Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
permisces
|
du verwirrst |
| 3. Person Singular |
permiscet
|
er/sie/es verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
ihr verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscent
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
du wirst verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
er/sie/es wird verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
sie werden verwirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
permisceas
|
du verwirrest |
| 3. Person Singular |
permisceat
|
er/sie/es verwirre |
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
ihr verwirret |
| 3. Person Plural |
permisceant
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
du werdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
er/sie/es werde verwirrt |
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
sie werden verwirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
ich wurde verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
du wurdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
er/sie/es wurde verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
wir wurden verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
ihr wurdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
sie wurden verwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
permisceres
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
permisceret
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
ich würde verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
du würdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
er/sie/es würde verwirrt |
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
wir würden verwirrt |
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
ihr würdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
sie würden verwirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
ich werde verwirren |
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
du wirst verwirren |
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
er/sie/es wird verwirren |
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
wir werden verwirren |
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
ihr werdet verwirren |
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
sie werden verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
ich werde verwirrt werden |
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
du wirst verwirrt werden |
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
er/sie/es wird verwirrt werden |
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
wir werden verwirrt werden |
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
ihr werdet verwirrt werden |
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
sie werden verwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
du hast verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
er/sie/es hat verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
ihr habt verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
ich bin verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
du bist verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
er/sie/es ist verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
wir sind verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
ihr seid verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
sie sind verwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du habest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es habe verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr habet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
ich sei verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
du seiest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
er/sie/es sei verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
wir seien verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
ihr seiet verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
sie seien verwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
ich hatte verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
du hattest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
er/sie/es hatte verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
wir hatten verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
ihr hattet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
sie hatten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
ich war verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
du warst verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
er/sie/es war verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
wir waren verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
ihr wart verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
sie waren verwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
ich hätte verwirrt |
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
du hättest verwirrt |
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
er/sie/es hätte verwirrt |
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
wir hätten verwirrt |
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
ihr hättet verwirrt |
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
sie hätten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
ich wäre verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
du wärest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
er/sie/es wäre verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
wir wären verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
ihr wäret verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
sie wären verwirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
ich werde verwirrt haben |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du wirst verwirrt haben |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es wird verwirrt haben |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir werden verwirrt haben |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr werdet verwirrt haben |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie werden verwirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
ich werde verwirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
du wirst verwirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
er/sie/es wird verwirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
wir werden verwirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
ihr werdet verwirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
sie werden verwirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
verwirren |
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
verwirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
verwirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
verwirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
verwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
künftig verwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
verwirre; verwirr! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
verwirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
das Verwirren |
| Genitiv |
permiscendi
|
des Verwirrens |
| Dativ |
permiscendo
|
dem Verwirren |
| Akkusativ |
permiscendum
|
das Verwirren |
| Ablativ |
permiscendo
|
durch das Verwirren |
| Vokativ |
permiscende
|
Verwirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
|
| 2. Person Singular |
permisces
|
|
| 3. Person Singular |
permiscet
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
|
| 2. Person Singular |
permisceas
|
|
| 3. Person Singular |
permisceat
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
permisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
|
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
|
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
permisceres
|
|
| 3. Person Singular |
permisceret
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
|
| Genitiv |
permiscendi
|
|
| Dativ |
permiscendo
|
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
|
| Ablativ |
permiscendo
|
|
| Vokativ |
permiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
|
| 2. Person Singular |
permisces
|
|
| 3. Person Singular |
permiscet
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
|
| 2. Person Singular |
permisceas
|
|
| 3. Person Singular |
permisceat
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
permisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
|
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
|
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
permisceres
|
|
| 3. Person Singular |
permisceret
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
|
| Genitiv |
permiscendi
|
|
| Dativ |
permiscendo
|
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
|
| Ablativ |
permiscendo
|
|
| Vokativ |
permiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
|
| 2. Person Singular |
permisces
|
|
| 3. Person Singular |
permiscet
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
|
| 2. Person Singular |
permisceas
|
|
| 3. Person Singular |
permisceat
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
permisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
|
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
|
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
permisceres
|
|
| 3. Person Singular |
permisceret
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
|
| Genitiv |
permiscendi
|
|
| Dativ |
permiscendo
|
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
|
| Ablativ |
permiscendo
|
|
| Vokativ |
permiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
ich vermische |
| 2. Person Singular |
permisces
|
du vermischst |
| 3. Person Singular |
permiscet
|
er/sie/es vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
wir vermischen |
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
ihr vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscent
|
sie vermischen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
ich werde vermischt |
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
du wirst vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
er/sie/es wird vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
wir werden vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
ihr werdet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
sie werden vermischt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
ich vermische |
| 2. Person Singular |
permisceas
|
du vermischest |
| 3. Person Singular |
permisceat
|
er/sie/es vermische |
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
wir vermischen |
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
ihr vermischet |
| 3. Person Plural |
permisceant
|
sie vermischen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
ich werde vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
du werdest vermischt |
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
er/sie/es werde vermischt |
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
wir werden vermischt |
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
ihr werdet vermischt |
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
sie werden vermischt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
ich vermischte |
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
du vermischtest |
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
er/sie/es vermischte |
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
wir vermischten |
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
ihr vermischtet |
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
sie vermischten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
ich wurde vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
du wurdest vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
er/sie/es wurde vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
wir wurden vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
ihr wurdet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
sie wurden vermischt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
ich vermischte |
| 2. Person Singular |
permisceres
|
du vermischtest |
| 3. Person Singular |
permisceret
|
er/sie/es vermischte |
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
wir vermischten |
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
ihr vermischtet |
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
sie vermischten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
ich würde vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
du würdest vermischt |
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
er/sie/es würde vermischt |
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
wir würden vermischt |
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
ihr würdet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
sie würden vermischt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
ich werde vermischen |
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
du wirst vermischen |
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
er/sie/es wird vermischen |
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
wir werden vermischen |
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
ihr werdet vermischen |
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
sie werden vermischen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
ich werde vermischt werden |
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
du wirst vermischt werden |
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
er/sie/es wird vermischt werden |
