Kurzübersicht

Latein Typ Flexionsart Form Deutsch
pandiculari Verb A-Konjugation (Deponens) Infinitiv sich strecken

Aufstellung aller Formen

Präsens Indikativ

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculor
ich strecke
2. Person Singular pandicularis
pandiculare
du streckst
3. Person Singular pandiculatur
er/sie/es streckt
1. Person Plural pandiculamur
wir strecken
2. Person Plural pandiculamini
ihr streckt
3. Person Plural pandiculantur
sie strecken

Präsens Konjunktiv

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculer
ich strecke
2. Person Singular pandiculeris
pandiculere
du streckest
3. Person Singular pandiculetur
er/sie/es strecke
1. Person Plural pandiculemur
wir strecken
2. Person Plural pandiculemini
ihr strecket
3. Person Plural pandiculentur
sie strecken

Imperfekt Indikativ

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculabar
ich streckte
2. Person Singular pandiculabaris
pandiculabare
du strecktest
3. Person Singular pandiculabatur
er/sie/es streckte
1. Person Plural pandiculabamur
wir streckten
2. Person Plural pandiculabamini
ihr strecktet
3. Person Plural pandiculabantur
sie streckten

Imperfekt Konjunktiv

  Aktiv  
1. Person Singular pandicularer
ich streckte
2. Person Singular pandiculareris
pandicularere
du strecktest
3. Person Singular pandicularetur
er/sie/es streckte
1. Person Plural pandicularemur
wir streckten
2. Person Plural pandicularemini
ihr strecktet
3. Person Plural pandicularentur
sie streckten

Futur I

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculabor
ich werde strecken
2. Person Singular pandiculaberis
pandiculabere
du wirst strecken
3. Person Singular pandiculabitur
er/sie/es wird strecken
1. Person Plural pandiculabimur
wir werden strecken
2. Person Plural pandiculabimini
ihr werdet strecken
3. Person Plural pandiculabuntur
sie werden strecken

Perfekt Indikativ

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculatus sum
ich habe gestreckt
2. Person Singular pandiculatus es
du hast gestreckt
3. Person Singular pandiculatus est
er/sie/es hat gestreckt
1. Person Plural pandiculati sumus
wir haben gestreckt
2. Person Plural pandiculati estis
ihr habt gestreckt
3. Person Plural pandiculati sunt
sie haben gestreckt

Perfekt Konjunktiv

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculatus sim
ich habe gestreckt
2. Person Singular pandiculatus sis
du habest gestreckt
3. Person Singular pandiculatus sit
er/sie/es habe gestreckt
1. Person Plural pandiculati simus
wir haben gestreckt
2. Person Plural pandiculati sitis
ihr habet gestreckt
3. Person Plural pandiculati sint
sie haben gestreckt

Plusquamperfekt Indikativ

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculatus eram
ich hatte gestreckt
2. Person Singular pandiculatus eras
du hattest gestreckt
3. Person Singular pandiculatus erat
er/sie/es hatte gestreckt
1. Person Plural pandiculati eramus
wir hatten gestreckt
2. Person Plural pandiculati eratis
ihr hattet gestreckt
3. Person Plural pandiculati erant
sie hatten gestreckt

Plusquamperfekt Konjunktiv

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculatus essem
ich hätte gestreckt
2. Person Singular pandiculatus esses
du hättest gestreckt
3. Person Singular pandiculatus esset
er/sie/es hätte gestreckt
1. Person Plural pandiculati essemus
wir hätten gestreckt
2. Person Plural pandiculati essetis
ihr hättet gestreckt
3. Person Plural pandiculati essent
sie hätten gestreckt

Futur II

  Aktiv  
1. Person Singular pandiculatus ero
ich werde gestreckt haben
2. Person Singular pandiculatus eris
du wirst gestreckt haben
3. Person Singular pandiculatus erit
er/sie/es wird gestreckt haben
1. Person Plural pandiculati erimus
wir werden gestreckt haben
2. Person Plural pandiculati eritis
ihr werdet gestreckt haben
3. Person Plural pandiculati erunt
sie werden gestreckt haben

Infinite

  Aktiv  
Gleichzeitigkeit pandiculari
pandicularier
strecken
Vorzeitigkeit pandiculatus esse
gestreckt haben
Nachzeitigkeit pandiculaturum esse
strecken werden

Imperative

Imperativ I

  Latein Deutsch
2. Person Singular pandiculare
strecke; streck!
2. Person Plural pandiculamini
streckt!

