Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occepto
|
ich fange an |
| 2. Person Singular |
occeptas
|
du fängst an |
| 3. Person Singular |
occeptat
|
er/sie/es fängt an |
| 1. Person Plural |
occeptamus
|
wir fangen an |
| 2. Person Plural |
occeptatis
|
ihr fangt an |
| 3. Person Plural |
occeptant
|
sie fangen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptor
|
ich werde angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptaris occeptare
|
du wirst angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptatur
|
er/sie/es wird angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptamur
|
wir werden angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptamini
|
ihr werdet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptantur
|
sie werden angefangen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptem
|
ich fange an |
| 2. Person Singular |
occeptes
|
du fangest an |
| 3. Person Singular |
occeptet
|
er/sie/es fange an |
| 1. Person Plural |
occeptemus
|
wir fangen an |
| 2. Person Plural |
occeptetis
|
ihr fanget an |
| 3. Person Plural |
occeptent
|
sie fangen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occepter
|
ich werde angefangen |
| 2. Person Singular |
occepteris occeptere
|
du werdest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptetur
|
er/sie/es werde angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptemur
|
wir werden angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptemini
|
ihr werdet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptentur
|
sie werden angefangen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptabam
|
ich fing an |
| 2. Person Singular |
occeptabas
|
du fingst an |
| 3. Person Singular |
occeptabat
|
er/sie/es fing an |
| 1. Person Plural |
occeptabamus
|
wir fingen an |
| 2. Person Plural |
occeptabatis
|
ihr fingt an |
| 3. Person Plural |
occeptabant
|
sie fingen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptabar
|
ich wurde angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptabaris occeptabare
|
du wurdest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptabatur
|
er/sie/es wurde angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptabamur
|
wir wurden angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptabamini
|
ihr wurdet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptabantur
|
sie wurden angefangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptarem
|
ich finge an |
| 2. Person Singular |
occeptares
|
du fingest an |
| 3. Person Singular |
occeptaret
|
er/sie/es finge an |
| 1. Person Plural |
occeptaremus
|
wir fingen an |
| 2. Person Plural |
occeptaretis
|
ihr finget an |
| 3. Person Plural |
occeptarent
|
sie fingen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptarer
|
ich würde angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptareris occeptarere
|
du würdest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptaretur
|
er/sie/es würde angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptaremur
|
wir würden angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptaremini
|
ihr würdet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptarentur
|
sie würden angefangen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptabo
|
ich werde anfangen |
| 2. Person Singular |
occeptabis
|
du wirst anfangen |
| 3. Person Singular |
occeptabit
|
er/sie/es wird anfangen |
| 1. Person Plural |
occeptabimus
|
wir werden anfangen |
| 2. Person Plural |
occeptabitis
|
ihr werdet anfangen |
| 3. Person Plural |
occeptabunt
|
sie werden anfangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptabor
|
ich werde angefangen werden |
| 2. Person Singular |
occeptaberis occeptabere
|
du wirst angefangen werden |
| 3. Person Singular |
occeptabitur
|
er/sie/es wird angefangen werden |
| 1. Person Plural |
occeptabimur
|
wir werden angefangen werden |
| 2. Person Plural |
occeptabimini
|
ihr werdet angefangen werden |
| 3. Person Plural |
occeptabuntur
|
sie werden angefangen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptavi
|
