratis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduissem |
|
| 2. Person Singular | obsurduisses |
|
| 3. Person Singular | obsurduisset |
|
| 1. Person Plural | obsurduissemus |
|
| 2. Person Plural | obsurduissetis |
|
| 3. Person Plural | obsurduissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | obsurduero |
|
| 2. Person Singular | obsurdueris |
|
| 3. Person Singular | obsurduerit |
|
| 1. Person Plural | obsurduerimus |
|
| 2. Person Plural | obsurdueritis |
|
| 3. Person Plural | obsurduerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ||
| 2. Person Singular | ||
| 3. Person Singular | ||
| 1. Person Plural | ||
| 2. Person Plural | ||
| 3. Person Plural |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdescere |
|
| Vorzeitigkeit | obsurduisse |
|
| Nachzeitigkeit |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | obsurdesci obsurdescier |
|
| Vorzeitigkeit | ||
| Nachzeitigkeit |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | obsurdesce |
! |
| 2. Person Plural | obsurdescite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | obsurdescito |
| 3. Person Singular | obsurdescito |
| 2. Person Plural | obsurdescitote |
| 3. Person Plural | obsurdescunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | obsurdescere |
|
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
|
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
|
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
|
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescendus obsurdescundus |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Genitiv | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendi obsurdescundi |
| Dativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Akkusativ | obsurdescendum obsurdescundum |
obsurdescendam obsurdescundam |
obsurdescendum obsurdescundum |
| Ablativ | obsurdescendo obsurdescundo |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendo obsurdescundo |
| Vokativ | obsurdescende obsurdescunde |
obsurdescenda obsurdescunda |
obsurdescendum obsurdescundum |
Plural
| Nominativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Genitiv | obsurdescendorum obsurdescundorum |
obsurdescendarum obsurdescundarum |
obsurdescendorum obsurdescundorum |
| Dativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Akkusativ | obsurdescendos obsurdescundos |
obsurdescendas obsurdescundas |
obsurdescenda obsurdescunda |
| Ablativ | obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
obsurdescendis obsurdescundis |
| Vokativ | obsurdescendi obsurdescundi |
obsurdescendae obsurdescundae |
obsurdescenda obsurdescunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
| Genitiv | obsurdescentis |
obsurdescentis |
obsurdescentis |
| Dativ | obsurdescenti |
obsurdescenti |
obsurdescenti |
| Akkusativ | obsurdescentem |
obsurdescentem |
obsurdescens |
| Ablativ | obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
obsurdescenti obsurdescente |
| Vokativ | obsurdescens |
obsurdescens |
obsurdescens |
Plural
| Nominativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Genitiv | obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
obsurdescentium obsurdescentum |
| Dativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Akkusativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
| Ablativ | obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
obsurdescentibus |
| Vokativ | obsurdescentes |
obsurdescentes |
obsurdescentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Plural
| Nominativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Genitiv | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Dativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Akkusativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Ablativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
| Vokativ | existiert nicht | existiert nicht | existiert nicht |
Supina
| Supin I | Supin II |
| existiert nicht | existiert nicht |