Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolito
|
ich flattere |
| 2. Person Singular |
obvolitas
|
du flatterst |
| 3. Person Singular |
obvolitat
|
er/sie/es flattert |
| 1. Person Plural |
obvolitamus
|
wir flattern |
| 2. Person Plural |
obvolitatis
|
ihr flattert |
| 3. Person Plural |
obvolitant
|
sie flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitor
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitaris obvolitare
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitem
|
ich flattere |
| 2. Person Singular |
obvolites
|
du flatterst |
| 3. Person Singular |
obvolitet
|
er/sie/es flattere |
| 1. Person Plural |
obvolitemus
|
wir flattern |
| 2. Person Plural |
obvolitetis
|
ihr flattert |
| 3. Person Plural |
obvolitent
|
sie flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvoliter
|
|
| 2. Person Singular |
obvoliteris obvolitere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitetur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitemur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitemini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabam
|
ich flatterte |
| 2. Person Singular |
obvolitabas
|
du flattertest |
| 3. Person Singular |
obvolitabat
|
er/sie/es flatterte |
| 1. Person Plural |
obvolitabamus
|
wir flatterten |
| 2. Person Plural |
obvolitabatis
|
ihr flattertet |
| 3. Person Plural |
obvolitabant
|
sie flatterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabar
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitabaris obvolitabare
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarem
|
ich flatterte |
| 2. Person Singular |
obvolitares
|
du flattertest |
| 3. Person Singular |
obvolitaret
|
er/sie/es flatterte |
| 1. Person Plural |
obvolitaremus
|
wir flatterten |
| 2. Person Plural |
obvolitaretis
|
ihr flattertet |
| 3. Person Plural |
obvolitarent
|
sie flatterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarer
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitareris obvolitarere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabo
|
ich werde flattern |
| 2. Person Singular |
obvolitabis
|
du wirst flattern |
| 3. Person Singular |
obvolitabit
|
er/sie/es wird flattern |
| 1. Person Plural |
obvolitabimus
|
wir werden flattern |
| 2. Person Plural |
obvolitabitis
|
ihr werdet flattern |
| 3. Person Plural |
obvolitabunt
|
sie werden flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabor
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitaberis obvolitabere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavi
|
ich habe geflattert |
| 2. Person Singular |
obvolitavisti
|
du hast geflattert |
| 3. Person Singular |
obvolitavit
|
er/sie/es hat geflattert |
| 1. Person Plural |
obvolitavimus
|
wir haben geflattert |
| 2. Person Plural |
obvolitavistis
|
ihr habt geflattert |
| 3. Person Plural |
obvolitaverunt obvolitavere
|
sie haben geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaverim
|
ich habe geflattert |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du habest geflattert |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es habe geflattert |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir haben geflattert |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr habet geflattert |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie haben geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaveram
|
ich hatte geflattert |
| 2. Person Singular |
obvolitaveras
|
du hattest geflattert |
| 3. Person Singular |
obvolitaverat
|
er/sie/es hatte geflattert |
| 1. Person Plural |
obvolitaveramus
|
wir hatten geflattert |
| 2. Person Plural |
obvolitaveratis
|
ihr hattet geflattert |
| 3. Person Plural |
obvolitaverant
|
sie hatten geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavissem
|
ich hätte geflattert |
| 2. Person Singular |
obvolitavisses
|
du hättest geflattert |
| 3. Person Singular |
obvolitavisset
|
er/sie/es hätte geflattert |
| 1. Person Plural |
obvolitavissemus
|
wir hätten geflattert |
| 2. Person Plural |
obvolitavissetis
|
ihr hättet geflattert |
| 3. Person Plural |
obvolitavissent
|
sie hätten geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavero
|
ich werde geflattert haben |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du wirst geflattert haben |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es wird geflattert haben |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir werden geflattert haben |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr werdet geflattert haben |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie werden geflattert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitare
|
flattern |
| Vorzeitigkeit |
obvolitavisse
|
geflattert haben |
| Nachzeitigkeit |
obvolitaturum esse
|
flattern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitari obvolitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obvolitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obvolitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obvolita