ich habe angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptavisti
|
du hast angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptavit
|
er/sie/es hat angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptavimus
|
wir haben angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptavistis
|
ihr habt angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptaverunt occeptavere
|
sie haben angefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptatus sum
|
ich bin angefangen worden |
| 2. Person Singular |
occeptatus es
|
du bist angefangen worden |
| 3. Person Singular |
occeptatus est
|
er/sie/es ist angefangen worden |
| 1. Person Plural |
occeptati sumus
|
wir sind angefangen worden |
| 2. Person Plural |
occeptati estis
|
ihr seid angefangen worden |
| 3. Person Plural |
occeptati sunt
|
sie sind angefangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptaverim
|
ich habe angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptaveris
|
du habest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptaverit
|
er/sie/es habe angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptaverimus
|
wir haben angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptaveritis
|
ihr habet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptaverint
|
sie haben angefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptatus sim
|
ich sei angefangen worden |
| 2. Person Singular |
occeptatus sis
|
du seiest angefangen worden |
| 3. Person Singular |
occeptatus sit
|
er/sie/es sei angefangen worden |
| 1. Person Plural |
occeptati simus
|
wir seien angefangen worden |
| 2. Person Plural |
occeptati sitis
|
ihr seiet angefangen worden |
| 3. Person Plural |
occeptati sint
|
sie seien angefangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptaveram
|
ich hatte angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptaveras
|
du hattest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptaverat
|
er/sie/es hatte angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptaveramus
|
wir hatten angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptaveratis
|
ihr hattet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptaverant
|
sie hatten angefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptatus eram
|
ich war angefangen worden |
| 2. Person Singular |
occeptatus eras
|
du warst angefangen worden |
| 3. Person Singular |
occeptatus erat
|
er/sie/es war angefangen worden |
| 1. Person Plural |
occeptati eramus
|
wir waren angefangen worden |
| 2. Person Plural |
occeptati eratis
|
ihr wart angefangen worden |
| 3. Person Plural |
occeptati erant
|
sie waren angefangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptavissem
|
ich hätte angefangen |
| 2. Person Singular |
occeptavisses
|
du hättest angefangen |
| 3. Person Singular |
occeptavisset
|
er/sie/es hätte angefangen |
| 1. Person Plural |
occeptavissemus
|
wir hätten angefangen |
| 2. Person Plural |
occeptavissetis
|
ihr hättet angefangen |
| 3. Person Plural |
occeptavissent
|
sie hätten angefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptatus essem
|
ich wäre angefangen worden |
| 2. Person Singular |
occeptatus esses
|
du wärest angefangen worden |
| 3. Person Singular |
occeptatus esset
|
er/sie/es wäre angefangen worden |
| 1. Person Plural |
occeptati essemus
|
wir wären angefangen worden |
| 2. Person Plural |
occeptati essetis
|
ihr wäret angefangen worden |
| 3. Person Plural |
occeptati essent
|
sie wären angefangen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptavero
|
ich werde angefangen haben |
| 2. Person Singular |
occeptaveris
|
du wirst angefangen haben |
| 3. Person Singular |
occeptaverit
|
er/sie/es wird angefangen haben |
| 1. Person Plural |
occeptaverimus
|
wir werden angefangen haben |
| 2. Person Plural |
occeptaveritis
|
ihr werdet angefangen haben |
| 3. Person Plural |
occeptaverint
|
sie werden angefangen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
occeptatus ero
|
ich werde angefangen worden sein |
| 2. Person Singular |
occeptatus eris
|
du wirst angefangen worden sein |
| 3. Person Singular |
occeptatus erit
|
