Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
ich alarmiere |
| 2. Person Singular |
perturbas
|
du alarmierst |
| 3. Person Singular |
perturbat
|
er/sie/es alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
wir alarmieren |
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
ihr alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbant
|
sie alarmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
ich werde alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
du wirst alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
er/sie/es wird alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
wir werden alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
ihr werdet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
sie werden alarmiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
ich alarmiere |
| 2. Person Singular |
perturbes
|
du alarmierest |
| 3. Person Singular |
perturbet
|
er/sie/es alarmiere |
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
wir alarmieren |
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
ihr alarmieret |
| 3. Person Plural |
perturbent
|
sie alarmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
ich werde alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
du werdest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
er/sie/es werde alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
wir werden alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
ihr werdet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
sie werden alarmiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
ich alarmierte |
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
du alarmiertest |
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
er/sie/es alarmierte |
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
wir alarmierten |
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
ihr alarmiertet |
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
sie alarmierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
ich wurde alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
du wurdest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
er/sie/es wurde alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
wir wurden alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
ihr wurdet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
sie wurden alarmiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
ich alarmierte |
| 2. Person Singular |
perturbares
|
du alarmiertest |
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
er/sie/es alarmierte |
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
wir alarmierten |
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
ihr alarmiertet |
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
sie alarmierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
ich würde alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
du würdest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
er/sie/es würde alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
wir würden alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
ihr würdet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
sie würden alarmiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
ich werde alarmieren |
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
du wirst alarmieren |
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
er/sie/es wird alarmieren |
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
wir werden alarmieren |
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
ihr werdet alarmieren |
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
sie werden alarmieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
ich werde alarmiert werden |
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
du wirst alarmiert werden |
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
er/sie/es wird alarmiert werden |
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
wir werden alarmiert werden |
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
ihr werdet alarmiert werden |
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
sie werden alarmiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
ich habe alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
du hast alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
er/sie/es hat alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
wir haben alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
ihr habt alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
sie haben alarmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
ich bin alarmiert worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
du bist alarmiert worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
er/sie/es ist alarmiert worden |
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
wir sind alarmiert worden |
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
ihr seid alarmiert worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
sie sind alarmiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
ich habe alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du habest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es habe alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir haben alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr habet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie haben alarmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
ich sei alarmiert worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
du seiest alarmiert worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
er/sie/es sei alarmiert worden |
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
wir seien alarmiert worden |
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
ihr seiet alarmiert worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
sie seien alarmiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
ich hatte alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
du hattest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
er/sie/es hatte alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
wir hatten alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
ihr hattet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
sie hatten alarmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
ich war alarmiert worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
du warst alarmiert worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
er/sie/es war alarmiert worden |
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
wir waren alarmiert worden |
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
ihr wart alarmiert worden |
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
sie waren alarmiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
ich hätte alarmiert |
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
du hättest alarmiert |
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
er/sie/es hätte alarmiert |
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
wir hätten alarmiert |
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
ihr hättet alarmiert |
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
sie hätten alarmiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
ich wäre alarmiert worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
du wärest alarmiert worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
er/sie/es wäre alarmiert worden |
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
wir wären alarmiert worden |
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
ihr wäret alarmiert worden |
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
sie wären alarmiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
ich werde alarmiert haben |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du wirst alarmiert haben |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es wird alarmiert haben |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir werden alarmiert haben |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr werdet alarmiert haben |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie werden alarmiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
ich werde alarmiert worden sein |
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
du wirst alarmiert worden sein |
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
er/sie/es wird alarmiert worden sein |
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
wir werden alarmiert worden sein |
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
ihr werdet alarmiert worden sein |
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
sie werden alarmiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
alarmieren |
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
alarmiert haben |
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
alarmieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
alarmiert werden |
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
alarmiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
künftig alarmiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
alarmiere; alarmier! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
alarmiert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
das Alarmieren |
| Genitiv |
perturbandi
|
des Alarmierens |
| Dativ |
perturbando
|
dem Alarmieren |
| Akkusativ |
perturbandum
|
das Alarmieren |
| Ablativ |
perturbando
|
durch das Alarmieren |
| Vokativ |
perturbande
|
Alarmieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
ich störe |
| 2. Person Singular |
perturbas
|
du störst |
| 3. Person Singular |
perturbat
|
er/sie/es stört |
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
wir stören |
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
ihr stört |
| 3. Person Plural |
perturbant
|
sie stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
ich werde gestört |
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
du wirst gestört |
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
er/sie/es wird gestört |
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
wir werden gestört |
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
ihr werdet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
sie werden gestört |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
ich störe |
| 2. Person Singular |
perturbes
|
du störest |
| 3. Person Singular |
perturbet
|
er/sie/es störe |
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
wir stören |
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
ihr störet |
| 3. Person Plural |
perturbent
|
sie stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
ich werde gestört |
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
du werdest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
