Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von officere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort offectura auch noch Formen von: offectura (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| officere | Verb | gemischte Konjugation | Infinitiv | den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern Eintrag tun entgegentreten etwas versperren hemmen hinderlich sein in den Weg treten verbauen verlegen |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Ablativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
| offectura | Verb im Partizip | gemischte Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von den Weg versperren (jemandem), hemmen, hindern |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
|
| 2. Person Singular | officis |
|
| 3. Person Singular | officit |
|
| 1. Person Plural | officimus |
|
| 2. Person Plural | officitis |
|
| 3. Person Plural | officiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officias |
|
| 3. Person Singular | officiat |
|
| 1. Person Plural | officiamus |
|
| 2. Person Plural | officiatis |
|
| 3. Person Plural | officiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
|
| 2. Person Singular | officiebas |
|
| 3. Person Singular | officiebat |
|
| 1. Person Plural | officiebamus |
|
| 2. Person Plural | officiebatis |
|
| 3. Person Plural | officiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
|
| 2. Person Singular | officeres |
|
| 3. Person Singular | officeret |
|
| 1. Person Plural | officeremus |
|
| 2. Person Plural | officeretis |
|
| 3. Person Plural | officerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officies |
|
| 3. Person Singular | officiet |
|
| 1. Person Plural | officiemus |
|
| 2. Person Plural | officietis |
|
| 3. Person Plural | officient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
|
| 2. Person Singular | offecisti |
|
| 3. Person Singular | offecit |
|
| 1. Person Plural | offecimus |
|
| 2. Person Plural | offecistis |
|
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
|
| 2. Person Singular | offeceras |
|
| 3. Person Singular | offecerat |
|
| 1. Person Plural | offeceramus |
|
| 2. Person Plural | offeceratis |
|
| 3. Person Plural | offecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
|
| 2. Person Singular | offecisses |
|
| 3. Person Singular | offecisset |
|
| 1. Person Plural | offecissemus |
|
| 2. Person Plural | offecissetis |
|
| 3. Person Plural | offecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
|
| Vorzeitigkeit | offecisse |
|
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
! |
| 2. Person Plural | officite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
|
| Genitiv | officiendi officiundi |
|
| Dativ | officiendo officiundo |
|
| Akkusativ | officiendum officiundum |
|
| Ablativ | officiendo officiundo |
|
| Vokativ | officiende officiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
|
| 2. Person Singular | officis |
|
| 3. Person Singular | officit |
|
| 1. Person Plural | officimus |
|
| 2. Person Plural | officitis |
|
| 3. Person Plural | officiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officias |
|
| 3. Person Singular | officiat |
|
| 1. Person Plural | officiamus |
|
| 2. Person Plural | officiatis |
|
| 3. Person Plural | officiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
|
| 2. Person Singular | officiebas |
|
| 3. Person Singular | officiebat |
|
| 1. Person Plural | officiebamus |
|
| 2. Person Plural | officiebatis |
|
| 3. Person Plural | officiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
|
| 2. Person Singular | officeres |
|
| 3. Person Singular | officeret |
|
| 1. Person Plural | officeremus |
|
| 2. Person Plural | officeretis |
|
| 3. Person Plural | officerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officies |
|
| 3. Person Singular | officiet |
|
| 1. Person Plural | officiemus |
|
| 2. Person Plural | officietis |
|
| 3. Person Plural | officient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
|
| 2. Person Singular | offecisti |
|
| 3. Person Singular | offecit |
|
| 1. Person Plural | offecimus |
|
| 2. Person Plural | offecistis |
|
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
|
| 2. Person Singular | offeceras |
|
| 3. Person Singular | offecerat |
|
| 1. Person Plural | offeceramus |
|
| 2. Person Plural | offeceratis |
|
| 3. Person Plural | offecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
|
| 2. Person Singular | offecisses |
|
| 3. Person Singular | offecisset |
|
| 1. Person Plural | offecissemus |
|
| 2. Person Plural | offecissetis |
|
| 3. Person Plural | offecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
|
| Vorzeitigkeit | offecisse |
|
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
! |
| 2. Person Plural | officite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
|
| Genitiv | officiendi officiundi |
|
| Dativ | officiendo officiundo |
|
| Akkusativ | officiendum officiundum |
|
| Ablativ | officiendo officiundo |
|
| Vokativ | officiende officiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
ich trete entgegen |
| 2. Person Singular | officis |
du trittst entgegen |
| 3. Person Singular | officit |
er/sie/es tritt entgegen |
| 1. Person Plural | officimus |
wir treten entgegen |
| 2. Person Plural | officitis |
ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural | officiunt |
sie treten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich trete entgegen |
| 2. Person Singular | officias |
du tretest entgegen |
| 3. Person Singular | officiat |
er/sie/es trete entgegen |
| 1. Person Plural | officiamus |
wir treten entgegen |
| 2. Person Plural | officiatis |
ihr tretet entgegen |
| 3. Person Plural | officiant |
sie treten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
ich trat entgegen |
| 2. Person Singular | officiebas |
du tratest entgegen |
