Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverbero
|
|
| 2. Person Singular |
obverberas
|
|
| 3. Person Singular |
obverberat
|
|
| 1. Person Plural |
obverberamus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberatis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberor
|
|
| 2. Person Singular |
obverberaris obverberare
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatur
|
|
| 1. Person Plural |
obverberamur
|
|
| 2. Person Plural |
obverberamini
|
|
| 3. Person Plural |
obverberantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberem
|
|
| 2. Person Singular |
obverberes
|
|
| 3. Person Singular |
obverberet
|
|
| 1. Person Plural |
obverberemus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberetis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberer
|
|
| 2. Person Singular |
obverbereris obverberere
|
|
| 3. Person Singular |
obverberetur
|
|
| 1. Person Plural |
obverberemur
|
|
| 2. Person Plural |
obverberemini
|
|
| 3. Person Plural |
obverberentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberabam
|
|
| 2. Person Singular |
obverberabas
|
|
| 3. Person Singular |
obverberabat
|
|
| 1. Person Plural |
obverberabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberabar
|
|
| 2. Person Singular |
obverberabaris obverberabare
|
|
| 3. Person Singular |
obverberabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obverberabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obverberabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obverberabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberarem
|
|
| 2. Person Singular |
obverberares
|
|
| 3. Person Singular |
obverberaret
|
|
| 1. Person Plural |
obverberaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberarer
|
|
| 2. Person Singular |
obverberareris obverberarere
|
|
| 3. Person Singular |
obverberaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obverberaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obverberaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obverberarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberabo
|
|
| 2. Person Singular |
obverberabis
|
|
| 3. Person Singular |
obverberabit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberabor
|
|
| 2. Person Singular |
obverberaberis obverberabere
|
|
| 3. Person Singular |
obverberabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obverberabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obverberabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obverberabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberavi
|
|
| 2. Person Singular |
obverberavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obverberavit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberaverunt obverberavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obverberatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obverberati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obverberaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obverberaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obverberatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obverberaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obverberaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obverberaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obverberatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obverberati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obverberavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obverberavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obverberavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obverberatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obverberati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberavero
|
|
| 2. Person Singular |
obverberaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obverberaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obverberatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obverberatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obverberatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obverberati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obverberati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obverberati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obverberare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obverberavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obverberaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obverberari obverberarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obverberatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obverberatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obverbera
|
! |
| 2. Person Plural |
obverberate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obverberato
|
| 3. Person Singular |
obverberato
|
| 2. Person Plural |
obverberatote
|
| 3. Person Plural |
obverberanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obverberare
|
|
| Genitiv |
obverberandi
|
|
| Dativ |
obverberando
|
|
| Akkusativ |
obverberandum
|
|
| Ablativ |
obverberando
|
|
| Vokativ |
obverberande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obverberandus
|
obverberanda
|
obverberandum
|
| Genitiv |
obverberandi
|
obverberandae
|
obverberandi
|
| Dativ |
obverberando
|
obverberandae
|
obverberando
|
| Akkusativ |
obverberandum
|
obverberandam
|
obverberandum
|
| Ablativ |
obverberando
|
obverberanda
|
obverberando
|
| Vokativ |
obverberande
|
obverberanda
|
obverberandum
|
Plural
| Nominativ |
obverberandi
|
obverberandae
|
obverberanda
|
| Genitiv |
obverberandorum
|
obverberandarum
|
obverberandorum
|
| Dativ |
obverberandis
|
obverberandis
|
obverberandis
|
| Akkusativ |
obverberandos
|
obverberandas
|
obverberanda
|
| Ablativ |
obverberandis
|
obverberandis
|
obverberandis
|
| Vokativ |
obverberandi
|
obverberandae
|
obverberanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obverberans
|
obverberans
|
obverberans
|
| Genitiv |
obverberantis
|
obverberantis
|
obverberantis
|
| Dativ |
obverberanti
|
obverberanti
|
obverberanti
|
| Akkusativ |
obverberantem
|
obverberantem
|
obverberans
|
| Ablativ |
obverberanti obverberante
|
obverberanti obverberante
|
obverberanti obverberante
|
| Vokativ |
obverberans
|
obverberans
|
obverberans
|
Plural
| Nominativ |
obverberantes
|
obverberantes
|
obverberantia
|
| Genitiv |
obverberantium obverberantum
|
obverberantium obverberantum
|
obverberantium obverberantum
|
| Dativ |
obverberantibus
|
obverberantibus
|
obverberantibus
|
| Akkusativ |
obverberantes
|
obverberantes
|
obverberantia
|
| Ablativ |
obverberantibus
|
obverberantibus
|
obverberantibus
|
| Vokativ |
obverberantes
|
obverberantes
|
obverberantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obverberatus
|
obverberata
|
obverberatum
|
| Genitiv |
obverberati
|
obverberatae
|
obverberati
|
| Dativ |
obverberato
|
obverberatae
|
obverberato
|
| Akkusativ |
obverberatum
|
obverberatam
|
obverberatum
|
| Ablativ |
obverberato
|
obverberata
|
obverberato
|
| Vokativ |
obverberate
|
obverberata
|
obverberatum
|
Plural
| Nominativ |
obverberati
|
obverberatae
|
obverberata
|
| Genitiv |
obverberatorum
|
obverberatarum
|
obverberatorum
|
| Dativ |
obverberatis
|
obverberatis
|
obverberatis
|
| Akkusativ |
obverberatos
|
obverberatas
|
obverberata
|
| Ablativ |
obverberatis
|
obverberatis
|
obverberatis
|
| Vokativ |
obverberati
|
obverberatae
|
obverberata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obverberaturus
|
obverberatura
|
obverberaturum
|
| Genitiv |
obverberaturi
|
obverberaturae
|
obverberaturi
|
| Dativ |
obverberaturo
|
obverberaturae
|
obverberaturo
|
| Akkusativ |
obverberaturum
|
obverberaturam
|
obverberaturum
|
| Ablativ |
obverberaturo
|
obverberatura
|
obverberaturo
|
| Vokativ |
obverberature
|
obverberatura
|
obverberaturum
|
Plural
| Nominativ |
obverberaturi
|
obverberaturae
|
obverberatura
|
| Genitiv |
obverberaturorum
|
obverberaturarum
|
obverberaturorum
|
| Dativ |
obverberaturis
|
obverberaturis
|
obverberaturis
|
| Akkusativ |
obverberaturos
|
obverberaturas
|
obverberatura
|
| Ablativ |
obverberaturis
|
obverberaturis
|
obverberaturis
|
| Vokativ |
obverberaturi
|
obverberaturae
|
obverberatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obverberatum
|
obverberatu
|