er/sie/es werde gestört |
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
wir werden gestört |
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
ihr werdet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
sie werden gestört |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
ich störte |
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
du störtest |
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
er/sie/es störte |
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
wir störten |
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
ihr störtet |
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
sie störten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
ich wurde gestört |
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
du wurdest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
er/sie/es wurde gestört |
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
wir wurden gestört |
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
ihr wurdet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
sie wurden gestört |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
ich störte |
| 2. Person Singular |
perturbares
|
du störtest |
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
er/sie/es störte |
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
wir störten |
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
ihr störtet |
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
sie störten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
ich würde gestört |
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
du würdest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
er/sie/es würde gestört |
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
wir würden gestört |
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
ihr würdet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
sie würden gestört |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
ich werde stören |
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
du wirst stören |
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
er/sie/es wird stören |
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
wir werden stören |
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
ihr werdet stören |
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
sie werden stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
ich werde gestört werden |
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
du wirst gestört werden |
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
er/sie/es wird gestört werden |
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
wir werden gestört werden |
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
ihr werdet gestört werden |
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
sie werden gestört werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
ich habe gestört |
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
du hast gestört |
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
er/sie/es hat gestört |
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
wir haben gestört |
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
ihr habt gestört |
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
sie haben gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
ich bin gestört worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
du bist gestört worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
er/sie/es ist gestört worden |
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
wir sind gestört worden |
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
ihr seid gestört worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
sie sind gestört worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
ich habe gestört |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du habest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es habe gestört |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir haben gestört |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr habet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie haben gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
ich sei gestört worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
du seiest gestört worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
er/sie/es sei gestört worden |
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
wir seien gestört worden |
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
ihr seiet gestört worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
sie seien gestört worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
ich hatte gestört |
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
du hattest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
er/sie/es hatte gestört |
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
wir hatten gestört |
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
ihr hattet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
sie hatten gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
ich war gestört worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
du warst gestört worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
er/sie/es war gestört worden |
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
wir waren gestört worden |
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
ihr wart gestört worden |
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
sie waren gestört worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
ich hätte gestört |
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
du hättest gestört |
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
er/sie/es hätte gestört |
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
wir hätten gestört |
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
ihr hättet gestört |
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
sie hätten gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
ich wäre gestört worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
du wärest gestört worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
er/sie/es wäre gestört worden |
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
wir wären gestört worden |
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
ihr wäret gestört worden |
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
sie wären gestört worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
ich werde gestört haben |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du wirst gestört haben |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es wird gestört haben |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir werden gestört haben |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr werdet gestört haben |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie werden gestört haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
ich werde gestört worden sein |
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
du wirst gestört worden sein |
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
er/sie/es wird gestört worden sein |
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
wir werden gestört worden sein |
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
ihr werdet gestört worden sein |
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
sie werden gestört worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
stören |
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
gestört haben |
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
stören werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
gestört werden |
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
gestört worden sein |
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
künftig gestört werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
störe; stör! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
stört! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
das Stören |
| Genitiv |
perturbandi
|
des Störens |
| Dativ |
perturbando
|
dem Stören |
| Akkusativ |
perturbandum
|
das Stören |
| Ablativ |
perturbando
|
durch das Stören |
| Vokativ |
perturbande
|
Stören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
perturbas
|
du verwirrst |
| 3. Person Singular |
perturbat
|
er/sie/es verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
ihr verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbant
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
du wirst verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
er/sie/es wird verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
sie werden verwirrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
ich verwirre |
| 2. Person Singular |
perturbes
|
du verwirrest |
| 3. Person Singular |
perturbet
|
er/sie/es verwirre |
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
wir verwirren |
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
ihr verwirret |
| 3. Person Plural |
perturbent
|
sie verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
ich werde verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
du werdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
er/sie/es werde verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
wir werden verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
ihr werdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
sie werden verwirrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
ich wurde verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
du wurdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
er/sie/es wurde verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
wir wurden verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
ihr wurdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
sie wurden verwirrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
ich verwirrte |
| 2. Person Singular |
perturbares
|
du verwirrtest |
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
er/sie/es verwirrte |
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
wir verwirrten |
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
ihr verwirrtet |
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
sie verwirrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
ich würde verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
du würdest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
er/sie/es würde verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
wir würden verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
ihr würdet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
sie würden verwirrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
ich werde verwirren |
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
