Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
ich überrede |
| 2. Person Singular |
persuades
|
du überredest |
| 3. Person Singular |
persuadet
|
er/sie/es überredet |
| 1. Person Plural |
persuademus
|
wir überreden |
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
ihr überredet |
| 3. Person Plural |
persuadent
|
sie überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
ich werde überredet |
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
du wirst überredet |
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
er/sie/es wird überredet |
| 1. Person Plural |
persuademur
|
wir werden überredet |
| 2. Person Plural |
persuademini
|
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
sie werden überredet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
ich überrede |
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
du überredest |
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
er/sie/es überrede |
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
wir überreden |
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
ihr überredet |
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
sie überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
ich werde überredet |
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
du werdest überredet |
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
er/sie/es werde überredet |
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
wir werden überredet |
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
ihr werdet überredet |
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
sie werden überredet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
ich überredete |
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
du überredetest |
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
wir überredeten |
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
ihr überredetet |
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
sie überredeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
ich wurde überredet |
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
du wurdest überredet |
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
er/sie/es wurde überredet |
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
wir wurden überredet |
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
ihr wurdet überredet |
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
sie wurden überredet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
ich überredete |
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
du überredetest |
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
er/sie/es überredete |
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
wir überredeten |
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
ihr überredetet |
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
sie überredeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
ich würde überredet |
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
du würdest überredet |
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
er/sie/es würde überredet |
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
wir würden überredet |
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
ihr würdet überredet |
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
sie würden überredet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
ich werde überreden |
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
du wirst überreden |
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
er/sie/es wird überreden |
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
wir werden überreden |
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
ihr werdet überreden |
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
sie werden überreden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
ich werde überredet werden |
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
du wirst überredet werden |
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
er/sie/es wird überredet werden |
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
wir werden überredet werden |
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
ihr werdet überredet werden |
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
sie werden überredet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
ich habe überredet |
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
du hast überredet |
| 3. Person Singular |
persuasit
|
er/sie/es hat überredet |
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
wir haben überredet |
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
ihr habt überredet |
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
sie haben überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
ich bin überredet worden |
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
du bist überredet worden |
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
er/sie/es ist überredet worden |
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
wir sind überredet worden |
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
ihr seid überredet worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
sie sind überredet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
ich habe überredet |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du habest überredet |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es habe überredet |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir haben überredet |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr habet überredet |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie haben überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
ich sei überredet worden |
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
du seiest überredet worden |
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
er/sie/es sei überredet worden |
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
wir seien überredet worden |
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
ihr seiet überredet worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
sie seien überredet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
ich hatte überredet |
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
du hattest überredet |
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
er/sie/es hatte überredet |
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
wir hatten überredet |
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
ihr hattet überredet |
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
sie hatten überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
ich war überredet worden |
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
du warst überredet worden |
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
er/sie/es war überredet worden |
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
wir waren überredet worden |
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
ihr wart überredet worden |
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
sie waren überredet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
ich hätte überredet |
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
du hättest überredet |
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
er/sie/es hätte überredet |
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
wir hätten überredet |
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
ihr hättet überredet |
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
sie hätten überredet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
ich wäre überredet worden |
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
du wärest überredet worden |
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
er/sie/es wäre überredet worden |
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
wir wären überredet worden |
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
ihr wäret überredet worden |
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
sie wären überredet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
ich werde überredet haben |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du wirst überredet haben |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es wird überredet haben |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir werden überredet haben |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr werdet überredet haben |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie werden überredet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
ich werde überredet worden sein |
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
du wirst überredet worden sein |
