Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelo
|
ich hänge über |
| 2. Person Singular |
obvelas
|
du hängst über |
| 3. Person Singular |
obvelat
|
er/sie/es hängt über |
| 1. Person Plural |
obvelamus
|
wir hängen über |
| 2. Person Plural |
obvelatis
|
ihr hängt über |
| 3. Person Plural |
obvelant
|
sie hängen über |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelor
|
|
| 2. Person Singular |
obvelaris obvelare
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvelamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvelamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvelantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelem
|
ich hänge über |
| 2. Person Singular |
obveles
|
du hängest über |
| 3. Person Singular |
obvelet
|
er/sie/es hänge über |
| 1. Person Plural |
obvelemus
|
wir hängen über |
| 2. Person Plural |
obveletis
|
ihr hänget über |
| 3. Person Plural |
obvelent
|
sie hängen über |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obveler
|
|
| 2. Person Singular |
obveleris obvelere
|
|
| 3. Person Singular |
obveletur
|
|
| 1. Person Plural |
obvelemur
|
|
| 2. Person Plural |
obvelemini
|
|
| 3. Person Plural |
obvelentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabam
|
ich hing über |
| 2. Person Singular |
obvelabas
|
du hingst über |
| 3. Person Singular |
obvelabat
|
er/sie/es hing über |
| 1. Person Plural |
obvelabamus
|
wir hingen über |
| 2. Person Plural |
obvelabatis
|
ihr hingt über |
| 3. Person Plural |
obvelabant
|
sie hingen über |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabar
|
|
| 2. Person Singular |
obvelabaris obvelabare
|
|
| 3. Person Singular |
obvelabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvelabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvelabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvelabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelarem
|
ich hinge über |
| 2. Person Singular |
obvelares
|
du hingest über |
| 3. Person Singular |
obvelaret
|
er/sie/es hinge über |
| 1. Person Plural |
obvelaremus
|
wir hingen über |
| 2. Person Plural |
obvelaretis
|
ihr hinget über |
| 3. Person Plural |
obvelarent
|
sie hingen über |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelarer
|
|
| 2. Person Singular |
obvelareris obvelarere
|
|
| 3. Person Singular |
obvelaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obvelaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obvelaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obvelarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabo
|
ich werde überhängen |
| 2. Person Singular |
obvelabis
|
du wirst überhängen |
| 3. Person Singular |
obvelabit
|
er/sie/es wird überhängen |
| 1. Person Plural |
obvelabimus
|
wir werden überhängen |
| 2. Person Plural |
obvelabitis
|
ihr werdet überhängen |
| 3. Person Plural |
obvelabunt
|
sie werden überhängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabor
|
|
| 2. Person Singular |
obvelaberis obvelabere
|
|
| 3. Person Singular |
obvelabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obvelabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obvelabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obvelabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavi
|
ich habe übergehangen |
| 2. Person Singular |
obvelavisti
|
du hast übergehangen |
| 3. Person Singular |
obvelavit
|
er/sie/es hat übergehangen |
| 1. Person Plural |
obvelavimus
|
wir haben übergehangen |
| 2. Person Plural |
obvelavistis
|
ihr habt übergehangen |
| 3. Person Plural |
obvelaverunt obvelavere
|
sie haben übergehangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obvelatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obvelati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obvelati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obvelati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelaverim
|
ich habe übergehangen |
| 2. Person Singular |
obvelaveris
|
du habest übergehangen |
| 3. Person Singular |
obvelaverit
|
er/sie/es habe übergehangen |
| 1. Person Plural |
obvelaverimus
|
wir haben übergehangen |
| 2. Person Plural |
obvelaveritis
|
ihr habet übergehangen |
| 3. Person Plural |
obvelaverint
|
sie haben übergehangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obvelatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obvelati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obvelati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obvelati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelaveram
|
ich hatte übergehangen |
| 2. Person Singular |
obvelaveras
|
du hattest übergehangen |
| 3. Person Singular |
obvelaverat
|
er/sie/es hatte übergehangen |
| 1. Person Plural |
obvelaveramus
|
wir hatten übergehangen |
| 2. Person Plural |
obvelaveratis
|
ihr hattet übergehangen |
| 3. Person Plural |
obvelaverant
|
sie hatten übergehangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obvelatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obvelati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obvelati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obvelati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavissem
|
ich hätte übergehangen |
| 2. Person Singular |
obvelavisses
|
du hättest übergehangen |
| 3. Person Singular |
obvelavisset
|
er/sie/es hätte übergehangen |
| 1. Person Plural |
obvelavissemus
|
wir hätten übergehangen |
| 2. Person Plural |
obvelavissetis
|
ihr hättet übergehangen |
| 3. Person Plural |
obvelavissent
|
sie hätten übergehangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obvelatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obvelati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obvelati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obvelati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavero
|
ich werde übergehangen haben |
| 2. Person Singular |
obvelaveris
|
du wirst übergehangen haben |
| 3. Person Singular |
obvelaverit
|
er/sie/es wird übergehangen haben |
| 1. Person Plural |
obvelaverimus
|
wir werden übergehangen haben |
| 2. Person Plural |
obvelaveritis
|
ihr werdet übergehangen haben |
| 3. Person Plural |
obvelaverint
|
sie werden übergehangen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obvelatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obvelatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obvelati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obvelati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obvelati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvelare
|
überhängen |
| Vorzeitigkeit |
obvelavisse
|
übergehangen haben |
| Nachzeitigkeit |
obvelaturum esse
|
überhängen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvelari obvelarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obvelatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obvelatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obvela
|
hänge über; häng über! |
| 2. Person Plural |
obvelate
|
hängt über! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obvelato
|
| 3. Person Singular |
obvelato
|
| 2. Person Plural |
obvelatote
|
| 3. Person Plural |
obvelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obvelare
|
das Überhängen |
| Genitiv |
obvelandi
|
des Überhängens |
| Dativ |
obvelando
|
dem Überhängen |
| Akkusativ |
obvelandum
|
das Überhängen |
| Ablativ |
obvelando
|
durch das Überhängen |
| Vokativ |
obvelande
|
Überhängen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelandus
|
obvelanda
|
obvelandum
|
| Genitiv |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelandi
|
| Dativ |
obvelando
|
obvelandae
|
obvelando
|
| Akkusativ |
obvelandum
|
obvelandam
|
obvelandum
|
| Ablativ |
obvelando
|
obvelanda
|
obvelando
|
| Vokativ |
obvelande
|
obvelanda
|
obvelandum
|
Plural
| Nominativ |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelanda
|
| Genitiv |
obvelandorum
|
obvelandarum
|
obvelandorum
|
| Dativ |
obvelandis
|
obvelandis
|
obvelandis
|
| Akkusativ |
obvelandos
|
obvelandas
|
obvelanda
|
| Ablativ |
obvelandis
|
obvelandis
|
obvelandis
|
| Vokativ |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelans
|
obvelans
|
obvelans
|
| Genitiv |
obvelantis
|
obvelantis
|
obvelantis
|
| Dativ |
obvelanti
|
obvelanti
|
obvelanti
|
| Akkusativ |
obvelantem
|
obvelantem
|
obvelans
|
| Ablativ |
obvelanti obvelante
|
obvelanti obvelante
|
obvelanti obvelante
|
| Vokativ |
obvelans
|
obvelans
|
obvelans
|
Plural
| Nominativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
| Genitiv |
obvelantium obvelantum
|
obvelantium obvelantum
|
obvelantium obvelantum
|
| Dativ |
obvelantibus
|
obvelantibus
|
obvelantibus
|
| Akkusativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
| Ablativ |
obvelantibus
|
obvelantibus
|
obvelantibus
|
| Vokativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelatus
|
obvelata
|
obvelatum
|
| Genitiv |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelati
|
| Dativ |
obvelato
|
obvelatae
|
obvelato
|
| Akkusativ |
obvelatum
|
obvelatam
|
obvelatum
|
| Ablativ |
obvelato
|
obvelata
|
obvelato
|
| Vokativ |
obvelate
|
obvelata
|
obvelatum
|
Plural
| Nominativ |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelata
|
| Genitiv |
obvelatorum
|
obvelatarum
|
obvelatorum
|
| Dativ |
obvelatis
|
obvelatis
|
obvelatis
|
| Akkusativ |
obvelatos
|
obvelatas
|
obvelata
|
| Ablativ |
obvelatis
|
obvelatis
|
obvelatis
|
| Vokativ |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelaturus
|
obvelatura
|
obvelaturum
|
| Genitiv |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelaturi
|
| Dativ |
obvelaturo
|
obvelaturae
|
obvelaturo
|
| Akkusativ |
obvelaturum
|
obvelaturam
|
obvelaturum
|
| Ablativ |
obvelaturo
|
obvelatura
|
obvelaturo
|
| Vokativ |
obvelature
|
obvelatura
|
obvelaturum
|
Plural
| Nominativ |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelatura
|
| Genitiv |
obvelaturorum
|
obvelaturarum
|
obvelaturorum
|
| Dativ |
obvelaturis
|
obvelaturis
|
obvelaturis
|
| Akkusativ |
obvelaturos
|
obvelaturas
|
obvelatura
|
| Ablativ |
obvelaturis
|
obvelaturis
|
obvelaturis
|
| Vokativ |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obvelatum
|
obvelatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelo
|
ich verhänge |
| 2. Person Singular |
obvelas
|
du verhängst |
| 3. Person Singular |
obvelat
|
er/sie/es verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelamus
|
wir verhängen |
| 2. Person Plural |
obvelatis
|
ihr verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelant
|
sie verhängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelor
|
ich werde verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelaris obvelare
|
du wirst verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelatur
|
er/sie/es wird verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelamur
|
wir werden verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelamini
|
ihr werdet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelantur
|
sie werden verhängt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelem
|
ich verhänge |
| 2. Person Singular |
obveles
|
du verhängest |
| 3. Person Singular |
obvelet
|
er/sie/es verhänge |
| 1. Person Plural |
obvelemus
|
wir verhängen |
| 2. Person Plural |
obveletis
|
ihr verhänget |
| 3. Person Plural |
obvelent
|
sie verhängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obveler
|
ich werde verhängt |
| 2. Person Singular |
obveleris obvelere
|
du werdest verhängt |
| 3. Person Singular |
obveletur
|
er/sie/es werde verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelemur
|
wir werden verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelemini
|
ihr werdet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelentur
|
sie werden verhängt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabam
|
ich verhängte |
| 2. Person Singular |
obvelabas
|
du verhängtest |
| 3. Person Singular |
obvelabat
|
er/sie/es verhängte |
| 1. Person Plural |
obvelabamus
|
wir verhängten |
| 2. Person Plural |
obvelabatis
|
ihr verhängtet |
| 3. Person Plural |
obvelabant
|
sie verhängten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabar
|
ich wurde verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelabaris obvelabare
|
du wurdest verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelabatur
|
er/sie/es wurde verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelabamur
|
wir wurden verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelabamini
|
ihr wurdet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelabantur
|
sie wurden verhängt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelarem
|
ich verhängte |
| 2. Person Singular |
obvelares
|
du verhängtest |
| 3. Person Singular |
obvelaret
|
er/sie/es verhängte |
| 1. Person Plural |
obvelaremus
|
wir verhängten |
| 2. Person Plural |
obvelaretis
|
ihr verhängtet |
| 3. Person Plural |
obvelarent
|
sie verhängten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelarer
|
ich würde verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelareris obvelarere
|
du würdest verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelaretur
|
er/sie/es würde verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelaremur
|
wir würden verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelaremini
|
ihr würdet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelarentur
|