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
wir werden vermischt werden |
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
ihr werdet vermischt werden |
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
sie werden vermischt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
ich habe vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
du hast vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
er/sie/es hat vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
wir haben vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
ihr habt vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
sie haben vermischt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
ich bin vermischt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
du bist vermischt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
er/sie/es ist vermischt worden |
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
wir sind vermischt worden |
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
ihr seid vermischt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
sie sind vermischt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
ich habe vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du habest vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es habe vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir haben vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr habet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie haben vermischt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
ich sei vermischt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
du seiest vermischt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
er/sie/es sei vermischt worden |
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
wir seien vermischt worden |
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
ihr seiet vermischt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
sie seien vermischt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
ich hatte vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
du hattest vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
er/sie/es hatte vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
wir hatten vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
ihr hattet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
sie hatten vermischt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
ich war vermischt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
du warst vermischt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
er/sie/es war vermischt worden |
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
wir waren vermischt worden |
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
ihr wart vermischt worden |
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
sie waren vermischt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
ich hätte vermischt |
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
du hättest vermischt |
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
er/sie/es hätte vermischt |
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
wir hätten vermischt |
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
ihr hättet vermischt |
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
sie hätten vermischt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
ich wäre vermischt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
du wärest vermischt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
er/sie/es wäre vermischt worden |
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
wir wären vermischt worden |
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
ihr wäret vermischt worden |
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
sie wären vermischt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
ich werde vermischt haben |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du wirst vermischt haben |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es wird vermischt haben |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir werden vermischt haben |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr werdet vermischt haben |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie werden vermischt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
ich werde vermischt worden sein |
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
du wirst vermischt worden sein |
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
er/sie/es wird vermischt worden sein |
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
wir werden vermischt worden sein |
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
ihr werdet vermischt worden sein |
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
sie werden vermischt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
vermischen |
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
vermischt haben |
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
vermischen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
vermischt werden |
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
vermischt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
künftig vermischt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
vermische; vermisch! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
vermischt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
das Vermischen |
| Genitiv |
permiscendi
|
des Vermischens |
| Dativ |
permiscendo
|
dem Vermischen |
| Akkusativ |
permiscendum
|
das Vermischen |
| Ablativ |
permiscendo
|
durch das Vermischen |
| Vokativ |
permiscende
|
Vermischen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
|
| 2. Person Singular |
permisces
|
|
| 3. Person Singular |
permiscet
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
|
| 2. Person Singular |
permisceas
|
|
| 3. Person Singular |
permisceat
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
|
| 3. Person Plural |
permisceant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
|
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
|
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
|
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
|
| 2. Person Singular |
permisceres
|
|
| 3. Person Singular |
permisceret
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
|
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
|
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
|
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
|
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
|
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
|
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
|
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
|
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
|
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