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
er/sie/es wird überredet worden sein |
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
wir werden überredet worden sein |
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
ihr werdet überredet worden sein |
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
sie werden überredet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
überreden |
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
überredet haben |
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
überreden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
überredet werden |
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
überredet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
künftig überredet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
überrede! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
überredet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
das Überreden |
| Genitiv |
persuadendi
|
des Überredens |
| Dativ |
persuadendo
|
dem Überreden |
| Akkusativ |
persuadendum
|
das Überreden |
| Ablativ |
persuadendo
|
durch das Überreden |
| Vokativ |
persuadende
|
Überreden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
ich bestimme |
| 2. Person Singular |
persuades
|
du bestimmst |
| 3. Person Singular |
persuadet
|
er/sie/es bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuademus
|
wir bestimmen |
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
ihr bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuadent
|
sie bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
du wirst bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
er/sie/es wird bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuademur
|
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuademini
|
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
sie werden bestimmt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
ich bestimme |
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
du bestimmest |
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
er/sie/es bestimme |
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
wir bestimmen |
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
ihr bestimmet |
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
sie bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
ich werde bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
du werdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
er/sie/es werde bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
wir werden bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
ihr werdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
sie werden bestimmt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
ich bestimmte |
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
du bestimmtest |
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
wir bestimmten |
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
sie bestimmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
ich wurde bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
du wurdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
er/sie/es wurde bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
wir wurden bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
ihr wurdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
sie wurden bestimmt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
ich bestimmte |
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
du bestimmtest |
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
er/sie/es bestimmte |
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
wir bestimmten |
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
ihr bestimmtet |
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
sie bestimmten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
ich würde bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
du würdest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
er/sie/es würde bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
wir würden bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
ihr würdet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
sie würden bestimmt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
ich werde bestimmen |
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
du wirst bestimmen |
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
er/sie/es wird bestimmen |
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
wir werden bestimmen |
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
ihr werdet bestimmen |
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
sie werden bestimmen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
ich werde bestimmt werden |
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
du wirst bestimmt werden |
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
er/sie/es wird bestimmt werden |
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
wir werden bestimmt werden |
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
ihr werdet bestimmt werden |
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
sie werden bestimmt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
du hast bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuasit
|
er/sie/es hat bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
ihr habt bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
sie haben bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
ich bin bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
du bist bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
er/sie/es ist bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
wir sind bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
ihr seid bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
sie sind bestimmt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
ich habe bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du habest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es habe bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir haben bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr habet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie haben bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
ich sei bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
du seiest bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
er/sie/es sei bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
wir seien bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
ihr seiet bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
sie seien bestimmt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
ich hatte bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
du hattest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
er/sie/es hatte bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
wir hatten bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
ihr hattet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
sie hatten bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
ich war bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
du warst bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
er/sie/es war bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
wir waren bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
ihr wart bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
sie waren bestimmt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
ich hätte bestimmt |
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
du hättest bestimmt |
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
er/sie/es hätte bestimmt |
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
wir hätten bestimmt |
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
ihr hättet bestimmt |
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
sie hätten bestimmt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
ich wäre bestimmt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
du wärest bestimmt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
er/sie/es wäre bestimmt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
wir wären bestimmt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
ihr wäret bestimmt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
sie wären bestimmt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
ich werde bestimmt haben |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du wirst bestimmt haben |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es wird bestimmt haben |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir werden bestimmt haben |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr werdet bestimmt haben |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie werden bestimmt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