| 3. Person Singular | officiebat |
er/sie/es trat entgegen |
| 1. Person Plural | officiebamus |
wir traten entgegen |
| 2. Person Plural | officiebatis |
ihr tratet entgegen |
| 3. Person Plural | officiebant |
sie traten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
ich träte entgegen |
| 2. Person Singular | officeres |
du trätest entgegen |
| 3. Person Singular | officeret |
er/sie/es träte entgegen |
| 1. Person Plural | officeremus |
wir träten entgegen |
| 2. Person Plural | officeretis |
ihr trätet entgegen |
| 3. Person Plural | officerent |
sie träten entgegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich werde entgegentreten |
| 2. Person Singular | officies |
du wirst entgegentreten |
| 3. Person Singular | officiet |
er/sie/es wird entgegentreten |
| 1. Person Plural | officiemus |
wir werden entgegentreten |
| 2. Person Plural | officietis |
ihr werdet entgegentreten |
| 3. Person Plural | officient |
sie werden entgegentreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
ich bin entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offecisti |
du bist entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecit |
er/sie/es ist entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecimus |
wir sind entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offecistis |
ihr seid entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
sie sind entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
ich sei entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offeceris |
du seiest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es sei entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir seien entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr seiet entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie seien entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
ich war entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offeceras |
du warst entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecerat |
er/sie/es war entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offeceramus |
wir waren entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offeceratis |
ihr wart entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecerant |
sie waren entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
ich wäre entgegengetreten |
| 2. Person Singular | offecisses |
du wärest entgegengetreten |
| 3. Person Singular | offecisset |
er/sie/es wäre entgegengetreten |
| 1. Person Plural | offecissemus |
wir wären entgegengetreten |
| 2. Person Plural | offecissetis |
ihr wäret entgegengetreten |
| 3. Person Plural | offecissent |
sie wären entgegengetreten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
ich werde entgegengetreten sein |
| 2. Person Singular | offeceris |
du wirst entgegengetreten sein |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es wird entgegengetreten sein |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir werden entgegengetreten sein |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr werdet entgegengetreten sein |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie werden entgegengetreten sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
entgegentreten |
| Vorzeitigkeit | offecisse |
entgegengetreten sein |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
entgegentreten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
tritt entgegen! |
| 2. Person Plural | officite |
tretet entgegen! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
das Entgegentreten |
| Genitiv | officiendi officiundi |
des Entgegentretens |
| Dativ | officiendo officiundo |
dem Entgegentreten |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
das Entgegentreten |
| Ablativ | officiendo officiundo |
durch das Entgegentreten |
| Vokativ | officiende officiunde |
Entgegentreten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
|
| 2. Person Singular | officis |
|
| 3. Person Singular | officit |
|
| 1. Person Plural | officimus |
|
| 2. Person Plural | officitis |
|
| 3. Person Plural | officiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officias |
|
| 3. Person Singular | officiat |
|
| 1. Person Plural | officiamus |
|
| 2. Person Plural | officiatis |
|
| 3. Person Plural | officiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
|
| 2. Person Singular | officiebas |
|
| 3. Person Singular | officiebat |
|
| 1. Person Plural | officiebamus |
|
| 2. Person Plural | officiebatis |
|
| 3. Person Plural | officiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
|
| 2. Person Singular | officeres |
|
| 3. Person Singular | officeret |
|
| 1. Person Plural | officeremus |
|
| 2. Person Plural | officeretis |
|
| 3. Person Plural | officerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officies |
|
| 3. Person Singular | officiet |
|
| 1. Person Plural | officiemus |
|
| 2. Person Plural | officietis |
|
| 3. Person Plural | officient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
|
| 2. Person Singular | offecisti |
|
| 3. Person Singular | offecit |
|
| 1. Person Plural | offecimus |
|
| 2. Person Plural | offecistis |
|
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
|
| 2. Person Singular | offeceras |
|
| 3. Person Singular | offecerat |
|
| 1. Person Plural | offeceramus |
|
| 2. Person Plural | offeceratis |
|
| 3. Person Plural | offecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
|
| 2. Person Singular | offecisses |
|
| 3. Person Singular | offecisset |
|
| 1. Person Plural | offecissemus |
|
| 2. Person Plural | offecissetis |
|
| 3. Person Plural | offecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
|
| Vorzeitigkeit | offecisse |
|
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
! |
| 2. Person Plural | officite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
|
| Genitiv | officiendi officiundi |
|
| Dativ | officiendo officiundo |
|