|
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
|
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
|
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
|
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
|
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
|
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
|
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
|
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
|
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
|
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
|
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
|
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
|
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
|
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
|
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
|
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
|
| Genitiv |
permiscendi
|
|
| Dativ |
permiscendo
|
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
|
| Ablativ |
permiscendo
|
|
| Vokativ |
permiscende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceo
|
ich verwickle |
| 2. Person Singular |
permisces
|
du verwickelst |
| 3. Person Singular |
permiscet
|
er/sie/es verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscemus
|
wir verwickeln |
| 2. Person Plural |
permiscetis
|
ihr verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscent
|
sie verwickeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceor
|
ich werde verwickelt |
| 2. Person Singular |
permisceris permiscere
|
du wirst verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscetur
|
er/sie/es wird verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscemur
|
wir werden verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscemini
|
ihr werdet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscentur
|
sie werden verwickelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permisceam
|
ich verwickle |
| 2. Person Singular |
permisceas
|
du verwickelst |
| 3. Person Singular |
permisceat
|
er/sie/es verwickle |
| 1. Person Plural |
permisceamus
|
wir verwickeln |
| 2. Person Plural |
permisceatis
|
ihr verwickelt |
| 3. Person Plural |
permisceant
|
sie verwickeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscear
|
ich werde verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscearis permisceare
|
du werdest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permisceatur
|
er/sie/es werde verwickelt |
| 1. Person Plural |
permisceamur
|
wir werden verwickelt |
| 2. Person Plural |
permisceamini
|
ihr werdet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permisceantur
|
sie werden verwickelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebam
|
ich verwickelte |
| 2. Person Singular |
permiscebas
|
du verwickeltest |
| 3. Person Singular |
permiscebat
|
er/sie/es verwickelte |
| 1. Person Plural |
permiscebamus
|
wir verwickelten |
| 2. Person Plural |
permiscebatis
|
ihr verwickeltet |
| 3. Person Plural |
permiscebant
|
sie verwickelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebar
|
ich wurde verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscebaris permiscebare
|
du wurdest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscebatur
|
er/sie/es wurde verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscebamur
|
wir wurden verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscebamini
|
ihr wurdet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscebantur
|
sie wurden verwickelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerem
|
ich verwickelte |
| 2. Person Singular |
permisceres
|
du verwickeltest |
| 3. Person Singular |
permisceret
|
er/sie/es verwickelte |
| 1. Person Plural |
permisceremus
|
wir verwickelten |
| 2. Person Plural |
permisceretis
|
ihr verwickeltet |
| 3. Person Plural |
permiscerent
|
sie verwickelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscerer
|
ich würde verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscereris permiscerere
|
du würdest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permisceretur
|
er/sie/es würde verwickelt |
| 1. Person Plural |
permisceremur
|
wir würden verwickelt |
| 2. Person Plural |
permisceremini
|
ihr würdet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscerentur
|
sie würden verwickelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebo
|
ich werde verwickeln |
| 2. Person Singular |
permiscebis
|
du wirst verwickeln |
| 3. Person Singular |
permiscebit
|
er/sie/es wird verwickeln |
| 1. Person Plural |
permiscebimus
|
wir werden verwickeln |
| 2. Person Plural |
permiscebitis
|
ihr werdet verwickeln |
| 3. Person Plural |
permiscebunt
|
sie werden verwickeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscebor
|
ich werde verwickelt werden |
| 2. Person Singular |
permisceberis permiscebere
|
du wirst verwickelt werden |
| 3. Person Singular |
permiscebitur
|
er/sie/es wird verwickelt werden |
| 1. Person Plural |
permiscebimur
|
wir werden verwickelt werden |
| 2. Person Plural |
permiscebimini
|
ihr werdet verwickelt werden |
| 3. Person Plural |
permiscebuntur
|
sie werden verwickelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscui
|
ich habe verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscuisti
|
du hast verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscuit
|
er/sie/es hat verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscuimus
|
wir haben verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscuistis
|
ihr habt verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscuerunt permiscuere
|
sie haben verwickelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sum
|
ich bin verwickelt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus es
|
du bist verwickelt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus est
|
er/sie/es ist verwickelt worden |
| 1. Person Plural |
permixti sumus
|
wir sind verwickelt worden |
| 2. Person Plural |
permixti estis
|
ihr seid verwickelt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sunt
|
sie sind verwickelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuerim
|
ich habe verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du habest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es habe verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir haben verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr habet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie haben verwickelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus sim
|
ich sei verwickelt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus sis
|
du seiest verwickelt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus sit
|
er/sie/es sei verwickelt worden |
| 1. Person Plural |