ich werde bestimmt worden sein |
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
du wirst bestimmt worden sein |
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
er/sie/es wird bestimmt worden sein |
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
wir werden bestimmt worden sein |
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
ihr werdet bestimmt worden sein |
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
sie werden bestimmt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
bestimmen |
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
bestimmt haben |
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
bestimmen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
bestimmt werden |
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
bestimmt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
künftig bestimmt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
bestimme; bestimm! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
bestimmt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
das Bestimmen |
| Genitiv |
persuadendi
|
des Bestimmens |
| Dativ |
persuadendo
|
dem Bestimmen |
| Akkusativ |
persuadendum
|
das Bestimmen |
| Ablativ |
persuadendo
|
durch das Bestimmen |
| Vokativ |
persuadende
|
Bestimmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
|
| 2. Person Singular |
persuades
|
|
| 3. Person Singular |
persuadet
|
|
| 1. Person Plural |
persuademus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
|
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuademur
|
|
| 2. Person Plural |
persuademini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
|
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
|
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
|
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
|
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
|
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
|
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
|
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
|
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
|
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
|
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
|
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
|
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
|
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
|
| 3. Person Singular |
persuasit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
|
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
|
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
|
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
|
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
|
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
|
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
|
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
|
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
|
| Genitiv |
persuadendi
|
|
| Dativ |
persuadendo
|
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
|
| Ablativ |
persuadendo
|
|
| Vokativ |
persuadende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
ich überzeuge |
| 2. Person Singular |
persuades
|
du überzeugst |
| 3. Person Singular |
persuadet
|
er/sie/es überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuademus
|
wir überzeugen |
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
ihr überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuadent
|
sie überzeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
ich werde überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
du wirst überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
er/sie/es wird überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuademur
|
wir werden überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuademini
|
ihr werdet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
sie werden überzeugt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
ich überzeuge |
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
du überzeugest |
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
er/sie/es überzeuge |
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
wir überzeugen |
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
ihr überzeuget |
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
sie überzeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
ich werde überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
du werdest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
er/sie/es werde überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
wir werden überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
ihr werdet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
sie werden überzeugt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
ich überzeugte |
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
du überzeugtest |
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
er/sie/es überzeugte |
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
wir überzeugten |
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
ihr überzeugtet |
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
sie überzeugten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
ich wurde überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
du wurdest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
er/sie/es wurde überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
wir wurden überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
ihr wurdet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
sie wurden überzeugt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
ich überzeugte |
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
du überzeugtest |
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
er/sie/es überzeugte |
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
wir überzeugten |
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
ihr überzeugtet |
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
sie überzeugten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
ich würde überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
du würdest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
er/sie/es würde überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
wir würden überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
ihr würdet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
sie würden überzeugt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
ich werde überzeugen |
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
du wirst überzeugen |
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
er/sie/es wird überzeugen |
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
wir werden überzeugen |
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
ihr werdet überzeugen |
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
sie werden überzeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
ich werde überzeugt werden |
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
du wirst überzeugt werden |
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
er/sie/es wird überzeugt werden |
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
wir werden überzeugt werden |
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
ihr werdet überzeugt werden |
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
sie werden überzeugt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
ich habe überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
du hast überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuasit
|
er/sie/es hat überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
wir haben überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
ihr habt überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
sie haben überzeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
ich bin überzeugt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
du bist überzeugt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
er/sie/es ist überzeugt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
wir sind überzeugt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
ihr seid überzeugt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
sie sind überzeugt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
ich habe überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du habest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es habe überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir haben überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr habet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie haben überzeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