| Akkusativ | officiendum officiundum |
|
| Ablativ | officiendo officiundo |
|
| Vokativ | officiende officiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
ich hemme |
| 2. Person Singular | officis |
du hemmst |
| 3. Person Singular | officit |
er/sie/es hemmt |
| 1. Person Plural | officimus |
wir hemmen |
| 2. Person Plural | officitis |
ihr hemmt |
| 3. Person Plural | officiunt |
sie hemmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
ich werde gehemmt |
| 2. Person Singular | officeris officere |
du wirst gehemmt |
| 3. Person Singular | officitur |
er/sie/es wird gehemmt |
| 1. Person Plural | officimur |
wir werden gehemmt |
| 2. Person Plural | officimini |
ihr werdet gehemmt |
| 3. Person Plural | officiuntur |
sie werden gehemmt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich hemme |
| 2. Person Singular | officias |
du hemmest |
| 3. Person Singular | officiat |
er/sie/es hemme |
| 1. Person Plural | officiamus |
wir hemmen |
| 2. Person Plural | officiatis |
ihr hemmet |
| 3. Person Plural | officiant |
sie hemmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde gehemmt |
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
du werdest gehemmt |
| 3. Person Singular | officiatur |
er/sie/es werde gehemmt |
| 1. Person Plural | officiamur |
wir werden gehemmt |
| 2. Person Plural | officiamini |
ihr werdet gehemmt |
| 3. Person Plural | officiantur |
sie werden gehemmt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
ich hemmte |
| 2. Person Singular | officiebas |
du hemmtest |
| 3. Person Singular | officiebat |
er/sie/es hemmte |
| 1. Person Plural | officiebamus |
wir hemmten |
| 2. Person Plural | officiebatis |
ihr hemmtet |
| 3. Person Plural | officiebant |
sie hemmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
ich wurde gehemmt |
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
du wurdest gehemmt |
| 3. Person Singular | officiebatur |
er/sie/es wurde gehemmt |
| 1. Person Plural | officiebamur |
wir wurden gehemmt |
| 2. Person Plural | officiebamini |
ihr wurdet gehemmt |
| 3. Person Plural | officiebantur |
sie wurden gehemmt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
ich hemmte |
| 2. Person Singular | officeres |
du hemmtest |
| 3. Person Singular | officeret |
er/sie/es hemmte |
| 1. Person Plural | officeremus |
wir hemmten |
| 2. Person Plural | officeretis |
ihr hemmtet |
| 3. Person Plural | officerent |
sie hemmten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
ich würde gehemmt |
| 2. Person Singular | officereris officerere |
du würdest gehemmt |
| 3. Person Singular | officeretur |
er/sie/es würde gehemmt |
| 1. Person Plural | officeremur |
wir würden gehemmt |
| 2. Person Plural | officeremini |
ihr würdet gehemmt |
| 3. Person Plural | officerentur |
sie würden gehemmt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich werde hemmen |
| 2. Person Singular | officies |
du wirst hemmen |
| 3. Person Singular | officiet |
er/sie/es wird hemmen |
| 1. Person Plural | officiemus |
wir werden hemmen |
| 2. Person Plural | officietis |
ihr werdet hemmen |
| 3. Person Plural | officient |
sie werden hemmen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde gehemmt werden |
| 2. Person Singular | officieris officiere |
du wirst gehemmt werden |
| 3. Person Singular | officietur |
er/sie/es wird gehemmt werden |
| 1. Person Plural | officiemur |
wir werden gehemmt werden |
| 2. Person Plural | officiemini |
ihr werdet gehemmt werden |
| 3. Person Plural | officientur |
sie werden gehemmt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
ich habe gehemmt |
| 2. Person Singular | offecisti |
du hast gehemmt |
| 3. Person Singular | offecit |
er/sie/es hat gehemmt |
| 1. Person Plural | offecimus |
wir haben gehemmt |
| 2. Person Plural | offecistis |
ihr habt gehemmt |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
sie haben gehemmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
ich bin gehemmt worden |
| 2. Person Singular | offectus es |
du bist gehemmt worden |
| 3. Person Singular | offectus est |
er/sie/es ist gehemmt worden |
| 1. Person Plural | offecti sumus |
wir sind gehemmt worden |
| 2. Person Plural | offecti estis |
ihr seid gehemmt worden |
| 3. Person Plural | offecti sunt |
sie sind gehemmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
ich habe gehemmt |
| 2. Person Singular | offeceris |
du habest gehemmt |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es habe gehemmt |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir haben gehemmt |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr habet gehemmt |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie haben gehemmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
ich sei gehemmt worden |
| 2. Person Singular | offectus sis |
du seiest gehemmt worden |
| 3. Person Singular | offectus sit |
er/sie/es sei gehemmt worden |
| 1. Person Plural | offecti simus |
wir seien gehemmt worden |
| 2. Person Plural | offecti sitis |
ihr seiet gehemmt worden |
| 3. Person Plural | offecti sint |
sie seien gehemmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
ich hatte gehemmt |
| 2. Person Singular | offeceras |
du hattest gehemmt |
| 3. Person Singular | offecerat |
er/sie/es hatte gehemmt |
| 1. Person Plural | offeceramus |
wir hatten gehemmt |
| 2. Person Plural | offeceratis |
ihr hattet gehemmt |
| 3. Person Plural | offecerant |
sie hatten gehemmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
ich war gehemmt worden |
| 2. Person Singular | offectus eras |
du warst gehemmt worden |
| 3. Person Singular | offectus erat |
er/sie/es war gehemmt worden |
| 1. Person Plural | offecti eramus |
wir waren gehemmt worden |
| 2. Person Plural | offecti eratis |
ihr wart gehemmt worden |
| 3. Person Plural | offecti erant |
sie waren gehemmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
ich hätte gehemmt |
