Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguro
|
ich blitze |
| 2. Person Singular |
perfulguras
|
du blitzt |
| 3. Person Singular |
perfulgurat
|
er/sie/es blitzt |
| 1. Person Plural |
perfulguramus
|
wir blitzen |
| 2. Person Plural |
perfulguratis
|
ihr blitzt |
| 3. Person Plural |
perfulgurant
|
sie blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguror
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguraris perfulgurare
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratur
|
|
| 1. Person Plural |
perfulguramur
|
|
| 2. Person Plural |
perfulguramini
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurem
|
ich blitze |
| 2. Person Singular |
perfulgures
|
du blitzest |
| 3. Person Singular |
perfulguret
|
er/sie/es blitze |
| 1. Person Plural |
perfulguremus
|
wir blitzen |
| 2. Person Plural |
perfulguretis
|
ihr blitzet |
| 3. Person Plural |
perfulgurent
|
sie blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurer
|
|
| 2. Person Singular |
perfulgureris perfulgurere
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguretur
|
|
| 1. Person Plural |
perfulguremur
|
|
| 2. Person Plural |
perfulguremini
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurabam
|
ich blitzte |
| 2. Person Singular |
perfulgurabas
|
du blitztest |
| 3. Person Singular |
perfulgurabat
|
er/sie/es blitzte |
| 1. Person Plural |
perfulgurabamus
|
wir blitzten |
| 2. Person Plural |
perfulgurabatis
|
ihr blitztet |
| 3. Person Plural |
perfulgurabant
|
sie blitzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurabar
|
|
| 2. Person Singular |
perfulgurabaris perfulgurabare
|
|
| 3. Person Singular |
perfulgurabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurarem
|
ich blitzte |
| 2. Person Singular |
perfulgurares
|
du blitztest |
| 3. Person Singular |
perfulguraret
|
er/sie/es blitzte |
| 1. Person Plural |
perfulguraremus
|
wir blitzten |
| 2. Person Plural |
perfulguraretis
|
ihr blitztet |
| 3. Person Plural |
perfulgurarent
|
sie blitzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurarer
|
|
| 2. Person Singular |
perfulgurareris perfulgurarere
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguraretur
|
|
| 1. Person Plural |
perfulguraremur
|
|
| 2. Person Plural |
perfulguraremini
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurabo
|
ich werde blitzen |
| 2. Person Singular |
perfulgurabis
|
du wirst blitzen |
| 3. Person Singular |
perfulgurabit
|
er/sie/es wird blitzen |
| 1. Person Plural |
perfulgurabimus
|
wir werden blitzen |
| 2. Person Plural |
perfulgurabitis
|
ihr werdet blitzen |
| 3. Person Plural |
perfulgurabunt
|
sie werden blitzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulgurabor
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguraberis perfulgurabere
|
|
| 3. Person Singular |
perfulgurabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguravi
|
ich habe geblitzt |
| 2. Person Singular |
perfulguravisti
|
du hast geblitzt |
| 3. Person Singular |
perfulguravit
|
er/sie/es hat geblitzt |
| 1. Person Plural |
perfulguravimus
|
wir haben geblitzt |
| 2. Person Plural |
perfulguravistis
|
ihr habt geblitzt |
| 3. Person Plural |
perfulguraverunt perfulguravere
|
sie haben geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguratus es
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratus est
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguraverim
|
ich habe geblitzt |
| 2. Person Singular |
perfulguraveris
|
du habest geblitzt |
| 3. Person Singular |
perfulguraverit
|
er/sie/es habe geblitzt |
| 1. Person Plural |
perfulguraverimus
|
wir haben geblitzt |
| 2. Person Plural |
perfulguraveritis
|
ihr habet geblitzt |
| 3. Person Plural |
perfulguraverint
|
sie haben geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguraveram
|
ich hatte geblitzt |
| 2. Person Singular |
perfulguraveras
|
du hattest geblitzt |
| 3. Person Singular |
perfulguraverat
|
er/sie/es hatte geblitzt |
| 1. Person Plural |
perfulguraveramus
|
wir hatten geblitzt |
| 2. Person Plural |
perfulguraveratis
|
ihr hattet geblitzt |
| 3. Person Plural |
perfulguraverant
|
sie hatten geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguravissem
|
ich hätte geblitzt |
| 2. Person Singular |
perfulguravisses
|
du hättest geblitzt |
| 3. Person Singular |
perfulguravisset
|
er/sie/es hätte geblitzt |
| 1. Person Plural |
perfulguravissemus
|
wir hätten geblitzt |
| 2. Person Plural |
perfulguravissetis
|
ihr hättet geblitzt |
| 3. Person Plural |
perfulguravissent
|
sie hätten geblitzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguravero
|
ich werde geblitzt haben |
| 2. Person Singular |
perfulguraveris
|
du wirst geblitzt haben |
| 3. Person Singular |
perfulguraverit
|
er/sie/es wird geblitzt haben |
| 1. Person Plural |
perfulguraverimus
|
wir werden geblitzt haben |