ich sei überzeugt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
du seiest überzeugt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
er/sie/es sei überzeugt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
wir seien überzeugt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
ihr seiet überzeugt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
sie seien überzeugt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
ich hatte überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
du hattest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
er/sie/es hatte überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
wir hatten überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
ihr hattet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
sie hatten überzeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
ich war überzeugt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
du warst überzeugt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
er/sie/es war überzeugt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
wir waren überzeugt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
ihr wart überzeugt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
sie waren überzeugt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
ich hätte überzeugt |
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
du hättest überzeugt |
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
er/sie/es hätte überzeugt |
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
wir hätten überzeugt |
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
ihr hättet überzeugt |
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
sie hätten überzeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
ich wäre überzeugt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
du wärest überzeugt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
er/sie/es wäre überzeugt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
wir wären überzeugt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
ihr wäret überzeugt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
sie wären überzeugt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
ich werde überzeugt haben |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du wirst überzeugt haben |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es wird überzeugt haben |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir werden überzeugt haben |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr werdet überzeugt haben |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie werden überzeugt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
ich werde überzeugt worden sein |
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
du wirst überzeugt worden sein |
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
er/sie/es wird überzeugt worden sein |
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
wir werden überzeugt worden sein |
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
ihr werdet überzeugt worden sein |
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
sie werden überzeugt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
überzeugen |
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
überzeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
überzeugen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
überzeugt werden |
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
überzeugt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
künftig überzeugt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
überzeuge; überzeug! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
überzeugt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
das Überzeugen |
| Genitiv |
persuadendi
|
des Überzeugens |
| Dativ |
persuadendo
|
dem Überzeugen |
| Akkusativ |
persuadendum
|
das Überzeugen |
| Ablativ |
persuadendo
|
durch das Überzeugen |
| Vokativ |
persuadende
|
Überzeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
|
| 2. Person Singular |
persuades
|
|
| 3. Person Singular |
persuadet
|
|
| 1. Person Plural |
persuademus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
|
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuademur
|
|
| 2. Person Plural |
persuademini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
|
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
|
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
|
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
|
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
|
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
|
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
|
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
|
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
|
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
|
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
|
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
|
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
|
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
|
| 3. Person Singular |
persuasit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
|
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
|
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
|
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
|
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
|
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
|
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
|
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
|
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
|
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
|
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
|
| Genitiv |
persuadendi
|
|
| Dativ |
persuadendo
|
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
|
| Ablativ |
persuadendo
|
|
| Vokativ |
persuadende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
ich verführe |
| 2. Person Singular |
persuades
|
du verführst |
| 3. Person Singular |
persuadet
|
er/sie/es verführt |
| 1. Person Plural |
persuademus
|
wir verführen |
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
ihr verführt |
| 3. Person Plural |
persuadent
|
sie verführen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
ich werde verführt |
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
du wirst verführt |
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
er/sie/es wird verführt |
| 1. Person Plural |
persuademur
|
wir werden verführt |
| 2. Person Plural |
persuademini
|
ihr werdet verführt |
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
sie werden verführt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
ich verführe |
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
du verführest |
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
er/sie/es verführe |
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
wir verführen |
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
ihr verführet |
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
sie verführen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
ich werde verführt |
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
du werdest verführt |
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
er/sie/es werde verführt |
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
wir werden verführt |
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
ihr werdet verführt |
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
sie werden verführt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
ich verführte |
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
du verführtest |
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
er/sie/es verführte |
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
wir verführten |
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
ihr verführtet |
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
sie verführten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
ich wurde verführt |
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
du wurdest verführt |
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
er/sie/es wurde verführt |
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
wir wurden verführt |
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
ihr wurdet verführt |
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
sie wurden verführt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
ich verführte |
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
du verführtest |
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