| 2. Person Singular | offecisses |
du hättest gehemmt |
| 3. Person Singular | offecisset |
er/sie/es hätte gehemmt |
| 1. Person Plural | offecissemus |
wir hätten gehemmt |
| 2. Person Plural | offecissetis |
ihr hättet gehemmt |
| 3. Person Plural | offecissent |
sie hätten gehemmt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
ich wäre gehemmt worden |
| 2. Person Singular | offectus esses |
du wärest gehemmt worden |
| 3. Person Singular | offectus esset |
er/sie/es wäre gehemmt worden |
| 1. Person Plural | offecti essemus |
wir wären gehemmt worden |
| 2. Person Plural | offecti essetis |
ihr wäret gehemmt worden |
| 3. Person Plural | offecti essent |
sie wären gehemmt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
ich werde gehemmt haben |
| 2. Person Singular | offeceris |
du wirst gehemmt haben |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es wird gehemmt haben |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir werden gehemmt haben |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr werdet gehemmt haben |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie werden gehemmt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
ich werde gehemmt worden sein |
| 2. Person Singular | offectus eris |
du wirst gehemmt worden sein |
| 3. Person Singular | offectus erit |
er/sie/es wird gehemmt worden sein |
| 1. Person Plural | offecti erimus |
wir werden gehemmt worden sein |
| 2. Person Plural | offecti eritis |
ihr werdet gehemmt worden sein |
| 3. Person Plural | offecti erunt |
sie werden gehemmt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
hemmen |
| Vorzeitigkeit | offecisse |
gehemmt haben |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
hemmen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
gehemmt werden |
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
gehemmt worden sein |
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
künftig gehemmt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
hemme; hemm! |
| 2. Person Plural | officite |
hemmt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
das Hemmen |
| Genitiv | officiendi officiundi |
des Hemmens |
| Dativ | officiendo officiundo |
dem Hemmen |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
das Hemmen |
| Ablativ | officiendo officiundo |
durch das Hemmen |
| Vokativ | officiende officiunde |
Hemmen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
|
| 2. Person Singular | officis |
|
| 3. Person Singular | officit |
|
| 1. Person Plural | officimus |
|
| 2. Person Plural | officitis |
|
| 3. Person Plural | officiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officias |
|
| 3. Person Singular | officiat |
|
| 1. Person Plural | officiamus |
|
| 2. Person Plural | officiatis |
|
| 3. Person Plural | officiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
|
| 2. Person Singular | officiebas |
|
| 3. Person Singular | officiebat |
|
| 1. Person Plural | officiebamus |
|
| 2. Person Plural | officiebatis |
|
| 3. Person Plural | officiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
|
| 2. Person Singular | officeres |
|
| 3. Person Singular | officeret |
|
| 1. Person Plural | officeremus |
|
| 2. Person Plural | officeretis |
|
| 3. Person Plural | officerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officies |
|
| 3. Person Singular | officiet |
|
| 1. Person Plural | officiemus |
|
| 2. Person Plural | officietis |
|
| 3. Person Plural | officient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
|
| 2. Person Singular | offecisti |
|
| 3. Person Singular | offecit |
|
| 1. Person Plural | offecimus |
|
| 2. Person Plural | offecistis |
|
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
|
| 2. Person Singular | offeceras |
|
| 3. Person Singular | offecerat |
|
| 1. Person Plural | offeceramus |
|
| 2. Person Plural | offeceratis |
|
| 3. Person Plural | offecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
|
| 2. Person Singular | offecisses |
|
| 3. Person Singular | offecisset |
|
| 1. Person Plural | offecissemus |
|
| 2. Person Plural | offecissetis |
|
| 3. Person Plural | offecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
|
| Vorzeitigkeit | offecisse |
|
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
! |
| 2. Person Plural | officite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
|
| Genitiv | officiendi officiundi |
|
| Dativ | officiendo officiundo |
|
| Akkusativ | officiendum officiundum |
|
| Ablativ | officiendo officiundo |
|
| Vokativ | officiende officiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
|
| 2. Person Singular | officis |
|
| 3. Person Singular | officit |
|
| 1. Person Plural | officimus |
|
| 2. Person Plural | officitis |
|
| 3. Person Plural | officiunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
|
| 2. Person Singular | officeris officere |
|
| 3. Person Singular | officitur |
|
| 1. Person Plural | officimur |
|
| 2. Person Plural | officimini |
|
| 3. Person Plural | officiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officias |
|
| 3. Person Singular | officiat |
|
| 1. Person Plural | officiamus |
|
| 2. Person Plural | officiatis |
|
| 3. Person Plural | officiant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
|
| 3. Person Singular | officiatur |
|
| 1. Person Plural | officiamur |
|
| 2. Person Plural | officiamini |
|
| 3. Person Plural | officiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
|
| 2. Person Singular | officiebas |
|
| 3. Person Singular | officiebat |
|
| 1. Person Plural | officiebamus |
|
| 2. Person Plural | officiebatis |
|
| 3. Person Plural | officiebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
|
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
|
| 3. Person Singular | officiebatur |
|
| 1. Person Plural | officiebamur |
|
| 2. Person Plural | officiebamini |
|
