Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmes
|
|
| 3. Person Singular |
offirmet
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmares
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
|
| Genitiv |
offirmandi
|
|
| Dativ |
offirmando
|
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
|
| Ablativ |
offirmando
|
|
| Vokativ |
offirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
ich mache fest |
| 2. Person Singular |
offirmas
|
du machst fest |
| 3. Person Singular |
offirmat
|
er/sie/es macht fest |
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
wir machen fest |
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
ihr macht fest |
| 3. Person Plural |
offirmant
|
sie machen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
ich werde festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
du wirst festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
er/sie/es wird festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
wir werden festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
ihr werdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
sie werden festgemacht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
ich mache fest |
| 2. Person Singular |
offirmes
|
du machest fest |
| 3. Person Singular |
offirmet
|
er/sie/es mache fest |
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
wir machen fest |
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
ihr machet fest |
| 3. Person Plural |
offirment
|
sie machen fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
ich werde festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
du werdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
er/sie/es werde festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
wir werden festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
ihr werdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
sie werden festgemacht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
ich machte fest |
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
du machtest fest |
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
er/sie/es machte fest |
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
wir machten fest |
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
ihr machtet fest |
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
sie machten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
ich wurde festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
du wurdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
er/sie/es wurde festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
wir wurden festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
ihr wurdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
sie wurden festgemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
ich machte fest |
| 2. Person Singular |
offirmares
|
du machtest fest |
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
er/sie/es machte fest |
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
wir machten fest |
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
ihr machtet fest |
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
sie machten fest |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
ich würde festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
du würdest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
er/sie/es würde festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
wir würden festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
ihr würdet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
sie würden festgemacht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
ich werde festmachen |
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
du wirst festmachen |
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
er/sie/es wird festmachen |
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
wir werden festmachen |
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
ihr werdet festmachen |
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
sie werden festmachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
ich werde festgemacht werden |
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
du wirst festgemacht werden |
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
er/sie/es wird festgemacht werden |
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
wir werden festgemacht werden |
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
ihr werdet festgemacht werden |
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
sie werden festgemacht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
ich habe festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
du hast festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
er/sie/es hat festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
wir haben festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
ihr habt festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
sie haben festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
ich bin festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
du bist festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
er/sie/es ist festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
wir sind festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
ihr seid festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
sie sind festgemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
ich habe festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du habest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es habe festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir haben festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr habet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie haben festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
ich sei festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
du seiest festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
er/sie/es sei festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
wir seien festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
ihr seiet festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
sie seien festgemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
ich hatte festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
du hattest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
er/sie/es hatte festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
wir hatten festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
ihr hattet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
sie hatten festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
ich war festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
du warst festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
er/sie/es war festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
wir waren festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
ihr wart festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
sie waren festgemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
ich hätte festgemacht |
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
du hättest festgemacht |
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
er/sie/es hätte festgemacht |
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
wir hätten festgemacht |
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
ihr hättet festgemacht |
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
sie hätten festgemacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
ich wäre festgemacht worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
du wärest festgemacht worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
er/sie/es wäre festgemacht worden |
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
wir wären festgemacht worden |
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
ihr wäret festgemacht worden |
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
sie wären festgemacht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