sie würden verhängt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabo
|
ich werde verhängen |
| 2. Person Singular |
obvelabis
|
du wirst verhängen |
| 3. Person Singular |
obvelabit
|
er/sie/es wird verhängen |
| 1. Person Plural |
obvelabimus
|
wir werden verhängen |
| 2. Person Plural |
obvelabitis
|
ihr werdet verhängen |
| 3. Person Plural |
obvelabunt
|
sie werden verhängen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelabor
|
ich werde verhängt werden |
| 2. Person Singular |
obvelaberis obvelabere
|
du wirst verhängt werden |
| 3. Person Singular |
obvelabitur
|
er/sie/es wird verhängt werden |
| 1. Person Plural |
obvelabimur
|
wir werden verhängt werden |
| 2. Person Plural |
obvelabimini
|
ihr werdet verhängt werden |
| 3. Person Plural |
obvelabuntur
|
sie werden verhängt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavi
|
ich habe verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelavisti
|
du hast verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelavit
|
er/sie/es hat verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelavimus
|
wir haben verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelavistis
|
ihr habt verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelaverunt obvelavere
|
sie haben verhängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus sum
|
ich bin verhängt worden |
| 2. Person Singular |
obvelatus es
|
du bist verhängt worden |
| 3. Person Singular |
obvelatus est
|
er/sie/es ist verhängt worden |
| 1. Person Plural |
obvelati sumus
|
wir sind verhängt worden |
| 2. Person Plural |
obvelati estis
|
ihr seid verhängt worden |
| 3. Person Plural |
obvelati sunt
|
sie sind verhängt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelaverim
|
ich habe verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelaveris
|
du habest verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelaverit
|
er/sie/es habe verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelaverimus
|
wir haben verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelaveritis
|
ihr habet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelaverint
|
sie haben verhängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus sim
|
ich sei verhängt worden |
| 2. Person Singular |
obvelatus sis
|
du seiest verhängt worden |
| 3. Person Singular |
obvelatus sit
|
er/sie/es sei verhängt worden |
| 1. Person Plural |
obvelati simus
|
wir seien verhängt worden |
| 2. Person Plural |
obvelati sitis
|
ihr seiet verhängt worden |
| 3. Person Plural |
obvelati sint
|
sie seien verhängt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelaveram
|
ich hatte verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelaveras
|
du hattest verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelaverat
|
er/sie/es hatte verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelaveramus
|
wir hatten verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelaveratis
|
ihr hattet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelaverant
|
sie hatten verhängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus eram
|
ich war verhängt worden |
| 2. Person Singular |
obvelatus eras
|
du warst verhängt worden |
| 3. Person Singular |
obvelatus erat
|
er/sie/es war verhängt worden |
| 1. Person Plural |
obvelati eramus
|
wir waren verhängt worden |
| 2. Person Plural |
obvelati eratis
|
ihr wart verhängt worden |
| 3. Person Plural |
obvelati erant
|
sie waren verhängt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavissem
|
ich hätte verhängt |
| 2. Person Singular |
obvelavisses
|
du hättest verhängt |
| 3. Person Singular |
obvelavisset
|
er/sie/es hätte verhängt |
| 1. Person Plural |
obvelavissemus
|
wir hätten verhängt |
| 2. Person Plural |
obvelavissetis
|
ihr hättet verhängt |
| 3. Person Plural |
obvelavissent
|
sie hätten verhängt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus essem
|
ich wäre verhängt worden |
| 2. Person Singular |
obvelatus esses
|
du wärest verhängt worden |
| 3. Person Singular |
obvelatus esset
|
er/sie/es wäre verhängt worden |
| 1. Person Plural |
obvelati essemus
|
wir wären verhängt worden |
| 2. Person Plural |
obvelati essetis
|
ihr wäret verhängt worden |
| 3. Person Plural |
obvelati essent
|
sie wären verhängt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelavero
|
ich werde verhängt haben |
| 2. Person Singular |
obvelaveris
|
du wirst verhängt haben |
| 3. Person Singular |
obvelaverit
|
er/sie/es wird verhängt haben |
