Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecto
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrector
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaris obtrectare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectes
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectet
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrecter
|
|
| 2. Person Singular |
obtrecteris obtrectere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectetur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectemur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectemini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabam
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabas
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabar
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabaris obtrectabare
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectares
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaret
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectarer
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectareris obtrectarere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabo
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectabis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectabor
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaberis obtrectabere
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavi
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverunt obtrectavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectavero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obtrectatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obtrectatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obtrectatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obtrectati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obtrectati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obtrectati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obtrectari obtrectarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obtrectatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obtrectatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obtrecta
|
! |
| 2. Person Plural |
obtrectate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obtrectato
|
| 3. Person Singular |
obtrectato
|
| 2. Person Plural |
obtrectatote
|
| 3. Person Plural |
obtrectanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obtrectare
|
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
|
| Dativ |
obtrectando
|
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
|
| Ablativ |
obtrectando
|
|
| Vokativ |
obtrectande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectandus
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
| Genitiv |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectandi
|
| Dativ |
obtrectando
|
obtrectandae
|
obtrectando
|
| Akkusativ |
obtrectandum
|
obtrectandam
|
obtrectandum
|
| Ablativ |
obtrectando
|
obtrectanda
|
obtrectando
|
| Vokativ |
obtrectande
|
obtrectanda
|
obtrectandum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
| Genitiv |
obtrectandorum
|
obtrectandarum
|
obtrectandorum
|
| Dativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Akkusativ |
obtrectandos
|
obtrectandas
|
obtrectanda
|
| Ablativ |
obtrectandis
|
obtrectandis
|
obtrectandis
|
| Vokativ |
obtrectandi
|
obtrectandae
|
obtrectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
| Genitiv |
obtrectantis
|
obtrectantis
|
obtrectantis
|
| Dativ |
obtrectanti
|
obtrectanti
|
obtrectanti
|
| Akkusativ |
obtrectantem
|
obtrectantem
|
obtrectans
|
| Ablativ |
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
obtrectanti obtrectante
|
| Vokativ |
obtrectans
|
obtrectans
|
obtrectans
|
Plural
| Nominativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Genitiv |
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
obtrectantium obtrectantum
|
| Dativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Akkusativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
| Ablativ |
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
obtrectantibus
|
| Vokativ |
obtrectantes
|
obtrectantes
|
obtrectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectatus
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
| Genitiv |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectati
|
| Dativ |
obtrectato
|
obtrectatae
|
obtrectato
|
| Akkusativ |
obtrectatum
|
obtrectatam
|
obtrectatum
|
| Ablativ |
obtrectato
|
obtrectata
|
obtrectato
|
| Vokativ |
obtrectate
|
obtrectata
|
obtrectatum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
| Genitiv |
obtrectatorum
|
obtrectatarum
|
obtrectatorum
|
| Dativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Akkusativ |
obtrectatos
|
obtrectatas
|
obtrectata
|
| Ablativ |
obtrectatis
|
obtrectatis
|
obtrectatis
|
| Vokativ |
obtrectati
|
obtrectatae
|
obtrectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obtrectaturus
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
| Genitiv |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectaturi
|
| Dativ |
obtrectaturo
|
obtrectaturae
|
obtrectaturo
|
| Akkusativ |
obtrectaturum
|
obtrectaturam
|
obtrectaturum
|
| Ablativ |
obtrectaturo
|
obtrectatura
|
obtrectaturo
|
| Vokativ |
obtrectature
|
obtrectatura
|
obtrectaturum
|
Plural
| Nominativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
| Genitiv |
obtrectaturorum
|
obtrectaturarum
|
obtrectaturorum
|
| Dativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Akkusativ |
obtrectaturos
|
obtrectaturas
|
obtrectatura
|
| Ablativ |
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
obtrectaturis
|
| Vokativ |
obtrectaturi
|
obtrectaturae
|
obtrectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obtrectatum
|
obtrectatu
|