ich werde festgemacht haben |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du wirst festgemacht haben |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es wird festgemacht haben |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir werden festgemacht haben |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr werdet festgemacht haben |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie werden festgemacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
ich werde festgemacht worden sein |
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
du wirst festgemacht worden sein |
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
er/sie/es wird festgemacht worden sein |
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
wir werden festgemacht worden sein |
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
ihr werdet festgemacht worden sein |
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
sie werden festgemacht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
festmachen |
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
festgemacht haben |
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
festmachen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
festgemacht werden |
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
festgemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
künftig festgemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
mache fest; mach fest! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
macht fest! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
das Festmachen |
| Genitiv |
offirmandi
|
des Festmachens |
| Dativ |
offirmando
|
dem Festmachen |
| Akkusativ |
offirmandum
|
das Festmachen |
| Ablativ |
offirmando
|
durch das Festmachen |
| Vokativ |
offirmande
|
Festmachen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
ich verwahre |
| 2. Person Singular |
offirmas
|
du verwahrst |
| 3. Person Singular |
offirmat
|
er/sie/es verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
wir verwahren |
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
ihr verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmant
|
sie verwahren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
ich werde verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
du wirst verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
er/sie/es wird verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
wir werden verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
ihr werdet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
sie werden verwahrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
ich verwahre |
| 2. Person Singular |
offirmes
|
du verwahrest |
| 3. Person Singular |
offirmet
|
er/sie/es verwahre |
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
wir verwahren |
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
ihr verwahret |
| 3. Person Plural |
offirment
|
sie verwahren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
ich werde verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
du werdest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
er/sie/es werde verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
wir werden verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
ihr werdet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
sie werden verwahrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
ich verwahrte |
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
du verwahrtest |
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
er/sie/es verwahrte |
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
wir verwahrten |
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
ihr verwahrtet |
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
sie verwahrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
ich wurde verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
du wurdest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
er/sie/es wurde verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
wir wurden verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
ihr wurdet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
sie wurden verwahrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
ich verwahrte |
| 2. Person Singular |
offirmares
|
du verwahrtest |
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
er/sie/es verwahrte |
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
wir verwahrten |
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
ihr verwahrtet |
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
sie verwahrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
ich würde verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
du würdest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
er/sie/es würde verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
wir würden verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
ihr würdet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
sie würden verwahrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
ich werde verwahren |
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
du wirst verwahren |
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
er/sie/es wird verwahren |
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
wir werden verwahren |
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
ihr werdet verwahren |
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
sie werden verwahren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
ich werde verwahrt werden |
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
du wirst verwahrt werden |
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
er/sie/es wird verwahrt werden |
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
wir werden verwahrt werden |
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
ihr werdet verwahrt werden |
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
sie werden verwahrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
ich habe verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
du hast verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
er/sie/es hat verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
wir haben verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
ihr habt verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
sie haben verwahrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
ich bin verwahrt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
du bist verwahrt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
er/sie/es ist verwahrt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
wir sind verwahrt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
ihr seid verwahrt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
sie sind verwahrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
ich habe verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du habest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es habe verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir haben verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr habet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie haben verwahrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
ich sei verwahrt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
du seiest verwahrt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
er/sie/es sei verwahrt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
wir seien verwahrt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
ihr seiet verwahrt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
sie seien verwahrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
ich hatte verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
du hattest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
er/sie/es hatte verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
wir hatten verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
ihr hattet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
sie hatten verwahrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
ich war verwahrt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
du warst verwahrt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
er/sie/es war verwahrt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
wir waren verwahrt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
ihr wart verwahrt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