| 3. Person Plural | officiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
|
| 2. Person Singular | officeres |
|
| 3. Person Singular | officeret |
|
| 1. Person Plural | officeremus |
|
| 2. Person Plural | officeretis |
|
| 3. Person Plural | officerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
|
| 2. Person Singular | officereris officerere |
|
| 3. Person Singular | officeretur |
|
| 1. Person Plural | officeremur |
|
| 2. Person Plural | officeremini |
|
| 3. Person Plural | officerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
|
| 2. Person Singular | officies |
|
| 3. Person Singular | officiet |
|
| 1. Person Plural | officiemus |
|
| 2. Person Plural | officietis |
|
| 3. Person Plural | officient |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
|
| 2. Person Singular | officieris officiere |
|
| 3. Person Singular | officietur |
|
| 1. Person Plural | officiemur |
|
| 2. Person Plural | officiemini |
|
| 3. Person Plural | officientur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
|
| 2. Person Singular | offecisti |
|
| 3. Person Singular | offecit |
|
| 1. Person Plural | offecimus |
|
| 2. Person Plural | offecistis |
|
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
|
| 2. Person Singular | offectus es |
|
| 3. Person Singular | offectus est |
|
| 1. Person Plural | offecti sumus |
|
| 2. Person Plural | offecti estis |
|
| 3. Person Plural | offecti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
|
| 2. Person Singular | offectus sis |
|
| 3. Person Singular | offectus sit |
|
| 1. Person Plural | offecti simus |
|
| 2. Person Plural | offecti sitis |
|
| 3. Person Plural | offecti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
|
| 2. Person Singular | offeceras |
|
| 3. Person Singular | offecerat |
|
| 1. Person Plural | offeceramus |
|
| 2. Person Plural | offeceratis |
|
| 3. Person Plural | offecerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
|
| 2. Person Singular | offectus eras |
|
| 3. Person Singular | offectus erat |
|
| 1. Person Plural | offecti eramus |
|
| 2. Person Plural | offecti eratis |
|
| 3. Person Plural | offecti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
|
| 2. Person Singular | offecisses |
|
| 3. Person Singular | offecisset |
|
| 1. Person Plural | offecissemus |
|
| 2. Person Plural | offecissetis |
|
| 3. Person Plural | offecissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
|
| 2. Person Singular | offectus esses |
|
| 3. Person Singular | offectus esset |
|
| 1. Person Plural | offecti essemus |
|
| 2. Person Plural | offecti essetis |
|
| 3. Person Plural | offecti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
|
| 2. Person Singular | offeceris |
|
| 3. Person Singular | offecerit |
|
| 1. Person Plural | offecerimus |
|
| 2. Person Plural | offeceritis |
|
| 3. Person Plural | offecerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
|
| 2. Person Singular | offectus eris |
|
| 3. Person Singular | offectus erit |
|
| 1. Person Plural | offecti erimus |
|
| 2. Person Plural | offecti eritis |
|
| 3. Person Plural | offecti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
|
| Vorzeitigkeit | offecisse |
|
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
|
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
|
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
! |
| 2. Person Plural | officite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
|
| Genitiv | officiendi officiundi |
|
| Dativ | officiendo officiundo |
|
| Akkusativ | officiendum officiundum |
|
| Ablativ | officiendo officiundo |
|
| Vokativ | officiende officiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
ich verbaue |
| 2. Person Singular | officis |
du verbaust |
| 3. Person Singular | officit |
er/sie/es verbaut |
| 1. Person Plural | officimus |
wir verbauen |
| 2. Person Plural | officitis |
ihr verbaut |
| 3. Person Plural | officiunt |
sie verbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
ich werde verbaut |
| 2. Person Singular | officeris officere |
du wirst verbaut |
| 3. Person Singular | officitur |
er/sie/es wird verbaut |
| 1. Person Plural | officimur |
wir werden verbaut |
| 2. Person Plural | officimini |
ihr werdet verbaut |
| 3. Person Plural | officiuntur |
sie werden verbaut |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich verbaue |
| 2. Person Singular | officias |
du verbauest |
| 3. Person Singular | officiat |
er/sie/es verbaue |
| 1. Person Plural | officiamus |
wir verbauen |
| 2. Person Plural | officiatis |
ihr verbauet |
| 3. Person Plural | officiant |
sie verbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde verbaut |
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
du werdest verbaut |
| 3. Person Singular | officiatur |
er/sie/es werde verbaut |
| 1. Person Plural | officiamur |
wir werden verbaut |
| 2. Person Plural | officiamini |
ihr werdet verbaut |
| 3. Person Plural | officiantur |
sie werden verbaut |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
ich verbaute |
| 2. Person Singular | officiebas |
du verbautest |
| 3. Person Singular | officiebat |
er/sie/es verbaute |
| 1. Person Plural | officiebamus |
wir verbauten |
| 2. Person Plural | officiebatis |
ihr verbautet |
| 3. Person Plural | officiebant |
sie verbauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
ich wurde verbaut |
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
du wurdest verbaut |
| 3. Person Singular | officiebatur |
er/sie/es wurde verbaut |
| 1. Person Plural | officiebamur |
wir wurden verbaut |
| 2. Person Plural | officiebamini |
ihr wurdet verbaut |
| 3. Person Plural | officiebantur |
sie wurden verbaut |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
ich verbaute |
| 2. Person Singular | officeres |
du verbautest |
| 3. Person Singular | officeret |
er/sie/es verbaute |
| 1. Person Plural | officeremus |
wir verbauten |
