Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percrucio
|
|
| 2. Person Singular |
percrucias
|
|
| 3. Person Singular |
percruciat
|
|
| 1. Person Plural |
percruciamus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciatis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percrucior
|
|
| 2. Person Singular |
percruciaris percruciare
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatur
|
|
| 1. Person Plural |
percruciamur
|
|
| 2. Person Plural |
percruciamini
|
|
| 3. Person Plural |
percruciantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciem
|
|
| 2. Person Singular |
percrucies
|
|
| 3. Person Singular |
percruciet
|
|
| 1. Person Plural |
percruciemus
|
|
| 2. Person Plural |
percrucietis
|
|
| 3. Person Plural |
percrucient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percrucier
|
|
| 2. Person Singular |
percrucieris percruciere
|
|
| 3. Person Singular |
percrucietur
|
|
| 1. Person Plural |
percruciemur
|
|
| 2. Person Plural |
percruciemini
|
|
| 3. Person Plural |
percrucientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciabam
|
|
| 2. Person Singular |
percruciabas
|
|
| 3. Person Singular |
percruciabat
|
|
| 1. Person Plural |
percruciabamus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciabatis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciabar
|
|
| 2. Person Singular |
percruciabaris percruciabare
|
|
| 3. Person Singular |
percruciabatur
|
|
| 1. Person Plural |
percruciabamur
|
|
| 2. Person Plural |
percruciabamini
|
|
| 3. Person Plural |
percruciabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciarem
|
|
| 2. Person Singular |
percruciares
|
|
| 3. Person Singular |
percruciaret
|
|
| 1. Person Plural |
percruciaremus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciaretis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciarer
|
|
| 2. Person Singular |
percruciareris percruciarere
|
|
| 3. Person Singular |
percruciaretur
|
|
| 1. Person Plural |
percruciaremur
|
|
| 2. Person Plural |
percruciaremini
|
|
| 3. Person Plural |
percruciarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciabo
|
|
| 2. Person Singular |
percruciabis
|
|
| 3. Person Singular |
percruciabit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciabimus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciabitis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciabor
|
|
| 2. Person Singular |
percruciaberis percruciabere
|
|
| 3. Person Singular |
percruciabitur
|
|
| 1. Person Plural |
percruciabimur
|
|
| 2. Person Plural |
percruciabimini
|
|
| 3. Person Plural |
percruciabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciavi
|
|
| 2. Person Singular |
percruciavisti
|
|
| 3. Person Singular |
percruciavit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciavimus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciavistis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciaverunt percruciavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
percruciatus es
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatus est
|
|
| 1. Person Plural |
percruciati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciati estis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciaverim
|
|
| 2. Person Singular |
percruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
percruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
percruciatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciati simus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciaveram
|
|
| 2. Person Singular |
percruciaveras
|
|
| 3. Person Singular |
percruciaverat
|
|
| 1. Person Plural |
percruciaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
percruciatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
percruciati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciavissem
|
|
| 2. Person Singular |
percruciavisses
|
|
| 3. Person Singular |
percruciavisset
|
|
| 1. Person Plural |
percruciavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
percruciatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
percruciati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciavero
|
|
| 2. Person Singular |
percruciaveris
|
|
| 3. Person Singular |
percruciaverit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percruciatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
percruciatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
percruciatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
percruciati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
percruciati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
percruciati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percruciare
|
|
| Vorzeitigkeit |
percruciavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percruciaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percruciari percruciarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
percruciatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percruciatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
percrucia
|
! |
| 2. Person Plural |
percruciate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
percruciato
|
| 3. Person Singular |
percruciato
|
| 2. Person Plural |
percruciatote
|
| 3. Person Plural |
percrucianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
percruciare
|
|
| Genitiv |
percruciandi
|
|
| Dativ |
percruciando
|
|
| Akkusativ |
percruciandum
|
|
| Ablativ |
percruciando
|
|
| Vokativ |
percruciande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percruciandus
|
percrucianda
|
percruciandum
|
| Genitiv |
percruciandi
|
percruciandae
|
percruciandi
|
| Dativ |
percruciando
|
percruciandae
|
percruciando
|
| Akkusativ |
percruciandum
|
percruciandam
|
percruciandum
|
| Ablativ |
percruciando
|
percrucianda
|
percruciando
|
| Vokativ |
percruciande
|
percrucianda
|
percruciandum
|
Plural
| Nominativ |
percruciandi
|
percruciandae
|
percrucianda
|
| Genitiv |
percruciandorum
|
percruciandarum
|
percruciandorum
|
| Dativ |
percruciandis
|
percruciandis
|
percruciandis
|
| Akkusativ |
percruciandos
|
percruciandas
|
percrucianda
|
| Ablativ |
percruciandis
|
percruciandis
|
percruciandis
|
| Vokativ |
percruciandi
|
percruciandae
|
percrucianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percrucians
|
percrucians
|
percrucians
|
| Genitiv |
percruciantis
|
percruciantis
|
percruciantis
|
| Dativ |
percrucianti
|
percrucianti
|
percrucianti
|
| Akkusativ |
percruciantem
|
percruciantem
|
percrucians
|
| Ablativ |
percrucianti percruciante
|
percrucianti percruciante
|
percrucianti percruciante
|
| Vokativ |
percrucians
|
percrucians
|
percrucians
|
Plural
| Nominativ |
percruciantes
|
percruciantes
|
percruciantia
|
| Genitiv |
percruciantium percruciantum
|
percruciantium percruciantum
|
percruciantium percruciantum
|
| Dativ |
percruciantibus
|
percruciantibus
|
percruciantibus
|
| Akkusativ |
percruciantes
|
percruciantes
|
percruciantia
|
| Ablativ |
percruciantibus
|
percruciantibus
|
percruciantibus
|
| Vokativ |
percruciantes
|
percruciantes
|
percruciantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percruciatus
|
percruciata
|
percruciatum
|
| Genitiv |
percruciati
|
percruciatae
|
percruciati
|
| Dativ |
percruciato
|
percruciatae
|
percruciato
|
| Akkusativ |
percruciatum
|
percruciatam
|
percruciatum
|
| Ablativ |
percruciato
|
percruciata
|
percruciato
|
| Vokativ |
percruciate
|
percruciata
|
percruciatum
|
Plural
| Nominativ |
percruciati
|
percruciatae
|
percruciata
|
| Genitiv |
percruciatorum
|
percruciatarum
|
percruciatorum
|
| Dativ |
percruciatis
|
percruciatis
|
percruciatis
|
| Akkusativ |
percruciatos
|
percruciatas
|
percruciata
|
| Ablativ |
percruciatis
|
percruciatis
|
percruciatis
|
| Vokativ |
percruciati
|
percruciatae
|
percruciata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percruciaturus
|
percruciatura
|
percruciaturum
|
| Genitiv |
percruciaturi
|
percruciaturae
|
percruciaturi
|
| Dativ |
percruciaturo
|
percruciaturae
|
percruciaturo
|
| Akkusativ |
percruciaturum
|
percruciaturam
|
percruciaturum
|
| Ablativ |
percruciaturo
|
percruciatura
|
percruciaturo
|
| Vokativ |
percruciature
|
percruciatura
|
percruciaturum
|
Plural
| Nominativ |
percruciaturi
|
percruciaturae
|
percruciatura
|
| Genitiv |
percruciaturorum
|
percruciaturarum
|
percruciaturorum
|
| Dativ |
percruciaturis
|
percruciaturis
|
percruciaturis
|
| Akkusativ |
percruciaturos
|
percruciaturas
|
percruciatura
|
| Ablativ |
percruciaturis
|
percruciaturis
|
percruciaturis
|
| Vokativ |
percruciaturi
|
percruciaturae
|
percruciatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
percruciatum
|
percruciatu
|