sie waren verwahrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
ich hätte verwahrt |
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
du hättest verwahrt |
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
er/sie/es hätte verwahrt |
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
wir hätten verwahrt |
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
ihr hättet verwahrt |
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
sie hätten verwahrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
ich wäre verwahrt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
du wärest verwahrt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
er/sie/es wäre verwahrt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
wir wären verwahrt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
ihr wäret verwahrt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
sie wären verwahrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
ich werde verwahrt haben |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du wirst verwahrt haben |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es wird verwahrt haben |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir werden verwahrt haben |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr werdet verwahrt haben |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie werden verwahrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
ich werde verwahrt worden sein |
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
du wirst verwahrt worden sein |
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
er/sie/es wird verwahrt worden sein |
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
wir werden verwahrt worden sein |
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
ihr werdet verwahrt worden sein |
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
sie werden verwahrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
verwahren |
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
verwahrt haben |
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
verwahren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
verwahrt werden |
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
verwahrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
künftig verwahrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
verwahre; verwahr! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
verwahrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
das Verwahren |
| Genitiv |
offirmandi
|
des Verwahrens |
| Dativ |
offirmando
|
dem Verwahren |
| Akkusativ |
offirmandum
|
das Verwahren |
| Ablativ |
offirmando
|
durch das Verwahren |
| Vokativ |
offirmande
|
Verwahren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmes
|
|
| 3. Person Singular |
offirmet
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmares
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
|
| Genitiv |
offirmandi
|
|
| Dativ |
offirmando
|
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
|
| Ablativ |
offirmando
|
|
| Vokativ |
offirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmes
|
|
| 3. Person Singular |
offirmet
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmares
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
|
| Genitiv |
offirmandi
|
|
| Dativ |
offirmando
|
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
|
| Ablativ |
offirmando
|
|
| Vokativ |
offirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmes
|
|
| 3. Person Singular |
offirmet
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmares
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
|
| Genitiv |
offirmandi
|
|
| Dativ |
offirmando
|
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
|
| Ablativ |
offirmando
|
|
| Vokativ |
offirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmo
|
ich verriegle |
| 2. Person Singular |
offirmas
|
du verriegelst |
| 3. Person Singular |
offirmat
|
er/sie/es verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmamus
|
wir verriegeln |
| 2. Person Plural |
offirmatis
|
ihr verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmant
|
sie verriegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmor
|
ich werde verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmaris offirmare
|
du wirst verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmatur
|
er/sie/es wird verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmamur
|
wir werden verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmamini
|
ihr werdet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmantur
|
sie werden verriegelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmem
|
ich verriegle |
| 2. Person Singular |
offirmes
|
du verriegelst |
| 3. Person Singular |
offirmet
|
er/sie/es verriegle |
| 1. Person Plural |
offirmemus
|
wir verriegeln |
| 2. Person Plural |
offirmetis
|
ihr verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirment
|
sie verriegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmer
|
ich werde verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmeris offirmere
|
du werdest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmetur
|
er/sie/es werde verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmemur
|
wir werden verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmemini
|
ihr werdet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmentur
|
sie werden verriegelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabam
|
ich verriegelte |
| 2. Person Singular |
offirmabas
|
du verriegeltest |
| 3. Person Singular |
offirmabat
|
er/sie/es verriegelte |
| 1. Person Plural |
offirmabamus
|
wir verriegelten |
| 2. Person Plural |
offirmabatis
|
ihr verriegeltet |
| 3. Person Plural |
offirmabant
|
sie verriegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabar
|
ich wurde verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmabaris offirmabare
|
du wurdest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmabatur
|
er/sie/es wurde verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmabamur
|
wir wurden verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmabamini
|
ihr wurdet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmabantur
|
sie wurden verriegelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarem
|
ich verriegelte |
| 2. Person Singular |
offirmares
|
du verriegeltest |
| 3. Person Singular |
offirmaret
|
er/sie/es verriegelte |
| 1. Person Plural |
offirmaremus
|
wir verriegelten |
| 2. Person Plural |
offirmaretis
|
ihr verriegeltet |
| 3. Person Plural |
offirmarent
|
sie verriegelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmarer
|
ich würde verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmareris offirmarere
|
du würdest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmaretur
|
er/sie/es würde verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmaremur
|
wir würden verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmaremini
|
ihr würdet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmarentur
|
sie würden verriegelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabo
|
ich werde verriegeln |
| 2. Person Singular |
offirmabis
|
du wirst verriegeln |
| 3. Person Singular |
offirmabit
|
er/sie/es wird verriegeln |
| 1. Person Plural |
offirmabimus
|
wir werden verriegeln |
| 2. Person Plural |
offirmabitis
|
ihr werdet verriegeln |
| 3. Person Plural |
offirmabunt
|
sie werden verriegeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmabor
|
ich werde verriegelt werden |
| 2. Person Singular |
offirmaberis offirmabere
|
du wirst verriegelt werden |
| 3. Person Singular |
offirmabitur
|
er/sie/es wird verriegelt werden |
| 1. Person Plural |
offirmabimur
|
wir werden verriegelt werden |
| 2. Person Plural |
offirmabimini
|
ihr werdet verriegelt werden |
| 3. Person Plural |
offirmabuntur
|
sie werden verriegelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavi
|
ich habe verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmavisti
|
du hast verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmavit
|
er/sie/es hat verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmavimus
|
