Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich betäube |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du betäubst |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir betäuben |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie betäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden betäubt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich betäube |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du betäubest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es betäube |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir betäuben |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr betäubet |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie betäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde betäubt |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden betäubt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich betäubte |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du betäubtest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es betäubte |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir betäubten |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr betäubtet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie betäubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden betäubt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich betäubte |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du betäubtest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es betäubte |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir betäubten |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr betäubtet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie betäubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden betäubt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde betäuben |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst betäuben |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird betäuben |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden betäuben |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet betäuben |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden betäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde betäubt werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst betäubt werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird betäubt werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden betäubt werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet betäubt werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden betäubt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben betäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin betäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist betäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist betäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind betäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid betäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind betäubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben betäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei betäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest betäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei betäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien betäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet betäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien betäubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten betäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war betäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst betäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war betäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren betäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart betäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren betäubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte betäubt |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest betäubt |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte betäubt |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten betäubt |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet betäubt |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten betäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre betäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest betäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre betäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären betäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret betäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären betäubt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde betäubt haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst betäubt haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird betäubt haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden betäubt haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet betäubt haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden betäubt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde betäubt worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst betäubt worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird betäubt worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden betäubt worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet betäubt worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden betäubt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
betäuben |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
betäubt haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
betäuben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
betäubt werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
betäubt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig betäubt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
betäube; betäub! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
betäubt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Betäuben |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Betäubens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Betäuben |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Betäuben |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Betäuben |
| Vokativ |
obturbande
|
Betäuben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
|
| 2. Person Singular |
obturbas
|
|
| 3. Person Singular |
obturbat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbes
|
|
| 3. Person Singular |
obturbet
|
|
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
|
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbares
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
|
| Genitiv |
obturbandi
|
|
| Dativ |
obturbando
|
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
|
| Ablativ |
obturbando
|
|
| Vokativ |
obturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
|
| 2. Person Singular |
obturbas
|
|
| 3. Person Singular |
obturbat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbes
|
|
| 3. Person Singular |
obturbet
|
|
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
|
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbares
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
|
| Genitiv |
obturbandi
|
|
| Dativ |
obturbando
|
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
|
| Ablativ |
obturbando
|
|
| Vokativ |
obturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich trübe |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du trübst |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es trübt |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir trüben |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr trübt |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden getrübt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich trübe |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du trübest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es trübe |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir trüben |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr trübet |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde getrübt |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden getrübt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich trübte |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du trübtest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es trübte |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir trübten |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr trübtet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie trübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden getrübt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich trübte |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du trübtest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es trübte |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir trübten |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr trübtet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie trübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden getrübt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde trüben |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst trüben |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird trüben |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden trüben |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet trüben |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde getrübt werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst getrübt werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird getrübt werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden getrübt werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet getrübt werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden getrübt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin getrübt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist getrübt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist getrübt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind getrübt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid getrübt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind getrübt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei getrübt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest getrübt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei getrübt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien getrübt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet getrübt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien getrübt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war getrübt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst getrübt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war getrübt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren getrübt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart getrübt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren getrübt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte getrübt |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest getrübt |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte getrübt |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten getrübt |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet getrübt |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre getrübt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest getrübt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre getrübt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären getrübt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret getrübt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären getrübt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde getrübt haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst getrübt haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird getrübt haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden getrübt haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet getrübt haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden getrübt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde getrübt worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst getrübt worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird getrübt worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden getrübt worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet getrübt worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden getrübt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