er/sie/es verführte |
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
wir verführten |
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
ihr verführtet |
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
sie verführten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
ich würde verführt |
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
du würdest verführt |
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
er/sie/es würde verführt |
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
wir würden verführt |
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
ihr würdet verführt |
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
sie würden verführt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
ich werde verführen |
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
du wirst verführen |
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
er/sie/es wird verführen |
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
wir werden verführen |
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
ihr werdet verführen |
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
sie werden verführen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
ich werde verführt werden |
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
du wirst verführt werden |
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
er/sie/es wird verführt werden |
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
wir werden verführt werden |
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
ihr werdet verführt werden |
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
sie werden verführt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
ich habe verführt |
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
du hast verführt |
| 3. Person Singular |
persuasit
|
er/sie/es hat verführt |
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
wir haben verführt |
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
ihr habt verführt |
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
sie haben verführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
ich bin verführt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
du bist verführt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
er/sie/es ist verführt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
wir sind verführt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
ihr seid verführt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
sie sind verführt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
ich habe verführt |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du habest verführt |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es habe verführt |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir haben verführt |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr habet verführt |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie haben verführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
ich sei verführt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
du seiest verführt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
er/sie/es sei verführt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
wir seien verführt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
ihr seiet verführt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
sie seien verführt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
ich hatte verführt |
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
du hattest verführt |
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
er/sie/es hatte verführt |
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
wir hatten verführt |
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
ihr hattet verführt |
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
sie hatten verführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
ich war verführt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
du warst verführt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
er/sie/es war verführt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
wir waren verführt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
ihr wart verführt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
sie waren verführt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
ich hätte verführt |
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
du hättest verführt |
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
er/sie/es hätte verführt |
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
wir hätten verführt |
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
ihr hättet verführt |
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
sie hätten verführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
ich wäre verführt worden |
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
du wärest verführt worden |
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
er/sie/es wäre verführt worden |
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
wir wären verführt worden |
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
ihr wäret verführt worden |
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
sie wären verführt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
ich werde verführt haben |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du wirst verführt haben |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es wird verführt haben |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir werden verführt haben |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr werdet verführt haben |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie werden verführt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
ich werde verführt worden sein |
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
du wirst verführt worden sein |
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
er/sie/es wird verführt worden sein |
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
wir werden verführt worden sein |
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
ihr werdet verführt worden sein |
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
sie werden verführt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
verführen |
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
verführt haben |
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
verführen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
verführt werden |
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
verführt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
künftig verführt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
verführe; verführ! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
verführt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
das Verführen |
| Genitiv |
persuadendi
|
des Verführens |
| Dativ |
persuadendo
|
dem Verführen |
| Akkusativ |
persuadendum
|
das Verführen |
| Ablativ |
persuadendo
|
durch das Verführen |
| Vokativ |
persuadende
|
Verführen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeo
|
ich vermag |
| 2. Person Singular |
persuades
|
du vermagst |
| 3. Person Singular |
persuadet
|
er/sie/es vermag |
| 1. Person Plural |
persuademus
|
wir vermögen |
| 2. Person Plural |
persuadetis
|
ihr vermögt |
| 3. Person Plural |
persuadent
|
sie vermögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeor
|
|
| 2. Person Singular |
persuaderis persuadere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuademur
|
|
| 2. Person Plural |
persuademini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadeam
|
ich vermöge |
| 2. Person Singular |
persuadeas
|
du vermögest |
| 3. Person Singular |
persuadeat
|
er/sie/es vermöge |
| 1. Person Plural |
persuadeamus
|
wir vermögen |
| 2. Person Plural |
persuadeatis
|
ihr vermöget |
| 3. Person Plural |
persuadeant
|
sie vermögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadear
|
|
| 2. Person Singular |
persuadearis persuadeare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadeatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadeamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadeamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebam
|
ich vermochte |
| 2. Person Singular |
persuadebas
|
du vermochtest |
| 3. Person Singular |
persuadebat
|
er/sie/es vermochte |
| 1. Person Plural |
persuadebamus
|
wir vermochten |
| 2. Person Plural |
persuadebatis
|
ihr vermochtet |
| 3. Person Plural |
persuadebant
|
sie vermochten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebar
|
|
| 2. Person Singular |
persuadebaris persuadebare
