Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuro
|
ich heile aus |
| 2. Person Singular |
percuras
|
du heilst aus |
| 3. Person Singular |
percurat
|
er/sie/es heilt aus |
| 1. Person Plural |
percuramus
|
wir heilen aus |
| 2. Person Plural |
percuratis
|
ihr heilt aus |
| 3. Person Plural |
percurant
|
sie heilen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuror
|
|
| 2. Person Singular |
percuraris percurare
|
|
| 3. Person Singular |
percuratur
|
|
| 1. Person Plural |
percuramur
|
|
| 2. Person Plural |
percuramini
|
|
| 3. Person Plural |
percurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurem
|
ich heile aus |
| 2. Person Singular |
percures
|
du heilest aus |
| 3. Person Singular |
percuret
|
er/sie/es heile aus |
| 1. Person Plural |
percuremus
|
wir heilen aus |
| 2. Person Plural |
percuretis
|
ihr heilet aus |
| 3. Person Plural |
percurent
|
sie heilen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurer
|
|
| 2. Person Singular |
percureris percurere
|
|
| 3. Person Singular |
percuretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabam
|
ich heilte aus |
| 2. Person Singular |
percurabas
|
du heiltest aus |
| 3. Person Singular |
percurabat
|
er/sie/es heilte aus |
| 1. Person Plural |
percurabamus
|
wir heilten aus |
| 2. Person Plural |
percurabatis
|
ihr heiltet aus |
| 3. Person Plural |
percurabant
|
sie heilten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabar
|
|
| 2. Person Singular |
percurabaris percurabare
|
|
| 3. Person Singular |
percurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarem
|
ich heilte aus |
| 2. Person Singular |
percurares
|
du heiltest aus |
| 3. Person Singular |
percuraret
|
er/sie/es heilte aus |
| 1. Person Plural |
percuraremus
|
wir heilten aus |
| 2. Person Plural |
percuraretis
|
ihr heiltet aus |
| 3. Person Plural |
percurarent
|
sie heilten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarer
|
|
| 2. Person Singular |
percurareris percurarere
|
|
| 3. Person Singular |
percuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabo
|
ich werde ausheilen |
| 2. Person Singular |
percurabis
|
du wirst ausheilen |
| 3. Person Singular |
percurabit
|
er/sie/es wird ausheilen |
| 1. Person Plural |
percurabimus
|
wir werden ausheilen |
| 2. Person Plural |
percurabitis
|
ihr werdet ausheilen |
| 3. Person Plural |
percurabunt
|
sie werden ausheilen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabor
|
|
| 2. Person Singular |
percuraberis percurabere
|
|
| 3. Person Singular |
percurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravi
|
ich bin ausgeheilt |
| 2. Person Singular |
percuravisti
|
du bist ausgeheilt |
| 3. Person Singular |
percuravit
|
er/sie/es ist ausgeheilt |
| 1. Person Plural |
percuravimus
|
wir sind ausgeheilt |
| 2. Person Plural |
percuravistis
|
ihr seid ausgeheilt |
| 3. Person Plural |
percuraverunt percuravere
|
sie sind ausgeheilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
percurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraverim
|
ich sei ausgeheilt |
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
du seiest ausgeheilt |
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
er/sie/es sei ausgeheilt |
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
wir seien ausgeheilt |
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
ihr seiet ausgeheilt |
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
sie seien ausgeheilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraveram
|
ich war ausgeheilt |
| 2. Person Singular |
percuraveras
|
du warst ausgeheilt |
| 3. Person Singular |
percuraverat
|
er/sie/es war ausgeheilt |
| 1. Person Plural |
percuraveramus
|
wir waren ausgeheilt |
| 2. Person Plural |
percuraveratis
|
ihr wart ausgeheilt |
| 3. Person Plural |
percuraverant
|
sie waren ausgeheilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
percurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravissem
|
ich wäre ausgeheilt |
| 2. Person Singular |
percuravisses
|
du wärest ausgeheilt |
| 3. Person Singular |
percuravisset
|
er/sie/es wäre ausgeheilt |
| 1. Person Plural |
percuravissemus
|
wir wären ausgeheilt |
| 2. Person Plural |
percuravissetis
|
ihr wäret ausgeheilt |
| 3. Person Plural |
percuravissent
|
sie wären ausgeheilt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
percurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravero
|
ich werde ausgeheilt sein |
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
du wirst ausgeheilt sein |
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
er/sie/es wird ausgeheilt sein |
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
wir werden ausgeheilt sein |
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
ihr werdet ausgeheilt sein |
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
sie werden ausgeheilt sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurare
|
ausheilen |
| Vorzeitigkeit |
percuravisse
|
ausgeheilt sein |
| Nachzeitigkeit |
percuraturum esse
|
ausheilen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurari percurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
percuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
percura
|
heile aus; heil aus! |
| 2. Person Plural |
percurate
|
heilt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
percurato
|
| 3. Person Singular |
percurato
|
| 2. Person Plural |
percuratote
|
| 3. Person Plural |
percuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
percurare
|
das Ausheilen |
| Genitiv |
percurandi
|
des Ausheilens |
| Dativ |
percurando
|
dem Ausheilen |
| Akkusativ |
percurandum
|
das Ausheilen |
| Ablativ |
percurando
|