du wirst verwirren |
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
er/sie/es wird verwirren |
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
wir werden verwirren |
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
ihr werdet verwirren |
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
sie werden verwirren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
ich werde verwirrt werden |
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
du wirst verwirrt werden |
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
er/sie/es wird verwirrt werden |
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
wir werden verwirrt werden |
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
ihr werdet verwirrt werden |
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
sie werden verwirrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
du hast verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
er/sie/es hat verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
ihr habt verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
ich bin verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
du bist verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
er/sie/es ist verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
wir sind verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
ihr seid verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
sie sind verwirrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
ich habe verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du habest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es habe verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir haben verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr habet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie haben verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
ich sei verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
du seiest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
er/sie/es sei verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
wir seien verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
ihr seiet verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
sie seien verwirrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
ich hatte verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
du hattest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
er/sie/es hatte verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
wir hatten verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
ihr hattet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
sie hatten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
ich war verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
du warst verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
er/sie/es war verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
wir waren verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
ihr wart verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
sie waren verwirrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
ich hätte verwirrt |
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
du hättest verwirrt |
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
er/sie/es hätte verwirrt |
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
wir hätten verwirrt |
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
ihr hättet verwirrt |
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
sie hätten verwirrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
ich wäre verwirrt worden |
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
du wärest verwirrt worden |
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
er/sie/es wäre verwirrt worden |
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
wir wären verwirrt worden |
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
ihr wäret verwirrt worden |
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
sie wären verwirrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
ich werde verwirrt haben |
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
du wirst verwirrt haben |
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
er/sie/es wird verwirrt haben |
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
wir werden verwirrt haben |
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
ihr werdet verwirrt haben |
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
sie werden verwirrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
ich werde verwirrt worden sein |
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
du wirst verwirrt worden sein |
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
er/sie/es wird verwirrt worden sein |
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
wir werden verwirrt worden sein |
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
ihr werdet verwirrt worden sein |
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
sie werden verwirrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
verwirren |
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
verwirrt haben |
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
verwirren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
verwirrt werden |
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
verwirrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
künftig verwirrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
verwirre; verwirr! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
verwirrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
das Verwirren |
| Genitiv |
perturbandi
|
des Verwirrens |
| Dativ |
perturbando
|
dem Verwirren |
| Akkusativ |
perturbandum
|
das Verwirren |
| Ablativ |
perturbando
|
durch das Verwirren |
| Vokativ |
perturbande
|
Verwirren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaris perturbare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbes
|
|
| 3. Person Singular |
perturbet
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturber
|
|
| 2. Person Singular |
perturberis perturbere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabaris perturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbares
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
perturbareris perturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
perturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaberis perturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
perturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
perturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
perturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
perturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverunt perturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
perturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
perturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
perturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
perturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
perturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
perturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
perturbari perturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
perturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
perturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
perturba
|
! |
| 2. Person Plural |
perturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
perturbato
|
| 3. Person Singular |
perturbato
|
| 2. Person Plural |
perturbatote
|
| 3. Person Plural |
perturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
perturbare
|
|
| Genitiv |
perturbandi
|
|
| Dativ |
perturbando
|
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
|
| Ablativ |
perturbando
|
|
| Vokativ |
perturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbandus
|
perturbanda
|
perturbandum
|
| Genitiv |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbandi
|
| Dativ |
perturbando
|
perturbandae
|
perturbando
|
| Akkusativ |
perturbandum
|
perturbandam
|
perturbandum
|
| Ablativ |
perturbando
|
perturbanda
|
perturbando
|
| Vokativ |
perturbande
|
perturbanda
|
perturbandum
|
Plural
| Nominativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
| Genitiv |
perturbandorum
|
perturbandarum
|
perturbandorum
|
| Dativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Akkusativ |
perturbandos
|
perturbandas
|
perturbanda
|
| Ablativ |
perturbandis
|
perturbandis
|
perturbandis
|
| Vokativ |
perturbandi
|
perturbandae
|
perturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
| Genitiv |
perturbantis
|
perturbantis
|
perturbantis
|
| Dativ |
perturbanti
|
perturbanti
|
perturbanti
|
| Akkusativ |
perturbantem
|
perturbantem
|
perturbans
|
| Ablativ |
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
perturbanti perturbante
|
| Vokativ |
perturbans
|
perturbans
|
perturbans
|
Plural
| Nominativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Genitiv |
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
perturbantium perturbantum
|
| Dativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Akkusativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
| Ablativ |
perturbantibus
|
perturbantibus
|
perturbantibus
|
| Vokativ |
perturbantes
|
perturbantes
|
perturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbatus
|
perturbata
|
perturbatum
|
| Genitiv |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbati
|
| Dativ |
perturbato
|
perturbatae
|
perturbato
|
| Akkusativ |
perturbatum
|
perturbatam
|
perturbatum
|
| Ablativ |
perturbato
|
perturbata
|
perturbato
|
| Vokativ |
perturbate
|
perturbata
|
perturbatum
|
Plural
| Nominativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
| Genitiv |
perturbatorum
|
perturbatarum
|
perturbatorum
|
| Dativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Akkusativ |
perturbatos
|
perturbatas
|
perturbata
|
| Ablativ |
perturbatis
|
perturbatis
|
perturbatis
|
| Vokativ |
perturbati
|
perturbatae
|
perturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
perturbaturus
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
| Genitiv |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbaturi
|
| Dativ |
perturbaturo
|
perturbaturae
|
perturbaturo
|
| Akkusativ |
perturbaturum
|
perturbaturam
|
perturbaturum
|
| Ablativ |
perturbaturo
|
perturbatura
|
perturbaturo
|
| Vokativ |
perturbature
|
perturbatura
|
perturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
| Genitiv |
perturbaturorum
|
perturbaturarum
|
perturbaturorum
|
| Dativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Akkusativ |
perturbaturos
|
perturbaturas
|
perturbatura
|
| Ablativ |
perturbaturis
|
perturbaturis
|
perturbaturis
|
| Vokativ |
perturbaturi
|
perturbaturae
|
perturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
perturbatum
|
perturbatu
|