Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepto
|
ich durchkrieche |
| 2. Person Singular |
perreptas
|
du durchkriechst |
| 3. Person Singular |
perreptat
|
er/sie/es durchkriecht |
| 1. Person Plural |
perreptamus
|
wir durchkriechen |
| 2. Person Plural |
perreptatis
|
ihr durchkriecht |
| 3. Person Plural |
perreptant
|
sie durchkriechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptor
|
ich werde durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptaris perreptare
|
du wirst durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptatur
|
er/sie/es wird durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptamur
|
wir werden durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptamini
|
ihr werdet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptantur
|
sie werden durchkrochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptem
|
ich durchkrieche |
| 2. Person Singular |
perreptes
|
du durchkriechest |
| 3. Person Singular |
perreptet
|
er/sie/es durchkrieche |
| 1. Person Plural |
perreptemus
|
wir durchkriechen |
| 2. Person Plural |
perreptetis
|
ihr durchkriechet |
| 3. Person Plural |
perreptent
|
sie durchkriechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepter
|
ich werde durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perrepteris perreptere
|
du werdest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptetur
|
er/sie/es werde durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptemur
|
wir werden durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptemini
|
ihr werdet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptentur
|
sie werden durchkrochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabam
|
ich durchkroch |
| 2. Person Singular |
perreptabas
|
du durchkrochst |
| 3. Person Singular |
perreptabat
|
er/sie/es durchkroch |
| 1. Person Plural |
perreptabamus
|
wir durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptabatis
|
ihr durchkrocht |
| 3. Person Plural |
perreptabant
|
sie durchkrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabar
|
ich wurde durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptabaris perreptabare
|
du wurdest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptabatur
|
er/sie/es wurde durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptabamur
|
wir wurden durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptabamini
|
ihr wurdet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptabantur
|
sie wurden durchkrochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarem
|
ich durchkröche |
| 2. Person Singular |
perreptares
|
du durchkröchest |
| 3. Person Singular |
perreptaret
|
er/sie/es durchkröche |
| 1. Person Plural |
perreptaremus
|
wir durchkröchen |
| 2. Person Plural |
perreptaretis
|
ihr durchkröchet |
| 3. Person Plural |
perreptarent
|
sie durchkröchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarer
|
ich würde durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptareris perreptarere
|
du würdest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptaretur
|
er/sie/es würde durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptaremur
|
wir würden durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptaremini
|
ihr würdet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptarentur
|
sie würden durchkrochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabo
|
ich werde durchkriechen |
| 2. Person Singular |
perreptabis
|
du wirst durchkriechen |
| 3. Person Singular |
perreptabit
|
er/sie/es wird durchkriechen |
| 1. Person Plural |
perreptabimus
|
wir werden durchkriechen |
| 2. Person Plural |
perreptabitis
|
ihr werdet durchkriechen |
| 3. Person Plural |
perreptabunt
|
sie werden durchkriechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabor
|
ich werde durchkrochen werden |
| 2. Person Singular |
perreptaberis perreptabere
|
du wirst durchkrochen werden |
| 3. Person Singular |
perreptabitur
|
er/sie/es wird durchkrochen werden |
| 1. Person Plural |
perreptabimur
|
wir werden durchkrochen werden |
| 2. Person Plural |
perreptabimini
|
ihr werdet durchkrochen werden |
| 3. Person Plural |
perreptabuntur
|
sie werden durchkrochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavi
|
ich habe durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptavisti
|
du hast durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptavit
|
er/sie/es hat durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptavimus
|
wir haben durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptavistis
|
ihr habt durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptaverunt perreptavere
|
sie haben durchkrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sum
|
ich bin durchkrochen worden |
| 2. Person Singular |
perreptatus es
|
du bist durchkrochen worden |
| 3. Person Singular |
perreptatus est
|
er/sie/es ist durchkrochen worden |
| 1. Person Plural |
perreptati sumus
|
wir sind durchkrochen worden |
| 2. Person Plural |
perreptati estis
|
ihr seid durchkrochen worden |
| 3. Person Plural |
perreptati sunt
|
sie sind durchkrochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaverim
|
ich habe durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
du habest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
er/sie/es habe durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
wir haben durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
ihr habet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
sie haben durchkrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sim
|
ich sei durchkrochen worden |
| 2. Person Singular |
perreptatus sis
|
du seiest durchkrochen worden |