| 1. Person Plural |
obvelaverimus
|
wir werden verhängt haben |
| 2. Person Plural |
obvelaveritis
|
ihr werdet verhängt haben |
| 3. Person Plural |
obvelaverint
|
sie werden verhängt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvelatus ero
|
ich werde verhängt worden sein |
| 2. Person Singular |
obvelatus eris
|
du wirst verhängt worden sein |
| 3. Person Singular |
obvelatus erit
|
er/sie/es wird verhängt worden sein |
| 1. Person Plural |
obvelati erimus
|
wir werden verhängt worden sein |
| 2. Person Plural |
obvelati eritis
|
ihr werdet verhängt worden sein |
| 3. Person Plural |
obvelati erunt
|
sie werden verhängt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvelare
|
verhängen |
| Vorzeitigkeit |
obvelavisse
|
verhängt haben |
| Nachzeitigkeit |
obvelaturum esse
|
verhängen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvelari obvelarier
|
verhängt werden |
| Vorzeitigkeit |
obvelatum esse
|
verhängt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obvelatum iri
|
künftig verhängt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obvela
|
verhänge; verhäng! |
| 2. Person Plural |
obvelate
|
verhängt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obvelato
|
| 3. Person Singular |
obvelato
|
| 2. Person Plural |
obvelatote
|
| 3. Person Plural |
obvelanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obvelare
|
das Verhängen |
| Genitiv |
obvelandi
|
des Verhängens |
| Dativ |
obvelando
|
dem Verhängen |
| Akkusativ |
obvelandum
|
das Verhängen |
| Ablativ |
obvelando
|
durch das Verhängen |
| Vokativ |
obvelande
|
Verhängen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelandus
|
obvelanda
|
obvelandum
|
| Genitiv |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelandi
|
| Dativ |
obvelando
|
obvelandae
|
obvelando
|
| Akkusativ |
obvelandum
|
obvelandam
|
obvelandum
|
| Ablativ |
obvelando
|
obvelanda
|
obvelando
|
| Vokativ |
obvelande
|
obvelanda
|
obvelandum
|
Plural
| Nominativ |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelanda
|
| Genitiv |
obvelandorum
|
obvelandarum
|
obvelandorum
|
| Dativ |
obvelandis
|
obvelandis
|
obvelandis
|
| Akkusativ |
obvelandos
|
obvelandas
|
obvelanda
|
| Ablativ |
obvelandis
|
obvelandis
|
obvelandis
|
| Vokativ |
obvelandi
|
obvelandae
|
obvelanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelans
|
obvelans
|
obvelans
|
| Genitiv |
obvelantis
|
obvelantis
|
obvelantis
|
| Dativ |
obvelanti
|
obvelanti
|
obvelanti
|
| Akkusativ |
obvelantem
|
obvelantem
|
obvelans
|
| Ablativ |
obvelanti obvelante
|
obvelanti obvelante
|
obvelanti obvelante
|
| Vokativ |
obvelans
|
obvelans
|
obvelans
|
Plural
| Nominativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
| Genitiv |
obvelantium obvelantum
|
obvelantium obvelantum
|
obvelantium obvelantum
|
| Dativ |
obvelantibus
|
obvelantibus
|
obvelantibus
|
| Akkusativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
| Ablativ |
obvelantibus
|
obvelantibus
|
obvelantibus
|
| Vokativ |
obvelantes
|
obvelantes
|
obvelantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelatus
|
obvelata
|
obvelatum
|
| Genitiv |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelati
|
| Dativ |
obvelato
|
obvelatae
|
obvelato
|
| Akkusativ |
obvelatum
|
obvelatam
|
obvelatum
|
| Ablativ |
obvelato
|
obvelata
|
obvelato
|
| Vokativ |
obvelate
|
obvelata
|
obvelatum
|
Plural
| Nominativ |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelata
|
| Genitiv |
obvelatorum
|
obvelatarum
|
obvelatorum
|
| Dativ |
obvelatis
|
obvelatis
|
obvelatis
|
| Akkusativ |
obvelatos
|
obvelatas
|
obvelata
|
| Ablativ |
obvelatis
|
obvelatis
|
obvelatis
|
| Vokativ |
obvelati
|
obvelatae
|
obvelata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvelaturus
|
obvelatura
|
obvelaturum
|
| Genitiv |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelaturi
|
| Dativ |
obvelaturo
|
obvelaturae
|
obvelaturo
|
| Akkusativ |
obvelaturum
|
obvelaturam
|
obvelaturum
|
| Ablativ |
obvelaturo
|
obvelatura
|
obvelaturo
|
| Vokativ |
obvelature
|
obvelatura
|
obvelaturum
|
Plural
| Nominativ |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelatura
|
| Genitiv |
obvelaturorum
|
obvelaturarum
|
obvelaturorum
|
| Dativ |
obvelaturis
|
obvelaturis
|
obvelaturis
|
| Akkusativ |
obvelaturos
|
obvelaturas
|
obvelatura
|
| Ablativ |
obvelaturis
|
obvelaturis
|
obvelaturis
|
| Vokativ |
obvelaturi
|
obvelaturae
|
obvelatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obvelatum
|
obvelatu
|