permixti simus
|
wir seien verwickelt worden |
| 2. Person Plural |
permixti sitis
|
ihr seiet verwickelt worden |
| 3. Person Plural |
permixti sint
|
sie seien verwickelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscueram
|
ich hatte verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscueras
|
du hattest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscuerat
|
er/sie/es hatte verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscueramus
|
wir hatten verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscueratis
|
ihr hattet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscuerant
|
sie hatten verwickelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus eram
|
ich war verwickelt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus eras
|
du warst verwickelt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus erat
|
er/sie/es war verwickelt worden |
| 1. Person Plural |
permixti eramus
|
wir waren verwickelt worden |
| 2. Person Plural |
permixti eratis
|
ihr wart verwickelt worden |
| 3. Person Plural |
permixti erant
|
sie waren verwickelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuissem
|
ich hätte verwickelt |
| 2. Person Singular |
permiscuisses
|
du hättest verwickelt |
| 3. Person Singular |
permiscuisset
|
er/sie/es hätte verwickelt |
| 1. Person Plural |
permiscuissemus
|
wir hätten verwickelt |
| 2. Person Plural |
permiscuissetis
|
ihr hättet verwickelt |
| 3. Person Plural |
permiscuissent
|
sie hätten verwickelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus essem
|
ich wäre verwickelt worden |
| 2. Person Singular |
permixtus esses
|
du wärest verwickelt worden |
| 3. Person Singular |
permixtus esset
|
er/sie/es wäre verwickelt worden |
| 1. Person Plural |
permixti essemus
|
wir wären verwickelt worden |
| 2. Person Plural |
permixti essetis
|
ihr wäret verwickelt worden |
| 3. Person Plural |
permixti essent
|
sie wären verwickelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
permiscuero
|
ich werde verwickelt haben |
| 2. Person Singular |
permiscueris
|
du wirst verwickelt haben |
| 3. Person Singular |
permiscuerit
|
er/sie/es wird verwickelt haben |
| 1. Person Plural |
permiscuerimus
|
wir werden verwickelt haben |
| 2. Person Plural |
permiscueritis
|
ihr werdet verwickelt haben |
| 3. Person Plural |
permiscuerint
|
sie werden verwickelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
permixtus ero
|
ich werde verwickelt worden sein |
| 2. Person Singular |
permixtus eris
|
du wirst verwickelt worden sein |
| 3. Person Singular |
permixtus erit
|
er/sie/es wird verwickelt worden sein |
| 1. Person Plural |
permixti erimus
|
wir werden verwickelt worden sein |
| 2. Person Plural |
permixti eritis
|
ihr werdet verwickelt worden sein |
| 3. Person Plural |
permixti erunt
|
sie werden verwickelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permiscere
|
verwickeln |
| Vorzeitigkeit |
permiscuisse
|
verwickelt haben |
| Nachzeitigkeit |
permixturum esse
|
verwickeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
permisceri permiscerier
|
verwickelt werden |
| Vorzeitigkeit |
permixtum esse
|
verwickelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
permixtum iri
|
künftig verwickelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
permisce
|
verwickle! |
| 2. Person Plural |
permiscete
|
verwickelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
permisceto
|
| 3. Person Singular |
permisceto
|
| 2. Person Plural |
permiscetote
|
| 3. Person Plural |
permiscento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
permiscere
|
das Verwickeln |
| Genitiv |
permiscendi
|
des Verwickelnes |
| Dativ |
permiscendo
|
dem Verwickeln |
| Akkusativ |
permiscendum
|
das Verwickeln |
| Ablativ |
permiscendo
|
durch das Verwickeln |
| Vokativ |
permiscende
|
Verwickeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscendus
|
permiscenda
|
permiscendum
|
| Genitiv |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscendi
|
| Dativ |
permiscendo
|
permiscendae
|
permiscendo
|
| Akkusativ |
permiscendum
|
permiscendam
|
permiscendum
|
| Ablativ |
permiscendo
|
permiscenda
|
permiscendo
|
| Vokativ |
permiscende
|
permiscenda
|
permiscendum
|
Plural
| Nominativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
| Genitiv |
permiscendorum
|
permiscendarum
|
permiscendorum
|
| Dativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Akkusativ |
permiscendos
|
permiscendas
|
permiscenda
|
| Ablativ |
permiscendis
|
permiscendis
|
permiscendis
|
| Vokativ |
permiscendi
|
permiscendae
|
permiscenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
| Genitiv |
permiscentis
|
permiscentis
|
permiscentis
|
| Dativ |
permiscenti
|
permiscenti
|
permiscenti
|
| Akkusativ |
permiscentem
|
permiscentem
|
permiscens
|
| Ablativ |
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
permiscenti permiscente
|
| Vokativ |
permiscens
|
permiscens
|
permiscens
|
Plural
| Nominativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Genitiv |
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
permiscentium permiscentum
|
| Dativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Akkusativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
| Ablativ |
permiscentibus
|
permiscentibus
|
permiscentibus
|
| Vokativ |
permiscentes
|
permiscentes
|
permiscentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixtus
|
permixta
|
permixtum
|
| Genitiv |
permixti
|
permixtae
|
permixti
|
| Dativ |
permixto
|
permixtae
|
permixto
|
| Akkusativ |
permixtum
|
permixtam
|
permixtum
|
| Ablativ |
permixto
|
permixta
|
permixto
|
| Vokativ |
permixte
|
permixta
|
permixtum
|
Plural
| Nominativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
| Genitiv |
permixtorum
|
permixtarum
|
permixtorum
|
| Dativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Akkusativ |
permixtos
|
permixtas
|
permixta
|
| Ablativ |
permixtis
|
permixtis
|
permixtis
|
| Vokativ |
permixti
|
permixtae
|
permixta
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
permixturus
|
permixtura
|
permixturum
|
| Genitiv |
permixturi
|
permixturae
|
permixturi
|
| Dativ |
permixturo
|
permixturae
|
permixturo
|
| Akkusativ |
permixturum
|
permixturam
|
permixturum
|
| Ablativ |
permixturo
|
permixtura
|
permixturo
|
| Vokativ |
permixture
|
permixtura
|
permixturum
|
Plural
| Nominativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
| Genitiv |
permixturorum
|
permixturarum
|
permixturorum
|
| Dativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Akkusativ |
permixturos
|
permixturas
|
permixtura
|
| Ablativ |
permixturis
|
permixturis
|
permixturis
|
| Vokativ |
permixturi
|
permixturae
|
permixtura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
permixtum
|
permixtu
|