| 3. Person Singular |
perreptatus sit
|
er/sie/es sei durchkrochen worden |
| 1. Person Plural |
perreptati simus
|
wir seien durchkrochen worden |
| 2. Person Plural |
perreptati sitis
|
ihr seiet durchkrochen worden |
| 3. Person Plural |
perreptati sint
|
sie seien durchkrochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaveram
|
ich hatte durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptaveras
|
du hattest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptaverat
|
er/sie/es hatte durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptaveramus
|
wir hatten durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptaveratis
|
ihr hattet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptaverant
|
sie hatten durchkrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus eram
|
ich war durchkrochen worden |
| 2. Person Singular |
perreptatus eras
|
du warst durchkrochen worden |
| 3. Person Singular |
perreptatus erat
|
er/sie/es war durchkrochen worden |
| 1. Person Plural |
perreptati eramus
|
wir waren durchkrochen worden |
| 2. Person Plural |
perreptati eratis
|
ihr wart durchkrochen worden |
| 3. Person Plural |
perreptati erant
|
sie waren durchkrochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavissem
|
ich hätte durchkrochen |
| 2. Person Singular |
perreptavisses
|
du hättest durchkrochen |
| 3. Person Singular |
perreptavisset
|
er/sie/es hätte durchkrochen |
| 1. Person Plural |
perreptavissemus
|
wir hätten durchkrochen |
| 2. Person Plural |
perreptavissetis
|
ihr hättet durchkrochen |
| 3. Person Plural |
perreptavissent
|
sie hätten durchkrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus essem
|
ich wäre durchkrochen worden |
| 2. Person Singular |
perreptatus esses
|
du wärest durchkrochen worden |
| 3. Person Singular |
perreptatus esset
|
er/sie/es wäre durchkrochen worden |
| 1. Person Plural |
perreptati essemus
|
wir wären durchkrochen worden |
| 2. Person Plural |
perreptati essetis
|
ihr wäret durchkrochen worden |
| 3. Person Plural |
perreptati essent
|
sie wären durchkrochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavero
|
ich werde durchkrochen haben |
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
du wirst durchkrochen haben |
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
er/sie/es wird durchkrochen haben |
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
wir werden durchkrochen haben |
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
ihr werdet durchkrochen haben |
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
sie werden durchkrochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus ero
|
ich werde durchkrochen worden sein |
| 2. Person Singular |
perreptatus eris
|
du wirst durchkrochen worden sein |
| 3. Person Singular |
perreptatus erit
|
er/sie/es wird durchkrochen worden sein |
| 1. Person Plural |
perreptati erimus
|
wir werden durchkrochen worden sein |
| 2. Person Plural |
perreptati eritis
|
ihr werdet durchkrochen worden sein |
| 3. Person Plural |
perreptati erunt
|
sie werden durchkrochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptare
|
durchkriechen |
| Vorzeitigkeit |
perreptavisse
|
durchkrochen haben |
| Nachzeitigkeit |
perreptaturum esse
|
durchkriechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptari perreptarier
|
durchkrochen werden |
| Vorzeitigkeit |
perreptatum esse
|
durchkrochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
perreptatum iri
|
künftig durchkrochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perrepta
|
durchkrieche; durchkriech! |
| 2. Person Plural |
perreptate
|
durchkriecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perreptato
|
| 3. Person Singular |
perreptato
|
| 2. Person Plural |
perreptatote
|
| 3. Person Plural |
perreptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perreptare
|
das Durchkriechen |
| Genitiv |
perreptandi
|
des Durchkriechens |
| Dativ |
perreptando
|
dem Durchkriechen |
| Akkusativ |
perreptandum
|
das Durchkriechen |
| Ablativ |
perreptando
|
durch das Durchkriechen |
| Vokativ |
perreptande
|
Durchkriechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptandus
|
perreptanda
|
perreptandum
|
| Genitiv |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptandi
|
| Dativ |
perreptando
|
perreptandae
|
perreptando
|
| Akkusativ |
perreptandum
|
perreptandam
|
perreptandum
|
| Ablativ |
perreptando
|
perreptanda
|
perreptando
|
| Vokativ |
perreptande
|
perreptanda
|
perreptandum
|
Plural
| Nominativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
| Genitiv |
perreptandorum
|
perreptandarum
|
perreptandorum
|
| Dativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Akkusativ |
perreptandos
|
perreptandas
|
perreptanda
|
| Ablativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Vokativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
| Genitiv |
perreptantis
|
perreptantis
|
perreptantis
|
| Dativ |
perreptanti
|
perreptanti
|
perreptanti
|
| Akkusativ |
perreptantem
|
perreptantem
|
perreptans
|
| Ablativ |
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
| Vokativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
Plural
| Nominativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Genitiv |
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
| Dativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Akkusativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Ablativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Vokativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptatus
|
perreptata
|
perreptatum
|
| Genitiv |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptati
|
| Dativ |
perreptato
|