er/sie/es wird angefangen worden sein |
| 1. Person Plural |
occeptati erimus
|
wir werden angefangen worden sein |
| 2. Person Plural |
occeptati eritis
|
ihr werdet angefangen worden sein |
| 3. Person Plural |
occeptati erunt
|
sie werden angefangen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
occeptare
|
anfangen |
| Vorzeitigkeit |
occeptavisse
|
angefangen haben |
| Nachzeitigkeit |
occeptaturum esse
|
anfangen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
occeptari occeptarier
|
angefangen werden |
| Vorzeitigkeit |
occeptatum esse
|
angefangen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
occeptatum iri
|
künftig angefangen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
occepta
|
fange an; fang an! |
| 2. Person Plural |
occeptate
|
fangt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
occeptato
|
| 3. Person Singular |
occeptato
|
| 2. Person Plural |
occeptatote
|
| 3. Person Plural |
occeptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
occeptare
|
das Anfangen |
| Genitiv |
occeptandi
|
des Anfangens |
| Dativ |
occeptando
|
dem Anfangen |
| Akkusativ |
occeptandum
|
das Anfangen |
| Ablativ |
occeptando
|
durch das Anfangen |
| Vokativ |
occeptande
|
Anfangen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
occeptandus
|
occeptanda
|
occeptandum
|
| Genitiv |
occeptandi
|
occeptandae
|
occeptandi
|
| Dativ |
occeptando
|
occeptandae
|
occeptando
|
| Akkusativ |
occeptandum
|
occeptandam
|
occeptandum
|
| Ablativ |
occeptando
|
occeptanda
|
occeptando
|
| Vokativ |
occeptande
|
occeptanda
|
occeptandum
|
Plural
| Nominativ |
occeptandi
|
occeptandae
|
occeptanda
|
| Genitiv |
occeptandorum
|
occeptandarum
|
occeptandorum
|
| Dativ |
occeptandis
|
occeptandis
|
occeptandis
|
| Akkusativ |
occeptandos
|
occeptandas
|
occeptanda
|
| Ablativ |
occeptandis
|
occeptandis
|
occeptandis
|
| Vokativ |
occeptandi
|
occeptandae
|
occeptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
occeptans
|
occeptans
|
occeptans
|
| Genitiv |
occeptantis
|
occeptantis
|
occeptantis
|
| Dativ |
occeptanti
|
occeptanti
|
occeptanti
|
| Akkusativ |
occeptantem
|
occeptantem
|
occeptans
|
| Ablativ |
occeptanti occeptante
|
occeptanti occeptante
|
occeptanti occeptante
|
| Vokativ |
occeptans
|
occeptans
|
occeptans
|
Plural
| Nominativ |
occeptantes
|
occeptantes
|
occeptantia
|
| Genitiv |
occeptantium occeptantum
|
occeptantium occeptantum
|
occeptantium occeptantum
|
| Dativ |
occeptantibus
|
occeptantibus
|
occeptantibus
|
| Akkusativ |
occeptantes
|
occeptantes
|
occeptantia
|
| Ablativ |
occeptantibus
|
occeptantibus
|
occeptantibus
|
| Vokativ |
occeptantes
|
occeptantes
|
occeptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
occeptatus
|
occeptata
|
occeptatum
|
| Genitiv |
occeptati
|
occeptatae
|
occeptati
|
| Dativ |
occeptato
|
occeptatae
|
occeptato
|
| Akkusativ |
occeptatum
|
occeptatam
|
occeptatum
|
| Ablativ |
occeptato
|
occeptata
|
occeptato
|
| Vokativ |
occeptate
|
occeptata
|
occeptatum
|
Plural
| Nominativ |
occeptati
|
occeptatae
|
occeptata
|
| Genitiv |
occeptatorum
|
occeptatarum
|
occeptatorum
|
| Dativ |
occeptatis
|
occeptatis
|
occeptatis
|
| Akkusativ |
occeptatos
|
occeptatas
|
occeptata
|
| Ablativ |
occeptatis
|
occeptatis
|
occeptatis
|
| Vokativ |
occeptati
|
occeptatae
|
occeptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
occeptaturus
|
occeptatura
|
occeptaturum
|
| Genitiv |
occeptaturi
|
occeptaturae
|
occeptaturi
|
| Dativ |
occeptaturo
|
occeptaturae
|
occeptaturo
|
| Akkusativ |
occeptaturum
|
occeptaturam
|
occeptaturum
|
| Ablativ |
occeptaturo
|
occeptatura
|
occeptaturo
|
| Vokativ |
occeptature
|
occeptatura
|
occeptaturum
|
Plural
| Nominativ |
occeptaturi
|
occeptaturae
|
occeptatura
|
| Genitiv |
occeptaturorum
|
occeptaturarum
|
occeptaturorum
|
| Dativ |
occeptaturis
|
occeptaturis
|
occeptaturis
|
| Akkusativ |
occeptaturos
|
occeptaturas
|
occeptatura
|
| Ablativ |
occeptaturis
|
occeptaturis
|
occeptaturis
|
| Vokativ |
occeptaturi
|
occeptaturae
|
occeptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
occeptatum
|
occeptatu
|