trüben |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
getrübt haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
trüben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
getrübt werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
getrübt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig getrübt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
trübe; trüb! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
trübt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Trüben |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Trübens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Trüben |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Trüben |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Trüben |
| Vokativ |
obturbande
|
Trüben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich überschreie |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du überschreist |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es überschreit |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir überschreien |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr überschreit |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie überschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden überschrien |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich überschreie |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du überschreiest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es überschreie |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir überschreien |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr überschreiet |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie überschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde überschrien |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden überschrien |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich überschrie |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du überschriest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es überschrie |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr überschriet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden überschrien |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich überschrie |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du überschriest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es überschrie |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr überschriet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden überschrien |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde überschreien |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst überschreien |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird überschreien |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden überschreien |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet überschreien |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden überschreien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde überschrien werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst überschrien werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird überschrien werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden überschrien werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet überschrien werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden überschrien werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin überschrien worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist überschrien worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist überschrien worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind überschrien worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid überschrien worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind überschrien worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei überschrien worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest überschrien worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei überschrien worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien überschrien worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet überschrien worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien überschrien worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war überschrien worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst überschrien worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war überschrien worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren überschrien worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart überschrien worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren überschrien worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte überschrien |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest überschrien |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte überschrien |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten überschrien |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet überschrien |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten überschrien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre überschrien worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest überschrien worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre überschrien worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären überschrien worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret überschrien worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären überschrien worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde überschrien haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst überschrien haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird überschrien haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden überschrien haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet überschrien haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden überschrien haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde überschrien worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst überschrien worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird überschrien worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden überschrien worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet überschrien worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden überschrien worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
überschreien |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
überschrien haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
überschreien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
überschrien werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
überschrien worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig überschrien werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
überschreie; überschrei! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
überschreit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Überschreien |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Überschreiens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Überschreien |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Überschreien |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Überschreien |
| Vokativ |
obturbande
|
Überschreien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich übertäube |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du übertäubst |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir übertäuben |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie übertäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden übertäubt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich übertäube |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du übertäubest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es übertäube |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir übertäuben |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr übertäubet |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie übertäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden übertäubt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich übertäubte |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du übertäubtest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es übertäubte |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir übertäubten |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr übertäubtet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie übertäubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden übertäubt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich übertäubte |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du übertäubtest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es übertäubte |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir übertäubten |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr übertäubtet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie übertäubten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden übertäubt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde übertäuben |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst übertäuben |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird übertäuben |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden übertäuben |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet übertäuben |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden übertäuben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde übertäubt werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst übertäubt werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird übertäubt werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden übertäubt werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet übertäubt werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden übertäubt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben übertäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin übertäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist übertäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist übertäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind übertäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid übertäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind übertäubt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben übertäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei übertäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest übertäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei übertäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien übertäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet übertäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien übertäubt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten übertäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war übertäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst übertäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war übertäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren übertäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart übertäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren übertäubt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte übertäubt |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest übertäubt |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte übertäubt |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten übertäubt |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet übertäubt |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten übertäubt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre übertäubt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest übertäubt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre übertäubt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären übertäubt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret übertäubt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären übertäubt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde übertäubt haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst übertäubt haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird übertäubt haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden übertäubt haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet übertäubt haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden übertäubt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde übertäubt worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst übertäubt worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird übertäubt worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden übertäubt worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet übertäubt worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden übertäubt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
übertäuben |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
übertäubt haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
übertäuben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
übertäubt werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
übertäubt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig übertäubt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
übertäube; übertäub! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
übertäubt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Übertäuben |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Übertäubens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Übertäuben |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Übertäuben |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Übertäuben |
| Vokativ |
obturbande
|
Übertäuben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich übertöne |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du übertönst |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir übertönen |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden übertönt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich übertöne |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du übertönest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es übertöne |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir übertönen |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr übertönet |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde übertönt |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden übertönt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich übertönte |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du übertöntest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es übertönte |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir übertönten |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr übertöntet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie übertönten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden übertönt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich übertönte |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du übertöntest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es übertönte |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir übertönten |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr übertöntet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie übertönten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden übertönt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde übertönen |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst übertönen |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird übertönen |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden übertönen |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet übertönen |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden übertönen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde übertönt werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst übertönt werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird übertönt werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden übertönt werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet übertönt werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden übertönt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin übertönt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist übertönt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist übertönt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind übertönt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid übertönt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind übertönt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei übertönt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest übertönt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei übertönt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien übertönt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet übertönt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien übertönt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war übertönt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst übertönt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war übertönt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren übertönt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart übertönt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren übertönt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte übertönt |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest übertönt |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte übertönt |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten übertönt |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet übertönt |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten übertönt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre übertönt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest übertönt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre übertönt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären übertönt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret übertönt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären übertönt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde übertönt haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst übertönt haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird übertönt haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden übertönt haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet übertönt haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden übertönt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde übertönt worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst übertönt worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird übertönt worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden übertönt worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet übertönt worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden übertönt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
übertönen |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
übertönt haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
übertönen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
übertönt werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
übertönt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig übertönt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
übertöne; übertön! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
übertönt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Übertönen |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Übertönens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Übertönen |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Übertönen |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Übertönen |
| Vokativ |
obturbande
|
Übertönen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbo
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
obturbas
|
du verwirrst |
| 3. Person Singular |
obturbat
|
er/sie/es verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbamus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
obturbatis
|
ihr verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbant
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbor
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbaris obturbare
|
du wirst verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbatur
|
er/sie/es wird verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbamur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbamini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbantur
|
sie werden verwirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbem
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
obturbes
|
du verwirrest |
| 3. Person Singular |
obturbet
|
er/sie/es verwirre |
| 1. Person Plural |
obturbemus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
obturbetis
|
ihr verwirret |
| 3. Person Plural |
obturbent
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturber
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturberis obturbere
|
du werdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbetur
|
er/sie/es werde verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbemur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbemini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbentur
|
sie werden verwirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabam
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
obturbabas
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
obturbabat
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
obturbabamus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
obturbabatis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
obturbabant
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabar
|
ich wurde verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbabaris obturbabare
|
du wurdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbabatur
|
er/sie/es wurde verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbabamur
|
wir wurden verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbabamini
|
ihr wurdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbabantur
|
sie wurden verwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarem
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
obturbares
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
obturbaret
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
obturbaremus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
obturbaretis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
obturbarent
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbarer
|
ich würde verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbareris obturbarere
|
du würdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbaretur
|
er/sie/es würde verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbaremur
|
wir würden verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbaremini
|
ihr würdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbarentur
|
sie würden verwirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabo
|
ich werde verwirren |
| 2. Person Singular |
obturbabis
|
du wirst verwirren |
| 3. Person Singular |
obturbabit
|
er/sie/es wird verwirren |
| 1. Person Plural |
obturbabimus
|
wir werden verwirren |
| 2. Person Plural |
obturbabitis
|
ihr werdet verwirren |
| 3. Person Plural |
obturbabunt
|
sie werden verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbabor
|
ich werde verwirrt werden |
| 2. Person Singular |
obturbaberis obturbabere
|
du wirst verwirrt werden |
| 3. Person Singular |
obturbabitur
|
er/sie/es wird verwirrt werden |
| 1. Person Plural |
obturbabimur
|
wir werden verwirrt werden |
| 2. Person Plural |
obturbabimini
|
ihr werdet verwirrt werden |
| 3. Person Plural |
obturbabuntur
|
sie werden verwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavi
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbavisti
|
du hast verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbavit
|
er/sie/es hat verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbavimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbavistis
|
ihr habt verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbaverunt obturbavere
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sum
|
ich bin verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus es
|
du bist verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus est
|
er/sie/es ist verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati sumus
|
wir sind verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati estis
|
ihr seid verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sunt
|
sie sind verwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaverim
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du habest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es habe verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr habet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus sim
|
ich sei verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus sis
|
du seiest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus sit
|
er/sie/es sei verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati simus
|
wir seien verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati sitis
|
ihr seiet verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati sint
|
sie seien verwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbaveram
|
ich hatte verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbaveras
|
du hattest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbaverat
|
er/sie/es hatte verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbaveramus
|
wir hatten verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbaveratis
|
ihr hattet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbaverant
|
sie hatten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus eram
|
ich war verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus eras
|
du warst verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus erat
|
er/sie/es war verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati eramus
|
wir waren verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati eratis
|
ihr wart verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati erant
|
sie waren verwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavissem
|
ich hätte verwirrt |
| 2. Person Singular |
obturbavisses
|
du hättest verwirrt |
| 3. Person Singular |
obturbavisset
|
er/sie/es hätte verwirrt |
| 1. Person Plural |
obturbavissemus
|
wir hätten verwirrt |
| 2. Person Plural |
obturbavissetis
|
ihr hättet verwirrt |
| 3. Person Plural |
obturbavissent
|
sie hätten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus essem
|
ich wäre verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
obturbatus esses
|
du wärest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
obturbatus esset
|
er/sie/es wäre verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
obturbati essemus
|
wir wären verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
obturbati essetis
|
ihr wäret verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
obturbati essent
|
sie wären verwirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbavero
|
ich werde verwirrt haben |
| 2. Person Singular |
obturbaveris
|
du wirst verwirrt haben |
| 3. Person Singular |
obturbaverit
|
er/sie/es wird verwirrt haben |
| 1. Person Plural |
obturbaverimus
|
wir werden verwirrt haben |
| 2. Person Plural |
obturbaveritis
|
ihr werdet verwirrt haben |
| 3. Person Plural |
obturbaverint
|
sie werden verwirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obturbatus ero
|
ich werde verwirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
obturbatus eris
|
du wirst verwirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
obturbatus erit
|
er/sie/es wird verwirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
obturbati erimus
|
wir werden verwirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
obturbati eritis
|
ihr werdet verwirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
obturbati erunt
|
sie werden verwirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbare
|
verwirren |
| Vorzeitigkeit |
obturbavisse
|
verwirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
obturbaturum esse
|
verwirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obturbari obturbarier
|
verwirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
obturbatum esse
|
verwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obturbatum iri
|
künftig verwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obturba
|
verwirre; verwirr! |
| 2. Person Plural |
obturbate
|
verwirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obturbato
|
| 3. Person Singular |
obturbato
|
| 2. Person Plural |
obturbatote
|
| 3. Person Plural |
obturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obturbare
|
das Verwirren |
| Genitiv |
obturbandi
|
des Verwirrens |
| Dativ |
obturbando
|
dem Verwirren |
| Akkusativ |
obturbandum
|
das Verwirren |
| Ablativ |
obturbando
|
durch das Verwirren |
| Vokativ |
obturbande
|
Verwirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbandus
|
obturbanda
|
obturbandum
|
| Genitiv |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbandi
|
| Dativ |
obturbando
|
obturbandae
|
obturbando
|
| Akkusativ |
obturbandum
|
obturbandam
|
obturbandum
|
| Ablativ |
obturbando
|
obturbanda
|
obturbando
|
| Vokativ |
obturbande
|
obturbanda
|
obturbandum
|
Plural
| Nominativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
| Genitiv |
obturbandorum
|
obturbandarum
|
obturbandorum
|
| Dativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Akkusativ |
obturbandos
|
obturbandas
|
obturbanda
|
| Ablativ |
obturbandis
|
obturbandis
|
obturbandis
|
| Vokativ |
obturbandi
|
obturbandae
|
obturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
| Genitiv |
obturbantis
|
obturbantis
|
obturbantis
|
| Dativ |
obturbanti
|
obturbanti
|
obturbanti
|
| Akkusativ |
obturbantem
|
obturbantem
|
obturbans
|
| Ablativ |
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
obturbanti obturbante
|
| Vokativ |
obturbans
|
obturbans
|
obturbans
|
Plural
| Nominativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Genitiv |
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
obturbantium obturbantum
|
| Dativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Akkusativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
| Ablativ |
obturbantibus
|
obturbantibus
|
obturbantibus
|
| Vokativ |
obturbantes
|
obturbantes
|
obturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbatus
|
obturbata
|
obturbatum
|
| Genitiv |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbati
|
| Dativ |
obturbato
|
obturbatae
|
obturbato
|
| Akkusativ |
obturbatum
|
obturbatam
|
obturbatum
|
| Ablativ |
obturbato
|
obturbata
|
obturbato
|
| Vokativ |
obturbate
|
obturbata
|
obturbatum
|
Plural
| Nominativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
| Genitiv |
obturbatorum
|
obturbatarum
|
obturbatorum
|
| Dativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Akkusativ |
obturbatos
|
obturbatas
|
obturbata
|
| Ablativ |
obturbatis
|
obturbatis
|
obturbatis
|
| Vokativ |
obturbati
|
obturbatae
|
obturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obturbaturus
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
| Genitiv |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbaturi
|
| Dativ |
obturbaturo
|
obturbaturae
|
obturbaturo
|
| Akkusativ |
obturbaturum
|
obturbaturam
|
obturbaturum
|
| Ablativ |
obturbaturo
|
obturbatura
|
obturbaturo
|
| Vokativ |
obturbature
|
obturbatura
|
obturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
| Genitiv |
obturbaturorum
|
obturbaturarum
|
obturbaturorum
|
| Dativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Akkusativ |
obturbaturos
|
obturbaturas
|
obturbatura
|
| Ablativ |
obturbaturis
|
obturbaturis
|
obturbaturis
|
| Vokativ |
obturbaturi
|
obturbaturae
|
obturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obturbatum
|
obturbatu
|