|
flattere! |
| 2. Person Plural |
obvolitate
|
flattert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obvolitato
|
| 3. Person Singular |
obvolitato
|
| 2. Person Plural |
obvolitatote
|
| 3. Person Plural |
obvolitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obvolitare
|
das Flattern |
| Genitiv |
obvolitandi
|
des Flatternes |
| Dativ |
obvolitando
|
dem Flattern |
| Akkusativ |
obvolitandum
|
das Flattern |
| Ablativ |
obvolitando
|
durch das Flattern |
| Vokativ |
obvolitande
|
Flattern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitandus
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
| Genitiv |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitandi
|
| Dativ |
obvolitando
|
obvolitandae
|
obvolitando
|
| Akkusativ |
obvolitandum
|
obvolitandam
|
obvolitandum
|
| Ablativ |
obvolitando
|
obvolitanda
|
obvolitando
|
| Vokativ |
obvolitande
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
| Genitiv |
obvolitandorum
|
obvolitandarum
|
obvolitandorum
|
| Dativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Akkusativ |
obvolitandos
|
obvolitandas
|
obvolitanda
|
| Ablativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Vokativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
| Genitiv |
obvolitantis
|
obvolitantis
|
obvolitantis
|
| Dativ |
obvolitanti
|
obvolitanti
|
obvolitanti
|
| Akkusativ |
obvolitantem
|
obvolitantem
|
obvolitans
|
| Ablativ |
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
| Vokativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
Plural
| Nominativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Genitiv |
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
| Dativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Akkusativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Ablativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Vokativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitatus
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
| Genitiv |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitati
|
| Dativ |
obvolitato
|
obvolitatae
|
obvolitato
|
| Akkusativ |
obvolitatum
|
obvolitatam
|
obvolitatum
|
| Ablativ |
obvolitato
|
obvolitata
|
obvolitato
|
| Vokativ |
obvolitate
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
| Genitiv |
obvolitatorum
|
obvolitatarum
|
obvolitatorum
|
| Dativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Akkusativ |
obvolitatos
|
obvolitatas
|
obvolitata
|
| Ablativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Vokativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitaturus
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
| Genitiv |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitaturi
|
| Dativ |
obvolitaturo
|
obvolitaturae
|
obvolitaturo
|
| Akkusativ |
obvolitaturum
|
obvolitaturam
|
obvolitaturum
|
| Ablativ |
obvolitaturo
|
obvolitatura
|
obvolitaturo
|
| Vokativ |
obvolitature
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
| Genitiv |
obvolitaturorum
|
obvolitaturarum
|
obvolitaturorum
|
| Dativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Akkusativ |
obvolitaturos
|
obvolitaturas
|
obvolitatura
|
| Ablativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Vokativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obvolitatum
|
obvolitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolito
|
ich fliege herum |
| 2. Person Singular |
obvolitas
|
du fliegst herum |
| 3. Person Singular |
obvolitat
|
er/sie/es fliegt herum |
| 1. Person Plural |
obvolitamus
|
wir fliegen herum |
| 2. Person Plural |
obvolitatis
|
ihr fliegt herum |
| 3. Person Plural |
obvolitant
|
sie fliegen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitor
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitaris obvolitare
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitem
|
ich fliege herum |
| 2. Person Singular |
obvolites
|
du fliegest herum |
| 3. Person Singular |
obvolitet
|
er/sie/es fliege herum |
| 1. Person Plural |
obvolitemus
|
wir fliegen herum |
| 2. Person Plural |
obvolitetis
|
ihr flieget herum |
| 3. Person Plural |
obvolitent
|
sie fliegen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvoliter
|
|
| 2. Person Singular |
obvoliteris obvolitere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitetur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitemur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitemini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabam
|
ich flog herum |
| 2. Person Singular |
obvolitabas
|
du flogst herum |
| 3. Person Singular |
obvolitabat
|
er/sie/es flog herum |
| 1. Person Plural |
obvolitabamus
|
wir flogen herum |
| 2. Person Plural |
obvolitabatis
|
ihr flogt herum |
| 3. Person Plural |
obvolitabant
|
sie flogen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabar
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitabaris obvolitabare