perreptatae
|
perreptato
|
| Akkusativ |
perreptatum
|
perreptatam
|
perreptatum
|
| Ablativ |
perreptato
|
perreptata
|
perreptato
|
| Vokativ |
perreptate
|
perreptata
|
perreptatum
|
Plural
| Nominativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
| Genitiv |
perreptatorum
|
perreptatarum
|
perreptatorum
|
| Dativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Akkusativ |
perreptatos
|
perreptatas
|
perreptata
|
| Ablativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Vokativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptaturus
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
| Genitiv |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptaturi
|
| Dativ |
perreptaturo
|
perreptaturae
|
perreptaturo
|
| Akkusativ |
perreptaturum
|
perreptaturam
|
perreptaturum
|
| Ablativ |
perreptaturo
|
perreptatura
|
perreptaturo
|
| Vokativ |
perreptature
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
Plural
| Nominativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
| Genitiv |
perreptaturorum
|
perreptaturarum
|
perreptaturorum
|
| Dativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Akkusativ |
perreptaturos
|
perreptaturas
|
perreptatura
|
| Ablativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Vokativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perreptatum
|
perreptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepto
|
|
| 2. Person Singular |
perreptas
|
|
| 3. Person Singular |
perreptat
|
|
| 1. Person Plural |
perreptamus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptatis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptor
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaris perreptare
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptamur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptamini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptem
|
|
| 2. Person Singular |
perreptes
|
|
| 3. Person Singular |
perreptet
|
|
| 1. Person Plural |
perreptemus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptetis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepter
|
|
| 2. Person Singular |
perrepteris perreptere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptetur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptemur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptemini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabam
|
|
| 2. Person Singular |
perreptabas
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabat
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabar
|
|
| 2. Person Singular |
perreptabaris perreptabare
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarem
|
|
| 2. Person Singular |
perreptares
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaret
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarer
|
|
| 2. Person Singular |
perreptareris perreptarere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabo
|
|
| 2. Person Singular |
perreptabis
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabor
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaberis perreptabere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavi
|
|
| 2. Person Singular |
perreptavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perreptavit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptaverunt perreptavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perreptavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perreptavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perreptavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavero
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perreptavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perreptaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptari perreptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perreptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perreptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perrepta
|
! |
| 2. Person Plural |
perreptate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perreptato
|
| 3. Person Singular |
perreptato
|
| 2. Person Plural |
perreptatote
|
| 3. Person Plural |
perreptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perreptare
|
|
| Genitiv |
perreptandi
|
|
| Dativ |
perreptando
|
|
| Akkusativ |
perreptandum
|
|
| Ablativ |
perreptando
|
|
| Vokativ |
perreptande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptandus
|
perreptanda
|
perreptandum
|
| Genitiv |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptandi
|
| Dativ |
perreptando
|
perreptandae
|
perreptando
|
| Akkusativ |
perreptandum
|
perreptandam
|
perreptandum
|
| Ablativ |
perreptando
|
perreptanda
|
perreptando
|
| Vokativ |
perreptande
|
perreptanda
|
perreptandum
|
Plural
| Nominativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
| Genitiv |
perreptandorum
|
perreptandarum
|
perreptandorum
|
| Dativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Akkusativ |
perreptandos
|
perreptandas
|
perreptanda
|
| Ablativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Vokativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
| Genitiv |
perreptantis
|
perreptantis
|
perreptantis
|
| Dativ |
perreptanti
|
perreptanti
|
perreptanti
|
| Akkusativ |
perreptantem
|
perreptantem
|
perreptans
|
| Ablativ |
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
| Vokativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
Plural
| Nominativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Genitiv |
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
| Dativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Akkusativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Ablativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Vokativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptatus
|
perreptata
|
perreptatum
|
| Genitiv |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptati
|
| Dativ |
perreptato
|
perreptatae
|
perreptato
|
| Akkusativ |
perreptatum
|
perreptatam
|
perreptatum
|
| Ablativ |
perreptato
|
perreptata
|
perreptato
|
| Vokativ |
perreptate
|
perreptata
|
perreptatum
|
Plural
| Nominativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
| Genitiv |
perreptatorum
|
perreptatarum
|
perreptatorum
|
| Dativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Akkusativ |
perreptatos
|
perreptatas
|
perreptata
|
| Ablativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Vokativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptaturus
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
| Genitiv |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptaturi
|
| Dativ |
perreptaturo
|
perreptaturae
|
perreptaturo
|
| Akkusativ |
perreptaturum
|
perreptaturam
|
perreptaturum
|
| Ablativ |
perreptaturo
|
perreptatura
|
perreptaturo
|
| Vokativ |
perreptature
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
Plural
| Nominativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
| Genitiv |
perreptaturorum
|
perreptaturarum
|
perreptaturorum
|
| Dativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Akkusativ |
perreptaturos
|
perreptaturas
|
perreptatura
|
| Ablativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Vokativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perreptatum
|
perreptatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepto
|
ich schleiche durch |
| 2. Person Singular |
perreptas
|
du schleichst durch |
| 3. Person Singular |
perreptat
|
er/sie/es schleicht durch |
| 1. Person Plural |
perreptamus
|
wir schleichen durch |
| 2. Person Plural |
perreptatis
|
ihr schleicht durch |
| 3. Person Plural |
perreptant
|
sie schleichen durch |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptor
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaris perreptare
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptamur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptamini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptem
|
ich schleiche durch |
| 2. Person Singular |
perreptes
|
du schleichest durch |
| 3. Person Singular |
perreptet
|
er/sie/es schleiche durch |
| 1. Person Plural |
perreptemus
|
wir schleichen durch |
| 2. Person Plural |
perreptetis
|
ihr schleichet durch |
| 3. Person Plural |
perreptent
|
sie schleichen durch |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perrepter
|
|
| 2. Person Singular |
perrepteris perreptere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptetur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptemur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptemini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabam
|
ich schlich durch |
| 2. Person Singular |
perreptabas
|
du schlichst durch |
| 3. Person Singular |
perreptabat
|
er/sie/es schlich durch |
| 1. Person Plural |
perreptabamus
|
wir schlichen durch |
| 2. Person Plural |
perreptabatis
|
ihr schlicht durch |
| 3. Person Plural |
perreptabant
|
sie schlichen durch |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabar
|
|
| 2. Person Singular |
perreptabaris perreptabare
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarem
|
ich schliche durch |
| 2. Person Singular |
perreptares
|
du schlichest durch |
| 3. Person Singular |
perreptaret
|
er/sie/es schliche durch |
| 1. Person Plural |
perreptaremus
|
wir schlichen durch |
| 2. Person Plural |
perreptaretis
|
ihr schlichet durch |
| 3. Person Plural |
perreptarent
|
sie schlichen durch |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptarer
|
|
| 2. Person Singular |
perreptareris perreptarere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabo
|
ich werde durchschleichen |
| 2. Person Singular |
perreptabis
|
du wirst durchschleichen |
| 3. Person Singular |
perreptabit
|
er/sie/es wird durchschleichen |
| 1. Person Plural |
perreptabimus
|
wir werden durchschleichen |
| 2. Person Plural |
perreptabitis
|
ihr werdet durchschleichen |
| 3. Person Plural |
perreptabunt
|
sie werden durchschleichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptabor
|
|
| 2. Person Singular |
perreptaberis perreptabere
|
|
| 3. Person Singular |
perreptabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perreptabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perreptabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perreptabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavi
|
ich bin durchgeschlichen |
| 2. Person Singular |
perreptavisti
|
du bist durchgeschlichen |
| 3. Person Singular |
perreptavit
|
er/sie/es ist durchgeschlichen |
| 1. Person Plural |
perreptavimus
|
wir sind durchgeschlichen |
| 2. Person Plural |
perreptavistis
|
ihr seid durchgeschlichen |
| 3. Person Plural |
perreptaverunt perreptavere
|
sie sind durchgeschlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaverim
|
ich sei durchgeschlichen |
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
du seiest durchgeschlichen |
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
er/sie/es sei durchgeschlichen |
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
wir seien durchgeschlichen |
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
ihr seiet durchgeschlichen |
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
sie seien durchgeschlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptaveram
|
ich war durchgeschlichen |
| 2. Person Singular |
perreptaveras
|
du warst durchgeschlichen |