| 2. Person Plural | officeretis |
ihr verbautet |
| 3. Person Plural | officerent |
sie verbauten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
ich würde verbaut |
| 2. Person Singular | officereris officerere |
du würdest verbaut |
| 3. Person Singular | officeretur |
er/sie/es würde verbaut |
| 1. Person Plural | officeremur |
wir würden verbaut |
| 2. Person Plural | officeremini |
ihr würdet verbaut |
| 3. Person Plural | officerentur |
sie würden verbaut |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich werde verbauen |
| 2. Person Singular | officies |
du wirst verbauen |
| 3. Person Singular | officiet |
er/sie/es wird verbauen |
| 1. Person Plural | officiemus |
wir werden verbauen |
| 2. Person Plural | officietis |
ihr werdet verbauen |
| 3. Person Plural | officient |
sie werden verbauen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde verbaut werden |
| 2. Person Singular | officieris officiere |
du wirst verbaut werden |
| 3. Person Singular | officietur |
er/sie/es wird verbaut werden |
| 1. Person Plural | officiemur |
wir werden verbaut werden |
| 2. Person Plural | officiemini |
ihr werdet verbaut werden |
| 3. Person Plural | officientur |
sie werden verbaut werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
ich habe verbaut |
| 2. Person Singular | offecisti |
du hast verbaut |
| 3. Person Singular | offecit |
er/sie/es hat verbaut |
| 1. Person Plural | offecimus |
wir haben verbaut |
| 2. Person Plural | offecistis |
ihr habt verbaut |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
sie haben verbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
ich bin verbaut worden |
| 2. Person Singular | offectus es |
du bist verbaut worden |
| 3. Person Singular | offectus est |
er/sie/es ist verbaut worden |
| 1. Person Plural | offecti sumus |
wir sind verbaut worden |
| 2. Person Plural | offecti estis |
ihr seid verbaut worden |
| 3. Person Plural | offecti sunt |
sie sind verbaut worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
ich habe verbaut |
| 2. Person Singular | offeceris |
du habest verbaut |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es habe verbaut |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir haben verbaut |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr habet verbaut |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie haben verbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
ich sei verbaut worden |
| 2. Person Singular | offectus sis |
du seiest verbaut worden |
| 3. Person Singular | offectus sit |
er/sie/es sei verbaut worden |
| 1. Person Plural | offecti simus |
wir seien verbaut worden |
| 2. Person Plural | offecti sitis |
ihr seiet verbaut worden |
| 3. Person Plural | offecti sint |
sie seien verbaut worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
ich hatte verbaut |
| 2. Person Singular | offeceras |
du hattest verbaut |
| 3. Person Singular | offecerat |
er/sie/es hatte verbaut |
| 1. Person Plural | offeceramus |
wir hatten verbaut |
| 2. Person Plural | offeceratis |
ihr hattet verbaut |
| 3. Person Plural | offecerant |
sie hatten verbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
ich war verbaut worden |
| 2. Person Singular | offectus eras |
du warst verbaut worden |
| 3. Person Singular | offectus erat |
er/sie/es war verbaut worden |
| 1. Person Plural | offecti eramus |
wir waren verbaut worden |
| 2. Person Plural | offecti eratis |
ihr wart verbaut worden |
| 3. Person Plural | offecti erant |
sie waren verbaut worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
ich hätte verbaut |
| 2. Person Singular | offecisses |
du hättest verbaut |
| 3. Person Singular | offecisset |
er/sie/es hätte verbaut |
| 1. Person Plural | offecissemus |
wir hätten verbaut |
| 2. Person Plural | offecissetis |
ihr hättet verbaut |
| 3. Person Plural | offecissent |
sie hätten verbaut |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
ich wäre verbaut worden |
| 2. Person Singular | offectus esses |
du wärest verbaut worden |
| 3. Person Singular | offectus esset |
er/sie/es wäre verbaut worden |
| 1. Person Plural | offecti essemus |
wir wären verbaut worden |
| 2. Person Plural | offecti essetis |
ihr wäret verbaut worden |
| 3. Person Plural | offecti essent |
sie wären verbaut worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
ich werde verbaut haben |
| 2. Person Singular | offeceris |
du wirst verbaut haben |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es wird verbaut haben |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir werden verbaut haben |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr werdet verbaut haben |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie werden verbaut haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
ich werde verbaut worden sein |
| 2. Person Singular | offectus eris |
du wirst verbaut worden sein |
| 3. Person Singular | offectus erit |
er/sie/es wird verbaut worden sein |
| 1. Person Plural | offecti erimus |
wir werden verbaut worden sein |
| 2. Person Plural | offecti eritis |
ihr werdet verbaut worden sein |
| 3. Person Plural | offecti erunt |
sie werden verbaut worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
verbauen |
| Vorzeitigkeit | offecisse |
verbaut haben |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
verbauen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
verbaut werden |
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
verbaut worden sein |
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
künftig verbaut werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
verbaue; verbau! |
| 2. Person Plural | officite |
verbaut! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
das Verbauen |
| Genitiv | officiendi officiundi |
des Verbauens |
| Dativ | officiendo officiundo |
dem Verbauen |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