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarem
|
ich flöge herum |
| 2. Person Singular |
obvolitares
|
du flögest herum |
| 3. Person Singular |
obvolitaret
|
er/sie/es flöge herum |
| 1. Person Plural |
obvolitaremus
|
wir flögen herum |
| 2. Person Plural |
obvolitaretis
|
ihr flöget herum |
| 3. Person Plural |
obvolitarent
|
sie flögen herum |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarer
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitareris obvolitarere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabo
|
ich werde herumfliegen |
| 2. Person Singular |
obvolitabis
|
du wirst herumfliegen |
| 3. Person Singular |
obvolitabit
|
er/sie/es wird herumfliegen |
| 1. Person Plural |
obvolitabimus
|
wir werden herumfliegen |
| 2. Person Plural |
obvolitabitis
|
ihr werdet herumfliegen |
| 3. Person Plural |
obvolitabunt
|
sie werden herumfliegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabor
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitaberis obvolitabere
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavi
|
ich bin herumgeflogen |
| 2. Person Singular |
obvolitavisti
|
du bist herumgeflogen |
| 3. Person Singular |
obvolitavit
|
er/sie/es ist herumgeflogen |
| 1. Person Plural |
obvolitavimus
|
wir sind herumgeflogen |
| 2. Person Plural |
obvolitavistis
|
ihr seid herumgeflogen |
| 3. Person Plural |
obvolitaverunt obvolitavere
|
sie sind herumgeflogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaverim
|
ich sei herumgeflogen |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du seiest herumgeflogen |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es sei herumgeflogen |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir seien herumgeflogen |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr seiet herumgeflogen |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie seien herumgeflogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaveram
|
ich war herumgeflogen |
| 2. Person Singular |
obvolitaveras
|
du warst herumgeflogen |
| 3. Person Singular |
obvolitaverat
|
er/sie/es war herumgeflogen |
| 1. Person Plural |
obvolitaveramus
|
wir waren herumgeflogen |
| 2. Person Plural |
obvolitaveratis
|
ihr wart herumgeflogen |
| 3. Person Plural |
obvolitaverant
|
sie waren herumgeflogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavissem
|
ich wäre herumgeflogen |
| 2. Person Singular |
obvolitavisses
|
du wärest herumgeflogen |
| 3. Person Singular |
obvolitavisset
|
er/sie/es wäre herumgeflogen |
| 1. Person Plural |
obvolitavissemus
|
wir wären herumgeflogen |
| 2. Person Plural |
obvolitavissetis
|
ihr wäret herumgeflogen |
| 3. Person Plural |
obvolitavissent
|
sie wären herumgeflogen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavero
|
ich werde herumgeflogen sein |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du wirst herumgeflogen sein |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es wird herumgeflogen sein |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir werden herumgeflogen sein |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr werdet herumgeflogen sein |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie werden herumgeflogen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obvolitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obvolitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obvolitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obvolitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obvolitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitare
|
herumfliegen |
| Vorzeitigkeit |
obvolitavisse
|
herumgeflogen sein |
| Nachzeitigkeit |
obvolitaturum esse
|
herumfliegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitari obvolitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obvolitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obvolitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obvolita
|
fliege herum; flieg herum! |
| 2. Person Plural |
obvolitate
|
fliegt herum! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obvolitato
|
| 3. Person Singular |
obvolitato
|
| 2. Person Plural |
obvolitatote
|
| 3. Person Plural |
obvolitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obvolitare
|
das Herumfliegen |
| Genitiv |
obvolitandi
|
des Herumfliegens |
| Dativ |
obvolitando
|
dem Herumfliegen |
| Akkusativ |
obvolitandum
|
das Herumfliegen |
| Ablativ |
obvolitando
|
durch das Herumfliegen |
| Vokativ |
obvolitande
|
Herumfliegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitandus
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
| Genitiv |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitandi
|
| Dativ |
obvolitando
|
obvolitandae
|
obvolitando
|
| Akkusativ |
obvolitandum
|
obvolitandam
|
obvolitandum
|
| Ablativ |
obvolitando
|
obvolitanda
|
obvolitando
|
| Vokativ |
obvolitande
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