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebatur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebamur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebamini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderem
|
ich vermöchte |
| 2. Person Singular |
persuaderes
|
du vermöchtest |
| 3. Person Singular |
persuaderet
|
er/sie/es vermöchte |
| 1. Person Plural |
persuaderemus
|
wir vermöchten |
| 2. Person Plural |
persuaderetis
|
ihr vermöchtet |
| 3. Person Plural |
persuaderent
|
sie vermöchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaderer
|
|
| 2. Person Singular |
persuadereris persuaderere
|
|
| 3. Person Singular |
persuaderetur
|
|
| 1. Person Plural |
persuaderemur
|
|
| 2. Person Plural |
persuaderemini
|
|
| 3. Person Plural |
persuaderentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebo
|
ich werde vermögen |
| 2. Person Singular |
persuadebis
|
du wirst vermögen |
| 3. Person Singular |
persuadebit
|
er/sie/es wird vermögen |
| 1. Person Plural |
persuadebimus
|
wir werden vermögen |
| 2. Person Plural |
persuadebitis
|
ihr werdet vermögen |
| 3. Person Plural |
persuadebunt
|
sie werden vermögen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuadebor
|
|
| 2. Person Singular |
persuadeberis persuadebere
|
|
| 3. Person Singular |
persuadebitur
|
|
| 1. Person Plural |
persuadebimur
|
|
| 2. Person Plural |
persuadebimini
|
|
| 3. Person Plural |
persuadebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasi
|
ich habe vermocht |
| 2. Person Singular |
persuasisti
|
du hast vermocht |
| 3. Person Singular |
persuasit
|
er/sie/es hat vermocht |
| 1. Person Plural |
persuasimus
|
wir haben vermocht |
| 2. Person Plural |
persuasistis
|
ihr habt vermocht |
| 3. Person Plural |
persuaserunt persuasere
|
sie haben vermocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sum
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus es
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus est
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi sumus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi estis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaserim
|
ich habe vermocht |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du habest vermocht |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es habe vermocht |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir haben vermocht |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr habet vermocht |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie haben vermocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus sim
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus sis
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus sit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi simus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi sitis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuaseram
|
ich hatte vermocht |
| 2. Person Singular |
persuaseras
|
du hattest vermocht |
| 3. Person Singular |
persuaserat
|
er/sie/es hatte vermocht |
| 1. Person Plural |
persuaseramus
|
wir hatten vermocht |
| 2. Person Plural |
persuaseratis
|
ihr hattet vermocht |
| 3. Person Plural |
persuaserant
|
sie hatten vermocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus eram
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eras
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erat
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi eramus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eratis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasissem
|
ich hätte vermocht |
| 2. Person Singular |
persuasisses
|
du hättest vermocht |
| 3. Person Singular |
persuasisset
|
er/sie/es hätte vermocht |
| 1. Person Plural |
persuasissemus
|
wir hätten vermocht |
| 2. Person Plural |
persuasissetis
|
ihr hättet vermocht |
| 3. Person Plural |
persuasissent
|
sie hätten vermocht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus essem
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus esses
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus esset
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi essemus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi essetis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasero
|
ich werde vermocht haben |
| 2. Person Singular |
persuaseris
|
du wirst vermocht haben |
| 3. Person Singular |
persuaserit
|
er/sie/es wird vermocht haben |
| 1. Person Plural |
persuaserimus
|
wir werden vermocht haben |
| 2. Person Plural |
persuaseritis
|
ihr werdet vermocht haben |
| 3. Person Plural |
persuaserint
|
sie werden vermocht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
persuasus ero
|
|
| 2. Person Singular |
persuasus eris
|
|
| 3. Person Singular |
persuasus erit
|
|
| 1. Person Plural |
persuasi erimus
|
|
| 2. Person Plural |
persuasi eritis
|
|
| 3. Person Plural |
persuasi erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuadere
|
vermögen |
| Vorzeitigkeit |
persuasisse
|
vermocht haben |
| Nachzeitigkeit |
persuasurum esse
|
vermögen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
persuaderi persuaderier
|
|
| Vorzeitigkeit |
persuasum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
persuasum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
persuade
|
vermöge; vermög! |
| 2. Person Plural |
persuadete
|
vermögt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
persuadeto
|
| 3. Person Singular |
persuadeto
|
| 2. Person Plural |
persuadetote
|
| 3. Person Plural |
persuadento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
persuadere
|
das Vermögen |
| Genitiv |
persuadendi
|
des Vermögens |
| Dativ |
persuadendo
|
dem Vermögen |
| Akkusativ |
persuadendum
|
das Vermögen |
| Ablativ |
persuadendo
|
durch das Vermögen |
| Vokativ |
persuadende
|
Vermögen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadendus
|
persuadenda
|
persuadendum
|
| Genitiv |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadendi
|
| Dativ |
persuadendo
|
persuadendae
|
persuadendo
|
| Akkusativ |
persuadendum
|
persuadendam
|
persuadendum
|
| Ablativ |
persuadendo
|
persuadenda
|
persuadendo
|
| Vokativ |
persuadende
|
persuadenda
|
persuadendum
|
Plural
| Nominativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
| Genitiv |
persuadendorum
|
persuadendarum
|
persuadendorum
|
| Dativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Akkusativ |
persuadendos
|
persuadendas
|
persuadenda
|
| Ablativ |
persuadendis
|
persuadendis
|
persuadendis
|
| Vokativ |
persuadendi
|
persuadendae
|
persuadenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
| Genitiv |
persuadentis
|
persuadentis
|
persuadentis
|
| Dativ |
persuadenti
|
persuadenti
|
persuadenti
|
| Akkusativ |
persuadentem
|
persuadentem
|
persuadens
|
| Ablativ |
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
persuadenti persuadente
|
| Vokativ |
persuadens
|
persuadens
|
persuadens
|
Plural
| Nominativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Genitiv |
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
persuadentium persuadentum
|
| Dativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Akkusativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
| Ablativ |
persuadentibus
|
persuadentibus
|
persuadentibus
|
| Vokativ |
persuadentes
|
persuadentes
|
persuadentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasus
|
persuasa
|
persuasum
|
| Genitiv |
persuasi
|
persuasae
|
persuasi
|
| Dativ |
persuaso
|
persuasae
|
persuaso
|
| Akkusativ |
persuasum
|
persuasam
|
persuasum
|
| Ablativ |
persuaso
|
persuasa
|
persuaso
|
| Vokativ |
persuase
|
persuasa
|
persuasum
|
Plural
| Nominativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
| Genitiv |
persuasorum
|
persuasarum
|
persuasorum
|
| Dativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Akkusativ |
persuasos
|
persuasas
|
persuasa
|
| Ablativ |
persuasis
|
persuasis
|
persuasis
|
| Vokativ |
persuasi
|
persuasae
|
persuasa
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
persuasurus
|
persuasura
|
persuasurum
|
| Genitiv |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasuri
|
| Dativ |
persuasuro
|
persuasurae
|
persuasuro
|
| Akkusativ |
persuasurum
|
persuasuram
|
persuasurum
|
| Ablativ |
persuasuro
|
persuasura
|
persuasuro
|
| Vokativ |
persuasure
|
persuasura
|
persuasurum
|
Plural
| Nominativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
| Genitiv |
persuasurorum
|
persuasurarum
|
persuasurorum
|
| Dativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Akkusativ |
persuasuros
|
persuasuras
|
persuasura
|
| Ablativ |
persuasuris
|
persuasuris
|
persuasuris
|
| Vokativ |
persuasuri
|
persuasurae
|
persuasura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
persuasum
|
persuasu
|