Imperativ II

  Latein
2. Person Singular pandiculator
3. Person Singular pandiculator
2. Person Plural existiert nicht
3. Person Plural pandiculantor

Gerundium

  Latein Deutsch
Nominativ pandiculari
pandicularier
das Strecken
Genitiv pandiculandi
des Streckens
Dativ pandiculando
dem Strecken
Akkusativ pandiculandum
das Strecken
Ablativ pandiculando
durch das Strecken
Vokativ pandiculande
Strecken!

Gerundivum

Singular

  Maskulinum Femininum Neutrum
Nominativ pandiculandus
pandiculanda
pandiculandum
Genitiv pandiculandi
pandiculandae
pandiculandi
Dativ pandiculando
pandiculandae
pandiculando
Akkusativ pandiculandum
pandiculandam
pandiculandum
Ablativ pandiculando
pandiculanda
pandiculando
Vokativ pandiculande
pandiculanda
pandiculandum

Plural

Nominativ pandiculandi
pandiculandae
pandiculanda
Genitiv pandiculandorum
pandiculandarum
pandiculandorum
Dativ pandiculandis
pandiculandis
pandiculandis
Akkusativ pandiculandos
pandiculandas
pandiculanda
Ablativ pandiculandis
pandiculandis
pandiculandis
Vokativ pandiculandi
pandiculandae
pandiculanda

Partizipien

Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)

Singular

  Maskulinum Femininum Neutrum
Nominativ pandiculans
pandiculans
pandiculans
Genitiv pandiculantis
pandiculantis
pandiculantis
Dativ pandiculanti
pandiculanti
pandiculanti
Akkusativ pandiculantem
pandiculantem
pandiculans
Ablativ pandiculanti
pandiculante
pandiculanti
pandiculante
pandiculanti
pandiculante
Vokativ pandiculans
pandiculans
pandiculans

Plural

Nominativ pandiculantes
pandiculantes
pandiculantia
Genitiv pandiculantium
pandiculantum
pandiculantium
pandiculantum
pandiculantium
pandiculantum
Dativ pandiculantibus
pandiculantibus
pandiculantibus
Akkusativ pandiculantes
pandiculantes
pandiculantia
Ablativ pandiculantibus
pandiculantibus
pandiculantibus
Vokativ pandiculantes
pandiculantes
pandiculantia

Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)

Singular

  Maskulinum Femininum Neutrum
Nominativ pandiculatus
pandiculata
pandiculatum
Genitiv pandiculati
pandiculatae
pandiculati
Dativ pandiculato
pandiculatae
pandiculato
Akkusativ pandiculatum
pandiculatam
pandiculatum
Ablativ pandiculato
pandiculata
pandiculato
Vokativ pandiculate
pandiculata
pandiculatum

Plural

Nominativ pandiculati
pandiculatae
pandiculata
Genitiv pandiculatorum
pandiculatarum
pandiculatorum
Dativ pandiculatis
pandiculatis
pandiculatis
Akkusativ pandiculatos
pandiculatas
pandiculata
Ablativ pandiculatis
pandiculatis
pandiculatis
Vokativ pandiculati
pandiculatae
pandiculata

Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)

Singular

  Maskulinum Femininum Neutrum
Nominativ pandiculaturus
pandiculatura
pandiculaturum
Genitiv pandiculaturi
pandiculaturae
pandiculaturi
Dativ pandiculaturo
pandiculaturae
pandiculaturo
Akkusativ pandiculaturum
pandiculaturam
pandiculaturum
Ablativ pandiculaturo
pandiculatura
pandiculaturo
Vokativ pandiculature
pandiculatura
pandiculaturum

Plural

Nominativ pandiculaturi
pandiculaturae
pandiculatura
Genitiv pandiculaturorum
pandiculaturarum
pandiculaturorum
Dativ pandiculaturis
pandiculaturis
pandiculaturis
Akkusativ pandiculaturos
pandiculaturas
pandiculatura
Ablativ pandiculaturis
pandiculaturis
pandiculaturis
Vokativ pandiculaturi
pandiculaturae
pandiculatura

Supina

Supin I Supin II
pandiculatum
pandiculatu