| Genitiv |
obvolitandorum
|
obvolitandarum
|
obvolitandorum
|
| Dativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Akkusativ |
obvolitandos
|
obvolitandas
|
obvolitanda
|
| Ablativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Vokativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
| Genitiv |
obvolitantis
|
obvolitantis
|
obvolitantis
|
| Dativ |
obvolitanti
|
obvolitanti
|
obvolitanti
|
| Akkusativ |
obvolitantem
|
obvolitantem
|
obvolitans
|
| Ablativ |
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
| Vokativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
Plural
| Nominativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Genitiv |
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
| Dativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Akkusativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Ablativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Vokativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitatus
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
| Genitiv |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitati
|
| Dativ |
obvolitato
|
obvolitatae
|
obvolitato
|
| Akkusativ |
obvolitatum
|
obvolitatam
|
obvolitatum
|
| Ablativ |
obvolitato
|
obvolitata
|
obvolitato
|
| Vokativ |
obvolitate
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
| Genitiv |
obvolitatorum
|
obvolitatarum
|
obvolitatorum
|
| Dativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Akkusativ |
obvolitatos
|
obvolitatas
|
obvolitata
|
| Ablativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Vokativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitaturus
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
| Genitiv |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitaturi
|
| Dativ |
obvolitaturo
|
obvolitaturae
|
obvolitaturo
|
| Akkusativ |
obvolitaturum
|
obvolitaturam
|
obvolitaturum
|
| Ablativ |
obvolitaturo
|
obvolitatura
|
obvolitaturo
|
| Vokativ |
obvolitature
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
| Genitiv |
obvolitaturorum
|
obvolitaturarum
|
obvolitaturorum
|
| Dativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Akkusativ |
obvolitaturos
|
obvolitaturas
|
obvolitatura
|
| Ablativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Vokativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obvolitatum
|
obvolitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolito
|
ich streife |
| 2. Person Singular |
obvolitas
|
du streifst |
| 3. Person Singular |
obvolitat
|
er/sie/es streift |
| 1. Person Plural |
obvolitamus
|
wir streifen |
| 2. Person Plural |
obvolitatis
|
ihr streift |
| 3. Person Plural |
obvolitant
|
sie streifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitor
|
ich werde gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitaris obvolitare
|
du wirst gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitatur
|
er/sie/es wird gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitamur
|
wir werden gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitamini
|
ihr werdet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitantur
|
sie werden gestreift |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitem
|
ich streife |
| 2. Person Singular |
obvolites
|
du streifest |
| 3. Person Singular |
obvolitet
|
er/sie/es streife |
| 1. Person Plural |
obvolitemus
|
wir streifen |
| 2. Person Plural |
obvolitetis
|
ihr streifet |
| 3. Person Plural |
obvolitent
|
sie streifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvoliter
|
ich werde gestreift |
| 2. Person Singular |
obvoliteris obvolitere
|
du werdest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitetur
|
er/sie/es werde gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitemur
|
wir werden gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitemini
|
ihr werdet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitentur
|
sie werden gestreift |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabam
|
ich streifte |
| 2. Person Singular |
obvolitabas
|
du streiftest |
| 3. Person Singular |
obvolitabat
|
er/sie/es streifte |
| 1. Person Plural |
obvolitabamus
|
wir streiften |
| 2. Person Plural |
obvolitabatis
|
ihr streiftet |
| 3. Person Plural |
obvolitabant
|
sie streiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabar
|
ich wurde gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitabaris obvolitabare
|
du wurdest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitabatur
|
er/sie/es wurde gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitabamur
|
wir wurden gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitabamini
|
ihr wurdet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitabantur
|
sie wurden gestreift |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarem
|
ich streifte |
| 2. Person Singular |
obvolitares
|
du streiftest |
| 3. Person Singular |
obvolitaret
|
er/sie/es streifte |
| 1. Person Plural |
obvolitaremus
|
