Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
osculari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
osculare auch noch Formen von:
osculare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
ich küsse |
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
du küsst |
| 3. Person Singular |
osculatur
|
er/sie/es küsst |
| 1. Person Plural |
osculamur
|
wir küssen |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
ihr küsst |
| 3. Person Plural |
osculantur
|
sie küssen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
ich küsse |
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
du küssest |
| 3. Person Singular |
osculetur
|
er/sie/es küsse |
| 1. Person Plural |
osculemur
|
wir küssen |
| 2. Person Plural |
osculemini
|
ihr küsset |
| 3. Person Plural |
osculentur
|
sie küssen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
ich küsste |
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
du küsstest |
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
er/sie/es küsste |
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
wir küssten |
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
ihr küsstet |
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
sie küssten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
ich küsste |
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
du küsstest |
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
er/sie/es küsste |
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
wir küssten |
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
ihr küsstet |
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
sie küssten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
ich werde küssen |
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
du wirst küssen |
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
er/sie/es wird küssen |
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
wir werden küssen |
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
ihr werdet küssen |
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
sie werden küssen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
ich habe geküsst |
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
du hast geküsst |
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
er/sie/es hat geküsst |
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
wir haben geküsst |
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
ihr habt geküsst |
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
sie haben geküsst |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
ich habe geküsst |
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
du habest geküsst |
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
er/sie/es habe geküsst |
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
wir haben geküsst |
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
ihr habet geküsst |
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
sie haben geküsst |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
ich hatte geküsst |
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
du hattest geküsst |
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
er/sie/es hatte geküsst |
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
wir hatten geküsst |
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
ihr hattet geküsst |
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
sie hatten geküsst |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
ich hätte geküsst |
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
du hättest geküsst |
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
er/sie/es hätte geküsst |
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
wir hätten geküsst |
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
ihr hättet geküsst |
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
sie hätten geküsst |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
ich werde geküsst haben |
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
du wirst geküsst haben |
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
er/sie/es wird geküsst haben |
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
wir werden geküsst haben |
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
ihr werdet geküsst haben |
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
sie werden geküsst haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
küssen |
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
geküsst haben |
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
küssen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
küsse; küss! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
küsst! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
das Küssen |
| Genitiv |
osculandi
|
des Küssens |
| Dativ |
osculando
|
dem Küssen |
| Akkusativ |
osculandum
|
das Küssen |
| Ablativ |
osculando
|
durch das Küssen |
| Vokativ |
osculande
|
Küssen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
ich hätschle |
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
du hätschelst |
| 3. Person Singular |
osculatur
|
er/sie/es hätschelt |
| 1. Person Plural |
osculamur
|
wir hätscheln |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
ihr hätschelt |
| 3. Person Plural |
osculantur
|
sie hätscheln |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
ich hätschle |
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
du hätschelst |
| 3. Person Singular |
osculetur
|
er/sie/es hätschle |
| 1. Person Plural |
osculemur
|
wir hätscheln |
| 2. Person Plural |
osculemini
|
ihr hätschelt |
| 3. Person Plural |
osculentur
|
sie hätscheln |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
ich hätschelte |
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
du hätscheltest |
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
er/sie/es hätschelte |
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
wir hätschelten |
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
ihr hätscheltet |
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
sie hätschelten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
ich hätschelte |
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
du hätscheltest |
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
er/sie/es hätschelte |
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
wir hätschelten |
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
ihr hätscheltet |
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
sie hätschelten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
ich werde hätscheln |
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
du wirst hätscheln |
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
er/sie/es wird hätscheln |
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
wir werden hätscheln |
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
ihr werdet hätscheln |
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
sie werden hätscheln |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
ich habe gehätschelt |
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
du hast gehätschelt |
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
er/sie/es hat gehätschelt |
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
wir haben gehätschelt |
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
ihr habt gehätschelt |
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
sie haben gehätschelt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
ich habe gehätschelt |