| 3. Person Singular |
perreptaverat
|
er/sie/es war durchgeschlichen |
| 1. Person Plural |
perreptaveramus
|
wir waren durchgeschlichen |
| 2. Person Plural |
perreptaveratis
|
ihr wart durchgeschlichen |
| 3. Person Plural |
perreptaverant
|
sie waren durchgeschlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavissem
|
ich wäre durchgeschlichen |
| 2. Person Singular |
perreptavisses
|
du wärest durchgeschlichen |
| 3. Person Singular |
perreptavisset
|
er/sie/es wäre durchgeschlichen |
| 1. Person Plural |
perreptavissemus
|
wir wären durchgeschlichen |
| 2. Person Plural |
perreptavissetis
|
ihr wäret durchgeschlichen |
| 3. Person Plural |
perreptavissent
|
sie wären durchgeschlichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptavero
|
ich werde durchgeschlichen sein |
| 2. Person Singular |
perreptaveris
|
du wirst durchgeschlichen sein |
| 3. Person Singular |
perreptaverit
|
er/sie/es wird durchgeschlichen sein |
| 1. Person Plural |
perreptaverimus
|
wir werden durchgeschlichen sein |
| 2. Person Plural |
perreptaveritis
|
ihr werdet durchgeschlichen sein |
| 3. Person Plural |
perreptaverint
|
sie werden durchgeschlichen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perreptatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perreptatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perreptatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perreptati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perreptati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perreptati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptare
|
durchschleichen |
| Vorzeitigkeit |
perreptavisse
|
durchgeschlichen sein |
| Nachzeitigkeit |
perreptaturum esse
|
durchschleichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perreptari perreptarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perreptatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perreptatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perrepta
|
schleiche durch; schleich durch! |
| 2. Person Plural |
perreptate
|
schleicht durch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perreptato
|
| 3. Person Singular |
perreptato
|
| 2. Person Plural |
perreptatote
|
| 3. Person Plural |
perreptanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perreptare
|
das Durchschleichen |
| Genitiv |
perreptandi
|
des Durchschleichens |
| Dativ |
perreptando
|
dem Durchschleichen |
| Akkusativ |
perreptandum
|
das Durchschleichen |
| Ablativ |
perreptando
|
durch das Durchschleichen |
| Vokativ |
perreptande
|
Durchschleichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptandus
|
perreptanda
|
perreptandum
|
| Genitiv |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptandi
|
| Dativ |
perreptando
|
perreptandae
|
perreptando
|
| Akkusativ |
perreptandum
|
perreptandam
|
perreptandum
|
| Ablativ |
perreptando
|
perreptanda
|
perreptando
|
| Vokativ |
perreptande
|
perreptanda
|
perreptandum
|
Plural
| Nominativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
| Genitiv |
perreptandorum
|
perreptandarum
|
perreptandorum
|
| Dativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Akkusativ |
perreptandos
|
perreptandas
|
perreptanda
|
| Ablativ |
perreptandis
|
perreptandis
|
perreptandis
|
| Vokativ |
perreptandi
|
perreptandae
|
perreptanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
| Genitiv |
perreptantis
|
perreptantis
|
perreptantis
|
| Dativ |
perreptanti
|
perreptanti
|
perreptanti
|
| Akkusativ |
perreptantem
|
perreptantem
|
perreptans
|
| Ablativ |
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
perreptanti perreptante
|
| Vokativ |
perreptans
|
perreptans
|
perreptans
|
Plural
| Nominativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Genitiv |
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
perreptantium perreptantum
|
| Dativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Akkusativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
| Ablativ |
perreptantibus
|
perreptantibus
|
perreptantibus
|
| Vokativ |
perreptantes
|
perreptantes
|
perreptantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptatus
|
perreptata
|
perreptatum
|
| Genitiv |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptati
|
| Dativ |
perreptato
|
perreptatae
|
perreptato
|
| Akkusativ |
perreptatum
|
perreptatam
|
perreptatum
|
| Ablativ |
perreptato
|
perreptata
|
perreptato
|
| Vokativ |
perreptate
|
perreptata
|
perreptatum
|
Plural
| Nominativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
| Genitiv |
perreptatorum
|
perreptatarum
|
perreptatorum
|
| Dativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Akkusativ |
perreptatos
|
perreptatas
|
perreptata
|
| Ablativ |
perreptatis
|
perreptatis
|
perreptatis
|
| Vokativ |
perreptati
|
perreptatae
|
perreptata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perreptaturus
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
| Genitiv |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptaturi
|
| Dativ |
perreptaturo
|
perreptaturae
|
perreptaturo
|
| Akkusativ |
perreptaturum
|
perreptaturam
|
perreptaturum
|
| Ablativ |
perreptaturo
|
perreptatura
|
perreptaturo
|
| Vokativ |
perreptature
|
perreptatura
|
perreptaturum
|
Plural
| Nominativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
| Genitiv |
perreptaturorum
|
perreptaturarum
|
perreptaturorum
|
| Dativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Akkusativ |
perreptaturos
|
perreptaturas
|
perreptatura
|
| Ablativ |
perreptaturis
|
perreptaturis
|
perreptaturis
|
| Vokativ |
perreptaturi
|
perreptaturae
|
perreptatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perreptatum
|
perreptatu
|