durch das Ausheilen |
| Vokativ |
percurande
|
Ausheilen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurandus
|
percuranda
|
percurandum
|
| Genitiv |
percurandi
|
percurandae
|
percurandi
|
| Dativ |
percurando
|
percurandae
|
percurando
|
| Akkusativ |
percurandum
|
percurandam
|
percurandum
|
| Ablativ |
percurando
|
percuranda
|
percurando
|
| Vokativ |
percurande
|
percuranda
|
percurandum
|
Plural
| Nominativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
| Genitiv |
percurandorum
|
percurandarum
|
percurandorum
|
| Dativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Akkusativ |
percurandos
|
percurandas
|
percuranda
|
| Ablativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Vokativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
| Genitiv |
percurantis
|
percurantis
|
percurantis
|
| Dativ |
percuranti
|
percuranti
|
percuranti
|
| Akkusativ |
percurantem
|
percurantem
|
percurans
|
| Ablativ |
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
| Vokativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
Plural
| Nominativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Genitiv |
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
| Dativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Akkusativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Ablativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Vokativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuratus
|
percurata
|
percuratum
|
| Genitiv |
percurati
|
percuratae
|
percurati
|
| Dativ |
percurato
|
percuratae
|
percurato
|
| Akkusativ |
percuratum
|
percuratam
|
percuratum
|
| Ablativ |
percurato
|
percurata
|
percurato
|
| Vokativ |
percurate
|
percurata
|
percuratum
|
Plural
| Nominativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
| Genitiv |
percuratorum
|
percuratarum
|
percuratorum
|
| Dativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Akkusativ |
percuratos
|
percuratas
|
percurata
|
| Ablativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Vokativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuraturus
|
percuratura
|
percuraturum
|
| Genitiv |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuraturi
|
| Dativ |
percuraturo
|
percuraturae
|
percuraturo
|
| Akkusativ |
percuraturum
|
percuraturam
|
percuraturum
|
| Ablativ |
percuraturo
|
percuratura
|
percuraturo
|
| Vokativ |
percurature
|
percuratura
|
percuraturum
|
Plural
| Nominativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
| Genitiv |
percuraturorum
|
percuraturarum
|
percuraturorum
|
| Dativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Akkusativ |
percuraturos
|
percuraturas
|
percuratura
|
| Ablativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Vokativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
percuratum
|
percuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuro
|
|
| 2. Person Singular |
percuras
|
|
| 3. Person Singular |
percurat
|
|
| 1. Person Plural |
percuramus
|
|
| 2. Person Plural |
percuratis
|
|
| 3. Person Plural |
percurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuror
|
|
| 2. Person Singular |
percuraris percurare
|
|
| 3. Person Singular |
percuratur
|
|
| 1. Person Plural |
percuramur
|
|
| 2. Person Plural |
percuramini
|
|
| 3. Person Plural |
percurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurem
|
|
| 2. Person Singular |
percures
|
|
| 3. Person Singular |
percuret
|
|
| 1. Person Plural |
percuremus
|
|
| 2. Person Plural |
percuretis
|
|
| 3. Person Plural |
percurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurer
|
|
| 2. Person Singular |
percureris percurere
|
|
| 3. Person Singular |
percuretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabam
|
|
| 2. Person Singular |
percurabas
|
|
| 3. Person Singular |
percurabat
|
|
| 1. Person Plural |
percurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
percurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
percurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabar
|
|
| 2. Person Singular |
percurabaris percurabare
|
|
| 3. Person Singular |
percurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarem
|
|
| 2. Person Singular |
percurares
|
|
| 3. Person Singular |
percuraret
|
|
| 1. Person Plural |
percuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
percurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarer
|
|
| 2. Person Singular |
percurareris percurarere
|
|
| 3. Person Singular |
percuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabo
|
|
| 2. Person Singular |
percurabis
|
|
| 3. Person Singular |
percurabit
|
|
| 1. Person Plural |
percurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
percurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
percurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabor
|
|
| 2. Person Singular |
percuraberis percurabere
|
|
| 3. Person Singular |
percurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravi
|
|
| 2. Person Singular |
percuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
percuravit
|
|
| 1. Person Plural |
percuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverunt percuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
percurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
percuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
percurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
percuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
percuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
percuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
percuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
percuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
percurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravero
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
percuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurari percurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
percuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
percura
|
! |
| 2. Person Plural |
percurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
percurato
|
| 3. Person Singular |
percurato
|
| 2. Person Plural |
percuratote
|
| 3. Person Plural |
percuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
percurare
|
|
| Genitiv |
percurandi
|
|
| Dativ |
percurando
|
|
| Akkusativ |
percurandum
|
|
| Ablativ |
percurando
|
|
| Vokativ |
percurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurandus
|
percuranda
|
percurandum
|
| Genitiv |
percurandi
|
percurandae
|
percurandi
|
| Dativ |
percurando
|
percurandae
|
percurando
|
| Akkusativ |
percurandum
|
percurandam
|
percurandum
|
| Ablativ |
percurando
|
percuranda
|
percurando
|
| Vokativ |
percurande
|
percuranda
|
percurandum
|
Plural
| Nominativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
| Genitiv |
percurandorum
|
percurandarum
|
percurandorum
|
| Dativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Akkusativ |
percurandos
|
percurandas
|
percuranda
|
| Ablativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Vokativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
| Genitiv |
percurantis
|
percurantis
|
percurantis
|
| Dativ |
percuranti
|
percuranti
|
percuranti
|
| Akkusativ |
percurantem
|
percurantem
|
percurans
|
| Ablativ |
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
| Vokativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
Plural
| Nominativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Genitiv |
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
| Dativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Akkusativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Ablativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Vokativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuratus
|
percurata
|
percuratum
|
| Genitiv |
percurati
|
percuratae
|
percurati
|
| Dativ |
percurato
|
percuratae
|
percurato
|
| Akkusativ |
percuratum
|
percuratam
|
percuratum
|
| Ablativ |
percurato
|
percurata
|
percurato
|
| Vokativ |
percurate
|
percurata
|
percuratum
|
Plural
| Nominativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
| Genitiv |
percuratorum
|
percuratarum
|
percuratorum
|
| Dativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Akkusativ |
percuratos
|
percuratas
|
percurata
|
| Ablativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Vokativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuraturus
|
percuratura
|
percuraturum
|
| Genitiv |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuraturi
|
| Dativ |
percuraturo
|
percuraturae
|
percuraturo
|
| Akkusativ |
percuraturum
|
percuraturam
|
percuraturum
|
| Ablativ |
percuraturo
|
percuratura
|
percuraturo
|
| Vokativ |
percurature
|
percuratura
|
percuraturum
|
Plural
| Nominativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
| Genitiv |
percuraturorum
|
percuraturarum
|
percuraturorum
|
| Dativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Akkusativ |
percuraturos
|
percuraturas
|
percuratura
|
| Ablativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Vokativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
percuratum
|
percuratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuro
|
|
| 2. Person Singular |
percuras
|
|
| 3. Person Singular |
percurat
|
|
| 1. Person Plural |
percuramus
|
|
| 2. Person Plural |
percuratis
|
|
| 3. Person Plural |
percurant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuror
|
|
| 2. Person Singular |
percuraris percurare
|
|
| 3. Person Singular |
percuratur
|
|
| 1. Person Plural |
percuramur
|
|
| 2. Person Plural |
percuramini
|
|
| 3. Person Plural |
percurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurem
|
|
| 2. Person Singular |
percures
|
|
| 3. Person Singular |
percuret
|
|
| 1. Person Plural |
percuremus
|
|
| 2. Person Plural |
percuretis
|
|
| 3. Person Plural |
percurent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurer
|
|
| 2. Person Singular |
percureris percurere
|
|
| 3. Person Singular |
percuretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabam
|
|
| 2. Person Singular |
percurabas
|
|
| 3. Person Singular |
percurabat
|
|
| 1. Person Plural |
percurabamus
|
|
| 2. Person Plural |
percurabatis
|
|
| 3. Person Plural |
percurabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabar
|
|
| 2. Person Singular |
percurabaris percurabare
|
|
| 3. Person Singular |
percurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarem
|
|
| 2. Person Singular |
percurares
|
|
| 3. Person Singular |
percuraret
|
|
| 1. Person Plural |
percuraremus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraretis
|
|
| 3. Person Plural |
percurarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurarer
|
|
| 2. Person Singular |
percurareris percurarere
|
|
| 3. Person Singular |
percuraretur
|
|
| 1. Person Plural |
percuraremur
|
|
| 2. Person Plural |
percuraremini
|
|
| 3. Person Plural |
percurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabo
|
|
| 2. Person Singular |
percurabis
|
|
| 3. Person Singular |
percurabit
|
|
| 1. Person Plural |
percurabimus
|
|
| 2. Person Plural |
percurabitis
|
|
| 3. Person Plural |
percurabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percurabor
|
|
| 2. Person Singular |
percuraberis percurabere
|
|
| 3. Person Singular |
percurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
percurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
percurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
percurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravi
|
|
| 2. Person Singular |
percuravisti
|
|
| 3. Person Singular |
percuravit
|
|
| 1. Person Plural |
percuravimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuravistis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverunt percuravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus es
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus est
|
|
| 1. Person Plural |
percurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraverim
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuraveram
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveras
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverat
|
|
| 1. Person Plural |
percuraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
percurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravissem
|
|
| 2. Person Singular |
percuravisses
|
|
| 3. Person Singular |
percuravisset
|
|
| 1. Person Plural |
percuravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
percuravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
percuravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
percurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
percuravero
|
|
| 2. Person Singular |
percuraveris
|
|
| 3. Person Singular |
percuraverit
|
|
| 1. Person Plural |
percuraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
percuraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
percuraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
percuratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
percuratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
percuratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
percurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
percurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
percurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurare
|
|
| Vorzeitigkeit |
percuravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percuraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
percurari percurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
percuratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
percuratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
percura
|
! |
| 2. Person Plural |
percurate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
percurato
|
| 3. Person Singular |
percurato
|
| 2. Person Plural |
percuratote
|
| 3. Person Plural |
percuranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
percurare
|
|
| Genitiv |
percurandi
|
|
| Dativ |
percurando
|
|
| Akkusativ |
percurandum
|
|
| Ablativ |
percurando
|
|
| Vokativ |
percurande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurandus
|
percuranda
|
percurandum
|
| Genitiv |
percurandi
|
percurandae
|
percurandi
|
| Dativ |
percurando
|
percurandae
|
percurando
|
| Akkusativ |
percurandum
|
percurandam
|
percurandum
|
| Ablativ |
percurando
|
percuranda
|
percurando
|
| Vokativ |
percurande
|
percuranda
|
percurandum
|
Plural
| Nominativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
| Genitiv |
percurandorum
|
percurandarum
|
percurandorum
|
| Dativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Akkusativ |
percurandos
|
percurandas
|
percuranda
|
| Ablativ |
percurandis
|
percurandis
|
percurandis
|
| Vokativ |
percurandi
|
percurandae
|
percuranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
| Genitiv |
percurantis
|
percurantis
|
percurantis
|
| Dativ |
percuranti
|
percuranti
|
percuranti
|
| Akkusativ |
percurantem
|
percurantem
|
percurans
|
| Ablativ |
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
percuranti percurante
|
| Vokativ |
percurans
|
percurans
|
percurans
|
Plural
| Nominativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Genitiv |
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
percurantium percurantum
|
| Dativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Akkusativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
| Ablativ |
percurantibus
|
percurantibus
|
percurantibus
|
| Vokativ |
percurantes
|
percurantes
|
percurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuratus
|
percurata
|
percuratum
|
| Genitiv |
percurati
|
percuratae
|
percurati
|
| Dativ |
percurato
|
percuratae
|
percurato
|
| Akkusativ |
percuratum
|
percuratam
|
percuratum
|
| Ablativ |
percurato
|
percurata
|
percurato
|
| Vokativ |
percurate
|
percurata
|
percuratum
|
Plural
| Nominativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
| Genitiv |
percuratorum
|
percuratarum
|
percuratorum
|
| Dativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Akkusativ |
percuratos
|
percuratas
|
percurata
|
| Ablativ |
percuratis
|
percuratis
|
percuratis
|
| Vokativ |
percurati
|
percuratae
|
percurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
percuraturus
|
percuratura
|
percuraturum
|
| Genitiv |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuraturi
|
| Dativ |
percuraturo
|
percuraturae
|
percuraturo
|
| Akkusativ |
percuraturum
|
percuraturam
|
percuraturum
|
| Ablativ |
percuraturo
|
percuratura
|
percuraturo
|
| Vokativ |
percurature
|
percuratura
|
percuraturum
|
Plural
| Nominativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
| Genitiv |
percuraturorum
|
percuraturarum
|
percuraturorum
|
| Dativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Akkusativ |
percuraturos
|
percuraturas
|
percuratura
|
| Ablativ |
percuraturis
|
percuraturis
|
percuraturis
|
| Vokativ |
percuraturi
|
percuraturae
|
percuratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
percuratum
|
percuratu
|