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
du habest gehätschelt |
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
er/sie/es habe gehätschelt |
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
wir haben gehätschelt |
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
ihr habet gehätschelt |
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
sie haben gehätschelt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
ich hatte gehätschelt |
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
du hattest gehätschelt |
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
er/sie/es hatte gehätschelt |
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
wir hatten gehätschelt |
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
ihr hattet gehätschelt |
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
sie hatten gehätschelt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
ich hätte gehätschelt |
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
du hättest gehätschelt |
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
er/sie/es hätte gehätschelt |
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
wir hätten gehätschelt |
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
ihr hättet gehätschelt |
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
sie hätten gehätschelt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
ich werde gehätschelt haben |
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
du wirst gehätschelt haben |
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
er/sie/es wird gehätschelt haben |
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
wir werden gehätschelt haben |
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
ihr werdet gehätschelt haben |
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
sie werden gehätschelt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
hätscheln |
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
gehätschelt haben |
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
hätscheln werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
hätschle! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
hätschelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
das Hätscheln |
| Genitiv |
osculandi
|
des Hätschelnes |
| Dativ |
osculando
|
dem Hätscheln |
| Akkusativ |
osculandum
|
das Hätscheln |
| Ablativ |
osculando
|
durch das Hätscheln |
| Vokativ |
osculande
|
Hätscheln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
|
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
|
| 3. Person Singular |
osculatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
|
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
|
| 3. Person Singular |
osculetur
|
|
| 1. Person Plural |
osculemur
|
|
| 2. Person Plural |
osculemini
|
|
| 3. Person Plural |
osculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
|
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
|
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
|
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
|
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
|
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
|
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
|
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
|
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
|
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
|
| Genitiv |
osculandi
|
|
| Dativ |
osculando
|
|
| Akkusativ |
osculandum
|
|
| Ablativ |
osculando
|
|
| Vokativ |
osculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
ich kokettiere |
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
du kokettierst |
| 3. Person Singular |
osculatur
|
er/sie/es kokettiert |
| 1. Person Plural |
osculamur
|
wir kokettieren |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
ihr kokettiert |
| 3. Person Plural |
osculantur
|
sie kokettieren |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
ich kokettiere |
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
du kokettierest |
| 3. Person Singular |
osculetur
|
er/sie/es kokettiere |
| 1. Person Plural |
osculemur
|
wir kokettieren |
| 2. Person Plural |
osculemini
|
ihr kokettieret |
| 3. Person Plural |
osculentur
|
sie kokettieren |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
ich kokettierte |
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
du kokettiertest |
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
er/sie/es kokettierte |
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
wir kokettierten |
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
ihr kokettiertet |
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
sie kokettierten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
ich kokettierte |
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
du kokettiertest |
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
er/sie/es kokettierte |
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
wir kokettierten |
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
ihr kokettiertet |
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
sie kokettierten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
ich werde kokettieren |
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
du wirst kokettieren |
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
er/sie/es wird kokettieren |
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
wir werden kokettieren |
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
ihr werdet kokettieren |
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
sie werden kokettieren |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
ich habe kokettiert |
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
du hast kokettiert |
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
er/sie/es hat kokettiert |
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
wir haben kokettiert |
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
ihr habt kokettiert |
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
sie haben kokettiert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
ich habe kokettiert |
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
du habest kokettiert |
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
er/sie/es habe kokettiert |
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
wir haben kokettiert |
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
ihr habet kokettiert |
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
sie haben kokettiert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
ich hatte kokettiert |
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
du hattest kokettiert |
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
er/sie/es hatte kokettiert |
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
wir hatten kokettiert |
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
ihr hattet kokettiert |
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
sie hatten kokettiert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
ich hätte kokettiert |
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
du hättest kokettiert |
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
er/sie/es hätte kokettiert |
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
wir hätten kokettiert |
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
ihr hättet kokettiert |
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
sie hätten kokettiert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
ich werde kokettiert haben |