wir streiften |
| 2. Person Plural |
obvolitaretis
|
ihr streiftet |
| 3. Person Plural |
obvolitarent
|
sie streiften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitarer
|
ich würde gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitareris obvolitarere
|
du würdest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitaretur
|
er/sie/es würde gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitaremur
|
wir würden gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitaremini
|
ihr würdet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitarentur
|
sie würden gestreift |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabo
|
ich werde streifen |
| 2. Person Singular |
obvolitabis
|
du wirst streifen |
| 3. Person Singular |
obvolitabit
|
er/sie/es wird streifen |
| 1. Person Plural |
obvolitabimus
|
wir werden streifen |
| 2. Person Plural |
obvolitabitis
|
ihr werdet streifen |
| 3. Person Plural |
obvolitabunt
|
sie werden streifen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitabor
|
ich werde gestreift werden |
| 2. Person Singular |
obvolitaberis obvolitabere
|
du wirst gestreift werden |
| 3. Person Singular |
obvolitabitur
|
er/sie/es wird gestreift werden |
| 1. Person Plural |
obvolitabimur
|
wir werden gestreift werden |
| 2. Person Plural |
obvolitabimini
|
ihr werdet gestreift werden |
| 3. Person Plural |
obvolitabuntur
|
sie werden gestreift werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavi
|
ich habe gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitavisti
|
du hast gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitavit
|
er/sie/es hat gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitavimus
|
wir haben gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitavistis
|
ihr habt gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitaverunt obvolitavere
|
sie haben gestreift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sum
|
ich bin gestreift worden |
| 2. Person Singular |
obvolitatus es
|
du bist gestreift worden |
| 3. Person Singular |
obvolitatus est
|
er/sie/es ist gestreift worden |
| 1. Person Plural |
obvolitati sumus
|
wir sind gestreift worden |
| 2. Person Plural |
obvolitati estis
|
ihr seid gestreift worden |
| 3. Person Plural |
obvolitati sunt
|
sie sind gestreift worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaverim
|
ich habe gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du habest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es habe gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir haben gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr habet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie haben gestreift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus sim
|
ich sei gestreift worden |
| 2. Person Singular |
obvolitatus sis
|
du seiest gestreift worden |
| 3. Person Singular |
obvolitatus sit
|
er/sie/es sei gestreift worden |
| 1. Person Plural |
obvolitati simus
|
wir seien gestreift worden |
| 2. Person Plural |
obvolitati sitis
|
ihr seiet gestreift worden |
| 3. Person Plural |
obvolitati sint
|
sie seien gestreift worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitaveram
|
ich hatte gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitaveras
|
du hattest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitaverat
|
er/sie/es hatte gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitaveramus
|
wir hatten gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitaveratis
|
ihr hattet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitaverant
|
sie hatten gestreift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus eram
|
ich war gestreift worden |
| 2. Person Singular |
obvolitatus eras
|
du warst gestreift worden |
| 3. Person Singular |
obvolitatus erat
|
er/sie/es war gestreift worden |
| 1. Person Plural |
obvolitati eramus
|
wir waren gestreift worden |
| 2. Person Plural |
obvolitati eratis
|
ihr wart gestreift worden |
| 3. Person Plural |
obvolitati erant
|
sie waren gestreift worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavissem
|
ich hätte gestreift |
| 2. Person Singular |
obvolitavisses
|
du hättest gestreift |
| 3. Person Singular |
obvolitavisset
|
er/sie/es hätte gestreift |
| 1. Person Plural |
obvolitavissemus
|
wir hätten gestreift |
| 2. Person Plural |
obvolitavissetis
|
ihr hättet gestreift |
| 3. Person Plural |
obvolitavissent
|
sie hätten gestreift |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus essem
|
ich wäre gestreift worden |
| 2. Person Singular |
obvolitatus esses
|
du wärest gestreift worden |
| 3. Person Singular |
obvolitatus esset
|
er/sie/es wäre gestreift worden |
| 1. Person Plural |
obvolitati essemus
|
wir wären gestreift worden |
| 2. Person Plural |
obvolitati essetis
|
ihr wäret gestreift worden |
| 3. Person Plural |
obvolitati essent
|
sie wären gestreift worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitavero
|
ich werde gestreift haben |