wir haben verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmavistis
|
ihr habt verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmaverunt offirmavere
|
sie haben verriegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sum
|
ich bin verriegelt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus es
|
du bist verriegelt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus est
|
er/sie/es ist verriegelt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati sumus
|
wir sind verriegelt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati estis
|
ihr seid verriegelt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sunt
|
sie sind verriegelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaverim
|
ich habe verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du habest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es habe verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir haben verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr habet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie haben verriegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus sim
|
ich sei verriegelt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus sis
|
du seiest verriegelt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus sit
|
er/sie/es sei verriegelt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati simus
|
wir seien verriegelt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati sitis
|
ihr seiet verriegelt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati sint
|
sie seien verriegelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmaveram
|
ich hatte verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmaveras
|
du hattest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmaverat
|
er/sie/es hatte verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmaveramus
|
wir hatten verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmaveratis
|
ihr hattet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmaverant
|
sie hatten verriegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus eram
|
ich war verriegelt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus eras
|
du warst verriegelt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus erat
|
er/sie/es war verriegelt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati eramus
|
wir waren verriegelt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati eratis
|
ihr wart verriegelt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati erant
|
sie waren verriegelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavissem
|
ich hätte verriegelt |
| 2. Person Singular |
offirmavisses
|
du hättest verriegelt |
| 3. Person Singular |
offirmavisset
|
er/sie/es hätte verriegelt |
| 1. Person Plural |
offirmavissemus
|
wir hätten verriegelt |
| 2. Person Plural |
offirmavissetis
|
ihr hättet verriegelt |
| 3. Person Plural |
offirmavissent
|
sie hätten verriegelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus essem
|
ich wäre verriegelt worden |
| 2. Person Singular |
offirmatus esses
|
du wärest verriegelt worden |
| 3. Person Singular |
offirmatus esset
|
er/sie/es wäre verriegelt worden |
| 1. Person Plural |
offirmati essemus
|
wir wären verriegelt worden |
| 2. Person Plural |
offirmati essetis
|
ihr wäret verriegelt worden |
| 3. Person Plural |
offirmati essent
|
sie wären verriegelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmavero
|
ich werde verriegelt haben |
| 2. Person Singular |
offirmaveris
|
du wirst verriegelt haben |
| 3. Person Singular |
offirmaverit
|
er/sie/es wird verriegelt haben |
| 1. Person Plural |
offirmaverimus
|
wir werden verriegelt haben |
| 2. Person Plural |
offirmaveritis
|
ihr werdet verriegelt haben |
| 3. Person Plural |
offirmaverint
|
sie werden verriegelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
offirmatus ero
|
ich werde verriegelt worden sein |
| 2. Person Singular |
offirmatus eris
|
du wirst verriegelt worden sein |
| 3. Person Singular |
offirmatus erit
|
er/sie/es wird verriegelt worden sein |
| 1. Person Plural |
offirmati erimus
|
wir werden verriegelt worden sein |
| 2. Person Plural |
offirmati eritis
|
ihr werdet verriegelt worden sein |
| 3. Person Plural |
offirmati erunt
|
sie werden verriegelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmare
|
verriegeln |
| Vorzeitigkeit |
offirmavisse
|
verriegelt haben |
| Nachzeitigkeit |
offirmaturum esse
|
verriegeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
offirmari offirmarier
|
verriegelt werden |
| Vorzeitigkeit |
offirmatum esse
|
verriegelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
offirmatum iri
|
künftig verriegelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
offirma
|
verriegle! |
| 2. Person Plural |
offirmate
|
verriegelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
offirmato
|
| 3. Person Singular |
offirmato
|
| 2. Person Plural |
offirmatote
|
| 3. Person Plural |
offirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
offirmare
|
das Verriegeln |
| Genitiv |
offirmandi
|
des Verriegelnes |
| Dativ |
offirmando
|
dem Verriegeln |
| Akkusativ |
offirmandum
|
das Verriegeln |
| Ablativ |
offirmando
|
durch das Verriegeln |
| Vokativ |
offirmande
|
Verriegeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmandus
|
offirmanda
|
offirmandum
|
| Genitiv |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmandi
|
| Dativ |
offirmando
|
offirmandae
|
offirmando
|
| Akkusativ |
offirmandum
|
offirmandam
|
offirmandum
|
| Ablativ |
offirmando
|
offirmanda
|
offirmando
|
| Vokativ |
offirmande
|
offirmanda
|
offirmandum
|
Plural
| Nominativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
| Genitiv |
offirmandorum
|
offirmandarum
|
offirmandorum
|
| Dativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Akkusativ |
offirmandos
|
offirmandas
|
offirmanda
|
| Ablativ |
offirmandis
|
offirmandis
|
offirmandis
|
| Vokativ |
offirmandi
|
offirmandae
|
offirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
| Genitiv |
offirmantis
|
offirmantis
|
offirmantis
|
| Dativ |
offirmanti
|
offirmanti
|
offirmanti
|
| Akkusativ |
offirmantem
|
offirmantem
|
offirmans
|
| Ablativ |
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
offirmanti offirmante
|
| Vokativ |
offirmans
|
offirmans
|
offirmans
|
Plural
| Nominativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Genitiv |
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
offirmantium offirmantum
|
| Dativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Akkusativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
| Ablativ |
offirmantibus
|
offirmantibus
|
offirmantibus
|
| Vokativ |
offirmantes
|
offirmantes
|
offirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmatus
|
offirmata
|
offirmatum
|
| Genitiv |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmati
|
| Dativ |
offirmato
|
offirmatae
|
offirmato
|
| Akkusativ |
offirmatum
|
offirmatam
|
offirmatum
|
| Ablativ |
offirmato
|
offirmata
|
offirmato
|
| Vokativ |
offirmate
|
offirmata
|
offirmatum
|
Plural
| Nominativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
| Genitiv |
offirmatorum
|
offirmatarum
|
offirmatorum
|
| Dativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Akkusativ |
offirmatos
|
offirmatas
|
offirmata
|
| Ablativ |
offirmatis
|
offirmatis
|
offirmatis
|
| Vokativ |
offirmati
|
offirmatae
|
offirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
offirmaturus
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
| Genitiv |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmaturi
|
| Dativ |
offirmaturo
|
offirmaturae
|
offirmaturo
|
| Akkusativ |
offirmaturum
|
offirmaturam
|
offirmaturum
|
| Ablativ |
offirmaturo
|
offirmatura
|
offirmaturo
|
| Vokativ |
offirmature
|
offirmatura
|
offirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
| Genitiv |
offirmaturorum
|
offirmaturarum
|
offirmaturorum
|
| Dativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Akkusativ |
offirmaturos
|
offirmaturas
|
offirmatura
|
| Ablativ |
offirmaturis
|
offirmaturis
|
offirmaturis
|
| Vokativ |
offirmaturi
|
offirmaturae
|
offirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
offirmatum
|
offirmatu
|