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
du wirst kokettiert haben |
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
er/sie/es wird kokettiert haben |
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
wir werden kokettiert haben |
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
ihr werdet kokettiert haben |
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
sie werden kokettiert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
kokettieren |
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
kokettiert haben |
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
kokettieren werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
kokettiere; kokettier! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
kokettiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
das Kokettieren |
| Genitiv |
osculandi
|
des Kokettierens |
| Dativ |
osculando
|
dem Kokettieren |
| Akkusativ |
osculandum
|
das Kokettieren |
| Ablativ |
osculando
|
durch das Kokettieren |
| Vokativ |
osculande
|
Kokettieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
|
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
|
| 3. Person Singular |
osculatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
|
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
|
| 3. Person Singular |
osculetur
|
|
| 1. Person Plural |
osculemur
|
|
| 2. Person Plural |
osculemini
|
|
| 3. Person Plural |
osculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
|
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
|
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
|
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
|
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
|
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
|
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
|
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
|
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
|
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
|
| Genitiv |
osculandi
|
|
| Dativ |
osculando
|
|
| Akkusativ |
osculandum
|
|
| Ablativ |
osculando
|
|
| Vokativ |
osculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculor
|
|
| 2. Person Singular |
oscularis osculare
|
|
| 3. Person Singular |
osculatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculer
|
|
| 2. Person Singular |
osculeris osculere
|
|
| 3. Person Singular |
osculetur
|
|
| 1. Person Plural |
osculemur
|
|
| 2. Person Plural |
osculemini
|
|
| 3. Person Plural |
osculentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabar
|
|
| 2. Person Singular |
osculabaris osculabare
|
|
| 3. Person Singular |
osculabatur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabamur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabamini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
oscularer
|
|
| 2. Person Singular |
osculareris oscularere
|
|
| 3. Person Singular |
oscularetur
|
|
| 1. Person Plural |
oscularemur
|
|
| 2. Person Plural |
oscularemini
|
|
| 3. Person Plural |
oscularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculabor
|
|
| 2. Person Singular |
osculaberis osculabere
|
|
| 3. Person Singular |
osculabitur
|
|
| 1. Person Plural |
osculabimur
|
|
| 2. Person Plural |
osculabimini
|
|
| 3. Person Plural |
osculabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus es
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus est
|
|
| 1. Person Plural |
osculati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati estis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati simus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
osculati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
osculati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
osculatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
osculatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
osculatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
osculati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
osculati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
osculati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
osculari oscularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
osculatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
osculaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
osculare
|
! |
| 2. Person Plural |
osculamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
osculator
|
| 3. Person Singular |
osculator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
osculantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
osculari oscularier
|
|
| Genitiv |
osculandi
|
|
| Dativ |
osculando
|
|
| Akkusativ |
osculandum
|
|
| Ablativ |
osculando
|
|
| Vokativ |
osculande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculandus
|
osculanda
|
osculandum
|
| Genitiv |
osculandi
|
osculandae
|
osculandi
|
| Dativ |
osculando
|
osculandae
|
osculando
|
| Akkusativ |
osculandum
|
osculandam
|
osculandum
|
| Ablativ |
osculando
|
osculanda
|
osculando
|
| Vokativ |
osculande
|
osculanda
|
osculandum
|
Plural
| Nominativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
| Genitiv |
osculandorum
|
osculandarum
|
osculandorum
|
| Dativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Akkusativ |
osculandos
|
osculandas
|
osculanda
|
| Ablativ |
osculandis
|
osculandis
|
osculandis
|
| Vokativ |
osculandi
|
osculandae
|
osculanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
| Genitiv |
osculantis
|
osculantis
|
osculantis
|
| Dativ |
osculanti
|
osculanti
|
osculanti
|
| Akkusativ |
osculantem
|
osculantem
|
osculans
|
| Ablativ |
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
osculanti osculante
|
| Vokativ |
osculans
|
osculans
|
osculans
|
Plural
| Nominativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Genitiv |
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
osculantium osculantum
|
| Dativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Akkusativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
| Ablativ |
osculantibus
|
osculantibus
|
osculantibus
|
| Vokativ |
osculantes
|
osculantes
|
osculantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculatus
|
osculata
|
osculatum
|
| Genitiv |
osculati
|
osculatae
|
osculati
|
| Dativ |
osculato
|
osculatae
|
osculato
|
| Akkusativ |
osculatum
|
osculatam
|
osculatum
|
| Ablativ |
osculato
|
osculata
|
osculato
|
| Vokativ |
osculate
|
osculata
|
osculatum
|
Plural
| Nominativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
| Genitiv |
osculatorum
|
osculatarum
|
osculatorum
|
| Dativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Akkusativ |
osculatos
|
osculatas
|
osculata
|
| Ablativ |
osculatis
|
osculatis
|
osculatis
|
| Vokativ |
osculati
|
osculatae
|
osculata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
osculaturus
|
osculatura
|
osculaturum
|
| Genitiv |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculaturi
|
| Dativ |
osculaturo
|
osculaturae
|
osculaturo
|
| Akkusativ |
osculaturum
|
osculaturam
|
osculaturum
|
| Ablativ |
osculaturo
|
osculatura
|
osculaturo
|
| Vokativ |
osculature
|
osculatura
|
osculaturum
|
Plural
| Nominativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
| Genitiv |
osculaturorum
|
osculaturarum
|
osculaturorum
|
| Dativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Akkusativ |
osculaturos
|
osculaturas
|
osculatura
|
| Ablativ |
osculaturis
|
osculaturis
|
osculaturis
|
| Vokativ |
osculaturi
|
osculaturae
|
osculatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
osculatum
|
osculatu
|