| 2. Person Singular |
obvolitaveris
|
du wirst gestreift haben |
| 3. Person Singular |
obvolitaverit
|
er/sie/es wird gestreift haben |
| 1. Person Plural |
obvolitaverimus
|
wir werden gestreift haben |
| 2. Person Plural |
obvolitaveritis
|
ihr werdet gestreift haben |
| 3. Person Plural |
obvolitaverint
|
sie werden gestreift haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obvolitatus ero
|
ich werde gestreift worden sein |
| 2. Person Singular |
obvolitatus eris
|
du wirst gestreift worden sein |
| 3. Person Singular |
obvolitatus erit
|
er/sie/es wird gestreift worden sein |
| 1. Person Plural |
obvolitati erimus
|
wir werden gestreift worden sein |
| 2. Person Plural |
obvolitati eritis
|
ihr werdet gestreift worden sein |
| 3. Person Plural |
obvolitati erunt
|
sie werden gestreift worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitare
|
streifen |
| Vorzeitigkeit |
obvolitavisse
|
gestreift haben |
| Nachzeitigkeit |
obvolitaturum esse
|
streifen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obvolitari obvolitarier
|
gestreift werden |
| Vorzeitigkeit |
obvolitatum esse
|
gestreift worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obvolitatum iri
|
künftig gestreift werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obvolita
|
streife; streif! |
| 2. Person Plural |
obvolitate
|
streift! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obvolitato
|
| 3. Person Singular |
obvolitato
|
| 2. Person Plural |
obvolitatote
|
| 3. Person Plural |
obvolitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obvolitare
|
das Streifen |
| Genitiv |
obvolitandi
|
des Streifens |
| Dativ |
obvolitando
|
dem Streifen |
| Akkusativ |
obvolitandum
|
das Streifen |
| Ablativ |
obvolitando
|
durch das Streifen |
| Vokativ |
obvolitande
|
Streifen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitandus
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
| Genitiv |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitandi
|
| Dativ |
obvolitando
|
obvolitandae
|
obvolitando
|
| Akkusativ |
obvolitandum
|
obvolitandam
|
obvolitandum
|
| Ablativ |
obvolitando
|
obvolitanda
|
obvolitando
|
| Vokativ |
obvolitande
|
obvolitanda
|
obvolitandum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
| Genitiv |
obvolitandorum
|
obvolitandarum
|
obvolitandorum
|
| Dativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Akkusativ |
obvolitandos
|
obvolitandas
|
obvolitanda
|
| Ablativ |
obvolitandis
|
obvolitandis
|
obvolitandis
|
| Vokativ |
obvolitandi
|
obvolitandae
|
obvolitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
| Genitiv |
obvolitantis
|
obvolitantis
|
obvolitantis
|
| Dativ |
obvolitanti
|
obvolitanti
|
obvolitanti
|
| Akkusativ |
obvolitantem
|
obvolitantem
|
obvolitans
|
| Ablativ |
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
obvolitanti obvolitante
|
| Vokativ |
obvolitans
|
obvolitans
|
obvolitans
|
Plural
| Nominativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Genitiv |
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
obvolitantium obvolitantum
|
| Dativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Akkusativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
| Ablativ |
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
obvolitantibus
|
| Vokativ |
obvolitantes
|
obvolitantes
|
obvolitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitatus
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
| Genitiv |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitati
|
| Dativ |
obvolitato
|
obvolitatae
|
obvolitato
|
| Akkusativ |
obvolitatum
|
obvolitatam
|
obvolitatum
|
| Ablativ |
obvolitato
|
obvolitata
|
obvolitato
|
| Vokativ |
obvolitate
|
obvolitata
|
obvolitatum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
| Genitiv |
obvolitatorum
|
obvolitatarum
|
obvolitatorum
|
| Dativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Akkusativ |
obvolitatos
|
obvolitatas
|
obvolitata
|
| Ablativ |
obvolitatis
|
obvolitatis
|
obvolitatis
|
| Vokativ |
obvolitati
|
obvolitatae
|
obvolitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obvolitaturus
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
| Genitiv |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitaturi
|
| Dativ |
obvolitaturo
|
obvolitaturae
|
obvolitaturo
|
| Akkusativ |
obvolitaturum
|
obvolitaturam
|
obvolitaturum
|
| Ablativ |
obvolitaturo
|
obvolitatura
|
obvolitaturo
|
| Vokativ |
obvolitature
|
obvolitatura
|
obvolitaturum
|
Plural
| Nominativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
| Genitiv |
obvolitaturorum
|
obvolitaturarum
|
obvolitaturorum
|
| Dativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Akkusativ |
obvolitaturos
|
obvolitaturas
|
obvolitatura
|
| Ablativ |
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
obvolitaturis
|
| Vokativ |
obvolitaturi
|
obvolitaturae
|
obvolitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obvolitatum
|
obvolitatu
|