| 2. Person Plural |
perfulguraveritis
|
ihr werdet geblitzt haben |
| 3. Person Plural |
perfulguraverint
|
sie werden geblitzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perfulguratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perfulguratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perfulguratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perfulgurati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perfulgurati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perfulgurati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perfulgurare
|
blitzen |
| Vorzeitigkeit |
perfulguravisse
|
geblitzt haben |
| Nachzeitigkeit |
perfulguraturum esse
|
blitzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perfulgurari perfulgurarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perfulguratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perfulguratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perfulgura
|
blitze; blitz! |
| 2. Person Plural |
perfulgurate
|
blitzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perfulgurato
|
| 3. Person Singular |
perfulgurato
|
| 2. Person Plural |
perfulguratote
|
| 3. Person Plural |
perfulguranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perfulgurare
|
das Blitzen |
| Genitiv |
perfulgurandi
|
des Blitzens |
| Dativ |
perfulgurando
|
dem Blitzen |
| Akkusativ |
perfulgurandum
|
das Blitzen |
| Ablativ |
perfulgurando
|
durch das Blitzen |
| Vokativ |
perfulgurande
|
Blitzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perfulgurandus
|
perfulguranda
|
perfulgurandum
|
| Genitiv |
perfulgurandi
|
perfulgurandae
|
perfulgurandi
|
| Dativ |
perfulgurando
|
perfulgurandae
|
perfulgurando
|
| Akkusativ |
perfulgurandum
|
perfulgurandam
|
perfulgurandum
|
| Ablativ |
perfulgurando
|
perfulguranda
|
perfulgurando
|
| Vokativ |
perfulgurande
|
perfulguranda
|
perfulgurandum
|
Plural
| Nominativ |
perfulgurandi
|
perfulgurandae
|
perfulguranda
|
| Genitiv |
perfulgurandorum
|
perfulgurandarum
|
perfulgurandorum
|
| Dativ |
perfulgurandis
|
perfulgurandis
|
perfulgurandis
|
| Akkusativ |
perfulgurandos
|
perfulgurandas
|
perfulguranda
|
| Ablativ |
perfulgurandis
|
perfulgurandis
|
perfulgurandis
|
| Vokativ |
perfulgurandi
|
perfulgurandae
|
perfulguranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perfulgurans
|
perfulgurans
|
perfulgurans
|
| Genitiv |
perfulgurantis
|
perfulgurantis
|
perfulgurantis
|
| Dativ |
perfulguranti
|
perfulguranti
|
perfulguranti
|
| Akkusativ |
perfulgurantem
|
perfulgurantem
|
perfulgurans
|
| Ablativ |
perfulguranti perfulgurante
|
perfulguranti perfulgurante
|
perfulguranti perfulgurante
|
| Vokativ |
perfulgurans
|
perfulgurans
|
perfulgurans
|
Plural
| Nominativ |
perfulgurantes
|
perfulgurantes
|
perfulgurantia
|
| Genitiv |
perfulgurantium perfulgurantum
|
perfulgurantium perfulgurantum
|
perfulgurantium perfulgurantum
|
| Dativ |
perfulgurantibus
|
perfulgurantibus
|
perfulgurantibus
|
| Akkusativ |
perfulgurantes
|
perfulgurantes
|
perfulgurantia
|
| Ablativ |
perfulgurantibus
|
perfulgurantibus
|
perfulgurantibus
|
| Vokativ |
perfulgurantes
|
perfulgurantes
|
perfulgurantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perfulguratus
|
perfulgurata
|
perfulguratum
|
| Genitiv |
perfulgurati
|
perfulguratae
|
perfulgurati
|
| Dativ |
perfulgurato
|
perfulguratae
|
perfulgurato
|
| Akkusativ |
perfulguratum
|
perfulguratam
|
perfulguratum
|
| Ablativ |
perfulgurato
|
perfulgurata
|
perfulgurato
|
| Vokativ |
perfulgurate
|
perfulgurata
|
perfulguratum
|
Plural
| Nominativ |
perfulgurati
|
perfulguratae
|
perfulgurata
|
| Genitiv |
perfulguratorum
|
perfulguratarum
|
perfulguratorum
|
| Dativ |
perfulguratis
|
perfulguratis
|
perfulguratis
|
| Akkusativ |
perfulguratos
|
perfulguratas
|
perfulgurata
|
| Ablativ |
perfulguratis
|
perfulguratis
|
perfulguratis
|
| Vokativ |
perfulgurati
|
perfulguratae
|
perfulgurata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perfulguraturus
|
perfulguratura
|
perfulguraturum
|
| Genitiv |
perfulguraturi
|
perfulguraturae
|
perfulguraturi
|
| Dativ |
perfulguraturo
|
perfulguraturae
|
perfulguraturo
|
| Akkusativ |
perfulguraturum
|
perfulguraturam
|
perfulguraturum
|
| Ablativ |
perfulguraturo
|
perfulguratura
|
perfulguraturo
|
| Vokativ |
perfulgurature
|
perfulguratura
|
perfulguraturum
|
Plural
| Nominativ |
perfulguraturi
|
perfulguraturae
|
perfulguratura
|
| Genitiv |
perfulguraturorum
|
perfulguraturarum
|
perfulguraturorum
|
| Dativ |
perfulguraturis
|
perfulguraturis
|
perfulguraturis
|
| Akkusativ |
perfulguraturos
|
perfulguraturas
|
perfulguratura
|
| Ablativ |
perfulguraturis
|
perfulguraturis
|
perfulguraturis
|
| Vokativ |
perfulguraturi
|
perfulguraturae
|
perfulguratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perfulguratum
|
perfulguratu
|