das Verbauen |
| Ablativ | officiendo officiundo |
durch das Verbauen |
| Vokativ | officiende officiunde |
Verbauen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officio |
ich verlege |
| 2. Person Singular | officis |
du verlegst |
| 3. Person Singular | officit |
er/sie/es verlegt |
| 1. Person Plural | officimus |
wir verlegen |
| 2. Person Plural | officitis |
ihr verlegt |
| 3. Person Plural | officiunt |
sie verlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officior |
ich werde verlegt |
| 2. Person Singular | officeris officere |
du wirst verlegt |
| 3. Person Singular | officitur |
er/sie/es wird verlegt |
| 1. Person Plural | officimur |
wir werden verlegt |
| 2. Person Plural | officimini |
ihr werdet verlegt |
| 3. Person Plural | officiuntur |
sie werden verlegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich verlege |
| 2. Person Singular | officias |
du verlegest |
| 3. Person Singular | officiat |
er/sie/es verlege |
| 1. Person Plural | officiamus |
wir verlegen |
| 2. Person Plural | officiatis |
ihr verleget |
| 3. Person Plural | officiant |
sie verlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde verlegt |
| 2. Person Singular | officiaris officiare |
du werdest verlegt |
| 3. Person Singular | officiatur |
er/sie/es werde verlegt |
| 1. Person Plural | officiamur |
wir werden verlegt |
| 2. Person Plural | officiamini |
ihr werdet verlegt |
| 3. Person Plural | officiantur |
sie werden verlegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiebam |
ich verlegte |
| 2. Person Singular | officiebas |
du verlegtest |
| 3. Person Singular | officiebat |
er/sie/es verlegte |
| 1. Person Plural | officiebamus |
wir verlegten |
| 2. Person Plural | officiebatis |
ihr verlegtet |
| 3. Person Plural | officiebant |
sie verlegten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiebar |
ich wurde verlegt |
| 2. Person Singular | officiebaris officiebare |
du wurdest verlegt |
| 3. Person Singular | officiebatur |
er/sie/es wurde verlegt |
| 1. Person Plural | officiebamur |
wir wurden verlegt |
| 2. Person Plural | officiebamini |
ihr wurdet verlegt |
| 3. Person Plural | officiebantur |
sie wurden verlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officerem |
ich verlegte |
| 2. Person Singular | officeres |
du verlegtest |
| 3. Person Singular | officeret |
er/sie/es verlegte |
| 1. Person Plural | officeremus |
wir verlegten |
| 2. Person Plural | officeretis |
ihr verlegtet |
| 3. Person Plural | officerent |
sie verlegten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officerer |
ich würde verlegt |
| 2. Person Singular | officereris officerere |
du würdest verlegt |
| 3. Person Singular | officeretur |
er/sie/es würde verlegt |
| 1. Person Plural | officeremur |
wir würden verlegt |
| 2. Person Plural | officeremini |
ihr würdet verlegt |
| 3. Person Plural | officerentur |
sie würden verlegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | officiam |
ich werde verlegen |
| 2. Person Singular | officies |
du wirst verlegen |
| 3. Person Singular | officiet |
er/sie/es wird verlegen |
| 1. Person Plural | officiemus |
wir werden verlegen |
| 2. Person Plural | officietis |
ihr werdet verlegen |
| 3. Person Plural | officient |
sie werden verlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | officiar |
ich werde verlegt werden |
| 2. Person Singular | officieris officiere |
du wirst verlegt werden |
| 3. Person Singular | officietur |
er/sie/es wird verlegt werden |
| 1. Person Plural | officiemur |
wir werden verlegt werden |
| 2. Person Plural | officiemini |
ihr werdet verlegt werden |
| 3. Person Plural | officientur |
sie werden verlegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeci |
ich habe verlegt |
| 2. Person Singular | offecisti |
du hast verlegt |
| 3. Person Singular | offecit |
er/sie/es hat verlegt |
| 1. Person Plural | offecimus |
wir haben verlegt |
| 2. Person Plural | offecistis |
ihr habt verlegt |
| 3. Person Plural | offecerunt offecere |
sie haben verlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sum |
ich bin verlegt worden |
| 2. Person Singular | offectus es |
du bist verlegt worden |
| 3. Person Singular | offectus est |
er/sie/es ist verlegt worden |
| 1. Person Plural | offecti sumus |
wir sind verlegt worden |
| 2. Person Plural | offecti estis |
ihr seid verlegt worden |
| 3. Person Plural | offecti sunt |
sie sind verlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecerim |
ich habe verlegt |
| 2. Person Singular | offeceris |
du habest verlegt |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es habe verlegt |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir haben verlegt |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr habet verlegt |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie haben verlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus sim |
ich sei verlegt worden |
| 2. Person Singular | offectus sis |
du seiest verlegt worden |
| 3. Person Singular | offectus sit |
er/sie/es sei verlegt worden |
| 1. Person Plural | offecti simus |
wir seien verlegt worden |
| 2. Person Plural | offecti sitis |
ihr seiet verlegt worden |
| 3. Person Plural | offecti sint |
sie seien verlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offeceram |
ich hatte verlegt |
| 2. Person Singular | offeceras |
du hattest verlegt |
| 3. Person Singular | offecerat |
er/sie/es hatte verlegt |
| 1. Person Plural | offeceramus |
wir hatten verlegt |
| 2. Person Plural | offeceratis |
ihr hattet verlegt |
| 3. Person Plural | offecerant |
sie hatten verlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus eram |
ich war verlegt worden |
| 2. Person Singular | offectus eras |
du warst verlegt worden |
| 3. Person Singular | offectus erat |
er/sie/es war verlegt worden |
| 1. Person Plural | offecti eramus |
wir waren verlegt worden |
