Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
du flehst an |
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
er/sie/es fleht an |
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
ihr fleht an |
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
sie flehen an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
ich flehe an |
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
du flehest an |
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
er/sie/es flehe an |
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
wir flehen an |
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
ihr flehet an |
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
sie flehen an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
sie flehten an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
ich flehte an |
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
du flehtest an |
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
er/sie/es flehte an |
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
wir flehten an |
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
ihr flehtet an |
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
sie flehten an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
ich werde anflehen |
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
du wirst anflehen |
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
er/sie/es wird anflehen |
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
wir werden anflehen |
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
ihr werdet anflehen |
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
sie werden anflehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
du hast angefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
er/sie/es hat angefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
ihr habt angefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
sie haben angefleht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
ich habe angefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
du habest angefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
er/sie/es habe angefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
wir haben angefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
ihr habet angefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
sie haben angefleht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
ich hatte angefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
du hattest angefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
er/sie/es hatte angefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
wir hatten angefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
ihr hattet angefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
sie hatten angefleht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
ich hätte angefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
du hättest angefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
er/sie/es hätte angefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
wir hätten angefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
ihr hättet angefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
sie hätten angefleht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
ich werde angefleht haben |
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
du wirst angefleht haben |
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
er/sie/es wird angefleht haben |
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
wir werden angefleht haben |
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
ihr werdet angefleht haben |
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
sie werden angefleht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
anflehen |
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
angefleht haben |
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
anflehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
flehe an; fleh an! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
fleht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
das Anflehen |
| Genitiv |
obtestandi
|
des Anflehens |
| Dativ |
obtestando
|
dem Anflehen |
| Akkusativ |
obtestandum
|
das Anflehen |
| Ablativ |
obtestando
|
durch das Anflehen |
| Vokativ |
obtestande
|
Anflehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
|
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
|
| Genitiv |
obtestandi
|
|
| Dativ |
obtestando
|
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
|
| Ablativ |
obtestando
|
|
| Vokativ |
obtestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
ich beschwöre |
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
du beschwörst |
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
er/sie/es beschwört |
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
wir beschwören |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
ihr beschwört |
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
sie beschwören |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
ich beschwöre |
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
du beschwörest |
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
er/sie/es beschwöre |
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
wir beschwören |
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
ihr beschwöret |
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
sie beschwören |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
ich beschwor |
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
du beschworst |
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
er/sie/es beschwor |
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
wir beschworen |
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
ihr beschwort |
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
sie beschworen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
ich beschwüre |
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
du beschwürest |
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
er/sie/es beschwüre |
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
wir beschwüren |
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
ihr beschwüret |
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
sie beschwüren |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
ich werde beschwören |
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
du wirst beschwören |
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
er/sie/es wird beschwören |
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
wir werden beschwören |
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
ihr werdet beschwören |
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
sie werden beschwören |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
ich habe beschworen |
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
du hast beschworen |
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
er/sie/es hat beschworen |
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
wir haben beschworen |
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
ihr habt beschworen |
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
sie haben beschworen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
ich habe beschworen |
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
du habest beschworen |
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
er/sie/es habe beschworen |
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
wir haben beschworen |
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
ihr habet beschworen |
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
sie haben beschworen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
ich hatte beschworen |
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
du hattest beschworen |
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
er/sie/es hatte beschworen |
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
wir hatten beschworen |
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
ihr hattet beschworen |
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
sie hatten beschworen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
ich hätte beschworen |
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
du hättest beschworen |
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
er/sie/es hätte beschworen |
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
wir hätten beschworen |
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
ihr hättet beschworen |
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
sie hätten beschworen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
ich werde beschworen haben |
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
du wirst beschworen haben |
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
er/sie/es wird beschworen haben |
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
wir werden beschworen haben |
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
ihr werdet beschworen haben |
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
sie werden beschworen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
beschwören |
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
beschworen haben |
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
beschwören werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
beschwöre; beschwör! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
beschwört! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
das Beschwören |
| Genitiv |
obtestandi
|
des Beschwörens |
| Dativ |
obtestando
|
dem Beschwören |
| Akkusativ |
obtestandum
|
das Beschwören |
| Ablativ |
obtestando
|
durch das Beschwören |
| Vokativ |
obtestande
|
Beschwören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
|
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
|
| Genitiv |
obtestandi
|
|
| Dativ |
obtestando
|
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
|
| Ablativ |
obtestando
|
|
| Vokativ |
obtestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
ich flehe |
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
du flehst |
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
er/sie/es fleht |
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
wir flehen |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
ihr fleht |
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
sie flehen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
ich flehe |
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
du flehest |
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
er/sie/es flehe |
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
wir flehen |
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
ihr flehet |
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
sie flehen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
ich flehte |
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
du flehtest |
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
er/sie/es flehte |
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
wir flehten |
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
ihr flehtet |
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
sie flehten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
ich flehte |
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
du flehtest |
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
er/sie/es flehte |
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
wir flehten |
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
ihr flehtet |
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
sie flehten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
ich werde flehen |
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
du wirst flehen |
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
er/sie/es wird flehen |
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
wir werden flehen |
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
ihr werdet flehen |
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
sie werden flehen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
ich habe gefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
du hast gefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
er/sie/es hat gefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
wir haben gefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
ihr habt gefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
sie haben gefleht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
ich habe gefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
du habest gefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
er/sie/es habe gefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
wir haben gefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
ihr habet gefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
sie haben gefleht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
ich hatte gefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
du hattest gefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
er/sie/es hatte gefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
wir hatten gefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
ihr hattet gefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
sie hatten gefleht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
ich hätte gefleht |
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
du hättest gefleht |
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
er/sie/es hätte gefleht |
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
wir hätten gefleht |
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
ihr hättet gefleht |
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
sie hätten gefleht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
ich werde gefleht haben |
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
du wirst gefleht haben |
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
er/sie/es wird gefleht haben |
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
wir werden gefleht haben |
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
ihr werdet gefleht haben |
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
sie werden gefleht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
flehen |
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
gefleht haben |
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
flehen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
flehe; fleh! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
fleht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
das Flehen |
| Genitiv |
obtestandi
|
des Flehens |
| Dativ |
obtestando
|
dem Flehen |
| Akkusativ |
obtestandum
|
das Flehen |
| Ablativ |
obtestando
|
durch das Flehen |
| Vokativ |
obtestande
|
Flehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
|
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
|
| Genitiv |
obtestandi
|
|
| Dativ |
obtestando
|
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
|
| Ablativ |
obtestando
|
|
| Vokativ |
obtestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
|
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
|
| Genitiv |
obtestandi
|
|
| Dativ |
obtestando
|
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
|
| Ablativ |
obtestando
|
|
| Vokativ |
obtestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaris obtestare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtester
|
|
| 2. Person Singular |
obtesteris obtestere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtestabaris obtestabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtestareris obtestarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtestaberis obtestabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtestabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtestabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtestabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtestabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtestatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtestatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtestatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtestati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtestati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtestati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtestari obtestarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtestatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtestaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtestare
|
! |
| 2. Person Plural |
obtestamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtestator
|
| 3. Person Singular |
obtestator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
obtestantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtestari obtestarier
|
|
| Genitiv |
obtestandi
|
|
| Dativ |
obtestando
|
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
|
| Ablativ |
obtestando
|
|
| Vokativ |
obtestande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestandus
|
obtestanda
|
obtestandum
|
| Genitiv |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestandi
|
| Dativ |
obtestando
|
obtestandae
|
obtestando
|
| Akkusativ |
obtestandum
|
obtestandam
|
obtestandum
|
| Ablativ |
obtestando
|
obtestanda
|
obtestando
|
| Vokativ |
obtestande
|
obtestanda
|
obtestandum
|
Plural
| Nominativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
| Genitiv |
obtestandorum
|
obtestandarum
|
obtestandorum
|
| Dativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Akkusativ |
obtestandos
|
obtestandas
|
obtestanda
|
| Ablativ |
obtestandis
|
obtestandis
|
obtestandis
|
| Vokativ |
obtestandi
|
obtestandae
|
obtestanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
| Genitiv |
obtestantis
|
obtestantis
|
obtestantis
|
| Dativ |
obtestanti
|
obtestanti
|
obtestanti
|
| Akkusativ |
obtestantem
|
obtestantem
|
obtestans
|
| Ablativ |
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
obtestanti obtestante
|
| Vokativ |
obtestans
|
obtestans
|
obtestans
|
Plural
| Nominativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Genitiv |
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
obtestantium obtestantum
|
| Dativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Akkusativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
| Ablativ |
obtestantibus
|
obtestantibus
|
obtestantibus
|
| Vokativ |
obtestantes
|
obtestantes
|
obtestantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestatus
|
obtestata
|
obtestatum
|
| Genitiv |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestati
|
| Dativ |
obtestato
|
obtestatae
|
obtestato
|
| Akkusativ |
obtestatum
|
obtestatam
|
obtestatum
|
| Ablativ |
obtestato
|
obtestata
|
obtestato
|
| Vokativ |
obtestate
|
obtestata
|
obtestatum
|
Plural
| Nominativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
| Genitiv |
obtestatorum
|
obtestatarum
|
obtestatorum
|
| Dativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Akkusativ |
obtestatos
|
obtestatas
|
obtestata
|
| Ablativ |
obtestatis
|
obtestatis
|
obtestatis
|
| Vokativ |
obtestati
|
obtestatae
|
obtestata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtestaturus
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
| Genitiv |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestaturi
|
| Dativ |
obtestaturo
|
obtestaturae
|
obtestaturo
|
| Akkusativ |
obtestaturum
|
obtestaturam
|
obtestaturum
|
| Ablativ |
obtestaturo
|
obtestatura
|
obtestaturo
|
| Vokativ |
obtestature
|
obtestatura
|
obtestaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
| Genitiv |
obtestaturorum
|
obtestaturarum
|
obtestaturorum
|
| Dativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Akkusativ |
obtestaturos
|
obtestaturas
|
obtestatura
|
| Ablativ |
obtestaturis
|
obtestaturis
|
obtestaturis
|
| Vokativ |
obtestaturi
|
obtestaturae
|
obtestatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtestatum
|
obtestatu
|