| 2. Person Plural | offecti eratis |
ihr wart verlegt worden |
| 3. Person Plural | offecti erant |
sie waren verlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecissem |
ich hätte verlegt |
| 2. Person Singular | offecisses |
du hättest verlegt |
| 3. Person Singular | offecisset |
er/sie/es hätte verlegt |
| 1. Person Plural | offecissemus |
wir hätten verlegt |
| 2. Person Plural | offecissetis |
ihr hättet verlegt |
| 3. Person Plural | offecissent |
sie hätten verlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus essem |
ich wäre verlegt worden |
| 2. Person Singular | offectus esses |
du wärest verlegt worden |
| 3. Person Singular | offectus esset |
er/sie/es wäre verlegt worden |
| 1. Person Plural | offecti essemus |
wir wären verlegt worden |
| 2. Person Plural | offecti essetis |
ihr wäret verlegt worden |
| 3. Person Plural | offecti essent |
sie wären verlegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | offecero |
ich werde verlegt haben |
| 2. Person Singular | offeceris |
du wirst verlegt haben |
| 3. Person Singular | offecerit |
er/sie/es wird verlegt haben |
| 1. Person Plural | offecerimus |
wir werden verlegt haben |
| 2. Person Plural | offeceritis |
ihr werdet verlegt haben |
| 3. Person Plural | offecerint |
sie werden verlegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | offectus ero |
ich werde verlegt worden sein |
| 2. Person Singular | offectus eris |
du wirst verlegt worden sein |
| 3. Person Singular | offectus erit |
er/sie/es wird verlegt worden sein |
| 1. Person Plural | offecti erimus |
wir werden verlegt worden sein |
| 2. Person Plural | offecti eritis |
ihr werdet verlegt worden sein |
| 3. Person Plural | offecti erunt |
sie werden verlegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | officere |
verlegen |
| Vorzeitigkeit | offecisse |
verlegt haben |
| Nachzeitigkeit | offecturum esse |
verlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | offici officier |
verlegt werden |
| Vorzeitigkeit | offectum esse |
verlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | offectum iri |
künftig verlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | office |
verlege; verleg! |
| 2. Person Plural | officite |
verlegt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | officito |
| 3. Person Singular | officito |
| 2. Person Plural | officitote |
| 3. Person Plural | officunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | officere |
das Verlegen |
| Genitiv | officiendi officiundi |
des Verlegens |
| Dativ | officiendo officiundo |
dem Verlegen |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
das Verlegen |
| Ablativ | officiendo officiundo |
durch das Verlegen |
| Vokativ | officiende officiunde |
Verlegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiendus officiundus |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
| Genitiv | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officiendi officiundi |
| Dativ | officiendo officiundo |
officiendae officiundae |
officiendo officiundo |
| Akkusativ | officiendum officiundum |
officiendam officiundam |
officiendum officiundum |
| Ablativ | officiendo officiundo |
officienda officiunda |
officiendo officiundo |
| Vokativ | officiende officiunde |
officienda officiunda |
officiendum officiundum |
Plural
| Nominativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
| Genitiv | officiendorum officiundorum |
officiendarum officiundarum |
officiendorum officiundorum |
| Dativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Akkusativ | officiendos officiundos |
officiendas officiundas |
officienda officiunda |
| Ablativ | officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
officiendis officiundis |
| Vokativ | officiendi officiundi |
officiendae officiundae |
officienda officiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | officiens |
officiens |
officiens |
| Genitiv | officientis |
officientis |
officientis |
| Dativ | officienti |
officienti |
officienti |
| Akkusativ | officientem |
officientem |
officiens |
| Ablativ | officienti officiente |
officienti officiente |
officienti officiente |
| Vokativ | officiens |
officiens |
officiens |
Plural
| Nominativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Genitiv | officientium officientum |
officientium officientum |
officientium officientum |
| Dativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Akkusativ | officientes |
officientes |
officientia |
| Ablativ | officientibus |
officientibus |
officientibus |
| Vokativ | officientes |
officientes |
officientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offectus |
offecta |
offectum |
| Genitiv | offecti |
offectae |
offecti |
| Dativ | offecto |
offectae |
offecto |
| Akkusativ | offectum |
offectam |
offectum |
| Ablativ | offecto |
offecta |
offecto |
| Vokativ | offecte |
offecta |
offectum |
Plural
| Nominativ | offecti |
offectae |
offecta |
| Genitiv | offectorum |
offectarum |
offectorum |
| Dativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Akkusativ | offectos |
offectas |
offecta |
| Ablativ | offectis |
offectis |
offectis |
| Vokativ | offecti |
offectae |
offecta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | offecturus |
offectura |
offecturum |
| Genitiv | offecturi |
offecturae |
offecturi |
| Dativ | offecturo |
offecturae |
offecturo |
| Akkusativ | offecturum |
offecturam |
offecturum |
| Ablativ | offecturo |
offectura |
offecturo |
| Vokativ | offecture |
offectura |
offecturum |
Plural
| Nominativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
| Genitiv | offecturorum |
offecturarum |
offecturorum |
| Dativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Akkusativ | offecturos |
offecturas |
offectura |
| Ablativ | offecturis |
offecturis |
offecturis |
| Vokativ | offecturi |
offecturae |
offectura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| offectum |
offectu |